Alle inzendingen over verval

486 resultaten.

Sorteren op:

Le temps des cerises

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 686
Het juliet rondom mij tegen het blauw van Magritte drijven wollige plukken voorbij ik in een tuinstoel lig hier voornamelijk mezelf te zijn het patina van de tijd krijgt meedogenloos vat op mijn lijf en in de luwte grijnst de schaduw van verval maar zolang het juliet rondom mij er wollige plukken drijven tegen het blauwe zeil…

Een pijlsnel verdwijnen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 427
ik dacht je in mijn handen te hebben uiterst breekbaar doorzichtig kristal je draaide warmte in veelkleurig verval in handen die zichtbaar waren en jou koosden zonder behoudende grip wilde je opgooien terug in je vlucht nog keek je om in een pijlsnel verdwijnen om een keer luid de schreeuw te doen van beiden…

De zonnewind

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 554
ruimte gedragen op vleugels van de zonnewind heb ik geboorte en groei gadegeslagen massa en aantrekkingskracht in een spectaculaire balans geregisseerd door hogere macht in een kleine oneindigheid ontwaarde ik het bekende blauw groen als een schitterende parel van toen wist dat ik terug was en zag in passerende tijd het pulserend verval…

dal

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.295
raak me aan sla me er door geen kans geen gehoor de vlam zwakt af slaap door de dag niemand weet waar heen niemand geeft laat het maar met rust genadeloos is de kus kus van eenzaamheid niet op voorbereid bergen verzetten de geesten gezelschap geven geef me een berg om af te dalen dalen naar het dal het dal van eenzaam verval…

Onder felle tegenwind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
alleen de langste sprieten van de grasmat buigen onder felle tegenwind zichtbaar zijn de sporen die maatschappelijk verval in het weidse land getrokken heeft het snel door bochten maaien maakt modderpoelen in het al jong gekneusde gras eindelijk knakken zij die jarenlang hun zaad hebben geschoten in de luwte van het onverdiend succes…

Strijd tegen de tijd

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 673
Je lijf raakt in verval dat geeft verdriet je wilt er aan ontsnappen dat lukt niet probeert het uit te stellen dat lukt soms denken dat je dan ontkomt is iets doms met chirurgie wegsnijden kan lonend zijn beseffen dat dat schijn is doet erg pijn wat je ook probeert dat is zo zuur het krijgt je toch te pakken op den duur al wat nu nog…
Pietra8 februari 2014Lees meer >

Het vrije circuit

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 411
lang heb ik gespeeld met contrasten in donkere tonen en ijle uitschieters in de hoogste regionen maar het samenspel in elkaar versterken heb ik al tijden gemist omdat die tonen in het gewone niet hoorbaar zijn er was even schrik over de stem van het eigen ik in het vrije circuit de heerlijkste details bleken gelukkig niet in verval…
wil melker11 januari 2020Lees meer >

Gretige kijkers

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
altijd trekt vuur gretige kijkers strakken banieren schouders en borst spannen verwachtingen een ademloos volgen heffen mensen hun vuisten vol trots weer klinkt opstandig het protest van de tijd scanderen van woorden verenigt gevaarlijke massaliteit hysterie loert in verval van de normen het gevreesd populisme gooit olie op de…
wil melker11 december 2013Lees meer >

Polderbos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
Arm land in verval woud op vreemde bodem een surrogaat wildernis op getemde baren Wanhopig trachten stammen bos te zijn een steriele rechtlijnigheid verraadt de schijngestalte gereed voor het wegkappen Door de wonden toucheert heilzaam licht de romp wegkwijnend in eeuwige schemer Pas na het vallen de warmte over hun liggend lichaam…

Schraalt schaduw

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 529
soms tocht leegte door de dagen schraalt schaduw alle kleur tot grijs willen gewrichten zich niet soepel richten eisen jaren eindelijk hun prijs doelloos draaien uren monotoon van slag tijd verstoft en scheidt geen koren meer van kaf inertie loze stilstand op het randje van verval wachtend op ontlading of implosie tot een nieuw…

Poète maudit

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 746
de uren zich van schemering naar avond slepen en in het duister een vaag silhouet hij misantroop van de nacht bandeloze tijden perverse fantasieën vinden soelaas op het nog blanke blad het glas hoogbenig in handbereik Tot aan de dageraad waarin ze weer ontluiken als les fleurs du mal schoonheid vanuit het decadente vanuit verval…

vervaagt de middag in siësta

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 987
de zon verdampt de mensen op het plein en blakert het gesteente ze rusten peinzend aan de schaduwkant gelooid op het gebeente de huizen hoog de straten donker smal warmte ademt traag verval de luiken zijn gesloten binnenplaats met groene rust koelte die de warmte kust stilte spreidt de zomer uit vervaagt de middag in siësta de…

Zwarte bladzijden

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 365
De heldere rode zon gaat onder in de nevel van de late zomeravond een vriend schrijft een haiku over liefde en verval vriendschap en vrede oneindig lief onder het maanlicht een minnaar schrijft een gedicht over liefde op onleesbare bladzijden nu het leven begint met aanvaarden dat de stilte vreemde vragen kent brengt hij het dieptepunt…
mobar12 juli 2025Lees meer >

Dood en leven

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
Het is veelal niet de angst voor de dood maar de intrinsieke angst voor het sterven voor de pijn, de pijntjes, het lichaamsverval daar kunnen mensen echt doodsbang voor zijn het zweet kan ze uitbreken de flauwte nabij het zou flauw zijn dat te ontkennen ook voor mij na deze gedachten aan hartenkreten te hebben toevertrouwd ga ik weer aan…

Oude boerderij

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
Het leven verbergt zich niet meer achter de schaduw van de lange bomenrij midden in het landschap de oude boerderij waar wind waait door de plinten de geiten zijn verdwenen de sterrenhemel fonkelt fier boven de oude boerderij waar regen valt op rieten dak de koeien staan niet op stal de maan beschijnt de wildernis natuur die…
mobar2 december 2022Lees meer >

handvat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
het zingt: in struiken – wat warrig gewemel op straten – het laffe gebazel in zetels – het knoestige snurken in bossen – lusteloos vozen in de tabellen – schrikbarende hiaten op de schermen – onhoudbaar verval in de hoofden – de doorslaande angst op het terrein – de banale verschrikking wij dalen wij dalen wij dalen wij dalen de dalen…

LAIS CCV

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 632
zo wordt verval tot hoogbloei verheven: ‘wij waren mooi, en wij waren met velen’.…

Panta rhei

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
De laatste blaadjes vallen van de boom aan de overkant van dit huis. Straks wordt het weer lente na het feestgedruis. Vandaag sterven weer mensen in Gaza en elders en worden kinderen geboren. We zoeken en vinden maar moeten loslaten om vast te kunnen houden, want je kan geen water bewaren in een vuist. We komen en gaan, al worden…
Adeleyd10 december 2023Lees meer >

[ Onder de struiken ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 365
Onder de struiken schemeren treden, een trap -- Ooit voor toeristen.…
Zywa18 mei 2025Lees meer >

GEVALLEN ZIEL

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.053
De Bijbelse man, die het naarste sticht in mijn gemoed is Salomo, de koning. Hij dient de Heer met hoge verering, bestiert een rijk vol blinkend aangezicht. Omgeven door Hemels genadelicht wijdt de vorst onder lof en aanbidding een tempel; in verte en omgeving zoekt en geniet men zijn wijs onderricht. De regeerder wil vele malen trouwen,…
Han Messie8 oktober 2025Lees meer >

De bevroren nachtegaal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 184
Haar woorden, een stromende nachtegaal, die drijft in een kudde vol duistere mist. Versleten in hun knappende vachten. Gevangen door het ijs dat haar herinneringen wist.…

Buik

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 241
Mijn benen liggen lang als staken aan mijn op en neer gaande buik, longen en hart doen hun werk Onder de bolling rond mijn navel gaat het minder goed, mijn organen zijn ruim over de helft van hun levensduur heet het zakelijk, nou ja het verval gaat langzaam en blijkbaar niet alleen in de gewrichten, mijn schouders, rug en knieën…
Zywa11 maart 2026Lees meer >

antiforisch mineraal

netgedicht
1.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 274
Wij genieten op dit versleten pad vol beelden met een glimp van slijtage en verval bovendien maar het zal geen water onder onze voeten zijn als wij het niet drinken als klare wijn wij er geen brood in zien om de vissen te vangen Wij zwichten, leven of vallen ‘de wereld is opgetekend geraakt door een overdaad aan lege handen’…

Hunnebedden

netgedicht
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 710
ode aan de doden uit een ver verleden onder grijszwarte stenen kolossaal de gele brem verbergend naar God zoekend dwaalt hun ziel boven korrelig zand de hei kleurt paars hun aura verdwaasd hun geur kwijt zonder lichaam verdoold vechtend vol afkeer tegen verder verval leven is zolang geleden Hun eeuwige vraag waar…

Bloem in voorjaarsregen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 541
de zee spoelt de oudste dromen door het onderwaterwoud zwart groeit door het grijze heen ongepolijste sporen van erosie en verval hoe zacht deze hemel van schelpenkleuren het licht beeft van verlangen in de blauwe koelte bloemen vogels en vroege dromen een milde voorjaarsregen vult de verweerde letters van jouw naam verre tonen…
J.Bakx25 februari 2024Lees meer >

Brandmerk

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Bloemen bloeien overal frisse kleuren vouwen steel en blad soms samen handen grijs en grauw sluiten een verbond met nummers geslagen maar voor altijd naamloos zij duikt onder en graaft in het onnozele waar verval ooit eigen wetten schreef letters krassen tijd waar onbekend rust en een kaarsje brandt bloemen bloeien overal…
metha28 april 2009Lees meer >

PAAR

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.170
Ze zijn een paar hij, de man zij, de vrouw Je herkent hem aan z'n groenblauwe kop zij heet verre van 'n schoonheid Ze zijn elkaar al jaar en dagen trouw Ze wonen aan de veste Grave met zicht op de rivier Ze kennen er stroming en verval ommuring,het zand van loswal Ze dobberen bij avondlicht wieken op bij gul strooien…
Harry Daudt17 januari 2010Lees meer >

Melancholiek.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.131
De avondschemering boven de tuin en het huis waar ik een gedicht lees van M.Vasalis, schoonheid en verval... Even een traan, het regent en ik kijk naar het natte gras. Alles wat zuiver was, de grond, de aarde, jouw ogen en je haren.…

Repri

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
jouw hand glipt uit de mijne langzaam ga je op in de mensenmassa, op weg naar huis al twijfel je daar soms aan even daarvoor, vertelde ik je anekdotes uit een ver verleden die een glimlach op jouw lippen toverde zelf verval je in herhaling van hetgeen je net ook vertelde steevast luister ik omarm ik jou met liefde totdat het moment…
LadyLove2 oktober 2020Lees meer >

Kloosterstilte

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 526
Een woud met de kolossaalheid van een jak gereduceerd tot een zee van schrompelhoofden, de wenselijke wedergeboorte kiemt reeds in ‘t verval als bruine vlinders alleen nog neerdalen, en oude angst vervaagt in troostvolle rust.…