2289 resultaten.
Goodbye Frank
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
436 de Tsjechen
Veel stugger en veel slimmer
Veel snuggerder en beter
Maar hadden door roodLigt
Ietsje meer geluk dan wij
So goodbye Frank
Good luck in China
Or the USA
Bij Juve
Internazionale
Abu Dabi of Dubai
Qatar, de Emiraten
Malediven, Corsica
En als je
Pluisjes erfenis
In Napoli gaat zien
Bedenk: ook hij
Als wereldster
Was verre…
EEN BOSJE WITTE CHRYSANTEN
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.300 ijzeren hek
de stapels bloemenkransen lagen nog fris
om haar mond speelde ’n zenuwachtige trek
verslagen was zij door ‘t ondraaglijk gemis
zij moest haar levensweg heel alleen gaan
hun zo begeerde kind was er nooit gekomen
zij voelde de zinloosheid van haar bestaan
nu alles wat zij liefhad haar werd ontnomen
uitzichtloos lag de verre…
003 DE ENGEL NADER ONDERZOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 De waarheid is dat er mogelijk engelen zijn
maar als er engelen zijn die daarboven op de
wolken leven op hun tronen zitten met hun fluwelen
jurken en gouden ringen whiskey drinkend uit gouden kopjes
Kunnen ze beter rijk dik en lelijk blijven
daar zijn we beter mee af
Ze kunnen beter precies daar blijven waar ze zijn:
in hun eigen verre bubble-hemel…
Avondpracht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
518 Het resultaat is een combinatie van verre
horizonten en rijke kleurschakeringen gegoten in wonderlijk
decor waar enige gevleugelden best wel opvallen tussen daken en gevels
of trekken kriskras door elkaar wel of niet zichtbare strepen in deze ongeziene openheid.…
Oh Charleroi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
476 naar de Latijnse Emotie
voed me met Spaghetti to forget my regretti
Oh Charleroi laat me gloeiende sissende
heavy metal horen in de oude staalfabriek
Drink een glas rode wijn met me aan de Samber
waar kunst stroomt en geld het loodje legde
Wandel mee naar Bois du Cazier
laat stille tranen vloeien in café Chez ta mère
Zoek in Livre ou Verre…
Herfstprikkels
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
443 Vanop kale tak brengt moede huismus
klanken voort van waar zijn akkoorden en toonsoorten
zich laten meestromen op golven van heimwee en melancholie tegelijk
trekken anderen naar verre zuiden over duinen zee en strand langs kustlijnen en rivieren.…
Herfst in volle bloei
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
528 Vanop kale tak brengt moede merel
klanken voort van waar zijn akkoorden en toonsoorten
zich laten meestromen op golven van heimwee en melancholie tegelijk
trekken anderen naar verre zuiden over duinen zee en strand langs kustlijnen en rivieren.…
Kleine prins
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
539 Er was eens een kleine prins
tweeduizendeneen
generaties geleden
van een verre
hemzelf onbekende
bintang nedergedaald
uit extraterrestia
als mystery guest
tussen drie grote
heldere sterren
Hij zag en hij leek
op zijn moeder en keek
verbaasd om zich heen
naar het plebs en het gajes
het kwijnend canaille
in doeken temidden…
Bellefleurenbomen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
632 De wind van verre moessons en passaten
weet niets van winterlast en lentebaten
hoort geen gefluister in katrines bomen
daar ruist hooguit iets in haar struikgewas
het pimpelt in pastelgetinte dromen
waar 's ochtends in de bellefleurenbomen
een marter klimt en otters in de plas
zich met de rugstreepzandpad laten horen
het wiekt en wuift…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 De wind schuurt langs mijn
wangen met een ruwe tederheid, draagt het
geritsel van takken en een verre vogelroep, elk geluid vouwt zich
open als een stille boodschap, en ik luister met een aandacht die bijna gebed wordt.…
De ommekeer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
592 de onrust bedaarde tot aan een
verre horizon de zon aan haar
eerste overwinningsronde begon…
koffie en herinnering
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
297 In verre velden, ver voorbij het licht,
in onbestemd gebied,
zit ik teruggetrokken
in de hoek van het gelag.
Starend in een kop zwarte koffie,
zwart en zwaar als obsidiaan,
berust ik in de gebeurtenissen
van de dag.
Het geroezemoes van stemmen
als achtergrondruis —
onhoorbaar, maar doortastend —
vermengt zich met schaduw en rook.…
In Paradisum in vogelvlucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
306 stille breuken, vooralsnog ongrijpbaar
onder het nachtelijk blauw
van vlindervleugels
op de kustlijn versplinterd
in een stille schreeuw - dingen die komen gaan
binnen-in jouw verre dageraad
Geluk lijkt altijd van korte duur
ik kreeg roesmoes in mijn kop vorig jaar
onder de huid van lente in maart
dan blijft een impressie altijd onvolledig…
De hand die geneest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
207 De toekomst ligt niet bij een verre ster,
niet in de vlucht voor wat we hier misdeden.
De weg naar heelwording is echt niet ver,
het antwoord ligt verscholen in het heden.
Het zit in jou, de macht is aan de mens,
om te beschermen wat ons is gegeven.
Verleg vanaf vandaag de oude grens,
en geef de aarde samen weer het leven.…
Schaduwruimtes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
31 Niks ademt nog in verlangen
niets huilt nog over wat eens was
het vocht baant zich een weg door de dood
getuigenissen staan ongemoeid onder hout
Ik ken de taal der stemmen
Zij die zonder vrees spreken hier
vormen een groot gevaar
daarom hoor ik hen van verre
de angstige mens is mijn vriend
Ik haat de tegelwanden
de steunpilaren en de…
Papa's Ster
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.484 er altijd voor je zijn,
Want je bent een deel van Mij,
En al zijn de meeste mensen mij vergeten,
Voor jou zal ik blijven schijnen,
Net als de ster,
Ben ik voor jou niet ver,
Je hoeft alleen maar aan mij te denken,
En ik zal naar je wenken,
Tot het moment dat wij,
Elkaar ooit weer omarmen,
En elkaar verwarmen,
Net zoals de ster dat van verre…
Femme Fatale
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.250 Toen ze bijna zuchtend, de ogen rollend
De schouderbandjes liet zakken
Het gekarteld kant over haar schouder schoof
Een geborduurde bloem loswekend van de tepel
Toen dit alles gebeurde in één gerekte minuut
Beet ik in de vuist
Ze was de greep van minnaars ontwend
Ik voelde me vier vikings sterk
Tot de gesp haperde
En ik een verre stamvader…
Die dag...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.914 Die middag zaten we weer samen voor je speelgoedkast
en zetten twee poppen in een blikken trein naar verre oorden:
een alibi voor onze niet-uitgesproken woorden...
Daar voor ons lag een wond're weg. Wij liepen op de tast,
wij waren dertien toen, kindren in de eerste uren
van onze liefde. De lucht was blauw, gouden het licht.…
Drie Koningen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.410 Waarschijnlijk waren ze thuis
het gekijf van hun haremvrouwen zat
en dankten God op hun blote knieën
dat hij een ster stuurde als richtsnoer
voor een verre reis. Om niet met lege
handen bij de geboortestal van de boer
nabij Bethlehem aan te komen, werd er
goud, wierook en mirre in een plunjezak
gestopt en meegetorst.…
De nacht-trein
poëzie
3.2 met 8 stemmen
4.784 O, gij daverend hart der machien,
en uw God-verloren vlucht,
O, gij kreunende jacht van wiel na wiel,
gij, gij, wroegende zucht
die uit de schoorsteen viel;
en de lange, angstige glijding der sporen
die achter de aarde reeds het gerucht
van de verre trein doen horen.
De nacht-trein die gilt en loeit.…
Sprietjes gras met druppels water op het groen
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.094 Van verre kondigt hij zijn aantocht aan
Koude lucht stroomt langzaam langs mijn benen
Tot er een korte stilte volgt
Met trage stappen komt hij dichterbij
Nog steeds roept hij: Ik kom eraan!…
VRIJT, WAAR JE ZIJT
poëzie
3.7 met 18 stemmen
8.989 hoort een kort besluit,
En trekt’er deze regel uit:
Wie, als hij vrijt, te verre vliegt,
Die wordt bedrogen, of bedriegt.…
Zondagmorgen
poëzie
4.2 met 11 stemmen
3.766 'k Ontwaakte op aarde, -
Mijn hoofd was tevreden
In 't zonlicht gegleden, - -
Van verre bedaarde
het luien -
Bim! bam!
Bim! bam! - bim!…
hier spreekt geen metroman
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.552 gedraaid
oogt ruige rover van Riaadh
borst'lige kin van dagen ongeschoren
zijn machtig torso glanzend glad
gaaikes zijn helemaal wild en nat
in droom vereend al lang van voren
nagelknipper nooit van gehoord
onderhoudt zichzelf met stippen
tollen schroeven en veel wippen
z'n drilboor gaat nog onverwoord
de dames komen van pa moe en verre…
Lof der zotheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Dat schoonheid,
begint met kijken,
zonder te denken aan pijnlijk verleden,
zonder dat punt aan die verre horizon,
zonder rechtlijnigheden,
geen oude opgestelde archaische wetten,
geen geschreven bloemrijke dichtregels,
geen verspilde gestilde leeftijden,
geen bazar van onzekerheden,
geen duidelijk links,
geen duidelijk rechts...…
EENZAAM KERKHOF
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.084 Woest liggen de graven, de grendelen der aarde
sluiten de doden van 't leven af,
zij zinken al dieper, een weeldrige gaarde
bloeit, hoog als de hemel, boven hun graf
en de wagenmenner, in 't beeld van de sterren
ziet ernstig peinzend omlaag,
ver ligt al de aarde, een stip, zo verre
en zijn paarden gaan zo traag.…
- Weinig woorden -
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
751 Weinig woorden,
worstelen allemaal dagelijks met jaloezie,
zoeken de verre regenboog als het regent
en hopen dat afgunst geen diepe wortels heeft..
Gedachten beheerst of zelfs verwijderbaar,
kunnen niet zonder reden blijven
..onwennig,
onlosmakelijk verbonden met ons menszijn.…
KLOKKENKLANK
poëzie
3.3 met 10 stemmen
1.871 Dorp, ik ben u vreemd geworden;
maar uw verre klokkenklank
roert me diep, mijn leven lang.…
Papa, ik mis je niet meer
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.446 12,5 jaar
Tien jaar geleden geloofde ik het niet
Nu besef ik het
Het is waar
En nu pas zie ik in
Wat hij werkelijk is
Geen goede vader
Een leugenaar, een egoïst
Dat is wat jij was, pap
En dat zul je altijd zijn
Je beseft namelijk niet
Wat je mij hebt aangedaan
Zo ontzettend veel pijn
Jij bent mijn voorbeeld niet meer
Mijn held, verre…
parfum
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
912 Je kunt dromen van verre oorden
zonder tijdsgrens,
een spel van het verleden,
het nu en de toekomst.
Iedere geur is uniek,
zoals ieder individu.
Een vleugje parfum
omarmt je wellust.
De geur is net een woord
dat niet uitgesproken wordt,
maar aanvoelt als een zin,
met zachtheid vanaf het begin.
Laat je geest open gaan.…