331 resultaten.
RÊVERIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 We lagen op een vlonder, hand in hand
Met achter ons een brede kraag van riet
Het was hoogzomer, blad dreef in de vliet
We hadden weer een hele sterke band
Luchtig gekleed was ik en bruinverbrand
Zilvergrijs haar had ik maar jij nog niet
Omdat ik je nog lange niet verliet
Vandaar dat beeld daar bij de waterkant
Je droeg een rode, wollen…
GELE LIS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Binnen de groene rij aan de waterkant
glanst overal samengedrongen zonlicht,
versnipperd, luchtig verspreid, _ en verlicht
de statige riet- en grashalmenstand.
De bloem toont haar helle kleur als stille brand,
heeft tevens sierlijk irisaangezicht.
Zij vouwt zich open, brengt, naar buiten gericht,
kleine onsterfelijke kunst tot stand.…
Perpetuum mobile zoektocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 In lijnen loop ik mijn weg
over deze aarde
zoekend de rechte baan
maar kom mijzelf dikwijls tegen
daar paden in cirkels gaan
volg mijn leven in hoeken
donker uit het licht
blijf stug in schaduw zoeken
naar zonneschijn en evenwicht
geen wegen lopen recht,
noch krom door vlakten of bergen
en langs de waterkant
kan niet de stroom verbergen…
treurwilg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 geborgen
in de luwte
van het lover
van de oude treurwilg
aan de waterkant
verstilde het rumoer
in haar hoofd
kwam ze tot rust
talmend op de bank
onder de boom
ze staarde lang
door de sluier twijgen
naar het water
waarin ze wou verdrinken
in vergetelheid
de avond was gevorderd toen ze
besloot toch maar naar huis te gaan…
Tuinfantasie - 5e tafereel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
424 De groene kalmoes langs de waterkant
en dotters met een kleed van gele bloemen,
de pluimen van de basterd-amarant
waar rond omheen de honingbijen zoemen.
Het heeft de schijn van ongerept’ natuur,
maar kijk je goed dan zie je toch een kraan;
ook floepen lampen aan (rond negen uur)
die tussen struiken op een paaltje staan.…
Dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 De ochtend gloort, ik stap uit bed
Omdat ik het wil voelen, doe ik het
geboren worden over in het openbaar
Ik kleed me uit op straat en dat voelt raar
Ik streel mijn kippenvel, het is gênant
dat ik moet plassen aan de waterkant
We staan stil om niet te vallen
Schouder voor schouder met zijn allen
We staan stil voor de foto als atleten…
Weekend
hartenkreet
5.0 met 23 stemmen
602 Samen rijden wij naar de waterkant
Liggend in het gras hand in hand.
Ons geluk kan echt niet op
En onze gesprekken kennen geen stop.
Hoe fijn dat wij elkaar hebben gevonden
Een geschenk door god naar ons gezonden.
Heerlijke liggen wij te genieten dicht tegen elkaar
Kon dit maar dag in, dag uit, het hele jaar.…
Minnaar voor een seizoen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.701 Ik lig te wachten aan de waterkant
Genietend van de vroege lauwte
Waterhoentjes schieten snel voorbij
Gestoord door kinderen in bootjes
Wat ik zie kan mij niet boeien
Naar elders zweeft mijn blik
Daar komt hij aan mijn felle vrijer
Naar wie ik altijd smachten zal
Mijn zwoele minnaar voor een seizoen
Met wie ik uren lig te flirten
Die met…
Echtpaar
gedicht
3.7 met 48 stemmen
27.888 Het is een stel dat alles heeft gezegd
En enkel spreekt in lettergrepencode,
Zo'n stel dat de seizoenen en de mode
Een leven lang gevolgd heeft, levensecht
Ze kwamen langs de waterkant terecht
Niet om elkaar, maar om de tijd te doden,
Zij leest een lauwe liefdesepisode
Terwijl zijn blik zich aan de dobber hecht
Zal zuster Els voor dokter…
Gedragen fluistering
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.145 Gezeten aan de waterkant
verzink ik in diepe dromen
met een lach om de mond
omdat ik stil luisterend
de rivier hoorde zeggen
dat zij mijn woorden verstond
In dezelfde cadans
als haar voortstuwend vloeien
neemt ze de fluistering mee
door het water gedragen
kabbelend bejubeld
stromend uit haar mond
in de onmetelijke zee
Eens, mijn liefste…
Plaatje
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
941 Laatst was ik
in het park
op een bank
getuige van een
nogal verwarrend
schouwspel:
een jochie van drie
werd gebeten door een zwaan,
die hij - aan de waterkant -
stukjes brood voerde.…
treurwilgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 als edele ridders staan zij
langs de waterkant in een rij
jarenlang staan zij daar te treuren
zijn door niemand op te beuren
echter de lente kleurt hun hout
met fijn groen en fonkelend goud
in deze groengouden sluier glinsteren
de tranen die de wilgen al zolang hinderen
verdriet omdat zij alleen naar beneden kunnen groeien
niet in staat…
katjestijd
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
733 snoeiwerk onzer boeren voor natuurbehoud
van pruiken in februari op de wilgenbomen
wordt nu door vrijwilligers overgenomen
dat moet - anders worden ze te vroeg oud
noem het vormwil waarin ze worden opgeleid
met takken die na ter worteling aangeplant
door ferme knotters zompig aan de waterkant
twee meter hoog van hun kop worden bevrijd…
Lege relikwieën
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Als ideeën worden gedolven
uit het blauw van oceanen,
vullen golven, betoog van
schuimende essentie, gestuurd
door cyclische getijden, die
de grote sprong wagen naar
waterkant en achterland,
waar mans toekomst
zich laat kastijden.…
Keel- kikker
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.706 Kent u ze, die groene beestjes die kwaken in de vijver
Kent u ze, ze springen in het rond
Ziet u ze wel eens zitten op een blad van de lelie
En hippend op de waterkant?…
Fotografe
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
4.101 Verscholen in het groen,
een camera geklemd in je hand,
je glimmende flits gericht op een vogel
aan de waterkant.…
Levend
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
634 soms wandel ik langs de waterkant
waar wij ons tussen ’t riet verstopten
nog steeds staat het afscheid op palen
en is het water gevuld met droef
al zou ik jou willen gedenken
de koude woorden uit het steen slijten
opdat onze dromen tot leven komen
wat rest is spijt en spijt alleen
soms kom je voor in gedichten
dan leen ik de ruimte even…
Overpeinzing.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 Ik zou een keuze kunnen maken:
zo doorgaan of mezelf ontlasten
bijvoorbeeld bij de waterkant,
eerst de keien in het water gooien
tja, die zinken wel heel snel...
daarna misschien de stenen
of die éne steen nog niet....(?)…
Hart van stapel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
694 Hij ziet een blondje aan de waterkant.
't Is avond en ze praten met elkaar.
'Ik ben een hetero,' bekent-ie haar.
Ze zegt: 'Ik ook.' Dit schept meteen een band.
Nu vat-ie moed. Hij ziet 'r als z'n bruid.
'Het lang alleen zijn', zegt-ie, 'ben ik moe.'
Ze zegt: 'Ik ook, ik ben aan trouwen toe.'
Bij beiden is het hoge woord eruit.…
treurwilg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 je was een treurwilg aan de waterkant
waar kroos
en weemoed langs je wortels dreven
ik zat te wachten op een steen
wat verder
en zag de stroming langs je deinen
de kano's vaarden steeds aan je voorbij
of bleven slechts heel even aan je oever toeven.…
Het haasje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
492 Samen gaan zij naar de waterkant.…
Spraakgebrek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
739 Een kikker met een spraakgebrek
En dikwijls sprak voorbij zijn bek
Hipte vrij door het boerenland
Picknickte aan de waterkant
Daar sprak hij met de boerenknecht
Maar die verstond hem uiterst slecht
En zond hem maar naar juffrouw Loes
Die had ook heel wat in de bloes
Maar leerde hem het ABC
En van de slag bij Heiligerlee
Daarbij kwam ook nog…
HEEM HONK HUIS THUIS
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 spelen wild een schimmenspel
Het scherm is kant en klaar - ecru gordijnen
De zon is lamp en niet te dimmen, fel
Belicht hij wat ik zoal voel verschijnen
Intense liefde voor het fundament
Waarop hij rust, mijn meesterlijke woning
Aan mij nu vijfentwintig jaar bekend
We zochten lang en dit was de beloning
Het pand lag lonkend aan de waterkant…
'Birdman'
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 Maar zo werd jij de gegeerde weldoener van de waterkant.
En telkens verdwijnt alles in bekken en halzen en magen en eendenbier,
tot...
de zak leeg,
de jas met een kluitje het riet ingestuurd.…
Eenzaam dromende dichter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 En stil zit de dichter aan de waterkant
dromerig starend over het wuivend riet
houdt steeds papier en pen bij de hand
zonder droom komt er zoveel verdriet.…
Lotgenoten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
406 Je probeert ruwe lelijkheid te pareren
van boze mensen in het herfstige park
sublimeren in kwetsbare schoonheid
alleen in jouw vervuilde ondergoed
op de groene bank naast de door westenwind
getergde oude kromme hoge boom
je ziet de vrije vogels foerageren
de bomen aan de waterkant zwijgen
de heldere zon breekt door
sombere wolken verdwijnen…
vezelbeverharten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
182 Zijn vriend laat zich ook niet makkelijk zien,
toch is hun contact vrij intensief te noemen,
uitbuikend aan de waterkant,
dat dan weer wel,
- of in hun eigen verdekte hol.…
Waterwildernis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
700 Het Spaanse riet met hoge pluimen
staat roerloos langs de waterkant
en aan de monding blinkt het ruime:
een zee die op de duinen strandt.…
Onwillige wilg
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
580 Die stille oude wilg, gebogen over de waterkant
de bladeren volgeschreven, verkleurd
en geknot door eigen hand, het houten hart
gevlochten op nieuwe loten, geënt op
nieuw inzicht geeft hij onderdak
aan toekomstige levens, die hij
daarvoor nog niet had verkend.…
Voor vrienden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
652 het mooiste bewaard in de
bloesems van de linden, in een
geknutselde populier boven
onkreukbare schermen van de
vlier, ontstaan uit hachelijkheid
en angst van het verraad van alle
spitsvondigheid, waarin de tijd
het evenwicht bewaard op de vlakten
van bos en akkerrand, felheid bestreden
in klare zinnen van een oogopslag
aan de waterkant…