7685 resultaten.
Arsarnerit (balspel)
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.870 Je blijft
Mijn verlangen voeden, zo lang ik hier ben.
(Noorderlicht)…
Hemelse zaken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 ik kan het niet laten
nog droom ik alles dicht in
mijn chaotisch leven vol gaten
dwaal in de realiteit
zoek naar hemelse zaken op
een aarde waar onkruid gedijt
kan de vleugels van
engelen raken maar het
klapperen is geen paradijs
als zij ontvouwen kijk ik
vol vertrouwen naar hun
gracieuze vlucht zonder lucht
ja ik wil mee maar…
Zwaartekracht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
508 sporen terug
naar wat voorbij zou moeten zijn
maar niet losgelaten wil
de kracht van zwaar
het ver van verleden
het dichtbij verlies
geef en neem liefde
in dit aards bestaan
om de kramp te lossen
hou ons op de grond
zodat wij niet uit ons hoofd gaan
op weg naar verdriet
de kracht van zwaar
het lief van liefde
het dichtbij verlangen…
de poort
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
616 de poort
ik slenter langs het stenen perspectief
met rood gelakte luiken, rode deuren
mijn oog getrokken naar het felle licht
in de door mensenhand gebogen opening
oude masten kijken vlaggend over
de kade met zijn bemoste voeg
volop genietend van het fraaie zicht
op de strak ommuurde haven
het is hier zalig toeven tussen
de statige…
LAS HUELGAS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.045 In het klooster van las Huelgas
In de biechtstoel zit de priester,
Fluistrend spreekt zijn biechtelinge
Van de wereld, van haar zonde.
Nimmer zien des priesters ogen
Wie hem toespreekt. Nimmer blikken
In de wereld meer de vrouwen,
Die het klooster heeft begraven.
Aarzlend spreekt de mond der nonne
Van haar liefde voor een koorknaap,
Die…
Pijlloze boogspanning
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
827 De zon maakt de eenzamen dwaas,
doet voorlopen op wat niet is,
zo heb ik laatst ervaren;
Gezeten op een bank in het park,
ontwaarde ik hoe een vrouw
met een kwispelhondje naderde.
Ik zag in vooruitgang op de feiten
hoe ik mijn hand in de krulvacht
van het beestje zou woelen,
hoe hij tegen mijn been
met blijmoedige oogjes
staartwiegend zou…
Reizen, van Hier naar Hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 Op zoek naar dat grote levensdoel,
het verlangen waarnaar we streven.
Onvervuld zoeken naar een grote liefde,
die achter de horizon nog op ons wacht.
Ja dan, wordt het tijd om stil te staan,
en onze ogen uit te wrijven.
Om te ervaren dat het precies hier is,
waar we stil zijn blijven staan,
en dat we nergens anders leven.…
Jij zo bijzonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
859 Jij klein wonder
dat ons raden laat
al zo bijzonder
dat je niet meer
uit onze gedachten gaat.
Je belooft te komen
in een roze of een blauwe droom
jouw wiegje staat al op een troon
Een engeltje is reeds aan het waken
en zal je met Zijn rijke zegen
door het leven blijven dragen.
Wij gaan je met liefde omringen
nu je ons hart onverpoosd…
Moeder
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.785 Moeder naar wier liefde mijn verlangen
Sinds mijn kinderjaren heeft geschreid,
Ach, hoe zult gij mij zo straks ontvangen
Na de lange scheidingstijd?
Zult gij me aanstonds als uw kind begroeten,
Als 'k ontwaken zal uit mijne dood?
Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
Met mijn hoofd in uwe schoot……
Maar wat dan?…
voorbij de horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
593 afstand nemen dat wil zeggen
een stapje terug doen
om vervolgens tegen de zon in
de horizon waar te nemen
met half dichtgeknepen ogen
zie ik tussen mijn wimpers
door een bewogen lijn
die loopt van rechts
naar links en andersom...
deze verte benaderen
het gaat me niet lukken
dus troostdroom ik mezelf
met verre horizonten
en de geur…
Zucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Zachte geur van bloemen
De wilde wingerd komt dichterbij
Dit verlangen kan ik niet benoemen
Dit lege mijmeren in mei
Liefde lijkt geen uitdaging meer
Hoewel ze dat nog is
Ik spiegel mezelf zoveel voor
Uit angst voor eenzaam gemis
Te chaotisch voor verbintenis
Maar niet weer een vlucht
In de prilheid reeds ergernis
Weer maak ik van liefde…
Moeder
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.891 Moeder naar wier liefde mijn verlangen
Sinds mijn kinderjaren heeft geschreid,
Ach, hoe zult gij mij zo straks ontvangen
Na de lange scheidingstijd?
Zult gij me aanstonds als uw kind begroeten,
Als 'k ontwaken zal uit mijne dood?
Zal ik nederknielen mogen voor uw voeten
Met mijn hoofd op uwe schoot...
Maar wat dan?…
Laat mij zacht zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
627 Laat mij zacht zijn als de blaadjes
die nu uit 't duister springen
en verhalen van genade onverdiend.
Laat mij zacht zijn als de vogels
die fluiten zonder zorgen
voor de morgen die er komt.
Laat mij zacht zijn als het licht
dat koestert en vertedert
wat hard was door de winterkou.
Laat mij zacht zijn als het water
dat vloeit en zingt…
Terwijl je loopt
gedicht
2.5 met 40 stemmen
2.566 Komt er in de natuur een rechte lijn voor
denk je;
de horizon is er een
en de zgn. pijpestelen als het giet,
spiegelbeelden in een waterplas,
de lijn die ze van de wereld scheidt - alleen
met je oog half
in het water zie je dat precies;
evenwicht is ook zoiets, een vrouw
als ze, de handen gevouwen
om haar knie, met je praat, het tere
streepje…
Tot ziens
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.319 Ik schrijf de woorden
die ik wil horen
die ik wil zeggen
die nooit tegen mij worden gezegd
Ik voel een groeiend gemis
voor iets waarvan ik voel
waarvan ik steeds zekerder weet
dat ik het niet heb gehad
Ik wil een zachtjes houden van
een geruststelling
een liefde net zo fysiek
als het romantiek was
Een liefde die overloopt
van zeggen…
De individu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 Hoewel niet aan zee
Leef ik van golven en wind
Vanaf toppen
Naar de dalen
In eeuwige deining
Van horizon tot horizon
Stromen mijn gedachten
En ideeën
Langs stranden
Onder zon
Of stormen
Zonder merkbare
Verschuiving van vormen.…
zwarte viooltjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
497 door hun donkere zijn
en kleine verwarde hartjes
midden schemerige winderigheid
ril ik onzeker met hen mee
stil hopend dat de zon
met warme stralen
hen tot ontvlamd verlangen
in mijn wereld verbreidt
als aanhalige glimlachjes
midden mijn gedachten
neerschrijft…
Minnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Ik kom van ver
om je woordend gefluister,
om je kreunend verlangen,
om je vragende warmte
die traag, veel te traag
zich om mij heen sluit
en mij aan jou kluistert,
als een stilte die valt
net voor de storm
die woest los gaat breken
in een uitbundig heet begeren,
wanneer jouw benen mij ontvangen
als open minnende armen
en ik ook…
Land van idealen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
475 Waar is het land dat ik heb lief gehad
Het land vol warmte en zonneschijn
Waar alle mensen altijd welkom zijn
Niet door afgunst, haat of nijd beklad.
Ik herinner mij de stille vrede
In stad, ’t kleine dorp of gehucht
In groene weide onder blauwe lucht
En nevelig bos dat de kim beklede.
Waar is dat land waar elk welkom was
Met warme groet…
Schim
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
656 Ergens diep in de nacht,
waar het zonlicht de maan raakt,
daar fluistert mijn hart je naam,
helder dichtbij raak je mij.
Ik zie je lopen in het straatlicht,
je schaduw is er niet.
Het is de schim van wie jij was,
wanneer je in mijn armen ligt.…
onbereikbaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
750 ze woonde daar alleen
in een kast van een kasteel
ik kon haar niet bereiken
ze sloot zich alle dagen op
ze had krullen in haar geest
en niemand om haar heen
niemand had de toegang tot
het slot van haar vervallen deur
verfrommeld blik, kapotte krik
gescheurde houten planken
ik zag haar nooit, mijn hart
doorboord door pen en schroef…
wij samen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 het fijne in je eigen hart ontmoeten
dan de wereld ontrafelen waarom
ze wordt getergd, ons erfgoed geraakt
door strijd gedoopt in onbalans
dat ik iets van je weet, zegt me niets
over dat het vandaag wel zal lukken
ik doel op het stekende zonlicht dat ik
als een valse entiteit in mijn bewegingen voel
ik zou niets van je willen weten, mijn…
ZANG.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.057 Mijn ziele is in mijn zangen,
Mijn zang is mijne ziel:
Mijn lied is 't zoet verlangen,
Dat in mijn harte viel.
Dat groeit daar stil verholen,
En groeit straks wonderhoog,
En rankt in duizend bloemen
Der wereld uit het oog.…
Spinnenwebben
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
604 Hoe kan ons verlangen vastzitten in tijd, of in eeuwigheid
waarvan we niets weten? Spinnenwebben vertellen
dat schoonheid kan vangen. Draden binden, al zijn ze
van goud. Kan de vogel nog vliegen? Maak hem los.…
zwart
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
850 donkerder de nacht
als het leven plots zo eindigt
zo veel vroeger dan verwacht
als ik je ooit nog tegenkom
sla ik mijn beide armen om
wie je bent en hoe je denkt
soms ben ik bang de dag
vandaag weer te beginnen
ben in de hoogste boom geklommen
mijn angst was groen mijn benen blauw
het uitzicht was benauwend en bevrijdend
vreemd verlangen…
Over alle daken
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.444 Baart dan alle bangen
steeds een nieuw verlangen?
Is dan alle vrees
liefdes vrouwe en wees?...
- Over alle daken
bleek-gebloede bake;
over heel de wereld heen
liefde en leed, - alleen...…
Broer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
619 Ben je dood of ben je een
vluchteling in de spinsels van
mijn brein, de boter is zacht
als het warm is, maar smeert
in ongenade het brood in stukken
als de koelte met brokken wordt
gesneden
je loslaten is als een trage vlinder in
de herfst
ik wil je gedenken, je gedenken
op jouw manier, zoals je was
gewoon met simpele woorden
iemand…
Sandettie.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
612 Telkens onze voeten contact hadden was het weer laaiend vuur
Zoenen uren durend smekend oplaaiend en oh zo puur natuur.
Picknicken en wandelen, schuilend in dat hutje, drassig nat
Hutje werd het onze- mijn weggemoffeld stringetje - bevestigt dat.
Toevend in rijpe gras en bovenop genietend van de volle maan
Kussend kon ik alles bij je kwijt,…
Advent
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
840 advent: dromen en verlangen
dat er iets nieuws zal aanvangen
in de schitter van kaarsengloed
treedt Gods liefde ons tegemoet
mogen wij op weg bezinnen
vertrouwen op liefde en hoop
om ieder mens te beminnen
dan krijgt kerst een vredig verloop…
Soorten thuiskomst
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.228 Oké, je komt dan wel eens thuis en wil meteen weer weg,
maar moesten wij dan kiezen tussen eb en vloed?
En moest er plotseling niet meer ontmoet?
Wij waren jong die zomer aan het strand
en niemand wilde weg, maar ieder zou terug. WIj trokken
langs een huis waar iemand pas iets nietigs had verwekt.
Geen donder wist hij van het kind in haar en…