4468 resultaten.
De lucht was geel als gele chrysanthemen
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.018 Een gouden licht ter wereld, gouden twijfel,
overal, overal, koninklijk twijfel,
twijfelend goud, gouden vertwijfeling.
Troonden onz' harten in het gouden duister,
in 't goud onz' ogen als kristallen kronen.…
In de kooi
snelsonnet
3.8 met 21 stemmen
1.736 Er is nog toekomst voor De Gouden Kooi,
Want daar zou Wilders veilig kunnen wonen
Temidden van dat handjevol personen
Van ongeveer een soortgelijk allooi.
Of sterker nog, ik neem aan dat de rest
Daar al heel gauw door Geert wordt weggepest.…
Geloof
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
861 Ze had kanker toen ze zei:
Geloven is voor mij
als kind bij vader
achterop de fiets vol overgave,
benen in de fietstas,
leunen tegen vaders jas,
Hij kent mijn bestemming
zonder routeplanning.
Ze kende haar vader maar even.
Toen hij stierf was zij pas zeven
maar de band met Vader is altijd gebleven.
Als Vaders gang lijkt te vertragen…
Witte vlag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Zwijgend loop ik in
deze demonstratie mee
met mijn witte vlag
waarop zowel woord
als beeld ontbreekt -
mijn stem die alleen
door stilzwijgen weerklinkt.
Jij loopt in deze optocht
met me op -
vrijheid, zeg je, is een hallucinatie
die geluidloos maar ook hardop wordt gedroomd,
altijd en overal, en het is deze vrijheid
die de…
schaduwvingers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
430 als de kraai landt
om zijn prooi te verschransen
komen weer de oude angsten
blijven schaduwvingers
aan je plakken alsof zij jou
voor altijd willen pakken
komen donkere fantasieën
en duistere dromen boven
is je balans en rust vervlogen
vluchten kan niet meer met
een been in het graf omarm dan
de angsten met je warmste lach…
De behanger
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
766 Behangen, dat doe ik al twintig jaar
Ik knip en plak en maak met veel plezier
Uw muren mooi met elke rol papier
Geen klus is mij te gek ofwel te zwaar
Maar als ik thuisgekomen ben in Vlijmen
Dan zakt mijn goede luim ver onder nul
Ik ben alleen en voel me steeds een lul
Er is geen vrouw die zich door mij laat lijmen…
Optimist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Hoeveel brokstukken denk jij
aan elkaar te kunnen plakken?…
Denk eens na
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
603 Jaarlijks overlijden in de sub Sahara
een half miljoen kinderen aan malaria
Ze zijn arm en ondervoed
Gaan dood alsof het zo wezen moet
Terwijl één euro muskietennet
ze van vroegtijdig sterven redt
Nu overladen we de wereld
met schulden, leed en dwang
om aan levens van oude dikzakken
nog wat dagen vast te plakken…
vijftig jaren goud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
743 seconden
vijftig jaar elkaar ervaren
het is als korreltjes zand
die gestold in mooie momenten
zich vormen tot een goede film
vijftig jaar elkaar geven
als je bij het gevoel van toen
even weer stil gaat staan
zou je het zo weer overdoen
vijftig jaar samen zijn
dat maakt liefde een geschenk
van die ene aan die andere mens
dat zich in goud…
Poëtische Spelen
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
496 Nee, ik wil even in mijn bubbel blijven,
Daarom praat ik vandaag niet met de pers,
Ik concentreer me liever op m’n vers,
Ik ben hier om een snelsonnet te schrijven.
Na afloop sta ik graag u weer te woord,
Wanneer ik een medaille heb gescoord.…
moederliefde
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
2.802 zoals je daar ligt
je aarzelende glimlach
net ontwaakt
op je gezicht
je klamme haartjes
plakken tegen je hoofd
vochtige loomheid
nog half verdoofd
ik til je uit bed
dicht tegen me aan
ruik ik jouw zoete warmte
en blijf even zo staan
een moment van ons samen
stil en sereen
intens houden van
zoals jij is er maar een!…
liggend naakt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.995 als vrouw
zo krachtig
in haar eenvoud
is haar omvang
zo allemachtig
als een rubens
zie ik haar
de schoonheid
van veel en
al haar vormen
die mijn gevoelens
bestormen
haar woeste haren
maken mij ruig
en met
de spanning
van haar
blanke vel
blijft mijn tong
plakken aan
mijn droge huig
met haar diepe
glazige ogen
is zij…
De verte nabij
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.154 in de tiende maand
schuift mijn bodem
onder de voeten
het kan ook zijn dat
de geest kiest
bij het vallen der bladeren
voor een andere route
het lijkt of hakken
plakken aan de aarde
en schoonheid
het laat afweten in haar
oorspronkelijke waarde
het is een brug overgaan
zo zwaar als het beklimmen
van het rulle duinzand
om aan…
Ornithofilie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 Je mag van ganser harte van ze houden,
zonder etiketten te hoeven plakken.
Zonder ze te kennen bij hun naam.…
Nu schraalt herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 jij wist
de zomer
ongemerkt
met wat
herfstig rood
te kleuren
door het
intenser
worden van
de geuren
aromatiseerde
de oogst
zelfs je lach
streelde de
volheid van
een lange dag
waar leven
eindeloos was
nog plakken
draden web
restanten
van wat eens
een copieuze
maaltijd was
de overvloed
was overal
nu schraalt herfst…
Herfsttinten
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.923 Wij worden zachtkens, zachtkens oud:
Bewaar die glimlach van 't gemoed,
Die stil-gedegen schat van goud -
't Is goud!…
Je ogen laten sterren vallen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.313 Intens leef ik met de gedachte
om voor altijd maar samen te zijn
want hoe dicht we ook aan elkaar plakken
ons wereldje wordt niet te klein.
Weg vallen alle angsten en het verdriet
die uit eenzaamheid waren geboren
ik uit mijn liefde het liefst bij jou
omdat jij mij het meest doet bekoren.…
Gedicht voor het slapengaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
626 Ik plak mijn kauwgom op de wekker.
Zo, de dag is voorbij.
Droom zacht, oom Ewwe,
ook de vijand is moe,
die monteren we morgen weer op.
Lekker slapen nu, meld ik me later,
met nieuws van de maan.
Amen, ome Ewwe, amen.…
Opgevangen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
877 leren zul je het
volgens mijn regeltjes
die zegeltjes van jezelf
plak je maar in je delfts
blauwe dagboek
luister naar mij en pas dan
zul je weten hoe het is om
dichter te heten.”…
Heerlijk!
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
673 Mijn zoon
kijkt naar mijn handen,
de zijne plakken
de mijne zijn schoon.
Als je toch
naar binnen gaat
neem je dan koffie mee?
Met opgetrokken handen
verdwijnt hij gedwee.
We drinken samen koffie,
mijn zoon en ik,
lekker in de zon
en maken ons niet dik.…
Surprise
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
903 Het is deze maand dat later
plotseling uit het zicht loopt
om niet meer om te kijken
alleen de zon trekt juist
die dag alles uit de kast
het lijkt of je lacht
terwijl ik de borden tel
en met het bestek in beide handen
vraag ik mij nogmaals af waarom
je niet heel even aanschuift
ik verschuif her en der
wat stoelen en kussens
en plak…
Ik haal adem dus ik leef
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
752 Op foto’s van feestjes die via de digitale weg jouw ogen bereiken smijt ik mijn geluk
Recht in jouw gezicht
Ik leef nog
De straten met jouw naam negeer ik
’s nachts slaap ik alleen want ik ben niet bang
In het donker
Voor spinnen
Mijn banden plak ik zelf
Samen de zonsondergang bekijken is cliché
En ooit bedacht voor op een ansichtkaart…
Modeltuin
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
628 Een drukte van jewelste
in mijn witte tuin
en ik, ik zoek er woorden bij
de wintercollectie is uit
wat berken en een populier
met wolgemutste kruinen
de treurwilg oud fit
naast een slanke den
oogt witter dan de witste sneeuw
een paar bomen van letters
spreken mij aan
het zijn zes essen op een rij
zij kennen geen alfabet
ik plak…
op de rand van
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
703 ik blijf in de schaduw
van het huis
het maakt zich klaar
om het gemis te verzamelen
deuren openen en sluiten
lopen mij omver
terwijl ik op elke tekening
stilte plak
onder een verdonkerende hemel maak ik
het bed op voor nachten
waarin wijzers verfrommeld worden
tot korsten van tijd
ik wil nog even gaan zitten
de dagen vastnemen…
Windhandel?
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
827 Heeft u ook al wat bitcoins in de pocket
Of kiest u toch nog liever voor het goud
Omdat u denkt dat goud zijn kracht behoudt
Maar toch...die bitcoins stegen als een rocket
Geen bitcoins en geen goud heb ik besloten
Maar ik ga wel wat tulpenbollen poten…
Bart, café de Plak I
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Er hangen torso’s aan de keldermuren
van jonge goden van het witte doek.
Bart wacht en tekent aan een nieuwe broek.
Publiek verschijnt hier in de kleinste uren.
Hoe kort ons scheppend ogenblik mag duren,
het is genoeg, om dit cafébezoek
voor altijd vast te leggen voor een boek
dat later mijn geheugen bij kan sturen.
Bart zal wel mooier worden…
Helm
snelsonnet
3.9 met 10 stemmen
286 Ik jakker op mijn fatbike door de stad
U snapt dat ik, als ik bij druk verkeer
Langs auto’s, trams en stadsbussen laveer
Tot nu toe nooit zo’n suffe helm op had
Nu zag ik, op een persco laatst in Assen
Een vette helm die wél bij mij zou passen…
Toorts der liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Dwars door het doolhof van liefde
blijf ik doelloos rond rennen
paden van passie die mij kruisen
maar die mag ik niet verkennen
Vergeten gangen van hartstocht
gaan aan mij voorbij in een waas
ik wil zo snel mogelijk oversteken
maar ik ben mijn zenuwen niet de baas
Dit labyrint van eenzaamheid
blijft aan mijn toekomst plakken
zodra ik de…
Stuk van mijn verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.162 Ik hunker naar die kleine hint
die ergens stil ligt verborgen
die mij de moeite waard vindt
en wil vechten voor een morgen
Ik zal niet barsten of buigen
voor angst, verdriet of pijn
al valt alles helemaal in duigen
het zal de moeite waard zijn
Ik wil mijn leven weer oppakken
sinds het ooit is weg gegleden
maar ik voel dat het blijft plakken…
MIST
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 zó snel gaan soms de woorden
die ik zou willen vangen
als we met meerderen samen zijn
klanken
een enkel woord
waar is de zin nu gebleven
ik grijp hier en daar
plak het aan elkaar
voeg er wat bij
en er ontstaat iets
wat er op lijkt
de woorden
ze blijven stromen
ik zie ze vóór me verdwijnen
naar een plaats
waar ik nog niet ben
en zo…