6267 resultaten.
Een eiland verdwenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.073 Het droeg groene bomen, een levend baken,
alsof de natuur een nieuw land wilde maken.
En net als de wind die het eiland bewoog,
verdween het plots weer voor het menselijk oog.
Nu rust het geheim in het diepe, blauwgroen,
alsof het er simpelweg nooit heeft hoeven zijn.…
Schone Lakens…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
150 zijn de richting nog niet kwijt
Als de pijn echt veel te veel wordt
alsof je lichaam open scheurt
moeten je heupen simpelweg wijken
en dat is straks zomaar gebeurd
Dit kindje komt er niet vanzelf uit
je moet nog even persen
over een uurtje zijn we klaar
dan zal ik de lakens voor je verversen……
In de kringloopwinkel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
147 Ik laat hem liggen alsof ik mijzelf achterlaat,
en lees hoe iets mij in een ander mist.…
Woordenschat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 De dichtkunst sleurt zich voort
langs afgewezen paden
diens woorden ongehoord
met afkeur volgeladen
Een liefde die verdween
de wanklank is gebleven
verstoten door het steen
bedierf het al het leven.
Geen sterveling begreep
de schoonheid van het lied
waaraan men zich vergreep
deed liefst die taal teniet.
Men achtte niet…
tekening
gedicht
3.0 met 36 stemmen
14.356 het raam een familie en laten we
vooral de schoorsteen niet vergeten
waar rook komt uitgekringeld
op de lege plekken komen bergen
hier en daar een vogel
en sneeuw misschien waardoor
het binnen warmer wordt
we zijn niet gauw tevreden
op een nieuw blad, in het midden
weer dat huis tussen de bomen, een raam
een deur, een leien dak en
de draden…
Ik wil nog door
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.037 Het leven aan een zijde draad
je weet wel hoe dat gaat
Even weer niet opgelet
en dus op mijn plaats gezet
Leven weer eens overhoop
weet dat ik er niets voor koop
Moet beter op mezelf gaan letten
puntjes op de i gaan zetten
Anders gaat het verder mis
weet nu dat het nodig is
Wil nog even door
dus ik ga er nu weer eens voor…
Ooit
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.189 jaloezie
elke dag ben ik op zoek naar het begin,wil ik weten wie
Wie degene is die jouw hart heeft gebroken
als harteloos een dolk pakte en jou heeft neergestoken
Neergestoken in de figuurlijke zin van het woord
Jouw handicap maakt je machteloos,je leven hangt aan een koord
Maar ooit lieve Cindy,zal de waarheid overwinnen
dan kunnen we de draad…
Warchild
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.106 twee grote, bruine ogen proberen
aarzelend en voorzichtig naar boven
te kijken en de zon te begeren, voor
wat licht om de pijn te verdoven
vluchtig werpt het kind een blik
over het uitgestrekte land en ziet,
overal draden gespannen en dat
overal elkaars liefde is verbannen
ze probeert een stap te zetten
maar de betonnen, oude rijweg…
de tijd
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.323 waar is het einde
waar is het einde van de tijd
is er een klok
met teruglopende kracht
ver opgewonden
of van korte duur
waar begint en eindigt dit avontuur
is de tijd een tijdbom die af moet gaan
kun je hem stilzetten
de draden doorknippen
of moet je het gewoon laten gaan
heb je lang de tijd
of is het van korte duur
waar begint en…
Klein kindje heeft verdriet
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.252 Klein kindje heeft verdriet, maar moeder laat
Voor hem een mooi geel balletje in een kring
Ronddraaien - en het schijnt een gouden ring -
Aan een onzichtbare, elastieken draad;
Dan met een hamertje op een gam'lang slaat
Ze wijsjes, uit heel verre herinnering;
En 't draaiend balletje en 't metaal-geting
Leidt-af het kindje, en 't zingt en…
Herfst, Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
961 machteloos
trillen in een spinneweb,
de spandraad is gebroken,
en arachne is verdwenen, stil
zit ze, weggedoken in de koude
holte van dit stalen hek
de herfst spreidt nu zijn huiver,
verblindt de wazige septemberzon,
waarlangs het zwartkralen silhouet
van een vlucht wijde kranen trekt
de mist tovert een blinkend
zilver langs duizenden draden…
Narcissus
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
925 Tot de draad versleten mijn afgestompt geweten,
noemen kan ik mijn pijn, andermans niet.
Door infostress en overkill in het streven naar mijn doelen
bijna gerobotizeerd - in mijn gedichten nog kan ik voelen.…
Volslagen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.691 Met volle teugen op adem komen
Met wortel en al jezelf ontsporen
Met open ogen durven dromen
Erop terug komend beginnen we van voren
Opgedroogde poelen aanboren
Met ochtend dauw jezelf klaarstomen
Het geloof laten we aan de vromen
De roes van ons afschuddend laten we ons niet storen
De draden die we verliezen verwerken we tot een welkomst…
Kommaboek
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.030 ingekleurd en uitgediept
hersenkluwens vol met broedsel
van eitjes die nooit kuiken worden
laat staan een gouden kip
maar in de kern zo kansrijk zijn
dat mijn geluk steeds groter wordt
ik neem geen woord terug
want dan verandert alles zo
dat het wel ergens wringt
de voortgang danig hindert
en het insteken verzinkt
pak telkens nieuwe draden…
Noten van morgen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
659 een ander morgen
staat nu voor de deur
had ik dat nooit verwacht
niets kan toekomst borgen
gespleten door de zorgen
slaap ik alleen vannacht
en ook daarna heel ver van hier
waar ik voor altijd samen dacht
toch blijft er nog een kier
met draden en signalen
haal ik aan wat is gevierd
dan langs nieuwe lijnen
de zijne en de mijne
nu…
Uren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 De vensterbank met stervende cyclamen
Zegt dat het nooit meer wordt zoals voorheen
Gelijmde briefjes waarop onze namen
Leiden ons veilig door de uren heen
Wij openen de kast met de japonnen
Waaruit zich vaag haar tere geur bevrijdt
En hebben dan opnieuw van onbezonnen
Maar altijd weer vergeven daden spijt
Haar nieuwe jurk met gouden draad…
MEDITATIE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
826 stoutmoedig stappen we uit het gareel
verkennen aarde die we nooit betraden
de weg voert over slingerende paden
ik vang je blik, omsingel je kasteel
en neem je in, we worden één geheel
wanneer we samen de rivier doorwaden
we stoten klanken uit en zaaien zaden
zij zoeken grond op rotsen van fluweel
maar distels groeien, trekken strak als draden…
Overgave
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.590 Ik geef me over
aan de barmhartige
engelen der duisternis
waarin ik me onder
hun vleugels geborgen weet
en wind rond hun
meedogende handen
de draad van mijn liefde
die vanaf mijn morgenstond
de leidraad in mijn leven was.…
die een eigen kudde waakt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 groener was
je maakt woorden van gemekker
componeert hun lied naar eigen keus
alleen het zwarte schaap zit jou
niet lekker de kudde kent een kneus
jouw staf heeft haar geslagen
de hond haar opgejaagd toch
blijft zij bij de anderen grazen
hoe zwaar jij ook haar leven maakt
want als de wol geschoren is
gesponnen tot een mooie draad…
mechanisch circus
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
539 Moet je zien
hoe hij een draad trekt
om de mensen heen
om de dingen
en wat fictieve waarden
recht zijn speeltuin in
hoe er buiten de lijnen
slechts halve waarheid
bestaat
en het wachten
op zijn grillen
om een steen te werpen
om te zien
of er een rimpeling ontstaat
met kleverige handen
weer gaat wikkelen
want het is nooit af
het…
LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 Door in het stoffelijke af te dalen
Worden plus en min goeden en kwaden
Wij zijn de vruchten van kosmische zaden
Meetbaar op louter dichterlijke schalen
Langs de lat gelegd door het vertalen
Van een begrip als helen en als schaden
Het midden houdend tussen droom en daad
Aarzelend tussen wit en zwart en grijs
Dansen we op een lange, rode draad…
Gedachtengang
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
547 Vermoeid zoekt de geest
naar struktuur in chaos,
de rode draad,
die van goud moest zijn.
Scherven bijeen rapend
van wat is geweest,
want de wijsheid van gisteren
- zo veranderlijk -
zou de Wijsheid niet zijn.
'k Wil evenaren,
maar geraak verstikt
in d' eenvoud van gedachten
die niet willen klaren.…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
554 De wereld is,
in haar simpelheid,
nog voor menigeen
complex
en haar draden,
over weg en drassig pad gespannen,
zijn als struikeldraad.
Vrouwlief kijkt op de klok.
Het is al bijna
vijf voor twaalf
en de jonge César zei,
net als zijn vader,
dat om twaalven de zondvloed komt.
Hij komt.…
Angstvallige leegte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Manieren schieten tekort, tegenstribbelend tracht
het licht binnen te dringen en de draden van het leven
over te nemen.
IJzige stilte schreeuwt om aandacht, schreeuwt,
slechts één keer. Stilte, altijd ijzig kalm geweest, langzaam
loskomend door het heen en weer gezwengel van emoties
diep van binnen.…
overwinning van mensen die kanker hadden
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
946 uitzichtloos dat het leek
met zijn diepe gedachten
en de tranen die binnen dropen
waarin het een strijd was
tussen leven en dood
en waar karakter en vertrouwen het licht waren
waarin liefde en gebondenheid
de draden waren van geluk
om te winnen van een onmenselijke strijder
een strijder diep van binnen
die zo zwart en sterk was,
leek…
Woordkeuzes?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
566 in het hoofd, onder stenen,
tussen rottend blad en struiken,
witte sporen van paddestoelen
wel gesponnen, niet klaar om te
gebruiken, vloeken over herkomst en
afkomst in regenplassen te voorspellen
of om in schaduwen van het schemer
hun gelijkenis met de maat der dingen,
een ongelijkheid als onvoltooide tekst
te spellen, wollen draden…
Bruidsbed,
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
578 Het stenen bruidsbed
in haar erker werd
overwoekerd door de
wildste verwachtingen,
de heemtuin aan haar
voeten spint de draden
van emoties in verlies
van het frêle wezen, ze
zag hoe het kroos de vijver
sloot in de kleine ruimte die
haar groene kerker bood,hoe
het water de toekomst ving,het
niet ververste, erin bevroor.…
Brief aan het verleden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.132 grond
waarin de mond het hart verlinkt
Vandaag heb ik jouw plaat gedraaid
noot voor noot
en maat voor maat
zowel gezongen als beleden
van de groef
tot aan de kras
Ik doof de kaars
met zielenlicht
en zie
hoe met het klaren
van de wijn
de waarheid
nevel drinken zal
Ja, vandaag heb ik je begraven
zijgend
aan een gouden draad…
oudjaars overdenking
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Daar zijn zovele mensen
met uitgestoken handen,
soms hebben ze geen draad aan`t lijf,
laat staan de tijd met tanden.
Voor mij is het nu opgelost,
laat het nieuwe jaar maar komen,
zelfs met een hemdsmouw min of meer
zal ik het overkomen.
Prediker 3:1…
Heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
691 Met veel gemak
bedrijft zij liefde
niet verkeerd
ongegeneerd
Kleedt zich naakt, als zij dit wil
heeft lak aan regels, dus echt níet voor haar
Verdwaald in mooie hoven
van haar tepels
Voel 'k mij vereerd
Haar drang alles te geven
dat het ware leven slechts van haar eist
de rode draad van donker
naar echt pikkenacht
Tijding ongepast…