Alle inzendingen

De ronde kamer breekt. Het vroege licht snijdt als een mes door het bedorven blauw. Het laken valt. Daar staat zijn bleek gezicht, een marmeren torso in de ochtendkou. Het is een hard begin. De droom is dood, zijn trekken door de nuchtere tijd getekend. Wat is verlangen als het tedere lijf besloot dat op de hartstocht niet meer wordt gerekend…

Wie zich bewust is van zijn nietigheid als mens, zal dan des te meer als geliefd kind van de Heer, Diens Koninkrijk ontvangen.…

Door 't oog gekropen van de hete naald zie wij als kritikasters van Oranje de hete herfst geen reden voor lasagne de kosten voor de baten zijn betaald Er rest na Xavi's hete herfst één les: twee zware Pyrrhusoverwinningen die hij met jonkies toch af wist te dwingen tweemaal vlak voor het zwaard van Damocles de nekslag vormde voor de goede…

Mensen hebben wensen en ze hebben geleerd dat geluk vluchtig is dus hopen ze er het beste van en maken ze er het beste van maar dat is nog niet goed genoeg - Zo zit de wereld nog niet in elkaar We moeten het doen met onze gebreken Geluk komt later En later wordt alsmaar later zodat we niet leven maar lijden voor de belofte van vrede…

weifel kent geen einde twijfel zonder beginpunt de verte in het vizier…

Zijn verlangen is zeer groot, Verdriet is groter dan groot, Helse storm inwendig woedt, Tranen vloeien in overvloed. In de beken van zijn verdriet Zie je de storm niet, Tranen kunnen van vreugde zijn, En onzichtbre zielpijn. Maar nimmer meer, Komt wat hij zo zeer verlangt, Bleef achter in weleer.…

Ik, Penelope, was een ware trofee voor mijn man, Odysseus, de koning van Ithaka. Hij was het dus die in mijn zoon, Telemachos, de strijder ontwaken deed, ver voorbij de horizon van mijn dromen, waardoor mijn moederhart harder bonsde; mijn verlangen naar hem, mijn geliefde, - O, Odysseus! die mijn zoon zich niet herinnerde van…

Er verscheen eens een geest online, een doorzichtig meisje, de deskundige zag haar ogen knipperen, daarna secondenlang een muur, een omgevallen toilettas Ze zat vormloos aan de andere kant van de selfie, de suggestie van een mond in de dingen Ben je daar? vroeg hij steeds en steeds zweeg ze wereldwijd maar zodra hij dacht dat ze was verdwenen…

Een nieuwe vinding in de wetenschap Zegt dat ons lijf gemaakt is om te duiken Waardoor je het voor visvangst kon gebruiken Ik denk dat ik er niet zo veel van snap Ik ben dan ook geen academica En heb alleen maar zwemdiploma A…

Boven der wolcken zocht ick. Onder den zonnebrand zocht ick. In den hooghen glans zocht ick. Maer gheen stemme quam. . Gheen oor luysterde. Gheen herte antwoorde. . Doe keerde ick weder. Niet verre. Doch inwaerts. Daer, onder lagen van tijt, onder assche ende vergetelheyt, bleef een gloet bewaert. . Niet van goden. Niet van…

Ze breit een oma van zeer dun garen, foetert wanneer een steek haar weer verlaat; met haar twee pennen gaat ze in beraad, het klusje wou ze voor haar man klaren. Het liefst deed ze haar niet in uitvaartzwart, of stijfjes zoals op het staatsieportret; destijds had ze het ook met klompen gered, door de leegte werd ze nukkig en hard. De achterkant…

Het regent zonnestralen tussen takken, blad en lucht, alsof de ochtend zachtjes fluistert dat de nacht weer is gevlucht. Over het gras ligt gouden stilte, een deken van geduld en groen, waar dauw nog even blijft vertellen van het donker van daarnet. De bomen staan als oude wachters, hun stammen diep in mist gehuld, maar…

Ruimte omvat tijd. Daar is altijd sprake van voorbij Eeuwigheid.…

Je zult geen nieuwe landen vinden, geen andere zeeën. Deze stad zal je achtervolgen. Je zult dwalen door dezelfde straten, grijs en kil, en ouder worden in dezelfde wijken; in deze zelfde huizen zul je grijs worden. Er is geen schip voor jou — dat is al lang voorbij — er is geen weg die ergens anders heen leidt. De brieven op de tafel blijven…

In verre uithoeken trachtte ik te schuilen doch steeds vond ik daar slechts mijzelve. Niet dat ik mijzelve vreesde nochtans trachtte te ontlopen maar mijn aanzicht was genoeg tot vervolmaking. Het enige wat mij echter weerhield is mijn weerzin grotere maat schoenen aan te schaffen.…

De brute overmacht breekt elk verstand, de illusie van controle lost nu op. Als droog, onvruchtbaar zand glijdt uit de hand het trotse bouwwerk van de mensentop. Geen zacht bedrog herstelt de broze schijn, de vrome maskers vallen van het gelaat. Er is geen lichte moed, geen troost voor pijn, wanneer het hart zijn eigen grens verlaat. Ik…

Nu wordt het pas echt interessant voor elke geïnteresseerde in de geschiedenis van mijn leven; over ons vertrek, Ithaka achterlatend in handen van Telemachos, Penelope en ik, is weinig tot niets geschreven en nog minder over bekend. Ik weet niet precies meer met welk schip wij vertrokken, de ondergaande macht van Helios tegemoet, het einde van…

neem mijn hant, en wees niet bevreest als ick trecke door levende velden met voelende bosschen alomme want dickwils is een mensch te seer bedeest om sich als deelende, roepende stemme, kenbaer te maken…

We hebben allen PFAS in ons lijf, het chemisch gif wordt ongestraft geloosd, het maakt ons gaandeweg boos bozer boost. Dit zegt de directeur van zo’n bedrijf: ‘Denk ook eens aan het voordeel voor uw maag, door ons heeft die een antiaanbaklaag.’…

Het park aan Breda 's noordelijke rand behoedt in zijn dicht gras en woeste struiken pril leven, dat weldra zal ontluiken tot telgen van veredelde, wilde stand. Hier hebben veld- en bosdier vertrouwde band met het rund, waarmee ze maaltijd gebruiken, samen zoeken wat het gewas laat ruiken. Bij de kinderhoeve geniet klein vee knus verblijf…

Er is geen haast meer, Violette, in dit uur. Ik vlucht niet meer, ik adem louter in. De schimmel kruipt over de grijze muur; elk moleculair einde is een dromend begin. Och, een zacht zoute levenstocht waait en weeft, zo ritselend door het herfstgoud heen! Een oud verlangen dat vurig in mij leeft, terwijl mijn bevend hart zo bleek verscheen.…

Tussen rottenis en dode blaren drijvende karkassen en kadavers gestuntel geen vooruitgang maar stagnatie gezapigheid gebrek aan concentratie het roer om na de thee en druk palaver om in act II versneld zien te geraken in een metamorfose vol gebaren de trossen los de mouwen opgestroopt met bolle zeilen aan de wind gevaren scherp en…

Mijn gewoonten zijn zo gewoon, Die niet meer als mijn gewoonten zie, Maar als normaal deel van mijzelf, Als zodanig niet meer kan herkennen. Ik heb dus geen idee welke het zijn, Het niet meer weten daarvan, Hoewel eigenlijk gewoon, doet pijn, Daar snap ik, snif, niks van.…

Steeds verfijnder ken jij jouw gevoelens Zo interessant Kijk toch eens hoe open en kwetsbaar jij je graag laat zien en vrouwen uitnodigt om in jou te wonen Jij hebt zoveel te bieden dat hun aandacht vraagt bij jou thuis, maar het is er ongemakkelijk koud en hard naast de sofa waarop ze jou verwennen en jij voldaan dat liefde noemt…

Elk vogeltje betovert mij Tot danser op zijn lied, Het machtig woud belovert mij, Terwijl ik wortel schiet. Op iedere windvlaag zweef ik mee, Een pluizig zaadje, een veer, Ik reis met wolken over zee En ruis in regen neer, Vermeng met golven mijn geluk, Weet niet waarheen ik vaar; En steeds als ik een roos mij pluk Geurt mijne ziel uit…

Ik waande mij even in het Paradijs PUUR GENIETEN Jammer dat de Adams 'n andere bestemming gaven aan de appel Het was voor de Eva's zo goed bedoeld zoals ook de Eva's van de Kasteeltuin het goed bedoelen PUUR GENIETEN…

zo het brood gesneden wordt haast het leven zich naar het eind een vervulling bracht mijn geboorte in de stroom van een misleidend spel waarin zuchtige lieden het kindsyndroom voorbij alle wolken deed bestuiven met haat en ondoorgrondelijke redenen als zuigeling kolfde ik de melk uit woorden die sneden zoals het geboortekanaal was gelegen…

Al zou ik duizend talen spreken maar ware Liefde die ontbreekt Al zou ik van de Liefde preken Gods Liefde woont niet in mij De ware Liefde is barmhartig en troost het moede hart Vanuit Zijn Liefde en genade troost Hij in diepe smart Trooster in de bangste uren U geeft ons nieuwe Hoop Een Hoop vervuld met Liefde die Hoop is niet te koop…

Zo is men soms alleen in huis: de dingen vragen zich af waarom ze hier nog samen zijn. Het zingen is intussen opgehouden. Zelfs de richting van de uren lijkt niet langer zeker. Om nu niet weg te zinken moet men op tijd een stapsteen vinden of iets om zich snel aan vast te grijpen als het licht dreigt te verdwijnen. Iets banaals zoals uit…

Zeg wat je zeggen moet Zwijg als je zwijgen moet Doe wat je doen moet Laat wat je laten moet Zoek de balans als dat nodig is Zorg dat de timing perfect is Dan gaat het maar zelden mis…