419 resultaten.
à Godinne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
934 Terwijl haar handen
over lijnen glijden
aan steile wanden
landen mijn passen
op tweeërlei paden
in pure plassen
verblijden onze harten
in eigengereide sprongen
als perfect passende parten.
In dat lichte drijven
ook ganzen
rotte, grauwere
zwaangasten
kleine brantajongen!…
herfstzon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.276 Maar bij die trieste beelden
Van najaarsnattigheid
Werd ik toch ook weer even
Door iets heel schoons verblijd.
Want ziet, daar in de bossen
Die mooie kleurenschat
Van ’t van de bomen vallend
Lichtbruin gekleurde blad
Het spel der zonnestralen,
Daar door het struikgewas,
Daar door die hoge bomen,
’t Leek of ’t een sprookje was.…
Een gedicht voor Daan de Ligt
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
844 Niet-Hagenaars, zij mogen ook niet klagen
want desgewenst verblijden zij hun dagen
met humor die u door uw verzen vlecht.
Ook ik ga af en toe met rijm aan 't stoeien,
de regels van 't sonnet ken ik par coeur.
“Waar blijft de chute?” Ge moet u niet bemoeien
of deze lofzang eindigt in mineur!…
O wees mij goed
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.799 Ik ben als 't arm verlaten zwervend kind,
dat om zijn heengegangen moeder schreit, -
steeds zoekend dat haar stem zijn ziel verblijd' -
en haar niet vinden kan en nimmer vindt.
En 'k weet dat ik haar nimmer vinden zal,
en streef toch voort, met starre kinderzin,
trots menservaring als geen mens geviel.…
De wel
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.834 neerzit bij een waterwel,
En in zijn handen 't water schept, dat snel
Vervliet, tot hij geen druppel overhoudt;
En, in gepeinzen, telkens weer dat spel
Herhaalt, als had hij nimmermeer aanschouwd
Hoe 't vonklend vocht, als levend zonnegoud,
Zich niet laat vangen in de kleine cel;
Zo schepte ook ik mijn dagen uit de bron
Des levens en verblijdde…
U wordt verwacht in feestkledij
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.311 inwoners van het licht
morgen verwacht ik
jullie aanwezigheid
bij mijn graf
spreek verblijd
met hees gefluister
vanuit mijn nimmer
goed te maken hart
laat de nachten bij me blijven
teken ze desnoods op mijn gezicht
maar zorg ervoor dat mijn naam
op eeuwige stilte zal rijmen
begraven in genoeg stof
voor een lied of een…
Uniek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
560 De lente kon me wederom verblijden:
ik straalde, toen de nieuwe dag begon.
Het groen was overgoten door de zon.
Ik kon al vroeg genieten op de heide.
Het was er mooi; m'n dag kon niet meer stuk!
Ik zag, dat in het landschap ven m'n dromen
een grote groep van mensen was gekomen.
De zon had hen gelokt. Het was er druk.…
O land van zee en duinen, vee en weiden
poëzie
2.9 met 10 stemmen
2.352 En dagelijks ga ik voort mij te verblijden,
Dat ik van geen land als van u genoot.
O Nederland, hoe vroeg waart gij reeds groot,
Schoon toch ook gij uw noden had te lijden,
Ge waart en bent nog steeds de rijke schoot
Van waarden, geldend tot het eind der tijden.…
Met de beste wensen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
610 'k Wil géén gedoe en stuur allang geen kaart
voor 't nieuwe jaar naar al die lieve mensen
die ik verblijden wil met goede wensen.
Veel geld en moeite heb ik mij bespaard.
Ik had er iets bijzonders op gevonden
en voel me al een tiental jaren fijn
door van die dure rompslomp af te zijn.
Ik had een zeer speciale kaart verzonden.…
Zwaluwen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Elk jaar opnieuw kijk ik er naar uit,
verblijden ze mijn hart.
Ze lijken het geluk steeds mee te brengen,
het geluk van een nieuwe start.
Bij zo vele mooie dingen dezer dagen
blijf ik bewonderend even staan.
Maar niets kondigt als hen zo stijlvol, zo gracieus
de heerlijke, zoete lente aan.…
Ik blijf je missen
hartenkreet
4.3 met 69 stemmen
3.158 langs m’n gezicht,
ogen raken opgezwollen,
verdriet drukt als een zwaargewicht
Dik zes jaar is het nu geleden
dat jij zo plotseling verdween,
heel onverwacht naar de dood gegleden,
en zo geruisloos als ik je nu beween
Vaak mijmer ik over vroegere tijden,
jij warm, veelzijdig, immer luisterend oor,
mooie momenten die me nog steeds verblijden…
Houd moed
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.108 Houd moed, in moeilijke tijden
Wanneer het niet gaat zoals je wilt
En je de tijd aan piekeren verspilt
En je dan niet meer kunt verblijden.
Houd hoop en moed er maar in
God gaat met je mee in dit leven
Hij wil je steun en sterkte geven
God geeft jouw leven weer zin.…
Mysterieuze liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 Al mijn werkzaamheden en dat zijn er heel wat kunnen
mij gestolen worden, mogen zo de crematie-oven in,
ik heb een veel hoger doel met mijn leven gekregen,
Ze heeft mijn hart en ziel en geest gestolen, niet
als een ordinaire dievegge, maar als een ware Godin,
beminnend en koesterend, verzorgend en verblijdend,
daarbij, haar terugkomst is aangekondigd…
OUDE VERTELKUNST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Heel het gezin was huiverig verblijd:
verhalen mochten zich om vlammen stoven,
riepen het bange bijgeloof tot strijd.…
ROUEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Geest van geld en nijverheid klinkt verblijd;
zijn roep verzwakt soms, verjongt zich dan weer,
samen met het lied, dat krachtig of teer,
het vertier der zeemanskroegen inwijdt.
Een bescheiden gebeeldhouwde gedenkmuur
toont Jeanne d'Arcs droef maar dapper sterven:
de heldin, verbrand door kerkelijk vuur.…
AMERIKA'S TIJD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Steeds tegen ruwe ontbering bestand
streed de gezonde geest voor zekerheid,
was bij hard en eenvoudig leven verblijd.
Tenlotte kwam ontdekkers op zijn strand.
Indringers zouden bezittend besturen,
de wijs van 't nieuwe deel der wereld breken,
reeds lang bestaande arbeidslust verzuren.…
DE SCHONE HERFST
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.007 En als ik trad onder het droeve woeden
Van stilte en weelde en lust de dood gewijd
Voelde ik een beven door mijn leden spoeden,
Maar ook, diep in mijn ziel die bang-verblijd
De rijkdom dronk, het mateloze bloeden
Van schrijnende angst en hete onzekerheid.…
DRACHTENS GEHEUGEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 Strenge laden, onverstoorbaar bedaard,
voelen zich somtijds door schuiven verblijd,
waarbij opbeurend licht langs hun wanden glijdt:
verborgen woorden springen op, zijn vermaard.
Voortdurend gesloten-zijn wil spelen
met waarneembare openheid voor zoeklust
om eed'le ontdekkingszin te strelen.…
Nog lang geen lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 Het mag geen lente zijn maar ver voor die tijd
zijn die gasten al aardig bij - verblijd
met de komst van nazaten.…
Verheug u te allen tijde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Verheug u te allen tijde in de Heer
En verblijd u oprecht in de waarheid
God heeft u lief zonder onderscheid
En Zijn liefde keert steeds weer.
Verheug u te allen tijde in de Heer
Treur niet, wees blij met heel uw hart
Want God de Heer heelt al uw smart
Hij ziet elke dag in gunst op u terneer.…
De Schone Herfst
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.224 En als ik trad onder het droeve woeden
Van stilte en weelde en lust de dood gewijd
Voelde ik een beven door mijn leden spoeden,
Maar ook, diep in mijn ziel die bang-verblijd
De rijkdom dronk, het mateloze bloeden
Van schrijnende angst en hete onzekerheid.…
Elf steden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
590 Opgewonden toeschouwers op de kant
sporen luid roepend aan, kwaad of verblijd.
Het voortjagende ijzer hakt en snijdt
lange gleuven, houdt onverstoorbaar stand.
Eens schalt door de koude lucht: "van Buren!"
Deze klank omhelst lang vervlogen faam,
die bij ons vorstenhuis steeds mag duren.…
Trouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 “Scheiden doet meestal lijden”
Niemand kan zich hierin verblijden
Blijf daarom, elkaar steeds trouw
Zo lang het kan, als man en vrouw.
Gods trouw zal altijd blijven bestaan
Hij is met een ieder van ons begaan
Laten wij Zijn trouw niet beschamen
Halleluja, God zij alle eer, Amen.
Fedde Nicolai…
Z0MERNACHT.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
813 Eenzaam lijden,
saam verblijden,
geurt, gelouterd, lieflijk voort;
wensen wekkend
en ontdekkend
door het fris gezongen woord.
Diep gevoelen,
rein bedoelen,
stijgt, in liedren zonder klacht,
op het fluisterend
medeluisterend
koeltje in luwe zomernacht.…
Sterren aan de hemel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
710 bloeden,
terreurgeweld dat niets of niemand spaart,
als god of mens ook nu niet kon verhoeden
dat dwazen weer tot beulen zijn ontaard,
dat twijfel dan de blik niet zal verblinden,
dat angst noch haat de mensheid dan verdeelt,
dat 't hart zich met de rede blijft verbinden
en solidariteit de wonden heelt,
dat fonkelingen die zozeer verblijdden…
zien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 de dageraad
zo mooi – de zonsopkomst
en in het moment dat ze weer ondergaat
Maar ook in de mist kou en regen
kwam ik hem echt tegen
hij laat zich van als z’n kanten zien
daarom ook dat hondenweer misschien
Soms kun je God heel even zien
in het verglijden van de jaargetijden
in de samenhang die in alles is
Die momenten kunnen mij verblijden…
Trouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 “Scheiden doet meestal lijden”
Niemand kan zich hierin verblijden
Blijf daarom, elkaar steeds trouw
Zo lang het kan, als man en vrouw.
Gods trouw zal altijd blijven bestaan
Hij is met een ieder van ons begaan
Laten wij Zijn trouw niet beschamen
Halleluja, God zij alle eer, Amen.…
Sunnyboy Blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
501 Schoon en koud in wind en regen
Vroeg de gouden regen bloemen zegen
Zie hoe de dagen verder opengaan
Wit en roze bloesem bomen in de laan
Trommel gitaar en tamboerijn
Met je klompen op het bluesfestijn
Room in tinnen kannen, groene weiden
Met Sunny Boy om ons te verblijden
Klompen stampen op ruw houten planken
De pijpen opgerolt, hoog…
De kop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Men heeft het hoofd daar zo gelaten,
om menig toerist mee te verblijden……
ROTTERDAMS PARK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Tussen wegendrukte en havenklanken
ademt een bomenrijk ruim en verblijd.
Bedaagde reuzen wuiven koel en wijd,
mogen bloemengeur voor jong gemoed danken.
Rust straalt nodend uit grasveldjes en banken.
Allerlei spraak is tot zwerven bereid:
langs de vijver, die zijn vele vingers spreidt
als lange, dooreen geweven ranken.…