2736 resultaten.
Stilstaande tijd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.001 Kalmeer me, breng me tot rust, onthaast me,
zodat ik eindelijk weer eens kan relativeren.
Dat ik jaren zó kon leven, dat verbaast me,
ouder wordend ben ik niet te oud om te leren.…
Dal
netgedicht
3.1 met 62 stemmen
11.540 voorbij
hij voert mee
de bange jaren
die ik doorbracht
in het daglicht
de abelen
om mijn huis
wentelen zilver
blad in 't donker
op mijn rieten dak
pluist spinrag
van de huislook
die ik plantte
daar hij vrede
brengt in 't huis
alles groeit
zoals het groeide
in de enkele
zonnestraal
die des daags
mijn dal bereikt
eindelijk…
Dapper
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.419 Angst voor de duisternis
En groeiend ongemak
Wie nu nog niet op het juiste punt is weergekeerd
Ervaart het vallen van een tak
Alsof hij wordt bedreigd
Het tempo wordt verhoogd
Hij ademt zwaar
De bloeddruk stijgt
Dan komt het kamp verlicht
Toch eindelijk in zicht
En als hij daar weer bij zijn makkers staat
Is er maar één die praat
Hij…
Toekomst
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.290 Amerika lonkte met een nieuwe baan
Ik zou niets liever doen dan met je meereizen
Al was het alleen maar om mezelf aan jou te bewijzen
Maar ik heb een hond en voel me hier eindelijk thuis in mijn werk
Dus hou ik me maar groot en maak me weer eens sterk
Ik kan je niet tegenhouden, dat besef ik donders goed
Op dit moment geldt immers nog alles…
Twijfel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.207 Je bent zo bang voor hun mening
en verliest daarmee je geluk
Beetje bij beetje mijn meisje
maak je onze liefde stuk
Al jouw twijfels deden hun werk
en maakte mijn hartje verdoofd
Waardoor ik nu niet echt meer
in jouw liefde voor mij geloof
Ik waarschuwde al menig keer
voor wat er anders komen gaat
En hoop dat je nu eindelijk
je eigen…
TOEN JE STIERF.
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.180 Ik heb jaren niet om je kunnen huilen
geen traan heb ik toen kunnen laten
nu is er eindelijk een soort bevrijding
en kan ik er om huilen, en erover praten.
Ik had nog zoveel willen zeggen
nog zoveel willen vragen
ik had nog zoveel....
...........
misschien teveel ?…
Rust maar zacht
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.974 Rust maar zacht, lief klein kindje
eindelijk zonder alle pijnen in je graf
Geloof mij maar, iedereen bemint je
omdat jij ons je oprechte liefde gaf
Rust maar zacht, lief klein kindje
kom maar van die intense pijnen bij
Geloof mij maar, in de dood vind je
onze levensschepper aan jouw zij
Rust maar zacht, lief klein kindje
oneindig grote…
Kerstgedicht
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
5.187 Ik hoop dat ik het volgend jaar
Met een glimlach in mijn hart
Kan zeggen ik ben eindelijk klaar
Klaar voor een nieuwe start
Want volgend jaar met kerstmis
Doe ik mijn ogen dicht
En dan hoop ik te aanschouwen
Weinig donker, maar veel licht.…
DE FRIESCHE POËET V
poëzie
2.8 met 20 stemmen
2.579 V
De dichter begrijpt er niets van;
Maar eindelijk waagt hij het toch
De vreemde schoone te vragen:
"Waar ben ik?" en "leef ik nog?"
En als kristal klinkt haar antwoord:
"Mijn lieve landgenoot,
Gij zit hier in Oud-Staavren,
En ge zijt volstrekt niet dood.…
Juli
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
707 Tot ik eindelijk een stap zet
en er doorheen loop
en als een reporter vraagt
hoe ik me nu voel dan zeg ik :
'doorweekt maar opgewekt' .
En zo kom je nog eens op televisie.
Midden in de zomer van 2007.…
De tijden zijn anders
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
614 Dan worden wapens eindelijk neergelegd,
“Er is vrede”, wordt door iedereen gezegd.
Tot die tijd zit ik hier rustig wat te dromen,
En ik wacht tot die nieuwe tijd is gekomen,
Die tijd waarop een ieder van ons wacht.
Tot dan klinkt bijna iedere stilte verdacht.…
Adagio voor het leven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
870 Stradivarius speelde
nog eenmaal het adagio,
jouw adagio voor dit leven,
liquide, sprankelende klanken
vervulden ons laatste moment
de wereld viel even stil,
en god hield zijn adem in,
dat weet ik zeker,
toen de lichte, laatste adem
wegvlood uit jouw lieve lijf
ik sluit mijn ogen en droom
hoe jij danst en lacht,
ik weet dat je eindelijk…
gevoel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.639 niet kouder dan mijn voeten al waren
weer voel ik niks en ga niet naar huis
wat zou ik thuis moeten doen
degene die ik zo mis en al jaren zoek
is er niet meer, 't is kil in huis
'k blijf lopen en lopen
weg het gevoel
plots hoor ik een stem
die vraagt wat doe jij nu
ik kijk je aan
draai me om
je strekt je armen naar me uit
eindelijk…
Mentale bevrijding...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.135 Totdat je eindelijk doorhad
dat ze de ziel uit je hart hadden gerukt.
Bezinning…
Met mensen die het goed met je bedoelen;
waar je je goed bij kunt voelen…
Dan heb je kans op een nieuw bestaan.
Er is maar 1 mogelijkheid:
Voor 100 % ervoor gáán…
Dan volgt de berusting.
Wat een bevrijding……
Klinkdicht
poëzie
3.3 met 7 stemmen
3.233 Te denken dat in 't eind mijn staat eens zal verkeren
En dat ik eindelijk eens zal gelukkig zijn,
Te hopen dat in 't eind een heldre zonneschijn
De nacht van mijn verdriet eens uit mijn ziel zal weren.…
die eerste ontmoeting
hartenkreet
4.7 met 39 stemmen
2.084 beminnen
Maar niet alleen mijn verlangens stijgen
Ook de gedachten spoken door mijn hoofd
Gedachten om je niet meer te moeten bellen
Maar om je stem kunnen horen
Je te zien en te voelen
Spontaan even een knuffel te kunnen geven
Of te beminnen wanneer wij het ook maar willen
Niet meer te moeten wachten op die dag
Maar de dag dat we eindelijk…
Mijn vriendin in het Louvre
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
906 Vaak sta ik voor je portret, leef me in
eindelijk grens van waanzin overschreden
kom je tot leven en reikt mij je hand
trekt mij in je wereld, dwars door eeuwen
Heden ontmoet het verleden, tijdsprong
veroorzaakt een spagaat in m'n geest
een elektrische storm waart door mij
vloek zacht, 'n non naast me kijkt kwaad
Hand in hand lopen we over…
Jaloezie
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
888 ik kijk je weg
en ook weer niet
en pijnig me met vragen
denk dat je eindelijk de liefde vond
dat blijft me nu juist plagen
en als ik je dan morgen
gelukkig rond zie lopen
dan zeg ik heel vilein
dat ik je veel
geluk toewens
en dat
ik zelf nog eventjes
moet blijven hopen…
Wacht maar...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
658 Als de woedende
noordwesterstorm
de knokige, oude boom
dan eindelijk genadeloos
uit zijn zomerjas joelt,
kijk ik machteloos toe
hoe hij zijn bange,
gewonde armen
wanhopig ten hemel richt
en niets anders kan doen
dan zwijgend, meebuigend
toegeven
aan het valse lachje
van de Grote Woelewaai.…
vreemde handen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.526 In elkaars armen liggen we hier
we zuchten diep als we elkaar strelen
toch ben ik een spel aan het spelen
want mijn hoofd heeft geen plezier
toen je eindelijk koos voor onze liefde zoals je zei
gaf ik me over aan wat ik voelde voor jou
ik weet, er bestaat geen eeuwige trouw
maar ik denk alleen maar aan waarom je loog tegen mij
de vlam van…
nog brandt de wereld niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.853 de macht
het valse Godsoordeel is snel verschaft
onzichtbaar is de dood in stralen
geen cel kan meer zichzelf vertalen
in wildgroei komt het einde naderbij
de wereld brandt nog niet
maar smeult en rookt zichzelf uit
totdat de laatste vogel fluit
het schorre lied van is geweest
de mens heeft als een beest geleefd
de planeet viert eindelijk…
VERWERKEN
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.480 Dan krijg je eindelijk begrip
voor wat je jaren hebt verborgen,
zo word je bevrijd van een zware last
en deelt een ander mee in je zorgen.
Het is dan beter te begrijpen
voor de mensen om je heen,
pas dan zul je beseffen
nee, ik hoef het niet alleen.…
verlichtte stromende champagne
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
4.496 moest verder met mijn leven
ik zag ze kleur
en vorm krijgen, voelde
weer de wanhoop aan den lijve
ze knalden stuk voor stuk hun pijn
barstend in hun woede en venijn
ze draaiden cirkelend
om me heen, spogen gal
gilden hun gemene beelden
ik rook het zoete van de val
herinneringen die me streelden
maar ik heb ze aangepakt
steek eindelijk…
vervolg: "mijn eigen wil..."
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
3.417 Na een tijd van wachten,
waarin honger tijdelijk werd gestild,
beleef ik nu sensuele nachten,
heb ik eindelijk m'n bed gedeeld.
Ik heb m'n lichaam getoond,
ik heb me bloot gegeven,
jouw genot heeft me beloond,
dat wil ik elke nacht beleven.…
Ik ben er ingelopen!
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.541 En eindelijk wás ik de vierde beller en deed ik
wat men me vroeg, toets nu je nummer in,
was wat een stem me opdroeg.
Ik deed met drie telefoons maar liefst
mee, en dacht je dat ik wat gewonnen had?
Welnee, ik ben er ingestonken en neem me
één ding voor, aan dit soort grappen doe ik
niet meer mee.…
OPGEHANGEN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
897 adem kan snakken
Het woeste gejuich klinkt nog in mijn oren
Nu ik hier tergend langzaam hang te smoren
Uit mijn gebroken nek ebt de pijn nu snel weg
Terwijl ik dan toch maar het laatste loodje leg
Mijn benen bungelen triest boven de grond
Door de wind draaien ze wat zachtjes rond
Mijn verkilde romp voelt zo zwaar als lood
Ben ik dan nu eindelijk…
Stop de tijd
netgedicht
4.5 met 46 stemmen
2.611 Onze harten zingen plezier:
eindelijk, dus toch!
Verwondering maakte plaats
voor onze rotsvaste overtuiging:
Deze keer is het echt!
Onze vloedlijn brengt meer
dan enkel schelpjes,
een nieuwe toekomst
spoelt aan voor onze voeten:
Zomaar vanuit het niets!
Onze kussen zeggen het:
Blijf, ga nooit meer van me weg!…
de stoel en het gedicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
533 Maar je mist het gedicht, terwijl je op die stoel zit,
en dat kan nog wel even duren, een heel leven, zelfs
een eeuwigheid, terwijl het toch zo makkelijk zou zijn
om op elke stoel een gedicht te leggen,
zodat je eindelijk
die plant ziet en dat opwaaiende gordijn,
en het onweer hoort en niet alleen de voorspelling.…
Haat
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
655 ontnomen
waarvan ik uitermate veel hou
je hebt mij gepezeweefd
met je doordrammend geklaag
je monsterachtig snerpend gezaag
dat sneed door dik stammige bomen
te lang heb ik op ‘niet willen horen’ geleefd
wat er van jou gewordt laat mij steenkoud
ik ben verlost van vermolmde toenadering
ik ben dol van geluk dat ik het luidkeels uitzing
eindelijk…
De zwerver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.118 maar, ik deed het weer, ik dronk alles op
zij lachte want, zij hield van mij
ik wist niets van haar ziekte, zij klaagde nooit
ik spaarde wat geld, kocht bloemen voor haar
toen ik thuis kwam was zij eenzaam gestorven
er speelde een glimlach om haar bleke lippen
vergevend, omdat zij van mij hield
ik stond bij haar graf, nuchter en wenend
eindelijk…