2779 resultaten.
Verjonggingsapp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 zij zag de ziel
van mensen die
haar stralend aankeken
voelde het intense
golven van hum emoties
door verdwijnende schaduwen
die jaren van stress en
spanning hadden achtergelaten
als tekens van leven op hun huid
ik heb ze niet zien
verjongen maar wel zijn hun
grauwsluiers van zorgen weg
daar schemert weer
de jeugd in lach en blik…
Het sluipt naderbij.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
387 Als het bloesemvuur
van een late jeugd
zich heeft afgemeld,
vertraagd de adem
van de vreugd als
in aangevroren rijp.
Ontdooit in het
uur van ouderdom,
gedroomde wijsheid
hecht zich vast in borst
en bast en wordt
ik in natura van mijn
laatste straf verlost.…
Huid gevoelig maakt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 scherpte lucht
sprankelde pigmenten
om naast vele
verbondenheden
uniciteit ook zijn
kansen te geven
juist de kleur kent
het onderscheid
voor niet alleen
het velletje maar
ook gerelateerd aan
het sociaal contract
waar dan in tal
van boekwerken
alle ins en outs
zo omstandig zijn
beschreven dat het
bijna lijkt op leven
nog is jeugd…
Om jou te echtten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 je stapte jeugd
in overmoedig
grote passen
met sneakers die
in wit bij jouw
totaalbeeld pasten
met soepele
armzwaaien
begroette jij
de wereld met
dromen om
verder te komen
omdat jij al
heel lang de
regie over eigen
leven had en nam
in uitnodiging
voor warm samen
jouw verschijnen
gaf de sfeer het
stukje zon dat
vandaag ontbrak…
Transformatie
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
531 Hecate, Lilith, Baba Jaga
De oude vrouwen strijken neer
De wijsheden van lang geleden
Hond, kat en uil herrijzen weer
Het vuur van feniks blaast nieuw leven
In wat tot as geworden was
De jeugd, de onschuld, afgebroken
In duizend scherven splinterglas
Een nieuwe vorm van zwart wit marmer
Zo hard als staal en diamant
Geen muren…
Aanmelden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
636 de scherpste
kantjes hebben zij
van mijn leven gehaald
gesubsidieerd betaald
gecoacht en
bijgeschaafd of
eruit getimmerd
door jeugd
baby, peuter kleuter
en langdurige kinder-
en oppaszorg maar
waar zijn mijn ouders
gebleven die dachten
die zouden die meenden
samen de zorg voor
mijn welzijn en leven
liever via de app’s
maar ik…
Over horen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
836 Maar ook de jeugd!
Van baby wel tot peuter
Het brabbelen en
wisselen van hun gebit
De tieners!
met hun aangelijmde beugels
waardoor
verschrik’lijk aan te horen
Nee…het ligt niet aan mijn oren!…
Zang, dans en brieven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
476 Je hebt weer die magische verwondering
van het kind dat in zijn jeugd een vlinder werd
spontaan, frivool in onbevangenheid fladderend
tussen vele bonte bloemen op het bloemenveld
we schrijven brieven over de danswereld
van insecten die weten te ontsnappen
aan de bizarre denkwereld van de mens
we kiezen woorden om onze genegenheid
te vieren…
Zilvergrijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
239 Kunnen wij een gesprek met u voeren,
over de hal en kamer die zo beklijft,
de jeugd die strompelig achterblijft
en naar uw gave gezicht blijft loeren.
Onze huiden dromen van pril voorjaar,
de sfeertekening van de lichtblauwe lucht;
voor intense kou blijven we beducht,
niets is mooier dan een hemels gebaar.…
Onbeteugeld afscheid van een onvoorzichtig jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
336 zonder te blozen
vergeet ik morgen alles wat ik weet
luister de muziek gaat over regenbogen
de hoogste noten vangen nu een zoete wind
er zijn nog zoveel dromen over
ik waan me nu gelukkig als een kind
laat me leven liefde geven
schrijf me met de pen van pure vreugd
laat me niet verkommeren in ouderdom
geef me de vitaliteit van nieuwe jeugd…
Eindstation Margraten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 In het smetteloze groene gras
staan hier duizenden vergeet-mij-nietjes
op de kaalgevreten botten
van een lang vervlogen jeugd.
Hier ligt, postuum tot heldendom verheven
en voorzien van ster en streep,
de vroeg geknakte bloem der natie.…
Onstuitbare natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 op hol geslagen
door melancholie, ontsproten uit het
labyrint van een herkenbare gravure
wat geweest is, is geborgen blijft branden
als een onblusbaar vuur, de mogelijkheid
op elk instrument de toonladder van het
leven te bespelen, wat ieder recht geeft op
zijn toonhoogte, daaruit z’n zingeving beleeft
deze beschouwing maakt mij transparant…
Mijn ‘hét’?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
414 Hét is een schrander dier
dat het bloed besluipt,
hét is de kus van een
vruchtbaar lichaam wat
willig openslaat, hét kruipt
door hét oog van tederheid ,
hét stuit me op de vlucht,
hét noemt mijn naam in een
adem met de dageraad,
getooid in een zonnenaam,
laat het syndroom van hét,
transparant en tijdloos zijn.…
Scholieren, the youth for climate generation
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
615 ‘Laat de kinderen tot mij komen’
de Christenen glunderen bij die uitspraak
het is de uitspraak van hun Here Jezus Christus
de zoon van hun God, de almachtige schepper
van hemel en aarde, dus van het wereldklimaat
ze voeren ook het woord bij de daad omdat wat
zij aan hen, de kinderen doen Hem, Jezus, toekomt
en togen naar het Malieveld in midden…
je lach is blonder dan je haar
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
3.270 heupen
in nauwsluitend zwart
je rode bloes accentueert apart
de een blaast vuur
de ander slikt zijn zwaarden
het schieten op de vogelwei
en kunstige dressuur met paarden
als de kaarten zijn geschud
en de maagd is doorgesneden
dan heeft de magiër zijn kans benut
want niemand blijkt er overleden
jouw lach betovert iedereen
je hebt jeugd…
ogen kleurden leven tot boeket
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.383 in het
dag en nachtgevoel
ogen als juwelen die
fonkelend het duister strelen
je leeft in licht
schaduwt tussen sluiers
waar wij huizen in paleizen
van emoties, pure lust
je sluit om passie
nog intenser te genieten,
de volle lippen vochtig rood
bloot om te verdiepen
was het onschuld dat je bood
de afgelegde kleding waar je
jeugd…
Een aap
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.120 Een aap is zeer amusant,
Vooral in zijn geboorteland,
En heeft in zijn jeugd veel grappiger manieren
Dan de meeste jongelui onder de dieren.
Het klimmen en klautren doet hij net zo vlug als een kat
En hij rijdt te paard op een hond,
als iemand die er les in heeft gehad.…
EIS DAIMONA
poëzie
4.6 met 8 stemmen
3.558 't Liefste dat Jeugd gewon
Naamt Ge mij, liefde en eer.
'k Zweeg. Dat de Dienaar niet
Twist' met de Heer!
Vordert Gij alles nu?
'k Zwijg. Want ook dit is recht.
Zijt Gij de Meester niet?
En ik de Knecht?
Maar blijf bij mij, blijf bij mij,
Blijf bij mij, o mijn God!
Maak niet Uw woord te schand,
Maak niet Uw trouw ten spot!…
Jesus
poëzie
3.2 met 22 stemmen
4.847 die eeuwig leeft,
Zegen onze jeugd, en geeft,
Dat wij dikwijls van U spreken!…
Nu weet ik wat het allerdroevigst is.
poëzie
3.6 met 41 stemmen
5.895 't Is niet de dood of scheiding, niet het kwaad,
Dat anderen ons aandoen, of 't gemis
Aan aardse liefde, niet, dat ons verlaat
En jeugd én schoonheid, eer genoten is
Het zoet van 't leven, niet de dwaze daad
Die men beweent in rouw en droefenis;
't Is: als men leeft voor iets, dat niet bestaat
En nimmer heeft bestaan, en als men 't weet…
je bent uit licht geboren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.317 bloeien
sensuele lippen open
het puntje van je tong heeft
deze weg ondeugend veel gelopen
je houding draagt de kleuren
van het dagelijks gebeuren
het lichte overwicht van weten
over donkere tonen van vergeten
ik schaduw met een grote kwast
de achtergrond die bij je past
ik licht je uit omdat je huid in deze
compositie prominent je jeugd…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.511 Jij kind,
wiens jeugd ruw werd ontnomen
kijkt verslagen op het leven neer
ontdaan van alle prille wensen
en geloof in volwassen mensen
heeft je lente geen kiemkracht meer
Jij kind,
waarvan de dromen zijn gestolen
voelt rood de schaamte aan je huid
als donkere schaduwen kleven
die zich in je nachtrust weven
als je uitgeput de ogen sluit…
Liefde opnieuw
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.661 Je bent meer dan
variaties op thema:
vrouw, vriendin, geliefde
en er rimpelen minderen
weg uit het leven,
terwijl in mijn ogen
en rondom de jouwe
je jeugd allengs terugkeert
en lijnen verdwijnen.…
Prille dood.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.832 In je jeugd vergleden aan de einder.
Geen zin gaf nog zin aan het leven,
noch de zin van de mensen om je heen.
De last woog je te zwaar,
geen band belette je te ontbinden.
Sterk verbonden met de dood,
waar het leven je beknelde.
Geen warmte kon jou behouden.
Niemand die jouw pijn verdroeg.…
Lettergrepen.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.061 Op de nevelige
heidenvelden
waar, in mijn jeugd
oude bomen
vertelden
over de veldslagen
uit het verleden.
Hoe edelen
elkaar bestreden,
de krijgsbanieren
hieven
leerden elkaars
koppen te klieven,
lijven te doorboren.…
Ouder en ouders
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
2.703 De jeugd vliegt voorbij
vleugels worden uitgeslagen
de tijd breekt aan dat je zelf
als ouder in het leven staat,
de geschiedenis zich herhaalt.…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 Alleen, lief, waar wij vluchtige uren leven
Te zaam in immer wisselende vreugd
En zo grondloos verzonken in elkanders
Geluk, of de uren eeuwig bij ons bleven
Met prille glans van nooit vergane jeugd,
Is álles eender en is álles anders.…
Zinloos
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
786 die zonder betrokkenheid
vreugdeloos verstrijken
in weekenden rapen
de gapende massa’s moed
voor verplichte werkweekritten
ontladen dan het onbehagen
door zich stevig te beklagen
vittend op verzuurde buren
uren turend naar de buis
veilig in het eigen
van de bank geleende huis
door de vensters gluren ze
met bange blikken naar de jeugd…
Denk met liefde terug
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.072 Ik heb een fijne jeugd gehad
'k ben steeds met liefde omgeven.
M'n ouders heb ik moeten missen
ze zijn beide niet meer in leven.
Ik mis ze vaak nog elke dag
dan speelt de heimwee me parten,
'k laat m'n tranen dan maar vallen,
want ze leven voort in onze harten.…
Zijn dood
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.927 nu is mijn liefste dood,
Mijn leeuwriklied, mijn morgenrood,
Mijn zonnestraal, mijn lentevreugd,
De blonde liefste van mijn jeugd!
Ik heb zijn eenzaam graf bezocht.
Dat was een lange, bange tocht.
Mijn hart, dat sloeg en joeg mij voort,
Als wachtte ginds zijn liefdewoord.
Ik vond de plek, de grond was week...…