20040 resultaten.
Moules Belges
gedicht
2.8 met 41 stemmen
13.521 Het schaap is de mal van het lam
De schelp is de mal van de mossel
De zee is de mal van het zout
Marcel is de mal van het beeld
De pijp is de mal van de rook
De kunst is de mal van de vondst
Het idee is de mal van Christopher
Columbus is de mal van het ei
Het ei is de mal van de kip
De mal is de mal van de mal is
De mal van de mal is de mal…
Overweldigt me met zee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
678 ik kijk je weg
in golven donder je
zout water krachteloos
tot slierten wit
je trekt het zand
onder me uit
ziedend wenk je
fluistert overgave
ik groet de wind
het kale zand
een vage duinenrij
met meeuwen op het strand
was een voetstap
die door vloed
werd afgeschuimd
mijn sporen ben ik kwijt
je overweldigt me met zee
verwatert…
Warmte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 De rivierendans ontwaakt
in een poel van ijs
Kleine kolkjes rimpelen
het wateroppervlak
De tralies smelten
voor de ramen
druppels
tikken op de sneeuw
Tekenen van vuur aan
de bevroren kust
Het krakend ijs verdwijnt
in de zoute golven
De zee komt langzaam
weer op gang
Rivieren herwinnen
hun kracht
Wintertaferelen verdwijnen
Dankzij…
Profetie
netgedicht
4.5 met 22 stemmen
1.107 bespelen
Straks zullen ze het zout proeven
Reeds snakken ze ernaar
Ze zijn de wachters van de laatste symfonie
Verzameld rond het vuur van violen
De wereld zal zout worden
En zij zullen de zangers zijn
En de zoutzieders en zij zullen de zoute
Zon en de zoute maan en de zoute sterren
Eten en zij zullen tot zout wederkeren
Terwijl het clavecimbel…
O BLIK VOL DOOD EN STERREN
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.332 o Blik vol dood en sterren,
o hart vol licht en leed.
De dag is spijtig verre;
de nacht is hel en wreed.
Mijn mond vol wondre smaken
die géne vrucht verzaadt.
Niemand, o hunkrend waken,
die langs mijn venster gaat...
Wij zullen nimmer wezen
dan Godes angst'ge wezen.
- God, laat ons waan en schijn
dat we Uwe wezen zijn.…
'k Zit met mijn lamme benen
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.033 Mits 'k u dan maar en geve
het zout van dit mijn leven,
en van mijn wrokkig offer, God,
niet worde te eigen spot.…
Zeearmen voor zeegodinnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Belandt zij zonder
Chicanes aan land
Donderend en denderend
Extravert
Frenetiek de
Gretige gulzige golven
Hoorbaar hongerend
Intimideert zij
Jubelt zij haar
Kolkende klaagzangen
Lyrisch haar landschap
Mooie maanzieke reuzin
Neptunus maant haar tot kalmte
Oeverloos opent ze haar
Panorama’s deze non-
Querulante sterre der zee…
Schrijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 Hoe wij onze namen schreven
vlak bij de zee toen de zon ging dalen?…
Lief 2 (herziene versie)
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
825 Als ik er niet meer ben lief
lees jij dan mijn letters nog
of stoppen plots de zinnen
zal de zee dan nog zee heten
zullen strandkorrels mijn naam
nog vinden in verdronken zand
als ik er niet meer ben lief
zal het zout jouw lippen laten
zwijgen in verloren toekomst
zal de wind dan nog waaien
wild en woest of zal de storm
dan eindelijk…
Slapeloos
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.015 Je proeft het zout,
van de zee verderop .
De nacht is koud,
het tij komt op .
De dag is daar,
de horizon verlicht .
De nacht is klaar,
veeg nu je tranen.…
Souvenir
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
847 Morgen blijft
zonder tegenspraak
wanneer mijn mond zich
gehoorzaam sluit
ongewijzigd door het zout
alsof het nergens bijbehoren
me achterlaat
onder invloed van wandelaars
en het huilen.…
Ridderspoor
netgedicht
4.5 met 29 stemmen
2.009 Mijn beenkappen staan zonder zwaard
onder de spiegel van de zee
ik breng verdronken land in kaart
als laatste ridder van Goeree
waar de hoogste golven breken
klamp ik mij vast aan vaders been
hoor oeroude stemmen spreken
in kinderklaagzang van geween
waar ik gaan moet zal ik dolen
om daar ooit zelf te kunnen staan
in bleke huid, uit zout…
De roep van een plichtloze zee...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 De zee roept!
Vrijheid, zout op mijn gezicht...
de wind triggert
mijn verlangen naar een leven zonder plicht.
Weg, ver weg van alle gewone dingen,
me niet meer in allerlei bochten moeten wringen,
voor alles wat moet. Op tijd!
Want anders krijg je op deze wereld spijt...…
het eikenpad
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
738 en de zee golft maar
om meer mosselen
aan het land wuift de linde
nog altijd
op de wind mee…
Haverklap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 noch 't zout ontzilt deze luchtenzee
regen ademt water tot
waanzin telkens weer…
Verloren in mijzelf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Verloren in mijzelf
zinkend
verdrinkend
er is geen nu
geen verleden
de tijd heeft geen besef
zout op mijn lippen
de zee is nabij
vogels schreeuwen
voorbij schaduwland
grillig gevormde vingers
grijpen gedachten
wachtend op het licht
van dageraad
Zilver breekt haren
in duizend broze tinten
van licht
aan de horizon
tijd verroert…
Een liefde voor altijd...
hartenkreet
3.3 met 91 stemmen
17.167 Twee harten
smelten samen tot één
twee gedachten
hebben zoveel gemeen
twee verschillende leventjes
net peper en zout
toch duurde het maar eventjes
voordat ze zijn getrouwd
Al snel werden die levens met elkaar verweven
tot één leven met z’n twee
samen alles aan elkaar geven
Als het strand aan de zee
Twee maar één
Dit is de liefde…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…
De waterproef
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Van de zoute zee
in woeste drift.
Oneindig water
voert de ogen mee,
vroeger of later
naar verdekte oorden
achter de horizon
in verzwegen woorden,
land van Babylon.
Van verneveld water
dat als mist rondwaart
en in de lucht rust vindt,
of gewoon het water van de vaart
dat beide oevers verbindt.…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 naar zee brengt
ik vleugellam verlangend wacht…
Schoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
478 Zie de wind op de golven
fel blazend op de kust
De kustlijn van ontzettend veel schuim voorzien
met daarin verwrongen schatten van de zee
door schepen
gelost, gedumpt, maar bovenal verloren
zijn eenlingen, zoals daar is die schoen
versleten zool en zonder veters
Wit van het zout; ietwat uitgeslagen
helemaal niemand meer die hem past…
Zomerzonschijnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
401 als schotsen
en scheven
komen zij het
landschap
binnen gedreven
dwars en
tegendraads
maken een
lachertje van zon
die normaal
stralend staat
boven zoute
zee en luchten vol
zoetwaterregens
die vluchten
in de vallende
half doorzichtig
gordijnen
en verwaaiend
zand van het
strand meevoeren
naar het duinse
helmgrasland
dat…
In het achterland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
637 Zij kiezen voor de makkelijkste weg,
Gaan uitsluitend voor grote hotels aan zee,
Ze gaan voor de sterren van het hotel,
Maar de sterren boven zee zien ze niet,
Want daar hebben ze niets mee.…
Zeestem
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
6.376 Geen mens die het hoort,
slechts de oneindige zee
neemt het geheim mee.
De opkomende zon
Een eerste streep licht
breekt door de koude nevels
boven de baren.
Het zoute verlangen
kleurt zacht met de ochtend mee
in het vroege goud.
De stem van de zee
ontwaakt in de vroege vloed
en fluistert jouw naam.…
zij de duinen en de zee - ik de zon en de wind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.050 en mijn schaduw boort zich donkerogig door haar poort
met het leven mee diep in het zout van de zee
aan de wind zweetdruppels wellend in haar oksels
onze dijen samengevouwen om dit alles te behouden
ontglijden elkaar elke nacht achter de horizon…
en zo wil ik zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ik wil de voeten in het zand steken
het warme zoute water van de zee
in golven over me heen laten spoelen
fietsen wil ik door de duinen
met de neus in de wind
of in een bootje dobberen
en dan dronken zijn van Liefde
en alles vergeten behalve nu.…
[ Het is prachtig spul ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Het is prachtig spul,
dit gele gevlochten touw --
Ik ruik retsina.…
Benidorm op een november-zondag-morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Het is half negen
de zon verheft zich
en ik aanschouw
die onmetelijke
architectuur van Benidorm
aan de Spaanse Middelandsezee
Ik ga naar de Nederlandse kerk
om tien uur
en zal bidden dat de aarde niet gaat beven
en wij met onmetelijke
architectuur ´Nenidorm´ gaan bouwen
aan de Nederlandse Noordzee…
Als de Zeemeeuw
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
2.364 het zout
Daar waar de zee geen zee meer was
maar ons iets anders zou beloven
Met de zon op stillend water
witte zeilen in het blauw
Ik bouwde ons een luchtkasteel
waar wij in zand ons voortbewogen
En ik strooide regenbogen
die ik plukken zou voor jou
Zag hoe de vogels die er gingen
als een stip steeds verder vlogen
Eens verdwenen in…
de zee heeft de meisjes gered
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 vijf duizend zandkorrels op
de planken vloer als teken
van de almachtige zomer
en de zoute huig van de zee.
ze rekent af met minimaal geld
dat ze op de toonbank neertelt
zo minimaal als haar groene
slipje en haar groene beha
die ze heeft behouden van de
zee zij ranke meermin straks
weer zonder raadsels aangekleed.…