3038 resultaten.
Taalkunstenaars
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.037 hoofden
het krabben van katten
en krullen zetten
bij kaalgeplukte kikkers
het opnieuw insteken van veren
in de kont
van het paard
Zij vreten zich vol met letterbrij
van opgeklopte verhalen
en verdichtsels vol
ongezouten
klappermansnoten om te kraken
en bijten zonodig
hun tanden aan gort
Geen letter is veilig
voor hun ongebreideld
zinnen…
Laat alle deuren op een kier
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.040 Ik drink me dronken aan zijn zinnen.
Ze nipten aan z'n lippen.
Toen hij sabbelend op het leven
woorden prevelde op wit papier.
Maar, o zo blauw van binnen.…
Je wens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.670 Vertel jezelf hoe lief je bent,
fluister zachte zinnen,
liefdevol,
en dan kan het beginnen.
Je stem wordt gehoord,
ergens in de kosmos,
en positieve energie
breekt los.
Je cellen gaan reageren,
een proces is in gang gezet,
je ziet het gebeuren,
als je er goed op let.…
Ivan de realist
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
1.634 Ivan de gevoelige voelspriet
Van grove misdaden
Bevechter van het kwaad
Die niets echt zitten laat
Zijn taal is zeer apart
De zinnen soms verward
De boodschap helder wit
Rozen in maatje kwart
Bloed gruwel wreedheid
Wilde de brave mijden
Zekerlijk niet meiden
Zijn preek gerechtigheid
Niet af te laten vreugde
Die alle droefheid doodt…
De einden zingen rond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
643 we balanceren
in gedachten zonder net
het koord trilt lichte ritmes
de einden zingen rond
we zetten gedichten
als gezichten op het net
zonder stem en zonder ogen
virtueel net echt
we kussen woorden
warmen zinnen als in bed
we belijden liefde die
zijn werkelijkheid heeft afgelegd
ik ontmoet je in je geest
het ijle spinrag van contacten…
Grote haast
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.040 De plotselinge dood pronkt
met het middaguur en prevelt
volle zinnen moeder lonkt
met de nieuwe buur
en wil alvast met hem
iets gaan beginnen
vader blaast zijn laatste adem
tegen de neus van tante Griet
moeder zegt wat snedig
je broer is dood, zie je ’t niet
vader wordt begraven
na ’t middagmaal en de revue
op het kerkhof wat verhalen…
Nieuwe liefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.088 Ik keek niet op van zijn geslachtsdeel
maar zijn woordenschat
was twee meter langer
het leek wel een opgerolde tuinslang
die ik uitrolde met meer woorden dan dromen
minder letters dan zinnen
leken te zeggen, regendruppels
bleken te verwoorden
steeds weer op weg
naar andere lakentuinen
in mooiere beddenduinen
begon de zinderende zomer…
De stilte der natuur heeft veel geluiden
poëzie
4.7 met 103 stemmen
7.435 De stilte der natuur heeft veel geluiden
en is toch vol van rust voor ziel en zinnen
die druppelt zacht en ongemerkt naar binnen
tot in ons hart een zilv'ren toon gaat luiden
gelijk met haar.…
Drukte
gedicht
2.8 met 29 stemmen
11.238 schrijven,
even sloom als jezelf, even beperkt op de hoogte
van weerbericht en genade, twijfel en kostprijs
en als het etenstijd, bedtijd,
tijd is om de honden uit te laten,
tijd om een kind te krijgen, een man te begraven,
altijd lopen zij, meegaand,
volgzaam, met hun kammen en doornen hun schaambeen
boven je geslacht hun schedelpan rond je
zinnen…
IJkpunt
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
463 Het groeit tot een perfect
omhulsel, kind in de trappelzak,
de huid nog bijna vloeibaar, de
botten zijn voor grote mensen,
daarna wordt de binnenkant
met kleine zinnen beschreven,
oplopend tot woorden die
met hoofdletters met het
bewustzijn worden bedreven,
de soepelheid van spieren, het
timbre van de longen waaruit al
vroeg moraal wordt…
- Duizend Sleutels -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
598 Liefdesdiamanten
met de eenvoudigste woorden en zinnen
kennen een beetje hooghartig de sleutel
tot amoureuze gedichten liefde..
in allerhande allotrope verschijningsvormen
en wereldwijd verhandeld
voelen zich flinterdunne liefdes
in de verheerlijkte lente
onlosmakelijk met elkaar verbonden.…
ik wou
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
742 ik wou dat ik het warme water was
dat uit een douchekop stromend naar beneden
jouw lieve lijf vrijpostig mocht betreden
en elke porie als een letter las
de letters die vervolgens zich en masse
tot sensuele zinnen samensmeedden
die mij verslag van jouw verlangens deden
en druppels richting gaven als kompas
en mocht ik de fluwelen handdoek…
Woordenschat
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
613 Woorden lijken moeiteloos
te vallen, teksten van het
hart als ik ze drink, ze te
ademen, te proeven als ik
ze geschreven heb, zoals ze
te begrijpen zijn, zinnen
in een begrip als nasmaak
van een taal, achteraf gelezen
waarin een bittere bijsmaak
niet te ontkennen valt, maakt
de ziel van de wereld wijder,
verblijdt hét drinken uit…
Daarom prijs de vreugde (uit Prediker)
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
574 Plots is er weer licht in ziel en zinnen
en durf ik weer te zingen; niet heel luid
maar ingehouden, want de laatste rozen bloeien
en de weemoed nestelt zich al in
de bomen die hun bladeren verliezen –
die verkleuren tot hevig geel en bruin.…
In een oogopslag,
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
610 Mijn ruimte is te klein,
ik schuif de luiken dicht,
je kracht omhelst het bloot,
de nacht is ver en zo dichtbij,
het morgenlicht is boterzacht,
smeert mijn hart in een peilloos
meer, zo weids, zo diep, levend
wit van golvend schuim als je
glimlacht om je tanden en
mijn zinnen te ontbloten weet
ik wat je van mij verwacht, ben
daarin…
leren vergeten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
899 in vrijheid wil ik leven
ver weg kunnen rijden
de elementen zien bewegen
ven Helsinki tot aan Leiden
insecten in de haren
op de weg in gedachte
de zoveelste voorganger inhalen
nooit meer willen verlangen
en het antwoord mijn vriend
spookt ergens rond
in de wind
en zo komen zinnen uit de mond
het noorderlicht komt in zicht
de tent…
zo rechtstreeks uit mijn hart
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
741 lach
jouw prachtig mooie lach
die lach brengt mij zo dicht bij jou
wolken passeren in de lucht
maar jouw lach kleurt weer de hemel blauw
de wereld zoekt zijn kracht
laat mij die kracht dan zijn voor jou, mijn schat
hier en nu en nooit meer anders dan
een leven lang met jou, mijn schat
spreek in zinnen voor altijd
ik meen ze tot het laatste…
Zonder tussenkomst (2)
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
536 Cultuur luider slaat,
z'n zinnen te herhalen,
smeltkroes van de macht.
Waar hoop nog huilen mag,
schoonheid naar ontvreemding,
brak de lente uit.
Ongeschreven taal,
zonder de bewoordingen
klinkt stilte magistraal.…
Uitgekookt
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
892 Och,
was ik een minstreel die met zoetgevooisde zang
het hemelse genot vol pure passie kon bezingen
zodat het hart van zijn beminde op zou springen
l’amour teer kleurde in het zachte van haar wang
och,
was ik een dichter die zijn zinnen weven kon
haar blik omschrijven zou als zwoele angelskiss
of lokkende chemie in plaats van ‘t bittere gemis…
het zijn maar woorden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
894 lach, jouw prachtig mooie lach
die lach brengt mij zo dicht bij jou
wolken passeren in de lucht
maar jouw lach kleurt weer de hemel blauw
de wereld zoekt zijn kracht
laat mij die kracht dan zijn voor jou, mijn schat
hier en nu en nooit meer anders dan
een leven lang met jou, mijn schat
spreek in zinnen voor altijd
ik meen ze tot het laatste…
en je zwijgt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.236 wet
jij hoeft niets uit te leggen
je weet dat hij weet
en hij schreeuwt
met de wet in zijn ene
en machtsvertoon
in zijn andere hand
vernielt hij je shelter
en hij brult
maar jij blijft stil
trots en waardig
zelfs als de man van de wet
je een schop geeft
de boeien om je polsen sluit
je in een bus sleurt
je toeschreeuwt buiten zinnen…
Jongste dag
gedicht
3.6 met 5 stemmen
10.931 Stop met ijle vingers me de oren toe: wie
kan er boodschap hebben aan ons, die heimelijk
en traag in humus opgaan, zinnen strelend
van de diepste stof? Wij zullen opstaan
als gesteente, als een zee, een zwerfhond
of een wilde ui.…
de uitgeschilderde rots
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 gekrenkt papier, het heden lijkt
voortvluchtig als de tijd mijn
smeken vertraagt
ik zoek in de uren van droge
prielen en graaf het refrein
in het gras van donker aarde terwijl
de einder vlucht op het teken
van de ondergaande zon
het kluchtig inzicht grijnst aan de
zolen van mijn voeten, deze tred
verlegt het spoor in onnavolgbare
zinnen…
Ze kreeg haar zin niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 naar juiste zinnen zoeken blijft altijd
ook ik zocht naar arglistig methodiek
mijn gelijk te halen in dwangtechniek
welke mijn baas hanteerde was een feit
als het mij niet lukte stal ik haar vraag
stelde voor de rollen om te draaien
in eigen- zelfreflectie te graaien
haar fermiteit kenterde ietwat traag
gaandeweg zochten haar ogen woorden…
BRUGGEN BOUWEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 Als ik gewoon met jou kon praten
Denk dat dat nooit kan
Maar stel dat dat zou kunnen
Zou ik je toevertrouwen
Wat mij bezighoudt
Je mijn geheimen gunnen
In enkele zinnen vertellen
Waar ik mijn hele leven
al mee zit
Proberen uit te leggen
Je te overtuigen
Dat er meer aan kleuren is
Dan enkel zwart en wit
Zou ik je kunnen laten geloven
Dat…
WACHTENDE STAP
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 De bezoekers
van Antwerpens trots gebouw
vol schilder- en beeldhouwkunsten
lopen misschien haastig
door enige zalen heen
blijven dan lange tijd stilstaan
bij een schone schepping
die hun zinnen streelt
de zuigende ogen
brengen in het denkende hart
een nevelig purper
dat zich steeds anders toont
het versnipperde bont
van een vervellende…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 heeft neergelegd, haar
schoot schudt van schaamte nu ze naakt
haar naamloze leden tentoonspreidt
ergens raakt een voorspoedige dood de echo
die haar loodst en ik vlucht in mijn langste
adem - ooit
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan haar ziel, wat ik wil is
haar berijden haar nemen met al mijn zinnen…
Voor Adriaan
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
610 We missen hier heel erg je mooie zinnen,
straks schiet mij mogelijk iets beters binnen.…
Achter beslagen glas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Ik herkende de reflectie
van het beslagen glas
waarachter destijds
luidkeels onmacht werd getoond
de kou sloeg om mijn hart
voelde opnieuw hoe onrust heerste
sloffende voetstappen in de onooglijk saaie gang
hoorde vals gezongen zinnen
weer borrelt storm omhoog in mij
geef het de ruimte
die het verdriet van toen verdiende
het spook van…
Knipoog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Om een plaats te vinden in de stroom van
zinnen, een verlaten jeugd van onschuld,
bitterste smaak aller dromen verregend
op het bord met krijt verhult de geur van
alle beelden maar raken we die nooit kwijt.…