263 resultaten.
Aan een ziekbed
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
823 Hij veegde een traan...en kwam nooit in die kamer weder.…
Laatste pennestreek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 hoon
Leen mij uw oor en ik zal u verhalen
Van lief en leed - geen oorlog en geweld
Geen vreugdevuur op krattenvuilnisbelt -
In openbare lezingen in zalen
Van sluieraars der stekeblinde rede
Eenogigen als koningen der dieren
Die carnaval in 't land der blinden vieren
En zeven sloten tegelijk in reden
Hagel, sneeuw en ijs en weder…
Kom, lieve mei.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
876 Kom lieve lente, tover
de bomen weder groen,
dan kan ik, onder 't lover,
een wandelingske doen.
Laat weer aan 't beekje groeien
de kleine violet,
ik zie zo geerne bloeien
wat zedig is en net.
't Is waar, de winterdagen
verschaffen ook plezier,
men kan door 't ijs dan jagen
in tomeloze zwier.…
De nieuwe eigenaars
poëzie
3.4 met 15 stemmen
6.413 '
Waagde zij nu weder te vragen.…
Bla, bla Bank
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.050 Door weer en wind verweert
Maar ook door de schittering van de zon,
Ben ik op dat ellendig ellende bankje,
Verdrietig zoals het begon,
Nu gelukkig,
Intens gelukkig,
Weer weder gekeerd.…
Oktober
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.380 Ziel zag God vluchtig, wanneer komt Hij weder?
Het schemert, wanneer dat Hij komen zal?
De avond staat rood ontloken in het westen,
De lichte wind wordt wakker in de oost,
O, ziel! uw beemden bloeien ook ten leste.
Uw rozelaar staat bloedend overbloosd.…
DUISTERE STRATEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.026 D'eeuw'ge veerman in zijn pontje
vaart nog altijd op en neder
Lange schuiten deinen langzaam
en landziekig heen en weder.
'k Hoor een treurig orgel jamm'ren
schorre joden klagend schreeuwen.
Krijsend boven 't grijze water
vliegen kleine, witte meeuwen.
Ach! die grauwe sombre huizen,
ach!…
LIED VOOR DE BRIEVENRIJDER
poëzie
3.8 met 4 stemmen
5.840 'k Meld d' een de dood van neef of oom,
Van wie hij erven moet;
'k Breng d' ander 't jawoord van zijn lief;
Die weder 't eerkruis door een brief;
'k Maak velen machtig rijk en groot,
En red bedrukten uit de nood.…
In den Avond der Inkeere
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
78 Want oock Weedomme, die getrouwe gheselle,
comt weder aen de drempel staen.
Niet als een vyandin van den mensch,
maer als eene die oude waerheden bewaeren kan.
.
Siet hoe de avondt hem uytvouwt
boven daken, velden ende verre stroomen;
hoe de soncke glorie der uren
langzaem wederkeert in droomen.
.…
Terugkeer.
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.763 En vraagt, dat in het oud gezin,
Hem weder worde een plaats bereid.
Ik wil uw vrede en stille min
Thans en altijd.…
Gebed
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.540 En uit 't verstuivend wereldpuin
Vorm ons als nieuwe mensen weder,
En laat ons leven in uw tuin.
-----------------------------
voetschabel: voetbankje…
't Was buiten stoffig, warm en druk
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.957 Maar toen ik mijn kamer weder betrad,
Toen haatte ik haar die ik lief had gehad,
Ik zette mij neer bij het open gordijn
En ik wist maar één ding: dat ik vrij wilde zijn.…
AVOND IN DE STAD
poëzie
3.2 met 37 stemmen
6.502 . --
Op de vensterbank zit mijn katje en kijkt
in de donkere diepte neder,
zijn staart slingert heen en weder.
Nu komen van over de zwarte stad,
nu stijgen op uit het wiegelend nat
van de kille, duistere grachten,
de kille, zwarte gedachten.…
Berusting
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.387 Neen, ik leg het hoofd hier neder,
Zie de zeekolk in de mond,
Geef het op aan ’t stormend weder,
En ga in Uw naam te grond.
------------------------------------------------------------
uit: De dichtwerken van Bilderdijk (1856-1859)…
De Vreemdeling
poëzie
3.1 met 19 stemmen
4.286 't Was lang, zo lang geleden,
Dat hij was heen gegaan;
Hij zag nog eenmaal weder
Zijne oude woning staan.
Was het de flauwe scheemring
Van 't zinkend avondrood,
Die op dat needrig huisje
Die zoete kleuren goot?…
gedonder in het vooronder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 En zo verblijf ik mijn lief verre van uw schone schoot,
ergens ten einder ginder op een eiland met spitse bergen, aldaar vervloek ik dit eeuwige verzonken ijs,
wens dat het verdwijnt om ooit nooit meer weder te keren in deze noordelijke niet te bevaren wateren...…
Zomerse Avond
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.145 Mineias dochters vliegen weder:
Ook spant de stille Nacht zijn zwarte paarden in.
Wij zien de schemeringen
Verdikken, waar we staan.
Alrede heft de gulden maan
Haar horens op, en rukt ter bane in harer kringen.
Hoe rust het hangend loof
Der luisterende bomen!
Geen wind beroert de vlakke stromen.…
‘t wahre Evangelium; ‘n zondeloos Gebed
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
494 Doden die Stemmen kregen
dan geht ’t daar om
of du ‘n Hartz raken kannst
om weem du zijt
en niet om weem of wat du kennst
of met Wederhaling van heilige Bronnen
die voor du zijn verzonnen
weil du niet zelf na hoeft te denken
wat du uit dein Hartz schenken wil
probier erst maal in eigene Woorden
‘n Zin aan dit Leben te geben
voor du weder…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 de lente keert weder,
’t dorre veld wordt bestrooid,
maar op u blikt zij vruchteloos neder!
op uw kruin past, voor krans
een verhevener glans
’k Zag een leger van golven de aanval beginnen
Zij liepen u aan,
met schelden en slaan,
met schuimende woede! Maar zouden zij ’t winnen?…
Een grote dichter word ik nimmer
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.287 ‘k Vergeet dan zelfs mijn grijze haren,
En d’afstand van mijn blijde jeugd,
Het bloed rolt frisser door mijn aren,
Als dit en dat mij weder heugt.
Een grote zanger word ik nimmer,
‘k Gevoele dat maar al te wel;
Want zing ik, ‘t geldt mijn dorpje immer,
En ‘t een of ander beuzelspel.…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 De sterren glommen stil en breder
Als parels in der neevlen zee,
Zilver-doorvloeid was 't maanlicht weder,
Wij liepen zwijgend en tevree.
Vol was de maan, wier stralen banden
In zuivre kring de dampen grijs,
Gelijk een meer in marmren randen
Omcirkelend een hel paleis.
De wegen lijnden blank door donker.…
OP EEN AFBEELDSEL VAN BILDERDIJK IN 1787
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.660 Strijder, in de vroeg verwoeste bloei
zijns levens, toen met God en Nassaus recht in ’t harte,
zijn onverschrokken geest, bij ’t dreigend stormgeloei,
den omwentlingsdwinglandij en heel de Eeuwgod tartte.
’t Is ’t beeld van Bilderdijk, eer Ondank en Geweld
hem uitwierp van dit strand en prijs gaf aan de baren;
straks op de moedergrond, hem weder…
Het zingen van de slaaf.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 Maar wie schudt het aardrijk weder,
Tot verstokt gewisse ontwaakt?
Biddend zag mijn blik omhoog
Naar der heldre starren boog!
1844.…
GOEDE NACHT AAN MIJNE OUDERS
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.056 In uwe diepe rust,
Van alles onbewust,
Zond hij twee eng'Ien neder;
Zij houden bij u wacht,
En geven, na de nacht,
U bet're morgen weder.
Slaap dan, geliefde twee,
In uwe zaalge vreê!
Ik zal haast bij u wezen:
En als de nacht verdwijnt,
De morgenstar verschijnt,
Zijt ge uit uw slaap verrezen.…
De kroeg
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.278 De meinacht laat zijn koele droppels neder,
ik schuil onder een lispend lindendak,
mijn oude hart vindt zijn verlangen weder
dat naar de lente geurend openbrak,
en vóór mij is het licht der kleine kroeg,
daar tiert men bij de hooggevulde glazen,
al wat ik vrucht'loos aan het leven vroeg
ligt in de simp'le jool dier blijde dwazen.…
Vrouwengeluk
poëzie
3.3 met 18 stemmen
4.869 Daar gaat men dan zo zachtjes aan wat vrijen,
En trapt gestaag het buurtje op de voet,
Als zich een jonkman aan haar 'toe komt wijen',
Die haar verslag van wind en weder doet,
En zonneklaar zijn liefde komt bewijzen,
Door haar het nieuwste zangspel aan te prijzen.…
LIEDEKEN
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.499 [Stemme:
Nu spreid uw kapje nedere,
Het is zo mooie wedere etc.]
Mocht ik verwerven hetgeen ik wou,
Of zo ’t naar wense gevil,
Ik kreeg een schone wijze Vrouw,
Maar hoewel dat ik niet en trouw,
’t Schort mij niet aan de wil.…
GEBED TE WAALWIJK
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.514 O Jezus, kenner van de weg,
Ga tot de rijke meester, zeg:
Mijn man is gans onkrachtig,
Zijn vel is rul, zijn oog staat geel,
Een kort geluid komt uit zijn keel,
En ik ben weder drachtig.…
Hades en Perséphone
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
620 camera's
ovale muren
impermeabele
schoot van de Hades
Diep weggescholen
dorgedroogd deeg
van eroderende
roestbruine bladeren
Axons dendrieten
tal loze pezen
tussen de tenen
en spattende aderen
onder de voet
van de woudgewelfreus
Stamvader wakend,
gekruind en doordesemd,
over 't vergane
en half verweerde
Doch nog niet weder…
DE NAVOND KOMT ZO STIL
poëzie
4.0 met 16 stemmen
6.297 Wat is ‘t, dat her end weder her
verergerend gerrebekken?
Och, vorsenvolk, in ‘t waterwied,
houd op! En stoor de stilte niet:
laat horen mij dat leutig slaan...
En, kwelgediert, houd op voortaan!
Heb daar!... Het speit, de steen rondom,
en, uitgestrekter schenen,
zijn al de vorsen, diepe in ‘t goor,
in ‘t zwijgend goor verdwenen!...…