Alle inzendingen over afgrond

404 resultaten.

Sorteren op:

waarom het brandt

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.007
de Joodse staat onder beleg zeg het voort, het is oorlog en grenzen dienen beschermd opnieuw verlegd zelfs de vijand moet weten wanneer op te houden de Palestijnen worden gebracht hetzij naar de rand van hun afgrond hetzij tot in het Nirwana hunner dromen met bommen, altijd met bommen die het verdommen nagewezen te worden dat is iets voor…

Zielschrijver

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 881
het moet ergens zijn begonnen langs oeroude paden van zinnen in bronnen van rood gloeiende geboren woorden in de krotten der koninkrijk der lege landen staan wij op de afgrond van watertanden van een verhaal dat werkelijk gaat staat te gebeuren wij proberen ze te sturen de kleuren naar de ziel zielreflectie in de pen wij weten het wij zijn…

- Exodus, tijd belooft niets anders -

netgedicht
4.8 met 66 stemmen aantal keer bekeken 1.309
De witte vleugels, ze wilden slagen vormden vereniging ze vochten tegen onschatbare afgrond en dood, als engelen hun eeuwige levens waagden ontsloten... wat eindigheid bood.…

Orfeus

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.211
Nu stond hij wenend waar zich de afgrond sloot En had voorgoed zich aan zijn arm onttogen Wie hij zo vast zich dacht aan ’t hart gesnoerd.…
Albert Verwey19 september 2013Lees meer >

Een stil gebed

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 398
ik heb mijn geest geleegd benauwende gedachten verdrongen naar verder dan de afgrond waarin zij ooit begonnen verf en penselen klaar gezet even een stil gebed om aan de ziel te geven die ik wil wekken om haar met liefde en creatieve kracht te begiftigen zacht streelt pigment het maagdelijk doek waar de bloem in fijn lentegroen…

Zonder titel

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 148
Aan de rand van de afgrond waar hij zijn tegenspreker, triomfantelijk, snoert en bespot. Zo fout. Wees erbij. Wees wie je bent. Kom en blijf. Jij. Maar vergeet niet alle mensen. Kies je kant van goede kleur, ook jij dichter, van klare taal. Durf, hou vast. Elkaar.…

wat is er mis gegaan?

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.266
Waar ben ik verkeerd gegaan welk pad heb ik genomen dat mij zo treurig naar deze diepe afgrond leidde? kan ik nog terug of is er geen weg meer naar mijn veilige bestaan wat er van over is gebleven. ik wil niet meer heen ik word meegesleurd door wezens langs de kant ik wil terug, niet heen!…
Vera25 december 2002Lees meer >

gekooide vogel

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 914
ik kan niet vliegen mamma vanachter dichte tralies smeek ik meeuw om raad zij huilt regen en neemt een duikvlucht naar de diepte van haar ziel om ver buiten grenzen van tijd waar leegte ruimte wordt vrij te zijn ik weet precies wat zij bedoelt als ze zo huilt die langgerekte toon die op het einde naar de afgrond daalt…

Orfeus

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.381
Nu stond hij wenend waar zich de afgrond sloot En had voorgoed zich aan zijn arm onttogen Wie hij zo vast zich dacht aan ’t hart gesnoerd.…

Vlammend Stil

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
Het licht smeult zich op in een zucht van nevel— as van verwondering blijft dwarrelen Een melodie, wees, stort in het zwijgen van de afgrond— haar trillingen bloeden langzaam leeg Kleur, ontveld, ademt haar laatste adem uit in het oor van het niets— een echo die kleur vergat Er ligt een grens te sterven tussen…

ORIENTATIE

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.141
bewust ontweek ik de gebaande wegen het spoor van hen die me zijn voorgegaan en toen kwam ik bij deze afgrond aan ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen over het dal had ooit een brug gelegen ik wachtte tot de sterren en de maan me richting gaven, maar ik moest voortaan langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen ik hakte takken af,…

Schepsel van zon...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.159
De afgrond glimlacht lief. En strekt haar armen naar me uit. ik wil springen. Spring je mee? Daarboven is de hemel, daarboven, daar benee. Door het venster in de strop schijnt de vrijheid tegemoet. Ware vrijheid, als in dromen. Niet de valse, niets dat moet. Innerlijke wereld ligt te wachten om te worden opgetekend.…
illusie-16 september 2002Lees meer >

Raapte vruchten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 911
De sloot wou ik omzeilen maar de afstand was te groot de diepte kon ik niet peilen ik at van het laatste brood Ik stierf, de laatste blauwe luchten omringden mijn doelen die nu verloren leken te zijn in een afgrond waar donder heerste en de goden aten van mijn erfenis al streelde het verlangen om dán toch op deze aarde te blijven maar…
e23 april 2008Lees meer >

Strohalm

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 798
Duizend rozen heeft mijn tong gegeven Fonkelend en vlammend, ware kleurenpracht Eender aan het blozende stilleven Door en door met eigen falen voortgebracht Langs de afgrond manoeuvreert mijn stem Onuitgesproken val ik over randen Hoop en vrezen zetten mij nu klem Tussen doodstille zwart besproken tanden Praten doet nu niets meer tegen muren…

Heil licht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Slechts zoeken blijft mij beschoren vanuit onbestemd doelloos heil in godverlatenheid verloren stort ik in afgrond zonder peil. Boven mij een brandende zon waar ik geen schaduw vind geen put waaruit ik drenken kon verstoken van verkoelende wind. Zie toch belofte vanuit groene aarde een steen wijkend van de duisternis.…

Gave

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Ik voerde de opera langs diepe, emotionele afgronden. Ik smeet de stok als een slang op de grond - Daarmee was het sprookje bekeken.…

geen titel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Het speelde in zichzelf verloren; een diepte zo afgrondelijk dat het niet keek zelfs toen ik riep daar hoog uit mijn ivoren toren. Ik moet omlaag, wil hij me horen, de trappen af, weg uit de bieb, de boeken, ja weg uit het woord waar uit elk vuurwerk is verdreven.…

Zwart goud

netgedicht
5.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 445
in de lage zon klotste het zwarte water zijn gouden kuiven uitbundig in blinkend bewegen de donkere afgronden zonder taal of enig teken van inhoudelijke communicatie het zwarte goud gaf ruimte maar vrat energie in de niet aflatende emotiespeelbal slurpte aandacht in afleiding van macabere suïcidale actievlagen om te pogen…
wil melker23 januari 2024Lees meer >

lijnenspel

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 512
Zie, het bloed als rivieren kruipt tussen spleten, langs afgronden en de diepe dalen weerspiegelt alles averechts in dubbelzinnige verhalen.…
pama22 oktober 2007Lees meer >

gedachten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Ik probeer eraan te ontsnappen doch de moed ontbreekt me om weerstand te bieden De negatieve gedachten overschaduwen alles en nemen ongenadig de leiding over Ik schreeuw om hulp maar er komt geen geluid niemand kan mijn noodkreet verstaan Totaal uitgeput sta ik aan de rand van de afgrond overgeleverd aan deze duistere krachten……
Indy7 maart 2008Lees meer >

Soms, als men buiten loopt in zee van zon

poëzie
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.043
Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers Zich willen geven in een brandend vuur, In een afgrond van diepte of van hoogte. Men loopt te denken op de zwarte akkers, Of er niet iets bestaat waardoor men moog te Leven voor hen tot aan het laatste uur.…

Precious Paradise

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.469
Ik kijk naar jou en wil je zien als een onbereikbare droom die mij 's nachts inhaalt maar de nachtmerrie is mijn grootste vijand Gebonden door vriendschapsbanden is mijn liefde tevens mijn afgrond…
metha16 april 2004Lees meer >

Gevaarlijk loflied

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.216
Leve de jenever, koning der dranken, die na de arbeid ons moed geeft en kracht, aan wie zo menigeen het heeft te danken dat hij tot aan de afgrond is gebracht. Leve de jenever, hoogste der dranken, die opwekkend is en ons vrolijk stemt, ons brengt tot het uiten van vrolijke klanken, zelfs als we in zijn boeien zijn geklemd.…

Onheilvoorspellend

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 641
als het pad donker en onheilspellend wordt het daglicht in razend tempo verkort en de omgeving gaat ruiken naar onraad vanaf hier is elke stap er één teveel om te verdwalen in grillige schaduwen die spontaan verschijnen op het toneel spelend met de toppen van mijn zenuwen kronkelt de huiver zich zacht als fluweel richting rand zonder afgrond…
Nina Laverona21 augustus 2006Lees meer >

GEEN MORGEN

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.314
Wij voelen ons dwergen kijkend naar de bergen heuvels van zorgen dalen vol ergernis onzekerheid op de achtergrond vergissingen in de morgenstond samen de afgrond inkijkend met een lus om onze nek angstig en bijna gek het springen is bijna aan de orde weg zijn uit en verlost zijn van alle ellende en onbegrip geen notering met stip…

Soms, als men buiten loopt in zee van zon

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.539
Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers, Zich willen geven in een brandend vuur, In een afgrond van diepte of van hoogte. Men loopt te denken op de zwarte akkers, Of er niet iets bestaat waardoor men moog te Leven voor hen tot aan het laatste uur.…
Herman Gorter18 november 2021Lees meer >

Alleenspraak in de herfst

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.487
Van den beginne maak ik deel uit van het einde der dagen, wat intussen niet went hoewel ik er de afgrond zelve toe ben. Stiller spelen kinderen in hun vragen waarvan de klanken verder dragen.…
Huub Beurskens24 september 2015Lees meer >

Na ons de zondvloed

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
denkt aan schuld Zij die zouden moeten weten en besluiten kunnen nemen denken alleen aan geld en macht verantwoordelijk is niemand maar iedereen heeft schuld Want we zijn vooral bezig met verkwisting en geweld kunstmatige bevrediging van elke mogelijke lust verantwoordelijk is iedereen maar niemand wil de schuld Hard op weg naar de afgrond…

zoals een getuige zegt

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 284
In een weelde van onaffe schakelingen bouwsteen voor steen over de tegenstellingen zie ik hem meester der rangschikking vliegen en hij ziet mij opstijgen uit beteugelde beugels wegschieten in alle ruimte op vleugels door verbrokkelende muren afgronden als verblekende redenen bij samenzijn Ik riep ik adem met jou toon de tintelingen…

gelijk de dichters (chanson pathetique)

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.054
gelijk de oude Hanlo meende dat jij was gelijk de dove Burssens zeide dat gij waart gelijk de domme Nijhoff vond wat u in boeken las gelijk de verwaten Hermans zag wat zich te Brussel openbaart gelijk de grote Lucebert u afrolde en als luchtmens u liet zweven boven de afgrond die uw leven is gelijk de machteloze Elsschot aan het dolen sloeg…