6267 resultaten.
De accu die dood gevonden werd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
529 Wegenwacht die opdook
En constateerde dat de accu
Zoals hij zei dood was, zo dood
Dat zelfs de radio er niet meer
Op kon spelen, leeggelopen en
Tot de draad toe versleten -
Zo erg versleten dat er
Geen redding meer mogelijk was
En al snel het geel van de
Wegenwacht vervangen werd door
Het geel-blauw-groen van de
Ziekenauto van GGZ…
Eeuwigheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 Met een gespleten geest, probeerde
'k destijds de draad weer op te
pakken
Koesterde het leven, maar
't leven was niet weg van mij. 'k Stond
op, om niet voorgoed te verdwijnen
Vervolgens groet' ik jou in stilte
nauwelijks hoorbaar reso-
nerend
Fietste ik de lange dijk
dan was de wind tegen mij.…
bel haar eens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 de stenen zullen rollen in
een hemels bed van
zompig mos
zachte vlokjes zullen dansen
in haar hart
haar adem gestold in
de taal van de liefde
haar lippen bereid
trek draden uit haar huid
en luid de klok waaronder
ze zich schuilhoudt
bij de poort
bel haar eens
in lieflijk zwijgen fluister
je haar naam
pluk gouden bloemen van de
sterren…
Omtrekkende beweging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 ik sleep de hekken achter me aan
het prikkeldraad, het stervende water
uit onverwachte hoek komen de trollen
met hun Zeemantassen, hun onbeduidende
bijrollen met voor de hand liggende frasen
gericht aan elk dovemansgehoor
geen pas uit het gelid, de graven onbedekt
het gras gemaaid, de stilte in storm gezaaid
venijnige draden zijn aan…
Gedachtes en gevoelens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
643 Hoe pak je de draad weer op, als je nooit hebt leren bukken?
Hoe ga je emoties uiten, als je hebt geleerd te onderdrukken…
Gedachtes en gevoelens, wat is het leven mooi
Gedachtes en gevoelens, bij elkaar zijn jullie zo super mooi!…
Doodlopende weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 jassen zwart, ze lijken hier te horen
en winter weer zijn glazen offers schenkt
aan sloot en vaart waar reigers onverdroten
ondanks ’t stille wit van dood die wenkt
nog zweven tussen hoop en niet geschoten
besef ik, deze streek verdraagt geen duiven
waar kind en vrind gelijk de tijd gevlogen
zijn, alsmaar verder weg van lege ruiven
de draad…
eenzaamheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 achteruit gaat
dat is wat ik ga beleven
Het doet pijn
geen kans te krijgen te herstellen
zo instabiel als het is
het blijft me kwellen
Ook anderen belast ik er mee
dat valt voor hen niet mee
ze bedoelen het goed
maar ik moet er mee in zee
Wanneer iedere dag van het leven
komt en gaat
zijn eenzaamheid en onvermogen
als een rode draad…
Geloof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Ik geloof dat het goed komt
Zekerheid wordt niet geboden
Verlost of niet ik ga onder de zoden
Als een god ben ik verdomd
Het leven geeft en neemt
Het leven raakt en verstomd
De draad die je van jezelf vervreemd
Vermoeide ogen kunnen niet worden vermomd
Rust zacht perfectionistische fanatiekeling
Ga in vrede naar de maatstaven geschaafde…
De dolle luiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Die zijn woorden spon van
het juiste garen; maar waar de draad snel de
zin verliest, omdat het zich voor de gekkig-
heid wenst te bewaren.
En als het leven dan over de dolle luiden
lijkt te gaan en men het met sterke verhalen
wenst te kleuren; dan zijn er nog altijd de
dolhuizen waar men de normale mens niet hoeft
te betreuren.…
kanker
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
756 Een zijden draad was dik tegenover
het sliertje waar zijn leven nog aan hing.
Hij moest weer leren slikken, lopen, alles.
Hij herrees.
De grote K hoefde niet het einde te zijn.
Hij hervatte zijn leven met evenveel koppigheid als voorheen.
Als vader werd hij milder.
Nieuwe controle, nieuwe kanker.…
En zag ik niet dat kind onder de treurwilg huilen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 aarde voor een korte periode
met een doel, terwijl de wereld woel
en soms krijg je een schaapje van de kudde op
je hart gedrukt
waarvoor je zorg moet dragen; en zorg dragen in gebed
is een grote kracht in de duisternis van de aarde
wonderlijk zijn Gods wegen
waar liefde heerst geeft God zijn zegen
de wereld is verhard de draden…
Hun eigen wereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 heb de woorden
aangereikt gekregen
passend bij
emotie en intellect
stoelen en applaus
zijn klaargezet
sfeer en stemmingen
zijn naar mijn kant
gedreven een rode draad
is op de bühne klaargelegd
roffelende trommels
zitten in de zaal waar
muziek bezig is met
een fraai onthaal
nu openen de gordijnen
ik treed meteen terzijde
want uit niets…
Papa
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.021 Zijn wezen zien, van nu, van toen
En dan de vraag, zo alledaags
alsof het gisteren was of nu:
een leeg glas schuift, een kleine klank.
Een fles vult zijn glas, dan het mijn,
alsof het zo geschreven stond.
En volg hem in dezelfde teug.
Hij drinkt dan, langzaam en vermoeid;
ik volg hem in 't zelfde zwijgen.…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Ze zijn niet dapper, niet luidruchtig,
geen vlag in de wind, geen schreeuw om aandacht,
maar hun blauw is het zachte blauw van een ongekende blik die even
blijft hangen en dan wegdraait, alsof iets kleins en kwetsbaars niet zó dichtbij mag raken.…
Anna
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 Judea-
uitgesproken alsof het rust brengt.
Noord-Duitsland-
aangewezen met een vinger,
alsof grond kan instemmen,
alsof grenzen niet meeluisteren.
Anna begrijpt het verloop:
de logica,
de tussenstappen,
de zachte plekken waar men zegt:
dit is het beste wat er is.…
Onbezorgdheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.431 Ik droeg de dagen
in mijn hand
alsof de tijd nog
slapen kon
de wereld lag als
los zand
te glanzen in de
bleke zon
ik dacht nog niet
aan wat verdwijnt
aan namen die
verstillen gaan
niet aan het uur
waarin de schijn
zich losmaakt
van het voortbestaan
toen kwam de ratio
heel stil
geen vijand, eerder
een gezicht
dat zei…
Plafond op een kier
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
261 dat voelen iets
zachts was
een beek onder
het denken
iets dat meebeweegt
met regen,slaap
en muziek
maar weten
bleek veel vreemder
het zat soms
in een sinasappel
die van tafel rolde
zonder aangeraakt
te zijn
of in een hond
die midden op
straat naar
een lege gevel
bleef blaffen
flakkerend tl-
licht
boven perrons
alsof…
Schijnwerpers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
249 Zij werd midden
in de nacht door
schijnwerpers
verlicht,
alsof een lichaam
geen lichaam was
maar een plaats
delict waar anderen
zich over bogen
de opdracht was
al gegeven
bescherm haar
tegen zichzelf,
alsof het zelf
iets gevaalijks
was geworden
iets dat vastgebonden
moest voor de nacht
zou openrijten
de klap begon niet…
Ballonnen in het Schollebos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
147 Twee stippen nu, in wijde lucht,
gedragen door wat niemand bindt,
alsof ze weten waar ze heen moeten,
alsof de hemel hen zacht bemint.
En wij blijven achter, stil verwonderd,
met lege handen, maar vol gemoed,
want soms is loslaten het enige
dat werkelijk recht doet aan wat gebeurt.…
het terrilpad, voorbij de mijnwerkershuisjes
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
739 vriendschap ongezadeld zinderde tussen zwarte wimpers
alsof hij mijn naam lispelde met laag geluid
wanneer hij de kar langs de ietwat scheefgezakte gevels
verder trok
als de zon ’s avonds daalde
en geuren traag naar beneden schemerden
leek het alsof de kar op vleugels werd gedragen
en in verbeelding
vloog ze dan sierlijk over wild onkruid…
Zee en zoen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
949 Een moeder geeft haar kind een zoen:
het is alsof de wereld zingt.…
In weerlicht
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.015 De stilte – tussen licht en donderklap -
verkruimelt tussen onze vingers
en het is alsof het drukkende
van de gestage regen ons de aarde inperst.
Schouder aan schouder
is het de wind
het verdraaien van woorden
en een verdwaalde kus
in weer en licht.
De stilte was nog nooit zo groots.…
voor Hyde
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.282 Als ik je foto zie
die sprekende ogen
die zoveel mensen mogen
zie ik een bange blik
Als ik je foto zie
met net nog geen traan
maar trillende lippen
alsof die traan zo rollen kan gaan
Een mooie foto, maar toch ook niet
omdat men er meer in ziet
Angst, maar vooral veel verdriet…
Terugkomst
hartenkreet
2.4 met 34 stemmen
5.161 Alsof dat alles daar,
Iets is dat ik nooit gekend heb.
De basisschool.
Eerst een deel van mij,
Nu van een ander.…
droom
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.241 een droom
waarin het licht
in het midden is
je rent
vol hoop om te
krijgen wat je zoekt
het lijkt
alsof je niet
verder komt dan dit
alles is
groter, hoger dan jij
je kijkt omhoog
dan weer
naar het licht in het
midden van de ronde
vol vuur
ren je door, de hoop
van alles is daar…
Wie ik ben
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.188 Zal ik maar doen
Alsof het gaat
Zoals jullie willen
Hokjes om in te plaatsen
En te vergeten
Wie ik ben
Ik negeer de blikken
Die me doen schamen
Over wie jullie zijn
De wereld een betere plaats
Met of zonder mij
Of maakt het niet uit
Samen naar een toekomst
Zonder 'typisch'
En 'echt wat voor haar'
Blijf jij in jouw hoek…
Wie ik ben
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.415 Zal ik maar doen
Alsof het gaat
Zoals jullie willen
Hokjes om in te plaatsen
En te vergeten
Wie ik ben
Ik negeer de blikken
Die me doen schamen
Over wie jullie zijn
De wereld een betere plaats
Met of zonder mij
Of maakt het niet uit
Samen naar een toekomst
Zonder 'typisch'
En 'echt wat voor haar'
Blijf jij in jou hoek
Dan…
lijden
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
2.252 je ogen en je oren
hangen lusteloos langszij
geweten is verboden
en luisteren voorbij
het lijden is te dragen
alleen
maar door te doen
alsof er niets meer is te vragen
gedachtenloos aan toen
van binnen roept de schoonheid
die blind is en ook doof
maar steeds versteent
al bij 't gelaat
zichzelf niet meer gelooft…
Duel
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
2.034 Ogen als smaragden
Lippen van puur goud
De buitenkant is mooi
Van binnen ben je koud
Geen warmte te bekennen
Geen liefde in je hart
Maar nu…die tranen in je ogen
Dat is iets wat me verwart
Zijn het gemeende tranen
En win ik dit duel
Of doe je alsof ik je kan raken
En is het voor jou alleen een spel…
Aardewerk
hartenkreet
2.7 met 76 stemmen
5.305 Jij kust mijn hand in de nek
alsof ik zou kunnen ontsnappen
aan de pijl van de liefdesgod
die jou en mij diep verwondt
in breekbaarheid verbond
tot een kwetsbaar geheel
een terracotta beeld
uit twee gelijke stukken
dat scherven splinterend
in onze lijven slaat
en opgenomen wordt…