15538 resultaten.
Het dagpauwoogt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
812 Het dagpauwoogt en 't wielewaalt
en 't versje dat je dit verhaalt
zingt stil en vliegt als vlinder,
maar door de blauw azuren lucht
heeft het de status van een vlucht
dus 'k hoop dat 'k je niet hinder,
want weet je wel,
ik zeg het snel,
mijn vriendschap wordt niet minder.…
zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 (aan de foute bestemmeling)
Jij-zomer kwam hier binnen als blauw
Wervelend, kolkend als gindse golven
Ik, zoekend naar mijn steen,
brand in het zoute water
Niets rakend doch alles voelend
Alles horend in de stilte
Kijkt je blik?
Of kleur ik enkel de mijne?…
Vertrouwen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Donker is deze nacht,
Stil zijn je woorden
Het fluisteren van regen
Het fluiten van de wind
Alles maakt het zo zoet
Hier zit ik, in dit bos
En kijk ik je aan
Zo mooi, zo droef
En ogen, zo blauw
Zing voor mij mooie nachtegaal
Draag je lied voor me op
Wees niet beschaamd
Ik zal er zijn
Ook in je hart…
Aantrekking
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 jij snoept van hartig
ik snoep van zoet
jij vaart bij laagtij
ik vaar bij vloed
jij huilt om vreugde
ik om een traan
jij straalt bij zonlicht
ik bij de maan
jij ziet het blauwe
ik zie het groen
na zoveel jaren
niet meer te doen…
vleugels van liefde
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
595 o vlindertje, o vlinder lief
mag ik je vleugels even lenen
o vlindertje mijn hartendief
want al haar liefde is verdwenen
ik wil vliegen en dan zweven
hoger dan het diepste blauw
misschien kom ik dan liefde tegen
en dan roep ik, ik hou van jou!…
Plots schijnt het leven
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
439 Met ogen dicht
het blauwe licht
met vele zwemen groen
het licht wordt geel
langzaam meer oranje
dan bijna doorzichtig roze
kijk in de zon
die warme bron
alle schaduwen voorbij
je wilt ze openen
zonder te verbranden
maar durft het nog niet aan…
De maan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
449 Lichtintensiteit weergaloos,
op de blauwe deinende
golven.
Maan, wat jij bewerkstelligt
is voor ons ongekend.
Foto Ad Elshout.…
Schilder, mag het wit ?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Tevens mag het winter zijn
met schaduw blauwen over wit satijn
zoals Voerman wist dat het bestond
een voetstap in zijn sneeuw
werd een complete morgenstond
hij laat alle kleuren rijpen
tot vorm naar mijn betekenis
ik probeer nooit iets te begrijpen
wat al vanzelfsprekend is.…
Parels van dauw
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
442 milde winterwind
schoonheid van de rode bloemen
en zilveren sterren
rondgestrooid
de blauwe hemel
voor 't zonnegloren
haar parels van dauw heeft
uitgespreid
als een vochtige wolk
over dorre aarde
waarin ik verschijn in
een nevelgordijn
wacht op
de gouden zonneschijn…
Stemmingswind
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
392 ik wist
mijn wolken
te bevolken
met dromen
in allerlei kleur
ze liepen
niet dooreen
van iedere
fantasie was
er maar een
zij dreven
in blauw op
stemmingswind
van boven kou
onder warme regen
natuurlijk
was er ook zon
voor allerhande
contrasten zodat de
mens zijn dag paste…
Maart
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
766 In deze nieuwe maand wil ik níét klagen
Ondanks het feit dat strakjes onkruid woedt
En ik weer wieden, spitten, snoeien moet
Gelukkig kan mijn lijf die last verdragen
Alleen, vóór ik met weinig zin tuinier
Is er dat grijnzend blauwe formulier…
ijsbeentje
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
503 ik denk dat ik een nazomer ben
een slome rivier
water zonder ijsgang
misschien een bovenbeen
of een onzalige botsing
een kneuzing
door direct contact
een val van de fiets
een dip in het grondwaterpeil
ik denk dat ik een stille plek zoek
een blauwe plek
hard en beurs…
Dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Als goud het groen zacht raakt,
zich plooit en vlijt,
haar teder streelt
en liefjes kust,
daar aan de einder,
de verste verte,
waar je je ogen
lichtjes knijpen moet,
daar waar het blauw troebelt
in roze avondrood,
wordt de dag
in slaap gesust…
Opgeluchte angst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
580 Openheid is een blauw gewelf,
waarin gedachten,
als witte wolken,
drijven.
Hemels zijn het die helder worden,
wanneer we gedachten gadeslaan,
en weer aandachtig laten gaan.
Ook angstwekkende gedachten,
die op onweerswolken lijken,
drijven opgelucht voorbij.…
De kortste dag van het jaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
601 Over enkele maanden zien we weer
blauwe bloemen
tussen het koren.
En stralend zonlicht
tot de langste dag
van het jaar.…
cirkeltijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
496 het blauwe vuur in zijn ogen
de zachte beweging van de hand
ze hoort zijn lichte zingen
het voorhoofd een schild waarachter
gedachten wachten
zijn ziel open naar haar toegewend
de zon op lichtgroene struiken
het lijf zonder zwaarte
een bloem drijvend in een schaal…
epitaaf
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 bij de schroeiklank van schalmeien,
in het blauwe suizen van de lucht,
in dit één en al omkransend stralen,
in de speeltuin onzer gruwelvlucht:
schep de lagen haat en liefde
en de woordenetter van mij af.
leg mijn falen bij het falen, vloek
en schrijf jouw naam bij op het graf.…
droom de vogel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
424 droom de vogel die zijn vleugels spreidt
het hart dat haperend klopt
droom het blauw van de bergen
jij die naar binnen keert
droom aprilregens
tijd die verdampt
droom de bloesem-pracht
die zacht op je haren valt
droom de vogel…
Bekennen
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
693 Loopt blauw een blauwtje op het strijdtoneel
Dan erger ik mij vier jaar groen en geel…
een ogenblik
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
533 op de robuuste tafel liggen als
strohalmen zijn smalle handen
de vingers als verdroogde vleugels
in het bruin van zijn irissen
spikkels blauw grijs en groen
hij keert het hoofd naar het venster
een schaduw schuift over
het regenboogvlies
de atlasvlinder buiten aarzelt
een ogenblik…
't Is lang geleden
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.254 In Brahman is vergaan
Mijn wereld, en ikzelf, grijze brahmaan -
Hij had blauwe ogen en mooi donker haar.…
OCHTENDBEDE
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.622 Haar lokken zijn van zonnegoud
En 't hemels blauw is 't blauw dier dromende ogen,-
Heur boezem is de berg en 't golvend woud:
0, zomer, zonneschijn en hemelbogen,
Waarin haar aangezicht mijn liefde aanschouwt,-
Heelal, waarvoor ik biddend lig gebogen!…
Niet thuis
gedicht
3.1 met 110 stemmen
31.758 had ik je maar liever schim of wolk gelaten
blauw-blauw voorgoed vanuit de verte
niet telkens elkaar vragend hoe het met ons gaat
ik ken geen taal waarin wij moeten praten
ik had een mooi grijs schimmenspel ergens op
zolder van je staan tussen een lappenpop
een doos vol ongeschreven brieven
een snoertje krokodillentranen en
gedroogde kindergrieven…
Sterlicht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
628 het diepe blauw daalt versteend
en wordt zwart als de nacht lacht
in een spierwitte melkweg
waar miljarden fakkels helder schitteren
omlijnd met figuren van vroegere tijden
kleurrijk verschuilen objecten zich
als onvoltooide schilderwerken
ze wiegen in blauwe sluiers naast
verstoten materie van wat ooit was
de tijdgolf van het verleden…
Misschien
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.235 Misschien was de lucht toen niet blauw,
Of leefde ik meer dan nu met de zorgen.…
DE TWEE REIZIGERS
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.973 zegt de een en geeuwt daarbij,
‘Niet heel veel raars, gelooft dat vrij;
Wat dal, wat berg, de Harts, de Rijn,
Wat blauwe lucht en zonneschijn.’
Doch de ander, op wiens blij gezicht
Een glans nog van verrukking ligt,
Roept! ’Berg! - dal! - o! - de Harts - de Rijn!
Zó ’n blauwe lucht! - zó ’n zonneschijn!’…
Stonedhenge
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 De zon had zich
verdeeld over het blauwe water en
achter de horizon verscheen een
grote witte zwaan, niet te verwarren
met de dood, want zij fluisterde
jouw naam.…
Vrucht zonder pit?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
665 De aarde, blauw aangezicht
in het kosmisch kille licht,
ik wrijf je warm, op de vlucht
tussen de planeten, waarvan we
de namen kenden en toch weer
zijn vergeten, ik dicht een
arm om je middel heen. Zijn
wij nog dat argeloze kind, dat
zich aan haar wil kon overgeven ?…
Zoals astronauten zagen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.015 Buiten spelen tussen sterren
op gedroomde witte stenen
waar de aarde niet van hier was
maar een stipje van de maan
een blauwe fee in zwart fluweel
die zilverlichtend werd beschenen
zoals astronauten zagen
lichtjes dansend op hun tenen
In een zee die niet van hier was
zoveel mijlen hier vandaan
en kon verstillen als je wou
zo aan de rand…
't Tijdloze en 't Tijdelijke
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 En de ovens langs, waar rode stenen drogen
In 't zelfde zonlicht, kronkt de blauwe stroom,
Die boten met een zacht geraas bevaren;
Zo zag ik, wie maar even leven mogen,
Met wat reeds daar was meer dan duizend jaren,
't Tijdloze en 't tijdlijke als droom van een droom.…