Alle inzendingen over strand

2969 resultaten.

Sorteren op:

ZEVEN TRANEN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 851
Zeven tranen op een kin en nog zeven op de hand Iedere smoes bleek onzin uit alles sprak weerstand even sterk als de weerzin Zeven tranen uit een hart plus nog zeven uit de ziel Is je innerlijk dan zo hard dat je voor een ander viel doe ‘t dan voor mijn part Zeven tranen in het zand en nog zeven aan de zee Tranend zit ik op ’t strand…
Ton Rijkers15 januari 2013Lees meer >

Apocalyptische wederopstanding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
In donderend geweld is verzet gebroken mijn huid gescheurd en wonden open ledematen met lood verzwaard de adem afgesneden rotsen geteisterd door beukende golven stranden gespoeld tot stinkend drab duinen geëffend, vervallen, bescherming verloren velden bruin verbrand door de droogte wouden in vuurzee opgegaan dieren door dorst gestorven…

ik zie de zee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
ik zie het beven van de zee in de branding van eb en vloed krachtig afgescheiden pijnlijk verlangen in stilte weggevloeid ik zie het nemen van de zee in een onstuimige stroom het strand is weer klem gezet piekeren in slapeloosheid een machteloos verzet ik zie het geven van de zee als zandloper langs het water de jutter zwerft nog rond…

De zee en het land.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.055
Ik houd van het dreunend gedaver der zee; De zee zingt van strijd en mijn hart dat zingt mee: Zij dondert haar loeiend hoera naar het strand - En 'k droom van haar glorie, de roem van mijn land. Mijn trots en mijn liefde behoren die twee; Ik kan ze niet scheiden, mijn land en de zee.…
G.W. Lovendaal22 september 2013Lees meer >

OUDDORP AAN ZEE

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Wij mensen leven dankzij antipoden Ik neem tafelmesheften van het strand Zij zijn al door hun schelpdieren verlaten In een ervan zie ik staat iets geschreven Mijn lieve doden staan hier hand in hand Een transparante kring van trouwe maten Als van de kalk het zand is afgewreven Lees ik dat we voor altijd zijn verweven…

Nu nog een kind.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 860
Samen aan zee op het strand. Hij houdt een vlieger vast in zijn hand. Rent, valt, huilt even. Kom, zegt zijn vader, wij proberen het nog een keer. Dan kijkt hij omhoog en ziet die kleurrijke vlieger in de lucht zweven. Daarna gaat hij liever mooie schelpen zoeken. En een zandkasteel bouwen langs de vloedlijn.…

Het zand onder onze voeten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
Fossiele schelpdieren drogen op het strand. Galop in kalkstenen lasso's. Ik heb ze eerder gezien. Bij jou, glanzend in de graal van de filosofen. Tunnels naar het huis van de verbeelding, spiegels van de zoektocht. Kijk mijn vriend, dat wat we gemeen hebben, is wat we ontberen.…

HET en de ZEE

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 908
zwaar zuchtte zij o ja - zei de ZEE en verdrietig - snikte zij en groot en ook zo heel veel te veel ach welnee zei de ZEE leg maar neer schuimde ze en ze nam HET met zich mee op haar ziedende rug rolde brullend en proestend en snel weer terug dan sloeg zij HET duizend maal In druppels uiteen op 't zand van 't strand…

Een blauw gedicht van Vincent.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Het strand paarsig en zachtrood op het duin pruisisch-blauwe struiken wachtend op een schilderij. [4 juni 1888 Saintes-Maries-de-la-Mer]…

Natuurkracht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
storm in dansende golven die bruisend wit schuim over geribd strand blaast woest stuivend zand waar meeuwen vluchten schreeuwend in grijze lucht harde wind bespeelt stoere vlaggenmasten met klepperende lijnen striemend zand verblindt half dichtgeknepen ogen onder een wollen muts voetstappen verdwijnen onder een verse laag opgejaagd…
J.J.v.Verre25 januari 2016Lees meer >

Verdwijnen is bewijs van tijd

gedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.941
Wat op een strand tevoorschijn komt is het geheim gebod niemand in zee te laten gaan die bij je hoort, op alles acht slaan wat wellicht wegdrijft, onderstuift. ------------------------------ uit: 'Hartenbeest', 2009.…

het losse zand

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 452
het meubilair misstaat wanneer de zon als een nimf haar schaduw werpt tegen het fors beslagen plafond ook de vloer die los van vast mij laat bewegen in de koers die 'k volg want geen vaste hand is me meester in het onderwijs van een mensenleven lang zelfs het etiquette dat de leegte omlijst maakt het gemis dat tastbaar drijft aan het strand…
elze24 april 2016Lees meer >

De strandwandeling

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.014
hand in hand lopen ze te sloffen over het drijfnatte strand terwijl de wind boosaardig om hen heen huilt en grijze wolken zich vormen tot een klagelijke massa regen valt onverdroten neer op hun reeds doorweekte en verkleumde lijven even staren ze naar de golven waar schuimkoppen zich grauw en ruw bollen om vervolgens met geweld uiteen…

Het lege nest

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
Nog eenmaal fietsen wij naar zee De lage zon legt heimwee op de wegen De kinderen zijn gelukkig groot Ons leven is voorbij gevlogen Een trein die voortraast naar de dood Straks mogen we het glas gaan heffen En toasten op een rijke oogst De nieuwe vrijheid die ons werd geschonken Maar bij de zee wacht ons de twijfel De kuilen op het strand…

Zwarte Pad

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
Nu, kijkend naar de watertoren denk ik aan òns fietsen naar het Zwarte Pad ons praten, wandelen aan strand, uitzicht op Katwijk Noordwijk, ons liggen in een pan omringd door helm en wind geruis van golven, zee door halve koppen die door sprieten mee wilden genieten, en ik denk aan het terugfietsen weer naar de straat waar je woont,…

Dag en nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Ze leefde zich uit over de zee en het strand Likte aan onze huid, tot de zweetdruppels begonnen te kriebelen. Dankbaar dat we haar met open armen hebben ontvangen, maakt zij nu plaats voor de mantel der stilte, zodat de aardwezens goed uitgerust haar morgen weer kunnen verwelkomen.…

Het Anker

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
God wil voor ons een anker zijn Hij houdt ons stevig vast in Zijn hand En brengt ons op een veilig strand Hij verlost ons van angsten en pijn. Laten we de hoop niet verliezen Dat we verankerd mogen zijn in God Hij, die bewogen blijft met ons lot Boven Hem, is er niets te verkiezen…

Eigen wereld

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 943
aaneen kunt rijgen Als een 'sputterende' kaars welke je toch branden wilt laten tevens een eigen weg wilt gunnen zodat er tijd ontstaat om te praten zonder te weten dit aan te kunnen je leeft compleet in je eigen wereld; op aarde met voldoende dingen omhanden toch is het besef af en toe van onschatbare waarde want je kan niet als enige stranden…
Marieke.15 januari 2018Lees meer >

Traditioneel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
ik nam je hand pakte je land met zijn zonnige stranden toen ik jou in de warme zomerse zee liefdevol kuste jong en onervaren trotseerden wij de gevaren van onbekende gebruiken en culturen want de avonden waren vol liefde en zachte vuren ik kende in olijven en palmen de paradijselijke kant besefte ook dat ik liep met een traditioneel…

Beknopt verhaal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
In dit geval zat het zo je zocht op internet en stuitte op een foto van iemand nonchalant geleund tegen de deurpost tussen tal van tulpen een bloemenkoopman, dacht je hij vroeg bij die foto of je een verhaal met hem durfde te schrijven om de beurt je deed het en dan na een aantal jaar loop je met diezelfde langs het strand verzeil…

Ja, duinen en dan ...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Ik ploeter niet meer door het rulle zand en de duinen zingen niet meer, zielloos beademen de golven het strand, diep in mij gaan hamers tekeer, stampen weer beelden in mijn hoofd van de drukke zonovergoten kust, waar ik je eeuwige trouw heb beloofd.…

Iemand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik gebruik je om bij te slapen de schouder waarop de hand waarin Iemand die ik kan zoenen om alles te delen te voelen ik gebruik je lijf om te kneden vast te pakken om mijn oude straten en vrienden mee te verbinden om de Seinpost die er niet meer is om de boulevard die zo veranderd om het strand, de wolken en de zon daaronder om…
Ralameimaar8 februari 2020Lees meer >

Toen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
herinnering sprak En de slager over leven en dood dacht En zijn vrouw kuiltjes in haar rode wangen had En de jongen skatend over straten gleed En het kind met gebogen hoofd niet meer wilde lopen En het meisje tegen een muur op iets wachtte Terwijl de merel in de tuin neerplofte En het roodborstje dapper standhield En de hond over het strand…
J.Bakx10 februari 2021Lees meer >

Raven op mijn schouders

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
Raven op mijn schouders om me de weg te wijzen en mensen te roepen om hen te ontmoeten De jongen die op het strand tekent met kleurige keien, tweemaal daags en ze natelt voor hij weggaat wetend dat de vloed komt met golven die langer zullen leven dan hij De man in de kamers vol tafels met kwartsen uit de landen waar hij zocht naar heiligheid…
Zywa30 september 2021Lees meer >

Als medemens

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 682
zij hebben gepraat met elkaar stranden en zeeën oceanen en rotsen delta’s en rivieren in een alles omvattende eerste mondiale beweging ook van binnenuit gromt de aarde spuugt zijn lava kilometers hoog waar de bossen branden en dieren ten ondergaan aan hitte en rook mensen zijn in shock door hun virale nederlaag ook de…
wil melker28 november 2021Lees meer >

Alweer vakantie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Ik word echt niet gelukkiger als ik een strand zie, Maar blijf nou lekker hangen voor de buis. En dan kijk ik iedere dag naar de Tour En schrijf ik de uitslag op van iedere etappe. Buiten de bergen ligt de verveling op de loer, Maar dan is er nog altijd Max Verstappen.…

Teugelloos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
in het water en roep je woordeloos aan zie mij eens, in deze vrijheid ik verword hier tot een muze van jouw dromerig bestaan spreek niet over later dan ben ik weg uit jouw tijd maar nu drijf ik op rimpels water, lichtblauw getint alsof de hemel mijn glimlach bemint ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd als ik terugkeer naar het stenig strand…

toeristenoord

netgedicht
3.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 309
strak lag de plas tussen de bergen als spiegel van de nacht bij een rimpelende opkomende maan de wind strijkt geen golven die verborgen zijn onder keiharde rots schuren wel de kusten met afkalvende kussen pas met een strand waar boten meren en mensen zwemmen kunnen zij hun investeringen met rendement veilig stellen…

als ik de site en de reviews wel bekeken had

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
de zonsondergang vanaf ’t zandloze strand waar jij als ’n uitvergrote filmster je veel te dure hoed vergat de friet bij ‘Ho-lands’ op de hoek met de ‘meejo’ over datum ofzo en ’t kotszakje dat lekte (maar voordat ik dat doorhad…) de bus die we moesten verlaten want de chauffeur was niet als enige onze stank zat dit hotelkamertje…

Koorts van het vlees

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 123
Een storm van Huid — van zoutig Slijm — de Nacht ruikt naar de vochtige Aarde — totdat het Ik — blind in de Lust — zijn Eenzaamheid ontwaart — Rond breekt de Kamer open — het Laken valt — en zwijgt — daar staat hij in het vroege Licht — waar ’t Vlees te aarzelen dreigt — De blonde Jongen van het Strand — wordt Vreemde — naakt en broos —…