voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.567):

omarmen

ik berg de lente op
ik schuif haar in een la
verstoken van bloesems
en daglicht die hart
en ogen teisteren
ik berg de lente op
tot ik haar opnieuw
omarmen kan

Schrijver: J.Bakx
20 maart 2026
joseline.bakxxs4all.nl


Geplaatst in de categorie: afscheid
afscheid rouw

2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 450

Er zijn 5 reacties op deze inzending:

J.Bakx, 6 maanden geleden
Dank je wel, Max. Compassie is een onmisbaar goed!
Max de Lussanet, 6 maanden geleden
De zang der merel stierf weg
tot het einde
waarin de ziel nu als een echo wacht

Heel veel sterkte, Joseline
J.Bakx, 6 maanden geleden
Dank jullie wel, beste R.E.N.S., en Peter.
Peter Toll, 6 maanden geleden
deze lente is geen lente
rauwe rouw duwde haar
bruut de deur uit
legde beslag op het huis
bezet nu alle stoelen
R.E.N.S., 6 maanden geleden
S.T.E.R.K.T.E.

reageer Geef je reactie op deze inzending: