2332 resultaten.
- Wat zo belangrijk is -
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
1.075 Elk begrijpend bloeden van ons hart
aardse eeuwigheid in mooiste bloei,
stralend als een huppelnd kinderhart.
Wij geven niet om jammerlijke groei,
de ruzie die ons innerlijk verteert.…
Lichaam van lood
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.733 Ik ken de Kunst van het Genieten
en daarbij heb ik erg veel baat:
Genieten van de zon, van groei en bloei.
De wonderen der natuur .
Van oprechtheid ,warmte, vertrouwen, hoop.
Van een lach, zuiver en puur.…
Morgen?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
594 Morgen, als het lente wordt,
vlecht ik een biezen mand, waar
mijn hoop de rotte appels laat
verdwijnen en uit de loop van elk
geweer rozen zullen bloeien, garantie
voor een duurzaam bestand.…
- Geen Edeler Weg -
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
522 Ik zie de toekomst graag en liever,
zie de vergeet- mijn - nietjes bloeien
met hun bloeiende betekenis, bij gelegenheid
Ik zie het verliefde eigenwijze,
als ballade naar verre andere landen reizen,
een groene boom van ziektevol "misschien"
dat in het broze bewolkte hart
de onvoorstelbare leegte achterliet, vandien.…
Mooie, mooie wereld
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.115 Bloemen gaan bloeien en bomen vullen hun dak,
dankzij de zon met het grootste gemak.
De wereld wordt wakker en ademt weer vrij.
De lente is er weer, ze keert het tij.
Nog is het niet klaar, nu is de zomer daar.
De machtige zon werpt haar zonnelicht over ons land,
laat ons stralen als zij zelf en neemt ons bij de hand.…
ROTTERDAM, NOOIT OP DE VLAKTE
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
829 ik zie uw ongelovelijke potentie
uitkijkend over de Maas en de Zwaan
rivier en brug van mijn Rotterdam
port en city van groot Rotterdam
dat geeft mij positieve energie
dat streelt mijn uitdagende geest
door vandaag weer bij te dragen
laat Rotterdam mij groeien door
havens, fabrieken, kantoren, huizen,
straten, pleinen, daken te laten bloeien…
Bij het krieken…,
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
587 Gehouden tegen het van het licht van
hun weerbaarheid als zure morellen die
te vroeg werden geoogst, had ik het maar bij
de prille bloei gelaten zoals het was,waren
zoveel zouten tranen niet vermorst, opnieuw
te kiemen als ik eerder was getroost.
Foto: Pama ( ontluikende citrus - Od/Pt )…
Gij hebt gezegd
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.810 Gij hebt gezegd: „de vrouw
Wier ogen in Uw ogen lezen,
wier lippen bloeien op Uw mond
en door Uw wezen schijnt verwezen
en slechts Uw taal en zin verkondt,
heeft dag noch uur gekend de trouw
en was U nimmer tot Uw heil;
haar voze hart is vuig en veil;
zij heeft Uw geld en goed verdaan
en alle glans Uw naam ontnomen.…
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Buiten bloesemt het nu mee
en het geurt er en het kleurt er,
in de straten, in de tuinen,
in de bossen, in de duinen,
het wil groeien, het wil bloeien,
het wil geven, zelfs na ’t snoeien.
Maar ik zag vandaag al een tapijt
van witte bloesemblaadjes liggen
tot mijn spijt.…
De laatste roos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
693 Ik keek nogmaals naar de bloemen die bloeien
in de herfst: ik zag een laatste roze roos opengaan.
Alsof het nooit anders had bestaan.
Liefde blijft over als sterkste herinnering.
Er was en er is altijd wel iets om voor te leven.
Telkens een nieuw gegeven in beleven en geven.…
Appelboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Niet eens je bloeien afgewacht,
je verder laten groeien met een halve kruin.
Je leek verminkt door mij.
Maar na een paar jaar ben j' er weer
met knop in elke tak,
voor een top appeljaar, een schaduwdak.…
vierkante horizon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 schaduwrijke bomen
muziek omringt je overal
geen angst, geen twijfel en geen schuld
er is een diepe stilte die luistert
je reis nadert een ontvangst
brood en de beste wijn is in mijn hand
en we eten en drinken samen
ik troont op zeven tronen
en er is een nieuwe naam
op een kleine witte steen
die ik jou wil tonen
de lente doet je bloeien…
Op mijne afbeelding
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.262 Dat heeft met Neêrlands bloei de laastste snik gegeven,
En ’t is geen leven meer, dat thans mijn borst doet slaan.…
Heel ver.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.440 Bloemige weiden
Zouden er spreiden,
En wuivender bomen groene nacht;
En gouden zangen zouden er bloeien,
En bloeme-vertellingkjes overgloeien
Der blijde heuvlen lachende pracht.
En het zou er zijn
Als blonde morgen in sprookjesland.…
Hoe het hoort
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 het hoort
Nee, niets kon hen gebeuren
Des zondags altijd naar de kerk
Vooraan de eerste banken
Hij nette broek, zij stijve rok
Geen vlekje of wanklanken
Het huis was altijd spik en span
Daar at men van de vloeren
Er kwam ook alleen chic bezoek
Nee, niks geen ouwe hoeren
De tuin werd netjes bijgewerkt
Geen onkruid zou er bloeien…
Sterven. III.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.187 Zoals de golven gaan en komen,
Komen en gaan,
Den schoot van heur moeder, de zee, ontnomen
Levenbelaân;
Zoals de bloemenkindren komen,
Bloeien en gaan,
De schoot van heur moeder, de aarde, ontnomen
Levenbelaân;
Zoals de starren gaan en komen,
Schittren en gaan,
De schoot van heur moeder, 't heelal, ontnomen
Levenbelaân;…
Eenzaam moederhart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.063 Raak niet Heer, aan het kostbaarste in m’ n leven
mijn bloemetje dat U nauwelijks bloeien liet
alle aardse bezit mag U van mij ontnemen
behoed mijn kind dat U naar uw liefde schiep.…
Lenteleven
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
939 De lentewind wiegt de seringen
die bloeien in witte en purperen pracht
en ’t jonge lover waar de merels graag zingen
of kwetteren tegen een regennacht.
De lente baart overal nieuw leven
en iedere kale tak krijgt weer zijn blad
wintermensen kom je met een blosje al tegen
en de trouwste huismus gaat zelfs weer op pad.…
Laat ons samen Kerstmis vieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
750 Dat liefde moge bloeien
zelfs in de koudste nacht,
dat moed en vreugde groeien
die Gij, Heer, hebt gebracht.
Dat vrede ooit mag komen
- de wolf huist bij het lam –
vervulling van de dromen
door Hem die tot ons kwam.…
Kamperfoelie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 Traag gaat geen woord
Er valt iets nader
Kamperfoelie staat in bloei
Ook ik ben mij bloeiende
Ik vergeet de wereld zonder
Geweld ik vergeet de naturen
Zonder besef der tijden
Oorsprong en
Genegeerd worden en genegeerd
Zijn ontfermd U mijner en dat ik
U niet langer terge met mijn zonden.…
Fijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 Verlies het dan maar en overwin
Uzelven nog een keer
Dat gij en zij en niemand in het bijzonder
Aan den oevers van deze rivier
Zachtkens allengskens ze gaat niet voorbij
Ook ik wil wel oreren en haar verschijning
Lief leren hebben
Van soms en af en toe
Van ruiters op geen paard
Van zon en geen schijn
Koren groeit hier niet
Ook ik sta in bloei…
Hun voetstappen in ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Kijk hoe de kamperfoelie al uit wil komen bij die bomen
de takken van de wilg zitten nog wat in de knoei,
wat staat er verder aan planten al enorm veel in bloei.
Een mus, lijster en merels zingen een waarlijk Hooglied.
Ja het heeft gewaaid dus ik heb leed meteen uitgezwaaid.…
hoe wit met hoe velen
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 wordt gezegd dat het denken wegkwijnt flikkeren op
in de veranderende kleuren van het licht en hoe ze ’s avonds knikken naar de aarde als ze slapen
zo zeldzaam mooi is een dergelijke slaap de glans van bloesems geven zich ongemoeid over
aan de aarde ja slechts aan haar en het weer dat zo ongekend en niet meer te volgen is
als het brandende bloeien…
Waar zijn de vogels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 haren
ze grepen hem vast en lieten niet los
ze wilden in zijn schaduw liggen, zijn hoofd
tussen hun borsten leggen, uit zijn hand
honing eten en hem voorstellen aan hun moeder
maar hij koos mij, heel de nacht
vrijden we in de open lucht
heerlijk geurden de liefdesappelen
De winter en de regen waren voorbij
struiken en bomen kwamen in bloei…
Grimmige lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 We willen zwemmen in onze vrijheid,
bloeien als nooit tevoren!…
Herfst 2021
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Bloemen konden niet meer bloeien.
De kinderen konden niet meer stoeien.
Het kampleven werd weggeblazen
festivals werden afgeblazen.
Stormweer op komst
wat zullen we nog beleven in de toekomst.
Krijgen we mooi weer in de herfst?
Misschien zien we de zon met de Kerst?
De seizoenen schuiven op
We zitten van de regen in de drop.…
Kiki
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 KI
Ze kwam wat laat tot bloei, maar was uniek
Voor 'n klein land, op de Women Tennis tour,
Sterk als een beer, maar minder traag en stoer
Ze had last van demonen, onze Kiek
Ver boven Mesker, die Kieks aces telt
Torent ze uit, in kracht en prijzengeld
-------------------------------------------
KI
Kiek was een alfavrouw maar
ook…
Zonder jou
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
521 Wanneer nachten mij vereenzamen waarin
een hemel een kleurloze textuur onder het maanlicht
borduurt waar fracties onzeker beginnen te bloeien en voortleven als
een waas in dichtheid en uitgestrektheid die nog even blijft hangen boven het hoofd.…
De stem van de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Dat alles hier zo afwisselend en nooit saai is waarbij
loslaten ruimte schept voor nieuwe ervaringen, kansen en ideeën
Bovendien is het heerlijk om vleugels te strekken en vliegen door een prachtig
rustgevende natuur bezittend verschillende kleuren en schakeringen want herfst is in volle bloei.…
Aan de waterkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 In de vroegte van de morgen tot op late
avond laten vogels zich ook horen met meesterwerken
in roepen en zingen op hetzelfde moment bloeien warme kleuren open
Geraakt door hun spelende schaduw dansend als een reflectie op het wateroppervlak.…