2944 resultaten.
over leven
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.060 het is jaren geleden dat ze me vertelde
van de duisternis die in haar huisde
de littekens ziet alleen zij ´s morgens in de spiegel
de angst die ze kende bestaat nog steeds
al is het nu meer een volgzaam beest….therapie
daar geloofde ze niet in en de jaren gaan nu
bij haar tellen dus dat heeft ook nauwelijks nog zin
haar leven zou er niet…
VALS LICHT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
838 onder het koude dakraamglas
tooiden tranen haar bedroefd gezicht
Omdat deze stilte om te snijden was
bloedde al ‘t eenzaam van haar hart
In het kastje toefde een scherfje glas
in een anoniem doosje, ergens apart
Omdat ze lang al aan het einde was
fluisterde zij woorden, wat verward
In de douche zonder haar pyjamajas
zag zij in haar spiegel…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 Door huid heen
gloeien de kastanjes van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang…
Als ik toch moet gaan…
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 Als ze zullen komen om
me aan de tand te voelen
over alle wandaden, al
of niet door mij begaan,
begeerte of de schaamte
die me teistert, de onrust
die me pelt, tot op de lagen
van mijn kaal gedaante,
spiegel van een morbide code.…
Aan het zicht onttrokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
503 Enkel de spiegeling die onthult.
Er is:
geen weg,
geen pad,
enkel een spoor.
In de bodem van mijn bestaan, ben Jij de grond die mij draagt.
Aan het zicht onttrokken, door de opwaartse blik.
Groen als gras ben ik.
Zo aan het begin van het begin.
De diepte kan ik niet zien.
Jij die mij weet te ont-roeren.…
Aardse glitters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 het zwijgt, maakt stil,
de dag wordt diffuse
is mij kwijt, ik zie een
schaduw in de spiegel
die met zijn ego vecht,
ik leg de z’n huid af maar
ik ben een vreemde,
een onwillig blad, die in het
uur van de uil, naar zijn
schuilplaats vliegt.…
Foto bij de Rijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 Vanachter een spiegel van fixeer
kijk jij mij vragend aan.
In de gewichtsloze sfeer
spel ik zachtjes je naam.
Samengebald licht op papier,
voor altijd spelen we hier.
Een konvooi van beelden flitst voorbij,
één ogenblik sluit de rij.
We mediteren op de rivier
waar de zon opbloeit uit het water.…
Overvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
823 vloeibaarste deel beleef
van kop tot aan de verdraaide voet
druppels de lippen doen verbleken
in het prisma van kristal zijn opsmuk kiest
weerloos in elk detail zonder inhoud
weggesneden waarin ik naast schijnbare
schoonheid een dreiging vermoed
vervalt de levenszin tot splinters van geluk
in dat een mens in z’n schaduw woont,
vertoont de spiegel…
De ochtend is mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Wij kijken in de spiegel en
jouw blik toont de naaktheid
van mijn ziel.
Je brengt me in een land van breekbare liefde.
Je deelt de schoonheid met de nacht
in het heldere licht van sterren.
Jij maakt van mij een wolf
in schaapskleren.
Met je vleugels spreid je warmte,
verzacht je de pijnen van mijn woelige gedachten.…
rust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 onbewogen water
boomverlaten tak
knipogende spiegel
stelt mij op m’n gemak
afgebroken einden
ver verweerde bast
ongestoorde stilte
volledig bij mij past
zonovergoten schepsel
kromgegroeide bocht
het voorbije leven
zeker wat ik zocht
roerloos niet bewegen
liggen zitten staan
eindeloze spanning
ik moet verder gaan
stoffelijke eenheid…
denken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 straten die ik veranderde, eens had je er juist door gewandeld
en soms waren de spiegels duizelig van je aanwezigheid
wie weet, misschien echoot de zelfde vogel door beiden van ons
gisteren gescheiden in het duister van de avond…
De Lachende Keukentafel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 Zij vindt het soms zo somber,
morbide, spiegelend, vaak banaal.
Zij neemt dan maar een wijntje met ijsklont
en duikt met haar koptelefoon op
in de Franse taal.
Zo zitten wij dan aan de keukentafel,
soms ieder in zijn eigen ding verstomd.
Dan weer gierend van de lach,
terwijl de ijskast zich gezellig kouder bromt.…
Avond aan Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.614 En uit de haven komen zij gegleden
De boten met hun zeilen roereloos,
Een kantige schaduw tegen donkerheden,
In 't spiegelende nat een schaduw broos.
De nacht is peilloos; waar de verte zwicht,
Verschijnt, verdwijnt het wezenloze licht
Van ene baken in de zee verloren.
De boten, onbeweeglijk, gaan te lore.…
Surrealistische dromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
515 De spiegel van de geest
kracht geeft aan een nieuw leven.
Meer zin geeft aan het leven
dan vaak gedacht.…
Vakantieherinnering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
660 Er was geen schoner zicht over landerijen
Dan onder blauwe koepel tot de horizon
Bedekt met nevel beschenen door de zon
Aan d’ einder staan de molens in lange rijen
En op de rimpelloos spiegelende meren,
Bekleed aan de oevers met ruisend wuivend riet,
Waarin men weerspiegeling van vele bootjes ziet
Daar was ’t voor ieder eindeloos recreëren…
Conny en Jezus....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 mensen toch
Is er geen deur in de buurt
om keihard dicht te slaan
zo hard dat het servies bij de buren rinkelt
Soms denk ik
neen heel vaak denk ik
Hij heeft voor niets geleefd
Jezus Christus
met zijn credo: ”ga heen en zondig zelf niet
want wat zeggen mensen toch allemaal
wat laten mensen toch allemaal los over anderen
Is er geen spiegel…
Landelijke Liefde I
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.033 Wij stonden gebogen over de vliet;
Daaronder leken onze gezichten
Ziende uit een toekomst, toen een lichte
Rimpeling ons glimlachen liet:
Ons spiegelend zoals wij niet
Meer konden zijn. Nooit meer? Ik vroeg haar:
‘Laat alles worden zoals vroeger.’
Zij gaf geen antwoord.…
Het zwarte moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 het zachte gepruttel
van het gas uit
het zwarte moeras
de vage zuchten
van oude bomen
als de wind is
gaan liggen en takken
vrij kunnen dromen
toch is in de jaren
het donker verdiept
omdat onbereikbaar
bezit heeft genomen van
ruimte ten koste van licht
waar vroeger het bos
zich transparant opende
met oplichtende plekken
en spiegelende…
Kleine vrede?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
450 in het voorbijgaan langzaam,
zachtjes verglijdt de droom
aan beide zijden en zijn we
onkreukbaar breekbaar, in
spiegels blijven we beide mooi.…
Onderhuids
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 Ik voelde je
weet niet waarom
Koos kleren
vroeg de spiegel
of ik er
zo uit wou zien
Weet niet waarom
En daar belde je
En meldde je
Dat je langs en wat tijd
En wat onderhuids
Je stond in mijn kamer
en ik voelde meteen
en zocht
het onderhuidse
waarvan je niet wist waardoor
Het mobiel als tussenpersoon
Maar je liet het los,
nam…
Bevroren zwanenmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Toen een zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek
en een grijs donzig kuiken terugblikte
Begon zij nieuwsgierig
kleine barstjes in het glas te pikken
Al snel ontstond er een kunstwerk
van verfijnde breuklijntjes
Bloemen van ijs ontsproten
in het o zo tere glas
Zij bleef met haar snavel pikken
totdat haar spiegelbeeld
langzaam transformeerde…
Brakke grond
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 sinds ik afstand deed van sigaret en sigaar
kan ik me niet meer achter rook verschuilen
en zag steeds helderder in de spiegel;
mijn gezicht kent al veel groeven
en het hoofd opvallend veel builen
maar ik doe wel stinkend mijn best
of schrijf ik onbewust een zoete parodie
en eindigt die op het lest in mest
of fiets ik verder wijl ik enkel…
broodje normaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Klaarte valt altijd plat op de dingen is koud
van geïoniseerde lucht lege ruimte gireren
bolle denkbeelden vlak op een spiegel woorden
weerkaatst uit het niets gesneden dun
volle lucht ademt op doodnormale wijze
doorzeefd en doordrenkt
als van gewoon brood met water
uit een helder scherm moet ik dan
de triage van weeën opduiken boud…
Jouw crypto,s
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 vragen
naar authenticiteit
nog ben ik
niet van
mezelf bevrijd
in de wereld
van tekens
die mij een weg
willen duiden die
ik niet wil gaan als
al teveel belopen
zonder horizon
en hopen dat
die ooit eens
komt in het reiken
van een echt
helpende hand
met nieuwe tekens
die door jou op
mijn lijf geschreven
worden en in spiegel…
De laatste klop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 we hebben
alles al gehad
gaan voor het
laatste evenement
met vrienden
en bekenden
ook van feesten
lang geleden
we hebben
alles gedaan
gerookt gesnoven
op talloze manieren
gedronken en
genipt gekleed
en heel langzaam
uitdagend gestript
maar de spiegel
toonde keihard
steeds hetzelfde
verlopen gezicht
altijd leuren
en…
Een lichte golf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 Je lachte
toen ik naar
jou kijkend langs
de spiegel liep
je draaide
charmant een
krul in het al
langer en donker
wordende haar
dat in de
nog kortere
componenten
een eigen
natuurlijke
krul liet zien
de lengte was
een lichte golf
de schouders vrij
in variabele stijl
te dragen met
speels los accent
op golvende snelheid
je zo te…
het wiel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
607 het gaat mij om
het wiel hier
en nu opnieuw
uitvinden hoe
in uitvliegen
de zinnen binnen
vluchtige banden
elk begaand pad
weer spiegelen
laat in woorden
het gaat mij om
het spaaklopen
van verse voeten
in metrummeters
als oefenkwatrijnen
of zo’n net sonnet
vol toerenchagrijn
eindigend in rijm
schema per thema
of vorm beklommen…
De berggeit
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.244 de geit kijkt neer, het dal
diep en wijd
daar woont de twijfel,
daar verstrijkt de tijd
hij zoekt in rots een spiegel
voor zijn naam
alsof hij zonder echo
niet bestaan, kan gaan
de wind gaat langs,
de lucht wordt
dun en koud
de vraag wordt zwaar
het pad wordt steil en smal
gebouwd
wat blijft staan en wacht
op zeker weten
zal…
Alleen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
388 Maar de werkelijkheid is bizar en deels onmenselijk
wreed is het gedrag van dwaze persoonlijkheden
bodemloze antwoorden, door niemand gegeven
ondergaan de verwoestende brutaliteit van de ondergang
de boodschapper struint langs spiegelende wateren
een oude blokfluit en een rolletje drop in zijn rugzakje
hij realiseert zich dat hij alleen is op…
Orde in de chaos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
261 nijverheid geschreven
om orde in de chaos te scheppen deel ik
handtekeningen uit aan wildvreemde mensen
die net als ik lederen sandalen dragen
en zonder kleren door het leven gaan
de helderheid van voorjaarslicht
komt te voorschijn achter labiele wolken
ik aanschouw mezelf nauwkeurig
met die allesomvattende manlijke blik
een nieuwe spiegel…