355 resultaten.
‘k heb een toren vol muziek...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Manuela, kind van de zee,
stem van m’n dromen,
onstuimig wild en lief...
Manuela, geef mij ’t geluid,
dat door jouw stemband,
wordt omgezet in goud...
Koor:
Manuela, zing hem een band,
vol van jouw warme klanken...
Manuela, geef dan toch toe,
hij maakt je snel beroemd...…
Ik vind je leuk!
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
2.445 Mijn hartendief
Fantasieën
In mijn hoofd
Onstuimige liefde
Vurig geloofd
Ik kijk diep in je ogen
Kom dichterbij!
Ik geef me over
Liefdevol kus je mij
Met kloppend hart
Stuur ik je een bericht
En sluit af met een ‘x’
Wat zou er terugkomen?
Voorlopig nog niks……
Kind van de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.927 te dragen
naar het eindig aardse lijden
Ik lig daar en overzie
de omgewoelde aarde
laat ongelijke wortels zien
van intens geleefde jaren
De zon lacht een warme straal
de laatste wolk regent dag
een windvlaag waait een woeste groet
ik voel het duister trekken
wanneer ik nu nog kon tranen
huilde ik met liefde mee
geleefd, wild en onstuimig…
Voorjaar '06
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
858 De vroeggeboortes, de nicotinepleisters
onstuimige kraaienwolken in het takkendek
Families die naar Engeland trokken omdat
het lelijkste volk ter wereld ruimdenkender is
We schaatsen stug door en vervloeken onze verpakking
de zon lijkt soms wel een walkure
De stad ligt open en is nooit klaar met
diepgaand gehamer en drinken met elkaar…
Glassex
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.129 ze stond achter het raam
het was alsof ze gedag zei
ze wreef met een doekje
de vlekjes weg tussen haar en mij
ik bleef staan en keek
mijn hartje ging onstuimig te keer
ze tuitte, alsof zoenend, haar lippen
en zei "dit is glassex, meneer"
maar ik hoorde slechts "sex, meneer"
ik knikte en riep "een half uurtje"
wist ik dat ze aan…
Cumulus humulus
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
919 golven strelen, nee
schurken het strand
deinen mee
op het zicht van de storm
schuimbekkende vloedlijn,
onstuimige zee
onheilspellend de wind
het zilte schuim
als wolken gegrepen
grillig rollend
over het strand
naar het land
Zij lossen slechts
op als mist in de zon.…
ZONDER ZONSOPGANG
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
563 Diep van binnen
ligt de aanleg
tot verantwoording
van gedachten
redeneren over
brengt verlichting
optreden in
onstuimig voortgaan
steeds weer hetzelfde
vastgezet in zijn wezen
brengt hij de dag
naar de nacht
er zal weer rust ontbreken
denken over
zijn leven intensief
is wanordelijk
terug naar het bewuste ik
intreden in zijn…
Slechts een silhouet ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
640 Ze is slechts een silhouet,
duivels spel in avontuur,
hierin werd ik overklast,
recht door mij en puur
in mijn gevoel gekrast,
haar schaduw kleurt de
graven wit, komt helder
dichterbij, ik schilder mijn
ruimte op het broze pallet
van onstuimige eerbaarheid.…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Nu is het er uitgestorven en voor je zie
je het strand met onstuimige golven.
Achter het paviljoen liggen de duinen met
hun opwaaiend zand.
Hoe hard de golven ook op de vloedlijn slaan
met hun witte schuimkragen.
In het najaar zal het badgasten en zonaanbidders
niet behagen.…
Tine
poëzie
4.3 met 3 stemmen
908 Zwijg, drieste stem van het onstuimig bloed,
ik bad een droom, een aardeloosheid aan.
Tine, gij waart al vrouw en ik nog kind,
maar 'k heb uw blonde wezen zó bemind
dat ik mijn jeugd niet zonder u kan denken,
en, ouder in de eindeloze strijd
zie ik uw hand mij naar die zuivre tijd
als naar verloren paradijzen wenken.…
Bospad
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
577 De wind waait wat onstuimig,
waait gedachten van me af.
Schept weer rust in alle chaos,
waar ik me net nog in begaf.
Met het eind alweer in zicht,
mentaal weer opgeladen.
Loop ik de bewoonde wereld in,
Ik ben weer terug op aarde.…
groene oase
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 hoe wij -klimaatgevoelig als we zijn- onze
kleine achtertuin ontdeden van de meeste
ooit zelf gelegde plavuizen en tegels
hoe zon en regen onze tuin stilaan een mooie
groene aanblik gaven en wij ons weldra
in een geurende oase waanden
hoe planten en bloemen onstuimig hun plekje
in het zonlicht bevochten en wij de oude tuin
met nieuwe…
De Ljouwertszoon
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
478 In het kader van onze
oudejaarsconference
hebben wij als duo
bram pijl en vlam stoker
ons voorgenomen
vlak voor 't verstrijken
van dit - ook voor ons -
zeer onstuimig jaar
een drone met
soepterrine
neer te laten
in de tuinen
van Camminghaburen
en de stoffige
wandelgangen
van Sickemastaete
met onze hartelijke
groet aan…
Replay
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.204 Waren het je ogen, o zo ijzig blauw
of lag het verscholen in dat gebaar
waarmee jij iets schikte aan je haar
of deelden jij en ik dezelfde kou
Van een onstuimige liefde van weleer
die zelfs voorbij het absolute nulpunt
iets nieuws, geen verandering meer gunt
slechts herinnering aan geleden oud zeer
Liefde verandert in diepvriesspinazie…
ik zie de zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 ik zie het beven van de zee
in de branding van eb en vloed
krachtig afgescheiden
pijnlijk verlangen
in stilte weggevloeid
ik zie het nemen van de zee
in een onstuimige stroom
het strand is weer klem gezet
piekeren in slapeloosheid
een machteloos verzet
ik zie het geven van de zee
als zandloper langs het water
de jutter zwerft nog rond…
Herfstdag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
762 Zet een volgende stap verder naar buiten ondanks dit onstuimige weer,
ga opzoek naar de laatste herfstroos en leg deze in de toekomst neer.…
Mijn gedachte als Sedna
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.471 Galloperend door onstuimige stromen
breken gedachten op het waaien van de wind
hartstocht sluimert in verhitte dromen
waarin ik eindelijk mijn gelijke vind
gevlochten vingers met de mijne
raak ik jouw zinnen even aan
ik wil totaal in jou verdwijnen
toe lief, laat je nu maar gaan
proef je warme zachte lippen
voel jouw heet en vochtig lijf…
viva viagra
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.462 onstuimig was de eerste liefdesnacht
het ledikant zou onvermoeibaar kraken
de muren hoorden zwoele zuchten slaken
je had m’n hoofd totaal op hol gebracht
die nacht begon timide en zo zacht
op een inviterend brandschoon laken
maar niet veel later waren wij als draken
en spuwden vlammen met een woeste kracht
de mooie uren na het avondrood…
De blaadjes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
697 De blaadjes komen een voor een te voorschijn,
ze lijken zelfs een beetje bang: onstuimig maar toch
nog met ingehouden drukte, omdat ze niet te vlug
al helemaal daar willen zijn, maar eerder traag
willen genieten
van de warme zonnestralen, van de vriendelijkheid
van de mensen
die nu ook hun winterslaap vlug zullen vergeten.…
Alles is Water
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.524 Water kende er geen naam
dan slechts de naam die wij het gaven
en zo rolde het de berg af
onstuimig als het was
met witte koppen langs rivieren
wispelturig door het land
en heilig als het maar kon zijn
om iets van dorst er mee te laven
Tot in zeeën die wij samen
zwommen in ons heerlijkheid
met witte parels van geluk
waarin wij eeuwig konden…
de plek die ik nog niet ken
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 ik heb mijn plek nog niet verkend
de rust nog niet gevonden
ooit werd ik met een plek verwend
en voelde mij hecht verbonden
ik lachte, studeerde vol levenslust
en heb mijn plek iedere ochtend gekust
waarna ik haar dan intens omarmde
en in gelukzaligheid onstuimig verwarmde
de plek verdween, een woontoren verscheen
de zon kwam niet meer…
AL GODS DANSENDE ATOMEN
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
483 mijn vader
de jas van mijn vader
hing nog jaren aan de klink
weer een dag in het wraakboek bijgeschreven
later later
de dag uitzitten daar
ben ik onderhand heel goed
in geworden
ondertussen gebeurt er van alles
krijgen kinderen kinderen
vallen bomen om
zonder een kik te geven
ik kijk naar buiten
luister behoedzaam
naar de onstuimige…
Gedichtenvriend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
540 Het eerste gedicht was als een veulen
toen het begon, in de wei galopperend
onwennig dartel, zonder dralen
opvallend vrolijk in de zon
en jij daar in de bergen
de ganzenveer in jouw handen
schreef me een hand geschreven brief
waarin het gedicht werd opgeschreven
hoe je de onstuimige rivier volgde
naar het kalme dal met groene weide…
kapseizoenen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 hoopvol spreekt men over een korte
doch strenge en vervullende winter
te midden van de veelkleurige pracht
en onstuimige kracht van de herfst
men draagt het verlangen naar lente
naar een vredig ontluikende wereld
vol nieuwe geuren en kleuren zacht
op handen door de zeurende winter
de verwarring slaat toe bij de vroege
vracht aan gele en…
KOM ...
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
2.971 Kom, één keer onstuimig, één keer ongeremd
Kom, onbezorgd, niet wereldvreemd, maar blij gestemd
Kom naar me toe en genieten van het moment...
Kom, ik heb het gevoel, dat jij voor mij bent bestemd...…
De zon die zo vertrouwd...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
927 De zon die zo vertrouwd en zo onstuimig
de dagen vult met glans en blij bericht
en die daardoor wat kleine vrede sticht
tussen de mensen die gebukt gaan onder zorgen;
Ze straalt en doet dit ongevraagd, als geuren
die gegeven zijn zonder dat iemand eist;
als klanken die verloren vallen in de ruimte
maar die een zwerver blij herkent als huis.…
Zo begrijp ik nu Mattheus 10: 37
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.389 Ooit trad het leven op mij toe, een ranke
jonge vrouw met fris ontloken borsten, een
knie geheven tot een schrede die het begin
zou moeten worden van een lange onstuimige
tocht van ons samen waarheen.…
Doolhof
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.343 Mijn beul kwam mij halen
een straf als in een nachtmerrie
we troffen elkaar in een onstuimige omhelzing
schokkend, je hand op mijn schouder
ik draaide mij om, je was al niet meer
een krankzinnige droefheid borrelde naar de oppervlakte
je beloofde mij ooit de mooiste toekomst
ik voelde die belofte ontsnappen
totdat ik deze niet meer kon…
De haard brandt net als mijn verlangen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
3.760 De haard brandt net als mijn verlangen
Ik wil liefde en je lichaamswarmte ontvangen
Ons drenken in wellust en sensualiteit
Het samen komen van lichaam geest en spiritualiteit
De warme gloed, de vuurzee zo onstuimig mooi
Het maakt me week, zwoel, een gewillige prooi
Even volop fantaseren me door jou intens laten penetreren
De haard brandt…
Route-planner
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
5.388 De route van mijn hart
leidt me steeds weer naar jou
ik heb er geen planner voor nodig
om te weten hoeveel ik van je hou
Jouw liefde, onstuimig en teder
het doet ons opgaan in elkaar
steeds weer jouw liefde te ontvangen
elke dag weer het mooiste gebaar
Waarin ik verdrink in je ogen
onze harten hetzelfde ritme klopt
geen mens op aarde…