Alle inzendingen over ademen

5125 resultaten.

Sorteren op:

MIJNE VERZEN

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.484
Wie te traag is, te loom van bloed, Adem heeft noch stem, Roert mijn koude zangen niet: Zij zijn dood voor hem.…

Blind vertrouwen...

hartenkreet
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.768
Mijn ogen sluiten als de sjawl wordt omgedaan Je laat mij voorzichtig aan je arm geleiden Alle gevoel voor oriëntatie vervaagd Toch is er voelbaar een spanning in ons beiden De geur van je atelier bekruipt mijn reukorgaan en proef de adem van verf, linnen, en drogend doek Dan laat je mij los in een spelonk van donker woorden,voetstappen…

Klein Theater

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.315
Ik durf niet te kijken speel mijn hart aan jou voorbij in poppenkramen waar ik woon verhalen van mijn klein theater nee, ik durf niet te kijken hoe je blauwe ogen staren hoe je langzaam dichterbij komt in voorzichtig ademhalen Hoe je staat, tussen coulissen met je adem zo nabij die ik als voorjaarswind zal vangen spelend dichterbij wil…

Zoete pijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 636
Ik voel je als weerstand ophopend in mijn buik Ik voel je Als trillingen in mijn hand Ik voel hoe je langzaam mijn nek dichtknijpt Alsof ik niet meer adem halen mag Ik ben zo bang van jou Zo boos op jou Ik voel mijn buik samentrekken Mijn hart klopt als een gek Wat haat ik jou Ik hoef jou niet Ga weg, schreeuw ik Ik wil dit niet…
Sunshine881 februari 2022Lees meer >

547

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
Je adem, een zachte cadans naast de mijne, Ochtendlicht dat teder door de jaloezieën schijnt. En voor één keer is er tijd — een beetje tijd. Dus blijf ik, luisterend naar jouw adem, Jou warmte tegen mijn huid, En ik denk aan hoe alles nu anders is.…
Chloë5 september 2024Lees meer >

De stem van de aarde

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 562
Wind spreekt in fluisterende adem door de bladeren, die verhalen dragen van reizen en thuiskomst. Welluidend als een symfonie van het leven die nooit stopt en altijd in beweging blijft, onuitputtelijk in haar cadans, een spiegeling van tijdloze harmonie.…
CB3 januari 2025Lees meer >

In de schaduw van de bomen

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 775
In hun adem leeft een geheim dat geen stem nodig heeft; een ongekende rust die wacht op wie durft stil te staan en te luisteren.…
CB28 februari 2025Lees meer >

Wat tussen ons leeft

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 618
Want liefde hoeft niet te worden ingekaderd om te bestaan, ze mag golven, ze mag zinken; ze mag ademen in alle stilte.…
CB25 maart 2025Lees meer >

Laat de natuur leven

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 665
Laat de natuur leven, zoals zij leeft in ons - met ruimte om te groeien, te ademen en te helen, zonder grenzen, zonder angst voor wat komt. Wie haar breekt, raakt de leegte van zijn eigen ziel; wie haar bemint, geneest iets oud en onbenoembaar.…
CB30 april 2025Lees meer >

Opwaartse Vlucht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
En ergens, waar de horizon zichzelf herhaalt, ontvouwen zonnen zich—eeuwig, ongebonden— elk een kroon van licht voor wie durft opwaarts te zien, terwijl de aarde, zachtjes sidderend, haar adem inhoudt.…

Natuurfluisteringen

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Als ik terugkeer naar de wereld van paden van steen en haastige stemmen, blijft er iets in mij achter — een zachte echo, een fluistering die zegt: keer terug, telkens weer, want hier vind je de kern, de rust, het ademen van de natuur.…
CB11 september 2025Lees meer >

De dragers van stilte

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 280
Er zijn kinderen die geboren worden met open huid, met poriën die luisteren, met harten die de adem van hun ouders voelen nog vóór ze woorden kennen. Zij drinken spanning uit de lucht, vrede uit gebaren, ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt en bouwen er werelden van.…

In het licht van Euterpe

netgedicht
2.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 695
Je toon zweeft over rivieren waar dromen elkaar ontmoeten, waar rust geen grenzen kent, en elke trilling een vers wordt, waar elke adem de echo draagt van tijdloze muziek die de ziel omarmt.…
CB30 november 2025Lees meer >

April

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 357
Ik dacht aan jou, terwijl ik naar adem hapte. In de kamers waar de muren op me afkwamen, tot ademen een handeling werd. Geef me lucht. Of bevestig dat de slang is doorgesneden. Zeg niet dat dit hetzelfde is. Is dit een wandeling naar een begin, of staan we bij het hek van het einde. De poort gaat bijna dicht.…
Nathan28 januari 2026Lees meer >

De fluistering van het begin

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 546
In dit kleine opmerken vind ik ruimte om opnieuw te ademen: niets staat stil, ook de winter in mij beweegt mee.…
CB10 februari 2026Lees meer >

Schaduw en...

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Aan de oppervlakte blijven‐— dat was mijn drijfvermogen niet omdat ik licht was maar omdat de diepte mij kende ik leerde ademen alsof het een besluit was leerde wachten in het water dat geen vragen stelde en toch alles onthield na de duik was ik niet verbaasd over de onbewuste ziel die opdook maar ook over de rust waarmee zij mij hield…
Silann Nara15 februari 2026Lees meer >

Opmerkzaam

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 290
Waarom zouden we lopen door de dode steden waar geen wind de adem je toe kan blazen en alleen het verlangen naar groene velden je instinktief voorwaarts drijft naar de groene vlakten om die verstikkende industrieële lucht te ontsnappen.…

In stilte met mijn hond

netgedicht
1.7 met 54 stemmen aantal keer bekeken 521
Je leert me langzaam ademen, diep en bewust; een stille, trouwe vriend die mijn milde ziel streelt zonder ooit iets te vragen.…
CB7 april 2026Lees meer >

Rome

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Je kleuren gebonden tegen de horizon omdat nu niet wil doordringen in je rustig ademen. Huizen van warmte gesierd door zon en bomen zoals ik Augustus zie wonen kijkend over de Tiber. In jou, mijn Rome, met je groots geheugen in alle tijd, verleidelijk gespreid over je zeven heuvels leef ik even mee.…

ze bloedloos uit mijn leven snij

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
ze peuren en ze peuteren met vingers in mijn geest ik voel hun koude adem ze zijn al eerder langs geweest ze haken aan gedachten dreigen angst en geven pijn ze laten me geloven dat je hier niet hoeft te zijn een duik, een sprong een stapje meer opzij je bent zo aan de overkant het is heel snel voorbij ze duwen en ze dwingen krijsen…

Helastiek

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
Lachend snoeit zij verdroogde takken terwijl de herfst oogluikend toekijkt hecht morgen zich in reeds omwoelde grond wanneer de laatste loten buigen klinkt onverhoeds als de halmen waai ik en laat ogen stralen op vlagen van aanstormende wind haar laatste oude adem geeft zacht veerkracht aan een nieuw leven stormenderhand…
metha31 juli 2005Lees meer >

Prima Materia

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 733
Wanneer wij komen te liggen in de handpalm van de tijd, die adem over jou en mij doet strijken en ons dan in één zucht wegblaast. Wanneer wij dus door eeuwen waaien in het heelal van onze dood, zullen wij zoveel zwaarte krijgen dat ik naar jou en jij naar mij wordt toegebogen.…

verdriet

netgedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.419
als het verdriet te groot is voor jouw hart en de tranen niet echt meer willen stromen als het verdriet je meer en meer verwart en je verkiest niet naar mij toe te komen als het verdriet je adem steeds ontneemt en je de woorden niet meer uit kunt spreken als het verdriet ons van elkaar vervreemdt en mijn liefde onvoldoende…

Vogelvrij

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.020
Ik adem de lucht in, stap vooruit, spreid mijn vleugels en ik zweef weg...…
Ditheke10 juli 2002Lees meer >

De spiegel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Gezichten vol van onverstand Ik kijk maar weg van onschuld En zie hoe men in dromenland Haar nadagen verguldt Gezichten vol gezapigheid Vol kinderlijk verwerpen Te vol van de gezelligheid Om nog iets aan te scherpen Ik zie ze waar ik kijken moet Mijn adem in de weg gerot En in de spiegel die mij groet Verdoem ook ik mijn lot Te leven…
Maartje26 juli 2002Lees meer >

leegte

netgedicht
3.5 met 38 stemmen aantal keer bekeken 4.464
Zwarte leegte koude eenzaamheid tranen van ijs vallen op een gebroken hart Een beving, een rilling een windvlaag door mijn kille lichaam Starend in het niets snakt mijn ziel naar adem gevangen voel ik mij Geketend in de boeien van het alleen zijn kruip ik diep in mijn schulp Tijdloos en kleurloos een gapend gat is mijn gemis smachtend…
marieke13 september 2002Lees meer >

Middernacht

gedicht
2.9 met 77 stemmen aantal keer bekeken 20.139
Jij die hier naast mij ligt, ik hoor je adem niet, in de schaduw tussen stadlicht en nachtlicht, arm om je hoofd, zo stil en ver verwijderd. Waak je of slaap je nu, denk je of droom je? Ik werd wakker vannacht als gestreeld door je hand, op mijn voorhoofd gelegd, mijn denken geregeld, mijn angstige zorgen gesust en verminderd.…

Nooit eerder ...

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.353
Ik pel het vel van mijn gedachten omwikkel mijn woorden met een zacht stukje huid blaas mijn adem in jouw handen schraap het eelt van mijn ziel keten het gewicht van zinnen vast in mijn gevoel waar het verstand elke letter telt dicht mijn ogen in de jouwe waar verborgen taal teder ontluikt en omhelst wordt door regels nooit…
metha21 september 2004Lees meer >

ik mis je

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.034
Ik mis je, het is uit Sta bij het raam Kan niet slapen Ik mis je Door mijn raam Zie ik sterren Ze twinkelen in de Donkere nacht Zomaar Sta je naast me Raak je me aan Voel ik jou warmte Ineens ben je weg Opgegaan in de duistere nacht Met zijn twinkelende sterren Ben je weer lucht geworden Ik ga terug naar bed Daar Adem ik jou stiekem…
Eline12 september 2007Lees meer >

bekentenis

netgedicht
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.025
vingers vol zwarte vlekken tikken de vloedgolf op mijn lijf dwingen tot woorden en verdraaide schaduwen onder een bewolkte lucht ik zink naadloos van dag naar nacht wanneer honderd ogen van de zee mij verdoven met ijzige koude als gehuil van stilte het is niet jouw tijd die me alles vertelt noch de adem van het scherpe water…