4375 resultaten.
Zomerkinderen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
772 Je lachte verlegen en boodt me een mandje
met kersen die geurden naar zomer en spijt.
We bloosden verlegen wat om ons kleine geheimpje.
Die middag had ik je voor 't eerst willen zoenen,
waar we lagen, hand in hand, in 't hoge beemdgras
en dwaze woordjes schreven op de oneindigheid van de zomer.…
Nog niet geschoren…,
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 De aarde was nog niet geploegd,
er was nog niet gezaaid, toen er
nog dauw lag op de schaduw van
de heuvels, ging in lichaamstaal
onwetend op, de morgen was de
lente van vorige seizoenen, haar
zomer strijdbaar als hooi op volle
wagens, mijn vinger strijkt langs
de sporen van het voorhoofd,het
zweet van al het koren dat in
de wondere wereld…
De spotvogel.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
701 de zomer was voorbij.
Charles Bukowski, the mockingbird.
Uit: Mockingbird Wish Me Luck (1972)…
dag opa
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
833 het kunstmatig leven
achter ooievaarsbek
uit sibbes oog verdwenen
niet langer wind van onder
zo hoog gevlogen
te hoog misschien
te veel gezien
wat je zag brandde je netvlies
was zwaarder dan je vleugels dragen konden
de boom nu gekapt het nest is nu weg thuis is nu elders
ook voor jou is het winter nu, vogeltje
van zomer naar zomer ad hoc…
Tijdloos
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
819 nog geen
halve zomer lang
duurde mijn eerste
en verwarrende puberliefde -
we waren beiden nog onervaren,
onhandig en slechts zestien jaren jong;
na de euforie van maanden ging
de liefde als een nachtkaars
plotseling uit
ónze liefde
duurt nu al weer
drieënzestig zomers lang
en zevenenvijftig daarvan dobbert,
met lichte averij, veilig…
Waar kan ik leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 Ik kan niet leven in een stad
Waar lawaai heerst en kwade dampen,
Waar huizen als konijnenhokken
Op elkaar zijn gebouwd van steen en beton
Waar men geen zon aan de kim ziet rijzen
Nee ik kan niet leven in de stad
Ik kan niet leven in het bos
Met zicht alleen op bomen
Al ziet men stammen groen van mos
En kan men zomers daar tot rust komen…
Een reportage
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
498 Een woud van ijzer in
d'augustusnacht
de slag bij nacht verzonk
in eindeloosheid
weg van hun macht een uitgestoken hand
de eerste tekenen, you'll just
live once
stip aan de horizon, zo zal
het gaan
Zomers boven grand hotel
du lac
waar uiterst teer een wolkenbrij zich spreidt
zeg ik Lees!…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 In de ochtenden die koeler
worden, ligt een dun verdriet dat niet
zwaar wil zijn, een stille beweging die door mij heen
gaat, alsof de zomer nog even aan mijn huid wil blijven hangen.…
Mag ik penselen kleuren?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
709 Ik drijf winter
laat je lichaam wachten
wil enkel zomer
schrijven in je gedachten
Lente droomt niet langer
in de zachte herfstgeuren
Laat mij jouw wereld
met streken kleuren
Mag ik penselen kleuren
in de onmogelijkste pracht
Ik zal zelfs zwart-wit
Laten schitteren in deze nacht…
Dag zonder majesteit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.868 Slechts achttien
zomers telde hij pas.…
Dank voor stank
gedicht
3.0 met 28 stemmen
8.786 .
-------------------------------------------
Uit het Lustrumnummer van 'De tweede ronde', zomer 2000…
Peer
gedicht
3.6 met 34 stemmen
20.495 De rozen zijn uitgebloeid, het is geen zomer meer
Ik ben alleen en heb een peer
De avond valt ook steeds vroeger, wat ik ook probeer
Ik schil de peer en snij de peer
In weemoedige, herfstige sfeer
Peuzel ik mijn stukje peer
De koude sluipt nader en de regen druizelt neer
Ik ben alleen en zonder peer
----------------------------------…
zonder titel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.039 Jij die de lieve zomer lang
voor mij de wonderlijkste geuren weefde, luister:
sluip als de kou neerdaalt maar even binnen
in de mouwen van mijn winterjas.
Het is altijd de samenwarmte die geneest.…
nu vlieg ik weer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
642 de moede schreden uit een droeve herfst
mijn thuis geworden
zij dienen mij niet meer
nu open ik een nieuwe dag
op vleugels van vertrouwen
nu vlieg ik weer
mijn blindheid zet nu koers
naar onbekende rijken
een witte duif stijgt op
naar hoorn des overvloeds
en rijkdom van een volle zomer
nu vlieg ik weer…
Ik kan niet lachen
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.245 Ik kan niet lachen, ik kan niet wenen,
Ik ben zo vreemd te moe,
De zomer-pracht gaat henen, -
Ik doe mijn ogen toe.
Daar-binnen is het donker,
Daarbuiten is het kil…
Wat of dat flauw geflonker
Van vèr beduiden wil?
Zou dát het doods-uur wezen,
Waar alles op zijn best,
Verheerlijkt opgerezen
Verschemert voor het lest?…
na de regen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.039 het bleef voor een tijdje
en ik bewaarde het
zorgvuldig
het ademde zacht
toen jij terug
keerde
mijn buik streelde
doorheen het einde
van de nacht
ik wilde jou leven
als wind in
zomer
of als regen van
witgeklede
rijst
jij vond me mooi
en in zulke dagen was ik
jouw tweetalig
gezicht…
liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.010 de schittering der zon -een
woekerdier op de mens- die
zich vooral des zomers of op
de eerste dag der week vertoont:
in een verticale lijn wordt zij
met twee ankers vastgelegd…
Mijn eerste lentebloemen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
957 mag ik jou
lentebloemen geven
jij zag ze ontkiemen
de bollen wist al het leven
ik rooide ze in
zomers blaken ze droogden
we lieten ze in onze rust
hun kleur weer herverdienen
het is nog vroeg in tijd
maar deze winter heb ik
alles voorbereid mag ik jou
mijn eerste lentebloemen geven…
Zomerjurk
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.162 Een restje zomer was blijven hangen
in de rafels van haar katoenen jurk
Zij keek naar buiten en zag dat het
wit gevroren had aan de grond
een heldere nacht met sterren geweest
Na haar klompen aangedaan, de winterjas
stapte zij rillend in de koude buiten
ademde zij diep in, snuivend uit
de jurk spande en loste op van haar huid…
vingers op glas
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
935 ik heb een raam zonder sterren
of zonder enige waarde
van jou tot mij
en woorden, woorden
om te vertellen
dat wat ik ben
niet meer is
tussen steen en wolken
vond je mijn naam om m’n ziel
te overtuigen
de vorm van
een open zicht
en diep zo diep
breken vingers
de zomer alvorens
die in mij kon dringen
en leeg zo leeg
wieg…
Chrysanten
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
761 Bloemen van verlangen
naar schoonheid en naar licht,
de zomer is allengs gezwicht
maar in de ziel blijft 't glanzen hangen.…
Kinderlogica
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.522 “Dat komt omdat
de zomer is gestorven
en de hemel
daarom huilt,”
bromde ik
wat chagrijnig daar
de regen mij begoot.
“Nietus,” zei ze.
”Dat is omdat de aarde
een bedje maakt
voor alle zaadjes
en zonder water
gaan die dood.”…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…
afreisgedicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 de zomer moe van zonuren
wacht op afscheid
het verval nabij krijgt straks
het wit van jouw huid
zijn seizoen
in de lange langzame trein
naar morgen gaan wij
als ongewisse reizigers
teloor in de tijd
op elk stopstation
raken wij eenbeetje
in onszelf verloren…
bladerstilte
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
513 het werd laat
en jij draaide steeds sneller
het verraad, dwars door de cirkel
van papiersnippers
bedekte het sterven
van ontvelde bomen
met woorden, gewurgd door
het zwijgen, losgemaakt
van onschuld
toen ik nog zocht naar de zomer
tussen het gekwetter
van vogels
en de warme ramen
van een voorbije
dag
veroordeel me maar…
Gewoon geweldig
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
987 De zomer
was niet zo groot
maar de zon
gewoon geweldig
het regende pijpenstelen
en altijd werd 't weer droog
een merel woonde in mijn tuin
tot een kat hem roofde
een ekster huppelde
in 't gazon niet denken
hij was vergeten
wat hij hier vinden kon
en meesjes dartelden
in mijn taxushaag
het spel der liefde
hield hen lenig…
Muziekklanken
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
930 De klanken van de zomer, zoemen voorbij mijn raam
De lichte tonen beroeren het gras
De muzieknoten van de herfst zijn in aantocht
Te horen aan de blaadjes die vallen
De zware galmen van de winter, komen er achteraan
Maar voor we ’t weten, zal de symfonie van de lente
Weer hoog in de top veertig staan.…
laat het hechten
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.529 de vogel groet mij niet
bij het naderend afscheid
hoezeer hij in de zomer
aan mijn hagen hecht
vertrekt hij plotseling
omdat het zuiden trekt
anders dan vorig jaar
zoek ik nu onder struiken
om zo de plek te vinden
waar het sterven ligt
om als een vogel
te verdwijnen
ik groet je niet
bij het afscheid nemen
ik laat het hechten
niet…
Boom in mijn achtertuin
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
610 Boom in mijn achtertuin
Rondom jou ligt al mijn puin
Krachten uit het Noorden
Gedachten zonder woorden
De winter was lang
En ik ging mijn gang
Lente en zomer waarin het zonnetje schijnt
Waarin mijn puin verdwijnt
Bloemen bloeien en bladeren groeien
In de herfst zal ik nu eens de takken gaan snoeien…
vlinderlicht
netgedicht
4.8 met 31 stemmen
705 Verwaaide vlinders
vallen via
vensterglas
als bloesems
omlaag
in de schoot
van mijn ijsjurk
die ik draag
voor het laatst
vandaag want
de winter is dood
-
licht valt
vol zomer-zin
mijn kamer in
aarzelend
probeer ik het
te vangen
in een glimlach
naar de zon
warmte ademt
in mijn huid en ik
dans de winter uit…