3310 resultaten.
Henny, Harry en Sofie
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.139 1 oktober 2007 toonde Sofie zich aan de mensen
Eindelijk nam ze de grote stap; een vervulling van al haar wensen
Als kind al wist ze dat er iets niet klopte met haar
Ze had het lijf van een jongetje en dat voelde raar
Ze kon haar gevoel niet benoemen; laat staan bespreken
Met niemand niet, bang dat ze zou worden nagekeken
Maar die gevoelens…
Word nooit verliefd
poëzie
4.9 met 7 stemmen
5.534 Zodra ik zestien jaren werd,
Heeft moeder me gezegd:
‘Mijn kind, vertrouw het manvolk niet,
Die kerels zijn zo slecht,
Ze maken al de meisjes gek,
Alleen voor tijdverdrijf,
Ze hebben allemaal hetzelfde
Smoessie an d'r lijf.’
En hoe meer ik het bekijk,
Mijn moeder had gelijk.…
BESTRIJDINGSMIDDEL
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.104 humor bestrijdt verstrikt raken
in bitterheid lach geprogrammeerd
op afroep beschikbaar kopspijkers
op laag water herkenningspunten
minimum aan regels resulteert
in ruime vrijheid waarin de hofnar
clowneske gebaren kruidt kolder
besmuikt de onderbuikgevoelens
te lijf gaat lol trapt broeken kruist
met luiers verknipt tot maskers
starend…
in onschuld meng ik de pigmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
972 graag bij je zijn
mijn penselen zijn te stug
op grote stukken van je rug
ontsnappen stukjes leven die ik
het doek nog mee zou willen geven
de kleuren breken
steeds jouw werkelijkheid
in onschuld meng ik de pigmenten
maar vat niet echt je maagdelijkheid
je glijdt als zand door handen
en wat ik ook verander
in momenten van gevoel
je lijf…
wees je mijn geheime plekjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
796 flapte er van alles uit
je kuiste woorden als niet netjes
maar ik groeide in je lach
zag ineens het kind
weer in je komen na een
leven vol met stille dromen
gestopt door jaren werkeljkheid
je was je jeugd een tijdlang kwijt
nu dol je me en holt vooruit
je ogen gaan ontdekken
wat in tijd verborgen bleef
in mijn armen voelt je warme lijf…
Heb mededogen!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.107 Zo subtiel:
Met rollende ogen
die naast me staren
je lach kietelt
me in m'n onderbuik
Heb mededogen
met mijn liefdesblaren
stop voordat je
me in je leven zuigt
Je heerlijke lijf
met perfecte fouten
je onbewuste dans
klopt ritmisch met
m'n hart
Heb mededogen
want ik neig
naar dezelfde fouten
een versmeltingsdans
van jouw en…
Onmacht der liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.658 Geef je maar over,
laat je maar meevoeren,
zeiden we, maar we bedoelden
vecht, kom terug, breek
die klauwende kreeft uit je lijf
laat ons niet achter
in die machteloze wereld
Je wist heel goed
wat we bedoelden
en keek ons enkel aan
met ogen die vertrouwen
moesten uitstralen
maar wij wendden onze blik af
en lieten je alleen
Eenzaam…
waar was je
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.109 toen de lente kwam en
alle knoppen open braken
de zon de zomer deed ontwaken
toen ik in je lijf wilde
verdwalen, heel liefdevol mijn
handen door je blonde haren haalde
in de koelte van het bos
toen jouw indruk naast me op
het zachte mos weer was verlaten
het kaarslicht zachter werd
de wijn al zoeter smaakte en
de dorst naar jou…
Valstrik
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.008 Het lijf in een rauw kleed gewikkeld,
Herfstbladeren rondom.
Onder het gewelf hangt hij aan een tak.
Een bloedspoor koelde en stolde op de tong.
Benen strak samengestropt.
Ik hoor een koortsig maar gedempte kreun
Wind bespot hem met harde stoten
Door de lucht vlot de stank van lover,
stervend in de mist.…
Passioneel Vuur,
hartenkreet
2.7 met 75 stemmen
7.051 Jouw handen door mijn haren
ogen kijken mekaar verlangend aan
handen die voelen en die strelen
geen idee hoe lang we hier al staan
Door elke aanraking van jou
stijgt snel mijn lichaamstemperatuur
het voelt zo waanzinnig lekker
om van jou te genieten op dit uur
Natte haren op mijn gezicht
voel jouw handen over mijn lijf
zo heerlijk zoenend…
Le petit mort
netgedicht
3.1 met 28 stemmen
3.016 Wij wisselen onze wezens uit,
en elke vezel in mijn lijf verstart
voordat ik in jou sterven mag.
Uit 'Op klompen', 2001…
Vierdaagse Nijmegen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.320 Blaas ontstoken, plas brandt zich naar buiten,
koorts maakt van het lijf een kruitvat.
Alles wat pijn kan doen, meldt zich tezelfdertijd,
een film die voortijdig wordt gecut.
De eerste wandeldag die positief verliep,
de tweede deed dat slechts bij vlagen.
De derde is als lijdensweg een groot zwart gat.…
In jou
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
4.339 In jou wil ik zijn, mijn ranke lijf die jou beeldhouwt,
je naaktheid neemt, je wil verovert
je ogen die vragen naar geen einde.
In jou wil ik zijn...kom jij in mij…
kwetsbaar genieten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
2.209 de winter kan zijn broze leven
geen zomergloed meer geven
enkel een sluimerend bestaan
in vroeger verdwaald, zo verloren
voelt de wereld stilaan bevroren
draagt niemand meer een naam
dichter bij de stilte gedreven
is alleen zijn lijf nog gebleven
schijnbaar door niets meer geraakt…
Het blijft
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
6.352 ontdekker van mijn land
maar mijn plek die met een geheim begon
wentelt zich almaar in lucht en in zon
en jaagt hier mijn hart en ziel in brand
om mij heen wuift blozend het graan
vers fruit groeit me voor de voeten
je suis très fort, ik kan de wereld aan
om mij heen zijn de mensen waarvan ik hou
de voorspoed hangt genadeloos in mijn lijf…
te vroeg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 de radio sprenkelt een ochtend-concert
over mijn loom en slaperig lijf.
het haasje-over, het strekken
en buigen van de noten
zetten mij aan op te staan.
voor míjn zingen te vroeg
de tonen verslappen in mijn mond
en liggen vals jankend
op de grond, nog
buiten bereik van een oor.…
je kunt ons niet verlaten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.477 de aankondiging van de dood
van het kleine leven
vastgelegd in een certificaat
bezegeld met nummer 000358
besmette nucleaire grauwte
sluipt als een hongerige wolvenpatrouille
in het kleine lijf
het leven voorgoed ingesloten
door radioactieve eenzaamheid
op het laatste levensteken wordt gewacht
maar jij bent Annya
ik noem je bij je naam…
over velden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
941 ik ga over glanzende glooiende velden
langs bloemen, bomen en blaren
waar geurende rozen ruiken
en strelende struiken stuiven
adem de zachte zwoele zucht
die mijn lijf laat leven
en vrijelijk vult vol vreugde
om mij met het waarachtige
wezen te verweven
ik zie een zuiverende zwevende zon
waaronder vriendelijke vogels vliegen
en leeuwen…
eight days a week
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
612 begaf ik mij bekaf op onbegaanbare wegen
en ontmoette er hindernissen op mijn pad
klauterend over dwarsbalken van weerstand
en springend voorbij greppels van wanhoop moest ik
wel toezien hoe de dood mij quasie onverschillig
doch nauwgezet als een schaduw bleef volgen
vooralsnog met de hakken over de sloot
wist ik tot vandaag het vege lijf…
MET TWEE PENNEN GESCHREVEN
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.906 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met een voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem het bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en eens je verleden…
Levende Droom
hartenkreet
4.9 met 25 stemmen
1.868 Mijn lijf wordt steeds ronder
Het einde is nu al bijna in zicht
Nog een week of zeven te gaan
Dan zie jij voor het eerst het licht
Mijn kleine lieve baby mannetje
Gekoesterd in mijn warme buik
Het is net alsof ik je al goed ken
En ik de geur van je huid al ruik
Mijn slaapgebrek deert me niet
Je dolt en speelt graag in de nacht
Tegen zonsopgang…
Parijs-Roubaix
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.533 kasseien, regen, kou … een helse reis
‘La douce France’ ligt niet in het noorden
de beulen die hun eigen lijf vermoorden
betalen voor hun brood de hoogste prijs
ontvluchten zij een volger met een zeis
of is hier sprake van een groep gestoorden
die malend deze troosteloze oorden
verwisselt met het aardse paradijs
de winnaar juicht, krijgt…
Vaak niet te vatten
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.343 kip
bij de slachter
zonder kop vliegt ze op
ploft blind op mijn zojuist
bladvrijgemaakte schedeldak
en gaat daar dan flink irriteren
dat eigenwijze kreng
strooit mijn hoofd vol late veren
ontneemt mij de rust die het dus
voor zichzelf niet zozeer ambieerde
scharrel ik weer uren spastisch
met donzen balen beddengoed
omdat mijn lijf…
Twee statige heren
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
883 Elke morgen groet ik ze even
twee statige mannen met hun groene hoed
praten doen ze nooit, maar wuiven
en dan is mijn dag alweer goed
Hoe oud ze zijn, ik weet het niet
ook hun lijf is niet meer zo mooi
maar die wuivende takken doen het hem
en natuurlijk hun groene bladertooi
Ja, ik ben gehecht aan deze hoge heren
ook al nemen ze hun hoed…
Verkracht
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.798 M'n lijf voorgoed
in twee stukken gescheurd.…
Verloren stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.643 Onze nietsontziende moordenaarshand
treft uiteindelijk ook het eigen lijf,
berooft ons van ons gezonde verstand,
dwingt een verdwaald schaap terug in de rij,
dood en verderf zaaiend als tijdverdrijf;
de schaamte en stilte allang voorbij.…
handen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
954 aan je lijf
om te geven
te pakken
zwaaien
en te knijpen
handen, overal
handen
op de tafel
in je zakken
om mee te slaan
te doden
op te steken
sigaret of
groeteke
op de piano
handen die
spelen
met vuur
met jou
met de aarde
vuil zijn
groen
vingeren
en peuteren
handen
kijk
doe ze open
kijk nog ‘s
uw handen
eten en vrijheid…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 ergens slaap ik wakend in een nest
verlangens, eenzaamheid en stille vloeken
mijn lijf voelt bijna onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt…
Verloren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
804 Het water hoog, aan mijn lippen voorbij
Met lijf en macht, hou ik geen stand
De stuwing groot, en dan, en dan
Ze breken door, het is te laat
Hoop, ideaal.…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich m'n ogen
het vruchtbaar land blijft kind
we rijpen in gevoel
ademen elkaars erosie
de aarde is verblijf
het tijdelijke lijf…