404 resultaten.
waarom het brandt
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.007 de Joodse staat onder beleg
zeg het voort, het is oorlog
en grenzen dienen beschermd
opnieuw verlegd zelfs
de vijand moet weten
wanneer op te houden
de Palestijnen worden gebracht
hetzij naar de rand van hun afgrond
hetzij tot in het Nirwana hunner dromen
met bommen, altijd met bommen
die het verdommen
nagewezen te worden
dat is iets voor…
Zielschrijver
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
881 het moet ergens zijn begonnen
langs oeroude paden van zinnen
in bronnen van rood gloeiende geboren woorden
in de krotten der koninkrijk der lege landen
staan wij op de afgrond van watertanden
van een verhaal dat werkelijk gaat staat te gebeuren
wij proberen ze te sturen
de kleuren naar de ziel
zielreflectie in de pen
wij weten het
wij zijn…
- Exodus, tijd belooft niets anders -
netgedicht
4.8 met 66 stemmen
1.309 De witte vleugels, ze wilden slagen
vormden vereniging
ze vochten tegen onschatbare afgrond en dood,
als engelen hun eeuwige levens waagden
ontsloten... wat eindigheid bood.…
Orfeus
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.211 Nu stond hij wenend waar zich de afgrond sloot
En had voorgoed zich aan zijn arm onttogen
Wie hij zo vast zich dacht aan ’t hart gesnoerd.…
Een stil gebed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
398 ik heb mijn
geest geleegd
benauwende
gedachten
verdrongen
naar verder dan
de afgrond waarin
zij ooit begonnen
verf en penselen
klaar gezet even
een stil gebed om
aan de ziel te geven
die ik wil wekken
om haar met liefde
en creatieve kracht
te begiftigen
zacht streelt
pigment het
maagdelijk doek
waar de bloem
in fijn lentegroen…
Zonder titel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
148 Aan de rand van de afgrond
waar hij zijn tegenspreker,
triomfantelijk, snoert en bespot.
Zo fout.
Wees erbij. Wees wie je bent.
Kom en blijf. Jij.
Maar vergeet niet alle mensen.
Kies je kant van goede kleur,
ook jij dichter, van klare taal.
Durf, hou vast.
Elkaar.…
wat is er mis gegaan?
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.266 Waar ben ik verkeerd gegaan
welk pad heb ik genomen
dat mij zo treurig naar
deze diepe afgrond leidde?
kan ik nog terug of
is er geen weg meer
naar mijn veilige bestaan
wat er van over is gebleven.
ik wil niet meer heen
ik word meegesleurd door
wezens langs de kant
ik wil terug, niet heen!…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 ik kan niet vliegen mamma
vanachter dichte tralies
smeek ik meeuw om raad
zij huilt regen
en neemt een duikvlucht
naar de diepte
van haar ziel
om ver buiten
grenzen van tijd
waar leegte ruimte wordt
vrij te zijn
ik weet precies
wat zij bedoelt als ze zo huilt
die langgerekte toon
die op het einde
naar de afgrond daalt…
Orfeus
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.381 Nu stond hij wenend waar zich de afgrond sloot
En had voorgoed zich aan zijn arm onttogen
Wie hij zo vast zich dacht aan ’t hart gesnoerd.…
Vlammend Stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 Het licht smeult zich op
in een zucht van nevel—
as van verwondering
blijft dwarrelen
Een melodie, wees, stort
in het zwijgen van de afgrond—
haar trillingen bloeden
langzaam leeg
Kleur, ontveld,
ademt haar laatste adem uit
in het oor van het niets—
een echo die kleur vergat
Er ligt een grens te sterven
tussen…
ORIENTATIE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.141 bewust ontweek ik de gebaande wegen
het spoor van hen die me zijn voorgegaan
en toen kwam ik bij deze afgrond aan
ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen
over het dal had ooit een brug gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen
ik hakte takken af,…
Schepsel van zon...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.159 De afgrond glimlacht lief.
En strekt haar armen
naar me uit.
ik wil springen.
Spring je mee?
Daarboven is de hemel,
daarboven, daar benee.
Door het venster in de strop
schijnt de vrijheid tegemoet.
Ware vrijheid, als in dromen.
Niet de valse, niets dat moet.
Innerlijke wereld ligt te wachten
om te worden opgetekend.…
Raapte vruchten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 De sloot wou ik omzeilen
maar de afstand was te groot
de diepte kon ik niet peilen
ik at van het laatste brood
Ik stierf, de laatste blauwe luchten
omringden mijn doelen die nu verloren
leken te zijn in een afgrond waar
donder heerste en de goden
aten van mijn erfenis
al streelde het verlangen om dán toch
op deze aarde te blijven maar…
Strohalm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
798 Duizend rozen heeft mijn tong gegeven
Fonkelend en vlammend, ware kleurenpracht
Eender aan het blozende stilleven
Door en door met eigen falen voortgebracht
Langs de afgrond manoeuvreert mijn stem
Onuitgesproken val ik over randen
Hoop en vrezen zetten mij nu klem
Tussen doodstille zwart besproken tanden
Praten doet nu niets meer tegen muren…
Heil licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 Slechts zoeken blijft mij beschoren
vanuit onbestemd doelloos heil
in godverlatenheid verloren
stort ik in afgrond zonder peil.
Boven mij een brandende zon
waar ik geen schaduw vind
geen put waaruit ik drenken kon
verstoken van verkoelende wind.
Zie toch belofte vanuit groene aarde
een steen wijkend van de duisternis.…
Gave
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
503 Ik voerde de opera langs diepe,
emotionele afgronden. Ik smeet
de stok als een slang op de grond -
Daarmee was het sprookje bekeken.…
geen titel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 Het speelde in zichzelf verloren;
een diepte zo afgrondelijk
dat het niet keek zelfs toen ik riep
daar hoog uit mijn ivoren toren.
Ik moet omlaag, wil hij me horen,
de trappen af, weg uit de bieb,
de boeken, ja weg uit het woord
waar uit elk vuurwerk is verdreven.…
Zwart goud
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
445 in de lage zon
klotste het zwarte
water zijn gouden
kuiven uitbundig in
blinkend bewegen
de donkere
afgronden zonder
taal of enig teken
van inhoudelijke
communicatie
het zwarte goud
gaf ruimte maar
vrat energie in de
niet aflatende
emotiespeelbal
slurpte aandacht
in afleiding van
macabere suïcidale
actievlagen om te
pogen…
lijnenspel
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
512 Zie, het bloed als rivieren
kruipt tussen spleten, langs
afgronden en de diepe dalen
weerspiegelt alles averechts
in dubbelzinnige verhalen.…
gedachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.016 Ik probeer eraan te ontsnappen
doch de moed ontbreekt me om weerstand te bieden
De negatieve gedachten overschaduwen alles
en nemen ongenadig de leiding over
Ik schreeuw om hulp maar er komt geen geluid
niemand kan mijn noodkreet verstaan
Totaal uitgeput sta ik aan de rand van de afgrond
overgeleverd aan deze duistere krachten……
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.043 Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers
Zich willen geven in een brandend vuur,
In een afgrond van diepte of van hoogte.
Men loopt te denken op de zwarte akkers,
Of er niet iets bestaat waardoor men moog te
Leven voor hen tot aan het laatste uur.…
Precious Paradise
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
3.469 Ik kijk naar jou en wil je zien
als een onbereikbare droom
die mij 's nachts inhaalt
maar de nachtmerrie is mijn
grootste vijand
Gebonden door vriendschapsbanden
is mijn liefde tevens mijn afgrond…
Gevaarlijk loflied
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.216 Leve de jenever, koning der dranken,
die na de arbeid ons moed geeft en kracht,
aan wie zo menigeen het heeft te danken
dat hij tot aan de afgrond is gebracht.
Leve de jenever, hoogste der dranken,
die opwekkend is en ons vrolijk stemt,
ons brengt tot het uiten van vrolijke klanken,
zelfs als we in zijn boeien zijn geklemd.…
Onheilvoorspellend
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
641 als het pad donker en onheilspellend wordt
het daglicht in razend tempo verkort
en de omgeving gaat ruiken naar onraad
vanaf hier is elke stap er één teveel
om te verdwalen in grillige schaduwen
die spontaan verschijnen op het toneel
spelend met de toppen van mijn zenuwen
kronkelt de huiver zich zacht als fluweel
richting rand zonder afgrond…
GEEN MORGEN
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.314 Wij voelen ons dwergen
kijkend naar de bergen
heuvels van zorgen
dalen vol ergernis
onzekerheid op de achtergrond
vergissingen in de morgenstond
samen de afgrond inkijkend
met een lus om onze nek
angstig en bijna gek
het springen is bijna aan de orde
weg zijn uit en verlost zijn van
alle ellende en onbegrip
geen notering met stip…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.539 Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers,
Zich willen geven in een brandend vuur,
In een afgrond van diepte of van hoogte.
Men loopt te denken op de zwarte akkers,
Of er niet iets bestaat waardoor men moog te
Leven voor hen tot aan het laatste uur.…
Alleenspraak in de herfst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.487 Van den beginne maak ik deel uit
van het einde der dagen, wat intussen niet went
hoewel ik er de afgrond zelve toe ben. Stiller
spelen kinderen in hun vragen waarvan de klanken
verder dragen.…
Na ons de zondvloed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
541 denkt aan schuld
Zij die zouden moeten weten
en besluiten kunnen nemen
denken alleen aan geld en macht
verantwoordelijk is niemand
maar iedereen heeft schuld
Want we zijn vooral bezig
met verkwisting en geweld
kunstmatige bevrediging
van elke mogelijke lust
verantwoordelijk is iedereen
maar niemand wil de schuld
Hard op weg naar de afgrond…
zoals een getuige zegt
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
284 In een weelde van
onaffe schakelingen
bouwsteen voor steen
over de tegenstellingen
zie ik hem
meester der rangschikking
vliegen
en hij ziet mij
opstijgen
uit beteugelde beugels
wegschieten
in alle ruimte
op vleugels
door verbrokkelende muren
afgronden als verblekende
redenen bij samenzijn
Ik riep
ik adem met jou
toon de tintelingen…
gelijk de dichters (chanson pathetique)
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.054 gelijk de oude Hanlo meende dat jij was
gelijk de dove Burssens zeide dat gij waart
gelijk de domme Nijhoff vond wat u in boeken las
gelijk de verwaten Hermans zag wat zich te Brussel openbaart
gelijk de grote Lucebert u afrolde
en als luchtmens u liet zweven boven de afgrond
die uw leven is
gelijk de machteloze Elsschot aan het dolen sloeg…