3008 resultaten.
Laatste stop: een andere liefde
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
911 Laatste stop:
Een andere stad, een andere liefde,
een nieuwe verslaving voor in haar bloed.
Zij is met de bus vertrokken,
de plukken haar nog op haar stoel,
en heeft haar laatste sigaret gedoofd
met een vriendenmonoloog.
Ze weet niet wat ze doet.…
Je kunt het niet meer overdoen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
993 De avond valt in, het eten is achter de rug,
de koffie pruttelt, je kunt niet meer terug
En evenmin kun je het overdoen
De nacht valt over de stad, lampen gaan
stuk voor stuk uit, ’t wordt donker ’t wordt nacht
Die je niet meer kunt overdoen
Net als het leven, de start, de aanvang,
het verloop en het einde
Nooit een herkansing, nooit…
Druppelsgewijs
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
618 je slaat breekbare gedachten tegeneen
en wat je toen zo zeker wist
tracht je nu opnieuw te weten
elk heden heb je slechts te leen
over de grens van het moment
ligt het druppelsgewijs vergeten
Genomineerd in de wedstrijd van de stad Ronse n.a.v. gedichtendag, thema "Over de grens".…
Carnaval of Gayparade?
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.005 De een traditioneel, de
ander een boegbeeld van
eigenheid, verbeelden
tegenstrijdige uitbundigheid,
vanuit religie en folklore
geboren en uit de traditie
voortgebracht door stad
of gracht gewogen, in
vaar – of voertuig van extase
op het hoofd of narrenkap,
een excentrieke verendracht,
melancholieke uit de hand
gelopen grap, bespeelt…
TOM TOM
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
714 Wat was ik apetrots op mijn Tom Tom
Al klonk de stem van Bram wat schor en kaal
Bijzonder in de stad, bebouwde kom
Klonk zijn stem omfloerst, eerder nasaal
Mijn GPS sprak plots verwarde taal
Een zin die ik niet eerder had gehoord
Dan volgde een totaal verkeerd signaal
Met veel gedruis sloeg mijn wagen overboord
Zelfs onder water…
De stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
655 Soms raak ik verdwaald in de jungle, de stad,
verleiding naar vluchten maakt mij dan verward.
De dwang om te weten zit mij achterna,
het dwingt mij te denken maar ik voel, ik besta.
Dan omarm ik de stilte als moeder en kind,
waarin ik mijn ware zijn hervind.…
Den Haag de seniorenstad
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.499 bij het zomerse flaneren
bevolkt door oude dames, dito heren
die 's avonds stemmig naar de schouwburg gaan
vergeten is hun jachtig bestaan
de drang naar altijd meer en het presteren
het spreekwoord klopt: de tijd zal het ons leren
de rust staat bij de grijsaard bovenaan
Den Haag hoeft voor de bejaarden niet te bruisen
het is een stad…
Adieu
gedicht
3.0 met 42 stemmen
19.470 Weer liggen stad en wereld voor mij open;
maar liefste, ik zie enkel, wáar ik kijk,
in elke winkelruit een vreemde lopen
op wie ik sinds je weggegaan bent lijk.
--------------------------
Uit: Woelig stof, 1989…
thuishaven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 een vergezicht
ik sta op en voel het meer
de ritmes in mijn zucht bepalen
immer schoon verlaat haar dwaallicht
rond de Koepelkerk
de straat
watergeuren beuren goed
er zitten meeuwen overdwars
het Houten Hoofd bespeelt door mist
mijn ogen zachter
-ik ben wars-
van standaard beelden
kies voor immer uit de weelde
van Hoorns oude stad…
MASKER DER LACH
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
869 Levendig dartelde zij rond
onder de warme zomerzon
Wat zij van het leven vond
bleek op ’t donkere perron
Vrolijk op deze mooie dag
lachte zij met vriendinnen
Edoch hoe zij het leven zag
wist zij alleen..van binnen
Monter straalde zij steeds
bij de meisjes van de stad
Levenslustig leek..zij reeds
als zij de hangplek betrad
Opgewekt…
een gedicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.102 ik had je gisteren willen geven
hoe mooi het was,
hier gisteren
bij mij
een hemel zwaar van
regen
niet bij mij
aan jou mijn vergezichten schrijven
waartussen stadjes liggen
ingepakt
met jou verdwalen in mijn woorden
eeuwen voelen door een kleine stad
en vertellen hoe de mensen daar
vreugde en leed beleefden
bij het haventje gezeten…
Herindelingsspook
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
694 Als ik in de stad wilde wonen,
was ik daar wel heen gegaan
Warnsveld, Colmschate, Diepenveen
rest mij straks nog, wel een traan.…
hij draagt me door seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 winter koopt hij me een groene muts,
want die kleur past bij mijn ogen, zegt hij
verzorgt hij mijn voeten
zodat ze warm blijven in de kou
in de lente is hij mijn zonneschijn
en wil ik nergens liever zijn
dan in zijn liefdevolle armen…
oh, hij draagt me door seizoenen
in de zomer laat hij me niet verbranden
en ’s avonds gaan we uit in de stad…
ROUEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Haar wezen mocht eeuwige roem verweven,
zal hier heden, ja, heel de levensduur
van de stad bemoedigend rondzwerven.…
Tussen twee werelden, in beide thuis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 kromme pad
een kaart heb ik niet nodig gehad
De Ster heeft mijn pad geplaveid
met ervaring, bescherming en wijsheid
Ontspoord geweest
extreem geleefd
maar kijk me nu:
vers geperste sinas drinken
uit gouden bekers
met zicht op zee
genietend van de vitamine C
en andere dagen van de frisse lucht van het bos
maar ook de drukte van de stad…
Kameleon*
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
4.482 Van Warmond trok je naar de grote stad,
je voer weg, ik keek je na, trots, ontdaan,
jouw boot uit 't zicht eer ik er erg in had.
Toch zie ik je nu op de voorplecht staan,
wijl je blij zong en spontaan tot God bad
dat je in genade tot Hem mocht gaan.…
Reis door Jordanië
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Puffen en zweten
in de bouwvallige stad,
waar eens fonteinen
hoog en nevelig spoten,
woelig leven verfristen.
Blije stemmen en
een schoon park geven leven
aan de berg Nebo,
waar de geëerde Mozes
de wereld mocht verlaten.…
De Clown
gedicht
2.0 met 2 stemmen
8.209 In V-vorm vliegen twintig ganzen zuidwaarts
ze vliegen over het westelijke havenbekken
en over de welvende blauwe circustent aan de rand van de stad.
Tartaarse ruiters dragen beige, suède mutsen met bont omkranst,
ze laten paardjes dansen in de piste
ze klimmen op elkaars schouders, vormen een toren.…
Daar beneden,
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
622 Beneden stroomt de
rivier, ver gebleven van
kunsten van de stad, de
vroege winter laat zich
klinken, neemt moeiteloos
het overtollig slib van
mijn gedachten mee op
het gevallen berkenblad
zonder te verdrinken.…
Thuis, op het kerkhof
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.483 Tussen de zerken, lezend het verleden
Van deze kleine stad, waaruit ik kwam,
Waarheen ik telkens wederkeer, vernam
Ik achter mij stil wandelende schreden.
Verwonderd zag ik om. Even beneden
Het kruis in 't midden draagt een vrouw een vlam.
Dit stenen beeld, vlak naast een treurwilgstam,
Stond of 't gereed was, op mij toe te treden.…
Reste fidèle
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
523 een restaurant natuurlijk in de Bleibtreustrasse
in Berlijn
De wijn was goed
In mijn hoofd kletterden de munten
de koperen doodskoppen
die echoën in benauwde gaten en
in de muren en op vloeren
van Libeskinds museum
Daar keek ik urenlang en dagen later nog doorheen
Beloofde die plek plechtig trouw
Wat schoon en rustig
en helder is de stad…
Hier ontkiemt de lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
686 Twee weken terug heeft ze
Haar eerste winkeltje
Geopend in een straat
Nabij het centrum van de stad
Met veel goede moed en al haar spaargeld
Drijft ze haar zaak in een steeg
Waar de helft van alle panden leegstaat -
In een winkelstraat die net de loop niet heeft
Verkoopt ze met veel hartelijkheid de
Spullen die ze duur heeft ingekocht…
uit de bocht gevlogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
575 De stilte schreeuwt het uit
in deze stad
van eén miljoen bewoners.
Plastic
Een ingedeukt blikje
stuitert over het asfalt.
In het talud ligt
zo hier en daar
een smoezelig condoom.
De camera registreert;
een vrouw
schaars gekleed
met sigaret
en wankele tred
naast haar sloffen lopend
Huilt van binnen.…
Het is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 soms doen tranen
mijn gemoed zwellen
als kruisende lanen
over kwetsbaarheid vertellen
het is slingeren door een stad
vol onbegrepen bomen
en ik in het luchtledige
de grip op grijpen
in damp weg zie stromen
zo ook zal niet elk zaad
als van zelve aarden
het sterft in brakke grond
eer de zon het verwent
met haar verlichtende waarde…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Als 's avonds laat de stad lijkt uitgestorven
en binnenshuis de lichten zijn gedoofd,
als de illusie van de waan haar deuren opent,
soelaas biedt en vergetelheid belooft,
dan komt de nacht tot leven.…
Mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Wind hoor je blazen, regen hoor je vallen,
Zon prikt door de gordijnen
Onweer komt met knallen
Maar mist, die stiekeme mist
Omsingelt je huis zonder geruis
Hult stad en straat
In satijnen gewaad
Ontneemt het zicht, dimt het licht
Ontlokt de roep “alles zit dicht”
Verrast bij het opstaan
Nooit met naar bed gaan
De dokwerker raakt niet verstoord…
Herder te voet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 Klaar klinkt het juichend uit de engelenschare:
~Gods zoon is juist geboren in de stad,
dus herders spoed u nu terstond op pad
naar Bethlehem, om ‘t wonder te ervaren~.
Nou dàt hebben die herders goed geweten:
hun schaapjes werden allen opgevreten.…
Ode aan Gent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
810 de Graslei zomert, kinderkoppen blinken
er hangt een zweem van wellust in de stad
studenten nemen loom een zonnebad
het carillon laat vreugdeklanken klinken
terrassen stromen vol, bezoekers drinken
met smaak het onvolprezen gerstenat
op gevels heeft de kunstzin vlam gevat
de Leie laat de eeuwen traag bezinken
de rondvaartboten varen af en…
De vreemde dood.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.298 Dan had ik u nooit bevend meer omvat,
Nooit meer uw haar gestreeld, zijn geur gesnoven,
Met u nooit meer door zomers blijde hoven
Gedwaald of laat door de avondlichte stad.…
De rat is ook een dienaar van de Boze
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.018 In de onderwereld ener grote stad,
Daar huist en jaagt en tiert de boze rat,
De drager hij der giftige bacillen,
Die steeds van afgrijzen de mens doen rillen.
Ik haat de rat, maar ik bemin de muis,
Het vale diertje, dat zo fijn kan piepen,
Dat vrijelijk omzwerft in mijn gastvrij huis.…