280 resultaten.
Waarheen zijn wij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.615 luchtlagen
ontvlucht aan de dood
in nood verworpen door de armoede
zijgen de kinderen neer
op stalen frames met kappok
en dansen voor de gesloten ramen
tot ze vermoeid inslapen
in de kille nacht
dan krommen ze als foetussen
onder het lage landen dons
en achter de gesloten ogen
droomt de hoop
Ontwaakt, rukken de armen
en trekken de kettingen…
Geflest
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Vormgever Jan Ketting (69) zegt zaterdag echter in Het Parool dat de fles uit 1975 komt. Hij ontwierp hem toen voor een manifestatie die plaatshad ter gelegenheid van de zevenhonderdste verjaardag van Amsterdam…
FIETSENMAKER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.060 De man laat zijn sterke, eeltige handen
fijnzinnig voelen aan wiel en ketting.
Vieze vingers brengen de mededeling:
"Edel werk blijft in onze vuilheid branden!"
Spits denken wil geldsommen omranden,
die hun spel leiden met moer, bout en ring,
zich vrijmoedig tonen, vol bezinning,
om voldaan in de la te belanden.…
OERWOUD
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.931 hok
is net zo oud als mijn buurmeisje
dus bijna twee jaar
hij is wel kleiner maar reuze sterk hij hangt
hoog in zijn hok met één hand aan een autoband
komt naar beneden en vertoont een orang oetanvoorhoofd
een kleine kale buik die vooruitsteekt
en nu al die slordige haren aan armen en benen
van zijn heer vader
verdwaasde vleermuis tussen kettingen…
Herfstgenot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn
De frisse ochtenddauw over het vlakke veld
De zon rijzend boven verre horizonlijn
De glans van de laatste ster die wordt geteld
Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen
Die schitteren als diamant, smaragd of robijn
Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen
Van kralen of van edelsteen die…
DE JORDAAN KOMT IN OPSTAND
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
791 een kring van vooral Jordanezen
vormen een ketting rond het Paleis
als hoeders van de democratie!!…
De Tuin van Eden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.144 Maar achter de hoge hekken
blaften steeds vaker de valse honden,
met tanden die glinsterden in de zon
trokken zij aan de kettingen van hun meesters.
Lang konden we ze buiten sluiten
en waren wij veilig achter de poorten.
Maar ook wij verloren van de overmacht
weg moesten wij, weg, voorgoed verloren.…
Schimmen
gedicht
3.1 met 88 stemmen
38.460 De ketting is onfeilbaar maar doorzichtig als glas
De schimmen in mijn hersens zijn waarheid gebleken.
-----------------------------------
uit: "Door droogdronken dromen"…
Gewoon helder water.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 Gouden colliers en bloedkoralen kettingen
vullen decolletés.
De wals, de tango, maar ook rock en roll
in een uitgelaten sfeer van feestvierende lieden.
Kostbare drank wordt geschonken in een dampende
ruimte van rook en men eet zich zelf vol.
Onderwijl worden zaken afgehandeld en de een
heeft nog meer dan de ander te bieden.…
rakkers
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
561 triomf
met grote mond
maar een hart van goud
rennend en ruziënd
kapriolen en halen zij
hun kunstjes en streken uit
toffe bendes vormen zij
die elke kattenkwaad
’s nachts gedroomd
als spannend avontuur
overdag tot leven brengen
zo groeiend en bloeiend
knutselen ritselend de boefjes
als parels van ontdekking
rijgend aan een ketting…
Samen rijgen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 samen met mijn moeder rijg ik een ketting
ik aan de ene kant, zij aan de andere
nimmer komen wij dichter daar zij eindeloos verdwaalt
in zinnen zonder einde, rondingen die maar niet
vierkant willen worden, in herhaling vallend
zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog
waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten
vinden, steevast weigert…
De open horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
170 De lege bank, het dichte raam,
dát is de ketting van de tijd.
Want wie het woord wordt onthouden,
raakt haar eigen toekomst kwijt.
De sluier dekt slechts haren toe,
het dogma dooft het jonge licht.
Geef haar de pen, geef haar de taal,
en schrijf het ware recht in haar gezicht.…
Alles of niets
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
908 een vluchteling
Met hoop onder zijn armen
Als een rode roos
Verdord in zijn vaas
In een T-shirt
Op een vieze korte broek
Tot de knieën
Voor een gouden beeld
In stinkende modder
Verlaten door zijn hond
Troosteloos herinnerd
De foto’s vergeeld
Op zijn gympies
Kijkend in de felle zon
Vioolmuziek
Maar elke noot zo vals
De gouden ketting…
Na het feest
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
4.681 Afgesneden door de dichtvallende deur
wordt muziek slechts windgeruis
De ketting klettert op de keien
ik stoot mijn kets vannacht de tweede keer
de fiets zwalkt met mij door verlaten
wegen richting niets
Ik schreeuw kreten tegen de storm
maar wil terugzweven naar het feest
om te dansen in jouw ogen
helder , maar te zelfbewust
stralende…
lucht en leegte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 deze kringloop
en zijn wijzer dan ooit
kennis maakt ons droever
echte wijzen richten de blik omhoog
ervaren deemoedig dat ze uniek zijn
enig in een eeuwig goddelijk proces
zij zien de liefde in deze cirkelgang
horen de lach van het spelende kind
het gejubel van vogels in de ochtend
parels in een kostbaar snoer
zonder hen brak de ketting…
afgedankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 aan de strakgespannen ketting
schier op breken staand
uit het boegoog links,
desolaat het roestigzware anker
lijdzaam droomt 't ontzeilde schip,
bewonderd, museaal en
met weemoedige aanvaarding,
van ooit zijn woelig element
uit "De Zee en Ommelanden" (tweede reeks)
hiertoe geïnspireerd in het "Maritime Museum"
te Bath (Maine, USA)…
Jarige Quicksilver
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
6.322 Vandaag jarig op tien september,
flowerpowermeisje , wars van oorlog
vrouw van vrede en een wereld
zonder haat of geweld
muziek, liefde voor de natuur in al
het schone ervan
bevlogen en bewogen
we werden vriendinnen vorig jaar
delen vaak een lach, maar ook een traan
jouw engel aan mijn sleutelbos
en een vlinder aan mijn ketting
mag ik…
Wonderlijke ontknoping
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
994 Aan een ketting met een betonnen bal aan je voet,
zit je gevangen in mijn gedachten,
zodat ik hoe dan ook, wel aan je denken moét.
het doet pijn en valt niet te verzachten.
Had ik maar een hamer om die ijdelheid te splijten.…
Waf Waf Waf
gedicht
2.4 met 54 stemmen
32.625 Leg de ketting klaar en hark mij tegen draad van
kokkelgeur, het ganzeëi moet stuk voor stuk
gezwellen. Toe maar, bekakkelei wat bokbederft, jij
stropop volle maan. Je lazerij nu pruimsteen en
dan vellen speelt geen rol, maar hou van mij.
Knip mijn oren, snij die staart. Dat kindschap
zweet in appeltaart vol hoedendoos en razernij?…
De zorg moet om
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
651 Thuishulp zelf betalen
(De erfenis zal verschralen)
Wie zich invalide vreet
gaat aan de ketting op dieet
Junks en alco’s achteraan
Ieders recht vroeg dood te gaan
Verlangt u intens naar gene zijde?…
drup drup
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 gegeven
daar mijn kleine tingeling zich
telkens 3 x per uur geroepen
voelt om even uitgelaten
te worden
ik doe wat hij zegt, hij
is me dierbaar en ik geef
hem met graagte mijn hand
doch mijn slaap neemt
afstand van mijn
ontoegeeflijk verlangen
om mij als personage
in diepe rust te leggen
dán, druppel druppel drup, een
aaneengeregen ketting…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 met kettingen opgehangen aan herinneringen,
aan woorden die brandden,
aan beloftes die stikten.
de hemel lachte.
"welkom thuis,"
zei het met een mond vol messen.
ik keek haar aan,
de vrouw die leven gaf
maar nooit liefde.
en ik vloekte met hem,
de vader, de god, de stem in mijn hoofd
die me verliet toen ik schreeuwde.…
Mijn vad'ren staken blakerende brand
poëzie
4.0 met 32 stemmen
3.149 In wroeging schuldloos zie 'k hen krimpend staan,
Gevlucht aan valse ketting naar de rand
Van 't vretend vuur; en 'k hoor de marteltand
Door sissend vlees en knappend mergbot gaan,
En de ijz'ge hitte voel ik waaiend slaan
Om blind gezicht en klauwgebaar van hand.…
ook jij, bijzonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.711 in het begin was ‘t een verwonderen
diep in je kijken en niets werkelijks vinden
als waren ‘t enkel maar geleefde luimen
slechts vage vale sporen
van te veel grauw in het gezicht
er kwam een tijd dat bij het licht van sterren
je nog veel dieper ging dan ooit voorheen
je vragend wat de leegte wil de stilte
die als een zware last een ketting…
mijne velo en de maan
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.386 mijne velo is vannacht gestolen
in Damme aan de kreek
ik was just een gebakken palingske
wezen eten met mijn lief bij de Siphon
d'n ketting kapot en nikske meer
het was donker aan het water, maar
allez, we hadden nog een andere velo
zonder buis en met een grote bel
wie steelt er nou zo'n velo langs
deez mooie kreek, waar de populieren…
Monogram
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
703 een laatste ondergang zich vormt
Explosies erupties geboren in oorden woorden vol vuur
Nooit te laat te vroeg tevergeefs
Vreemde geuren zoet komen tevoorschijn vanachter een muur
Zij die deze nacht de tekst godzijdank waarachtig leest
Tussen ruimtes ligt een verscholen tijd
centrum in dit labyrint maakt eindelijk vrij
Pretogen breken kettingen…
Ik een ondeugende oudere!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
596 Ik probeer me jeugdig te houden
spring op de fiets (elkektrisch)
en snel richting Concertgebouw
voor een middagconcert
van het Amsterdams Gemengd Koor
waar mijn man in meezingt
fiets met ketting op slot aan de paal
en pal recht loop ik naar de ingang
dan overvalt me een massa mensen
gebogen en langzaam lopend
sommigen zelfs krom, sommigen…
Profetische meesterzet
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
549 als een oordeel en wet
over offers in
een zigzag patroon
van onzichtbare lijnen
tot waar zijn house
of cards eindigt
de koningin wordt een
stervende zwaan
het paard loopt mank
de toren stort in, de loper
een dolgedraaide marathon man
de koning ligt uitgeteld
Het laatste oordeel
klinkt als een klok
het eind van de ketting…
Een vreemdeling uit Macedonië
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
745 Jou en je beste vriend ontmoette ik, Alexander,
bij het graf van je vader, op een stille zondag:
diamanten in je oren, een brede ketting om je hals.
De gouden schakels blonken in je donkere ogen.
Alexander, mooie, sterke jongeman uit Macedonië,
stil en ontroerd geknield bij de zwarte steen
sprak je, bijna onhoorbaar, met je vader.…
Wijze veerman?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
572 In hun knoesten ruizen
schakels, illustere kettingen
van de tijd, uit het zicht van
bestemmingen, die op donker
licht hun horizon bevrijden.
Gedachten glijden onder mijn
boegbeeld door, contouren van een
vage symboliek en schuurt de kiel
over ondiepten, voorbestemd zich met
de ziel van de wereld te moeten meten.…