1080 resultaten.
ankerpunt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
544 Liefde
is nu enkel nog
een hol gevoel
van rouw en onmacht
en hunker:
rauwe rasperige pijn,
waarmee ik
noodgedwongen
leren leven heb.
Toch wil ik niet
verzaken
aan de genster
die smeult onder de as:
als ik haar uit mijn hart ruk
ben ik immers
dood.…
Oorlogstuig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 Een mortiergranaat is gemaakt
om mensen open te rijten
Het kan een kindsoldaat zijn
Een brave man of vrouw
Die medailles komen er
Dan doen we niet aan rouw
Maar als een granaat
Per ongeluk afgaat
Is bij flarden eigen dood
de afschuw levensgroot…
ik ga maar
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.045 in dit licht gedicht
hoort men alleen
de zwakke echo
van gedoofde klokken
lopend over grind,
dat hoort bij rouwen,
graaf ik het graf
van vertrouwen
ik kwam
zag
en verloor
ik ga maar,
stilaan,
weer
op mijzelf
bouwen…
Val
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
561 Beide handen vouwt zij open
waar rouw langs rimpels loopt
klinken klanken schrijnend rauw
bot en luid krijst zij
als huid op huid wil weken
en het leven wil verlaten
gehoord wordt zij niet meer
nooit meer…
Zusje en broertje
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
2.123 Rouw, het zusje van de liefde
heeft een broertje, die heet tijd
en 'die tijd heelt alle wonden'
maar een litteken, dat blijft
zelfs alleen maar daar naar kijken
voedt de pijn en het verdriet
slechts de dood kan dat verlichten
want als dode voel je niet…
Getekend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 ontroostbaar zijn geknakte zielen
die doelloos rondzwemmen
in een poel van rouw
stemmen echoën na
vlijmscherpe tongen kerfden
diepe wonden op hun ziel
zij die wanhopig opzoek waren
naar ontkenning van
verlangend naar bevrijding
zij kozen hun (eigen)weg…
vlinder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 slapen dromen
zachtjes wiegen
als een vlinder
vredig vliegen
rood en roze
vleugels lang
voor de toekomst
nog niet bang
de wereld lacht
soms zoet soms rouw
de wereld wacht
ja wacht op jou…
Stil verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
854 Nee je mag niet te lang treuren
Men sluit alle deuren
Maar je hebt nog steeds verdriet
Waarom is dat iets wat men niet ziet
Hoelang mag je rouwen
En het verlies mee sjouwen
Geef het een plek
Maar verdrietig zijn vindt men gek!…
de strakke horizon
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.567 de strakke horizon
leunt zwaar op nieuwe beelddragers
hier telt het zuiden
in schokdempers
fijnstof
een haperend rolluik
hier telt het zuiden
iets te grof afgesteld
mijn hele cruiseschip
draait om je as
--------------------------------
uit: 'Rouw met diertjes', 2013.…
Herinneringen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
555 Als de tranen van rouw zijn opgedroogd
is er weer plaats voor een lach.
Herinneringen opgesloten in het brein
vechten zich naar buiten
Als de tranen zijn gedroogd
hoor je weer vogels fluiten.…
Aftelversje (uit Irak)
gedicht
4.6 met 89 stemmen
12.458 wennen wende gewend,
weten wist geweten,
zien zag en vergeten,
olie benzine geld,
macht onderdrukking geweld,
na angst komt verdriet en rouw,
is het nu mijn beurt of die van jou?…
Nai Yang
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.158 De hardheid van purperen wolken
en golven zal me overspoelen
en ik zal rouwen
om dit desolate oord.…
Vergeten.
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
2.506 ik ben niet vergeten
te weten van jou
het verlaten om niets
dompelde mij in rouw
je foto werd bleker
mijn herinnering onzeker
mijn liefde voelde weker
gevangen in trouw
alleen in onze brieven
wreed van tederheid
kwam ik je tegen
als oprechte vrouw
1969.…
de eeuwige stalker
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.239 onaangekondigd want
zelfs dagenlang was hij
mij niet verschenen
ik waande mij verlost
al was het tijdelijk
van dreigend laf vertoon
vandaag zocht hij
mijn buurman op
de echtgenote zag ik rouwen
hij laat mij niet meer los
komt regelmatig even
checken waar ik woon…
verloren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 toen de zee de
boot zonder mast
voor even nog
zeilloos spartelen
liet toen de
zee zich bedacht
en jou achter
een muur van water
aan het zicht
onttrok toen de
zee de vermoorde
onschuld speelde
toen balde plots
een diepe rouw
in mij samen…
Aanwezig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
465 ze zit op een stoel
ze is aanwezig
ze kijkt
naar de mensen
maar ze
ziet ze niet
zo onverwacht
zo jong nog
wat een gemis
veel sterkte
ze hoort
de woorden
maar ze
luistert niet
ze geeft
de juiste
antwoorden
terwijl ze vlucht
in haar afwezigheid
terwijl ze wacht
tot ze mag rouwen
alleen…
Aanwezig
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
805 ze zit op een stoel
ze is aanwezig
ze kijkt
naar de mensen
maar ze
ziet ze niet
zo onverwacht
zo jong nog
wat een gemis
veel sterkte
ze hoort
de woorden
maar ze
luistert niet
ze geeft
de juiste
antwoorden
terwijl ze vlucht
in haar afwezigheid
terwijl ze wacht
tot ze mag rouwen
alleen…
ik weet het niet
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
486 het bliksemt en het regent
tussen ons een zee van woorden
de taal kan de overvloed niet aan
de kalk valt van de muren
bulldozers egaliseren het puin
van de kolkende aarde
waar is plaats voor stilte
een dieper zwijgen
voor het rouwen van de
schrijvende stem
ik weet het niet…
Herdenken en vieren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Ik heb een krans gelegd
voor hen die vielen
bloemen ter nagedachtenis
in stilte hen herdacht
die streden voor onze vrijheid
gerouwd om die niet meer zijn.
Ik heb de vlag gehesen
ter ere van het feest
om de vrijheid te vieren
van hen die levend zijn
want zij die hun leven lieten
wilden dat wij blij zouden zijn.…
[ Terug in zijn huis ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Terug in zijn huis,
en mijn schoenen staan er nog --
De zijne niet meer.…
Morendo
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
753 De voorzanger nodigt
het koor meanderend uit
om te antwoorden op
Vragen over gestorven
dagen dagen waarop
het donker stil blijft staan
Voor l’esprit deuil
de rouwende geest
voor elke verschrikking
Een ontregelend lied
het verdragen van
verkruimelde stilte
De schreeuwende spijt
het duizelende licht
de stemmen dalen
Tot een…
Lege stoel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
348 Het is stil in huis,
Alleen de klok tikt de tijd voorbij,
Nooit meer die stem van die zij,
Het huis maakte m’n thuis.
Ook haar geur ontbreekt,
Verder ademt alles haar zijn,
Van meubels tot en met ’t gordijn,
Het zijn én niet-zijn zo steekt.
Haar foto’s brengen haar hier, even,
Geeft ’n fiin gevoel,
Lijkt ze weer eventjes te leven.…
Elke dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Ik mis mijn lief elke dag,
Vanaf ’t moment ik ontwaak,
Tot ik ’s avonds val in slaap.
Dan voel ik dat hevig verlangen
Samen met mijn lief te zijn,
Haar lippen te voelen op mijn.
Maar tant pis zij is er niet meer,
Mijn lief ging van mij heen,
Ongewild in ’t niets verdween.
Alleen d’herinnering aan haar blijft,
Zit gegrift in hoofd…
vlindervalkuil
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
408 kracht vinden in alomvattende leegte
tocht omzetten in dat vleugje wind
waar vleugels op gebouwd mogen worden
voorbij een schatplichtig smachten
prachtig opfladderen tegen het licht in
zinnen verzetten door opheldering
kwellingen vervliegen per hoogtemeter
onwelgevalligheden verbeteren in ledige lucht
als een laatste zucht die stilte verkiest…
Toen wij daar zaten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
311 En terwijl ik wachtte, merkte ik
hoe woorden veranderden,
hoe rouw een nieuwe stem werd
die ik moest leren verstaan.
Jij zat daar ooit,
nerveus, met ogen die alles zagen.
Nu ben ik degene die blijft kijken,
proberend niet weg te kijken
van wat er overblijft.…
Tevergeefs
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
316 In mijn gedachten zie ik jou,
Voel ik jou als toen,
Vergeten mijn verdriet, mijn rouw.
Die wens, vader mijn gedachten,
Vervliegt weer heen,
Sneller dan herinneringen jou brachten.…
Weer een afscheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
330 Een schoonheid die ik niet kan vatten,
die raakt aan 't diepst van mijn gemoed:
muziek van Mozart, bloemenkleuren
en zoveel dat me danken doet:
een avondzon, een witte vlinder,
de dageraad met parels dauw,
de held're vriendschap tussen mensen
en liefde die niet wijken wou.
Ik weet: er is ook veel ellende,
de schepping is in barensnood -…
Zijdelings
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
256 Stralende ogen zijn weggelopen
Hebben zich verschanst
Zijn ondergedoken
Tot de zon hen wakker kust
Het schralende schreeuwt
Als prikkeldraad dat je shirt laat rafelen
Als een onzichtbaar pad dat zijdelings naast je loopt
Totdat schim weer schaduw wordt…
omarmen
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
465 ik berg de lente op
ik schuif haar in een la
verstoken van bloesems
en daglicht die hart
en ogen teisteren
ik berg de lente op
tot ik haar opnieuw
omarmen kan…
Doorheen de wolken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
243 Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken
die regen zeggen, straks of al heel gauw;
Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw
en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken.
Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid…