Alle inzendingen over dat ik zee en zout

20040 resultaten.

Sorteren op:

Moules Belges

gedicht
2.8 met 41 stemmen aantal keer bekeken 13.521
Het schaap is de mal van het lam De schelp is de mal van de mossel De zee is de mal van het zout Marcel is de mal van het beeld De pijp is de mal van de rook De kunst is de mal van de vondst Het idee is de mal van Christopher Columbus is de mal van het ei Het ei is de mal van de kip De mal is de mal van de mal is De mal van de mal is de mal…
Kurt De Boodt24 november 2003Lees meer >

Overweldigt me met zee

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 678
ik kijk je weg in golven donder je zout water krachteloos tot slierten wit je trekt het zand onder me uit ziedend wenk je fluistert overgave ik groet de wind het kale zand een vage duinenrij met meeuwen op het strand was een voetstap die door vloed werd afgeschuimd mijn sporen ben ik kwijt je overweldigt me met zee verwatert…
wil melker26 december 2006Lees meer >

Warmte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 669
De rivierendans ontwaakt in een poel van ijs Kleine kolkjes rimpelen het wateroppervlak De tralies smelten voor de ramen druppels tikken op de sneeuw Tekenen van vuur aan de bevroren kust Het krakend ijs verdwijnt in de zoute golven De zee komt langzaam weer op gang Rivieren herwinnen hun kracht Wintertaferelen verdwijnen Dankzij…

Profetie

netgedicht
4.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.107
bespelen Straks zullen ze het zout proeven Reeds snakken ze ernaar Ze zijn de wachters van de laatste symfonie Verzameld rond het vuur van violen De wereld zal zout worden En zij zullen de zangers zijn En de zoutzieders en zij zullen de zoute Zon en de zoute maan en de zoute sterren Eten en zij zullen tot zout wederkeren Terwijl het clavecimbel…
gam rodie15 februari 2009Lees meer >

O BLIK VOL DOOD EN STERREN

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.332
o Blik vol dood en sterren, o hart vol licht en leed. De dag is spijtig verre; de nacht is hel en wreed. Mijn mond vol wondre smaken die géne vrucht verzaadt. Niemand, o hunkrend waken, die langs mijn venster gaat... Wij zullen nimmer wezen dan Godes angst'ge wezen. - God, laat ons waan en schijn dat we Uwe wezen zijn.…

'k Zit met mijn lamme benen

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.033
Mits 'k u dan maar en geve het zout van dit mijn leven, en van mijn wrokkig offer, God, niet worde te eigen spot.…

Zeearmen voor zeegodinnen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Belandt zij zonder Chicanes aan land Donderend en denderend Extravert Frenetiek de Gretige gulzige golven Hoorbaar hongerend Intimideert zij Jubelt zij haar Kolkende klaagzangen Lyrisch haar landschap Mooie maanzieke reuzin Neptunus maant haar tot kalmte Oeverloos opent ze haar Panorama’s deze non- Querulante sterre der zee…
J.Bakx3 oktober 2022Lees meer >

Schrijven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Hoe wij onze namen schreven vlak bij de zee toen de zon ging dalen?…

Lief 2 (herziene versie)

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 825
Als ik er niet meer ben lief lees jij dan mijn letters nog of stoppen plots de zinnen zal de zee dan nog zee heten zullen strandkorrels mijn naam nog vinden in verdronken zand als ik er niet meer ben lief zal het zout jouw lippen laten zwijgen in verloren toekomst zal de wind dan nog waaien wild en woest of zal de storm dan eindelijk…
metha20 mei 2005Lees meer >

Slapeloos

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.015
Je proeft het zout, van de zee verderop . De nacht is koud, het tij komt op . De dag is daar, de horizon verlicht . De nacht is klaar, veeg nu je tranen.…
Harry.S29 september 2003Lees meer >

Souvenir

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 847
Morgen blijft zonder tegenspraak wanneer mijn mond zich gehoorzaam sluit ongewijzigd door het zout alsof het nergens bijbehoren me achterlaat onder invloed van wandelaars en het huilen.…

Ridderspoor

netgedicht
4.5 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.009
Mijn beenkappen staan zonder zwaard onder de spiegel van de zee ik breng verdronken land in kaart als laatste ridder van Goeree waar de hoogste golven breken klamp ik mij vast aan vaders been hoor oeroude stemmen spreken in kinderklaagzang van geween waar ik gaan moet zal ik dolen om daar ooit zelf te kunnen staan in bleke huid, uit zout…

De roep van een plichtloze zee...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
De zee roept! Vrijheid, zout op mijn gezicht... de wind triggert mijn verlangen naar een leven zonder plicht. Weg, ver weg van alle gewone dingen, me niet meer in allerlei bochten moeten wringen, voor alles wat moet. Op tijd! Want anders krijg je op deze wereld spijt...…
Rineke Noom24 augustus 2012Lees meer >

het eikenpad

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
en de zee golft maar om meer mosselen aan het land wuift de linde nog altijd op de wind mee…

Haverklap

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
noch 't zout ontzilt deze luchtenzee regen ademt water tot waanzin telkens weer…
Iniduo12 oktober 2017Lees meer >

Verloren in mijzelf

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Verloren in mijzelf zinkend verdrinkend er is geen nu geen verleden de tijd heeft geen besef zout op mijn lippen de zee is nabij vogels schreeuwen voorbij schaduwland grillig gevormde vingers grijpen gedachten wachtend op het licht van dageraad Zilver breekt haren in duizend broze tinten van licht aan de horizon tijd verroert…

Een liefde voor altijd...

hartenkreet
3.3 met 91 stemmen aantal keer bekeken 17.167
Twee harten smelten samen tot één twee gedachten hebben zoveel gemeen twee verschillende leventjes net peper en zout toch duurde het maar eventjes voordat ze zijn getrouwd Al snel werden die levens met elkaar verweven tot één leven met z’n twee samen alles aan elkaar geven Als het strand aan de zee Twee maar één Dit is de liefde…
Wendy17 november 2003Lees meer >

De blanke duinen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
jeugd kreeg weer de overhand we speelden met het zand als kinderen zo blij jij was weer bij mij in het springen over golven nam ik je mee naar de einder van de zee het water koelde in het diepe onze lijven ik mocht het zout heel teder van je lippen bijten toen we droogden in de volle zon keerde jij je om naast strand heb ik…

De waterproef

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Van de zoute zee in woeste drift. Oneindig water voert de ogen mee, vroeger of later naar verdekte oorden achter de horizon in verzwegen woorden, land van Babylon. Van verneveld water dat als mist rondwaart en in de lucht rust vindt, of gewoon het water van de vaart dat beide oevers verbindt.…
Iniduo4 februari 2012Lees meer >

Onuitgesproken ontstaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
naar zee brengt ik vleugellam verlangend wacht…

Schoen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Zie de wind op de golven fel blazend op de kust De kustlijn van ontzettend veel schuim voorzien met daarin verwrongen schatten van de zee door schepen gelost, gedumpt, maar bovenal verloren zijn eenlingen, zoals daar is die schoen versleten zool en zonder veters Wit van het zout; ietwat uitgeslagen helemaal niemand meer die hem past…

Zomerzonschijnen

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 401
als schotsen en scheven komen zij het landschap binnen gedreven dwars en tegendraads maken een lachertje van zon die normaal stralend staat boven zoute zee en luchten vol zoetwaterregens die vluchten in de vallende half doorzichtig gordijnen en verwaaiend zand van het strand meevoeren naar het duinse helmgrasland dat…
wil melker26 november 2022Lees meer >

In het achterland

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 637
Zij kiezen voor de makkelijkste weg, Gaan uitsluitend voor grote hotels aan zee, Ze gaan voor de sterren van het hotel, Maar de sterren boven zee zien ze niet, Want daar hebben ze niets mee.…

Zeestem

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.376
Geen mens die het hoort, slechts de oneindige zee neemt het geheim mee. De opkomende zon Een eerste streep licht breekt door de koude nevels boven de baren. Het zoute verlangen kleurt zacht met de ochtend mee in het vroege goud. De stem van de zee ontwaakt in de vroege vloed en fluistert jouw naam.…

zij de duinen en de zee - ik de zon en de wind

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.050
en mijn schaduw boort zich donkerogig door haar poort met het leven mee diep in het zout van de zee aan de wind zweetdruppels wellend in haar oksels onze dijen samengevouwen om dit alles te behouden ontglijden elkaar elke nacht achter de horizon…
rob flipse13 oktober 2006Lees meer >

en zo wil ik zijn

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 739
Ik wil de voeten in het zand steken  het warme zoute water van de zee in golven over me heen laten spoelen fietsen wil ik door de duinen met de neus in de wind  of in een bootje dobberen  en dan dronken zijn van Liefde en alles vergeten behalve nu.…

[ Het is prachtig spul ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 488
Het is prachtig spul, dit gele gevlochten touw -- Ik ruik retsina.…
Zywa15 september 2024Lees meer >

Benidorm op een november-zondag-morgen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 636
Het is half negen de zon verheft zich en ik aanschouw die onmetelijke architectuur van Benidorm aan de Spaanse Middelandsezee Ik ga naar de Nederlandse kerk om tien uur en zal bidden dat de aarde niet gaat beven en wij met onmetelijke architectuur ´Nenidorm´ gaan bouwen aan de Nederlandse Noordzee…

Als de Zeemeeuw

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.364
het zout Daar waar de zee geen zee meer was maar ons iets anders zou beloven Met de zon op stillend water witte zeilen in het blauw Ik bouwde ons een luchtkasteel waar wij in zand ons voortbewogen En ik strooide regenbogen die ik plukken zou voor jou Zag hoe de vogels die er gingen als een stip steeds verder vlogen Eens verdwenen in…
Jan Haak31 december 2013Lees meer >

de zee heeft de meisjes gered

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
vijf duizend zandkorrels op de planken vloer als teken van de almachtige zomer en de zoute huig van de zee. ze rekent af met minimaal geld dat ze op de toonbank neertelt zo minimaal als haar groene slipje en haar groene beha die ze heeft behouden van de zee zij ranke meermin straks weer zonder raadsels aangekleed.…