2328 resultaten.
De fluistering van het begin
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
546 Ik sta stil en laat
de ruis van de dag zakken, tot ik de adem van de ochtend begrijp.
Het is de toon die verlegt, nog
voor de kleur ontwaakt, een vogel die zijn
stem oefent in een zachter akkoord. Geur van vochtige
grond vertelt een oud, levend verhaal van groeikracht zonder lawaai.…
Wanneer de mist ademt
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.279 Uit de winterse takken vallen
druppels die de ochtend vertragen, tot elke stap bedachtzamer wordt.
Achter dit ademende grijs
wit verzamelt de dag vloeiend zijn licht
en contouren. Het omliggende landschap keert terug uit
diepe luwte en laat mij achter in een ongekende kalmte die lang nazindert.…
KUSJE VAN G IULIA!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
507 zoon Jouke verjaart
Jouke mijn oudste broer (85)
ik heb het, hem gesymboliseerd
in een kopje koffie
met de tekst juni
en een Chocolaatje met een zoen
de zoen heet Djouliaatje Chocolaatje
afgeleid van de naam van mijn dochter Giulia
wijlen Moeders nog 13e kleinkind
het zijn verhaaltjes voor het slapen gaan
Jouke dat nog heel veel ochtenden…
Onbekend terrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
124 Op een ochtend is de vraag gewoon weg,
zoals mist optrekt zonder aankondiging –
niet opgelost, verdampt.
Dan de stap.
Geen brug, geen steen die het houdt,
alleen je gewicht dat naar voren valt
en iets in je dat het toestaat.
Achter je trekt de oever aan je mouw.…
Wat bleef
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
127 Kijk naar een kind
dat nog niet weet
dat er iets te verliezen valt,
dat lacht om niets
en de wereld aanraakt
alsof het elke ochtend
opnieuw begint.
Drie dingen die bleven
toen de tuin zich sloot:
licht dat niet oordeelt,
bloei die niet twijfelt,
een kind dat nog niet weet
dat er een buiten is.…
Ome Gerard.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
101 beste Vriend, jouw laatste mail betrof onmatigheid
je sloot af met een - tot - morgen, die ochtend kwam helaas nooit
als beschermelinge had ik onterecht een streepje voor en onze intense vriendschap was onvoorwaardelijk
wat zich zeer zelden vertoont in deze verkilde maaKschappij
er gaat geen dag voorbij en nog steeds vraag ik je om raadgevingen…
Dode man in Amsturia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
5 De schaduw groeit, de ochtend wacht,
de straten vegen glad hun spoor,
de stad slikt hem geruisloos door.
Geen steen die later naar hem vraagt,
geen klok die voor zijn afscheid slaat,
terwijl de stoet door nevels gaat.
Het is nu donker, ondenkbaar licht
de draagplank buigt onder zijn gewicht
hij moet op weg, steeds onderweg.…
Down to earth
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
291 De komende maand
hoeven we vier weken lang
geen gefluister van suizende
kraanvogelvleugels te horen
in altoos en eeuwig
wolkenloos blauwe luchten
boven stille waringins
smaragdgroene sawahs,
het zwijgend gehis
van een zandhagedis
Het is immers Maand
van de Geschiedenis…
Nachtval oorlog 7-9
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.180 Morgen
Hij moet wel aarzelen in de armen
van de ochtend nu het warme
mottenwitte licht gaat liggen
op de heide.…
Onder de veren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
931 Elke ochtend verkondigde zij:
'Die vier hanen zijn alle van mij!'
Ze verkoos in hun midden te staan
met aan alle vier kanten een haan:
eentje links, eentje rechts, eentje voor,
eentje achter. (Dat had u al door.)
Ze was zeer op d'r linker gesteld
en d'r rechterhaan vond ze een held.…
Oberon is mijn naam
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
952 Ziedaar dan mijn Morgana lief
Mijn gade, die ik telkens dief
die elke nacht herleeft
Totdat de ochtend beeft
gewekt door zonnelicht
en ’t elfenvolk
gaat slapen.…
doodstil
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
2.183 't huis kent nu geen klanken meer
geen klaterlachen klautert hoog tot in de nok
om gevangen door 't zolderlicht allengs te bedaren
geen zangen dringen door ontsloten
vensters buitenwaarts om in gezocht duet
met luider merelfluiten of lijsterslaan
de vroege ochtend in te zingen
seizoenen zullen blanke toetsen tot
een dof en okergeel polijsten…
branding( of op strand bij nacht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.016 harten
vluchtend door de onvoorstelbare
verwoestende nacht
ik struikel, een waterige geul
dramatische herhaling
van de herhaling
zout is het water, mijn val
slaat een afdruk in het wad
opnieuw machteloos
verstijvend door kou en herinnering
schokkend licht van
een vuurtoren als kamplicht
godsgruwelijk angstig en verlaten
tot de ochtend…
O Konakry
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.522 O Konakry wat was je stil;
't Bleef ochtend in de brede lanen
Als was je een grote duiventil
Getimmerd onder de platanen.
O Konakry!
De zon kwam niet uit 't wolkgebied
Een vochte schemer bleef er broeien,
Geen wind deed ritslen palm en riet
Of 't water van de vijvers vloeien.…
R.I.P. Leo, Ik mis je!
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
2.601 Gevonden achter je computer
`s ochtends vroeg op je bureaustoel.
Je had naar drugs en alcohol gegrepen.
Daardoor is je lichaam gestopt met werken.
Je was pas 17 jaar oud.
Je hele leven nog voor je.
Hoe kon het zo snel gebeuren?
Zomaar ineens.
Je vrienden snappen er niks van
maar het is ook hun schuld.…
Parabel
gedicht
2.9 met 21 stemmen
10.355 De huiswei bood nog apppels aan
de ochtend van vertrek.
Ik raapte ze voor thuis en dacht:
Kijk, Mam, ik heb iets meegebracht.
Mijn koffertje was bijna leeg,
want tante hield de vuile was.
De appels rolden bonkend rond.
In de bus was ik beschaamd:
te vroeg ging ik naar huis.
Mijn koffertje lag in het rek.…
Meer dan een dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 Is het leven meer dan een dag
Met zonnestralen in het oosten
Loodsen van de dagenraad
Met een purperen sluier
Kruier van een nieuwe hemel
Als de deken
Waarin we worden gewikkeld
Zodra het gordijn open gaat
Is het leven meer dan een dag
Met de ochtend aan de horizon
Gezonden in een nieuwe luier
Gewassen door de dauw
Koud bij de eerste…
Vederlichte bariton
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
522 Het is ochtend en Ellert en Brammert staan
op onze stoep te wachten (de haren verwilderd
als slierten gouden regen (sabbel maar niet
op een moegestreden knotwilg)) tot we, eindelijk
verlicht, hem binnenlaten en gratis cognac
serveren tot Sint Juttemis.…
Bespiegeling
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
851 weven
moed is mij gegund
ademen nog een zekerheid
mijn kind geraakt
ondanks alles of door genade
in vervoering
speelt dapper
wordt zelfs verleid
mij wordt meer gegeven
zo lijkt het, dan afgenomen
al is de kwetsbaarheid
van groot formaat
voel het warme bloed,
soms stilstaan
maar ook weer
in mij verder stromen
het is ochtend…
Uit de serie: Herdenking kamp Ravensbruck III ; Pourquoi pas?
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.011 Ik dacht na, de ademhaling van ons gezin was hoorbaar
en hoe hij zijn tefillien gelegd had in de ochtend,
zich devoot wilde wijden aan een troostgang.
In het nanachtdauw zicht onder het blauw
zich nog moe droomde,
aard nog nat zelfs de zonneregen sprieten nog niet raakte
het was toen, domweg toen dat ik de hakken hoorde klakken.…
De lente - ik sta midden in haar -
poëzie
4.5 met 8 stemmen
3.563 donslicht-omschenen,
ze gaat langs de horizonnen
maar aldoor omme,
ze heeft toch zo veel, ze kan geven
wel, zie het lichte sneven
van al dat kwijnende levende stervende opflikkerend licht,
en daar midden in haar gezicht,
zie je het wel, zie je het wel,
hoe licht hoe wit hoe goud hoe schel,
hoe kunnen we 't toch verdragen
van ochtend…
Deel II: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
633 De wederkeer der zwaarden, zes helmen in getal
berijden ruige paarden, verkennen het Ochtend-dal
Zij zijn zich van ‘t gevaar bewust wat ruigheid mede brengt
Daar in het dal van haren zwart en goud en adamant
Dan als de mist hun blik vervuilt
de wind langs stenen helling huilt
wint angst des mensen harten
vervloekt door oude smarten
Zes…
Deel III: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
659 heft zijn hand omhoog om misverstand te bannen
Eenieder die zijn licht weerkaatst
is eerst verwoed en dan verdwaasd
Men dacht geweld te vrezen
gruw’lijk ondergang te lezen
Nog rukken op de ruiters, het volk is reeds verdeeld
want volgens de geschriften vergeten en vergeeld
zou in het jaar van Gouden Aar een bond worden gesloten
het Ochtend-dal…
Terzinen
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.330 in mij gaat rijpen
als ik de spiegels van lief's ogen vind,
en uit de lage tuin de geur der rozen
door de verrukte nacht, waarin 'k haar heb bemind,
waarvan niets blijft dan dit éne, broze,
het weten dat we voor elkaar verloren gaan
en tot een korte poos geluk maar zijn verkozen,
zolang als wast de jonge zomer-maan,
tot als de ochtend…
OUDEJAARSAVOND IN DE STAL
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.525 Weet je nog, hoe ik na weken beraad
's Ochtends ter markt ging? Wat werd het toen laat!
't Wou maar niet vlotten; mijn beurs was niet zwaar;
Dit beest te prijzig en dat weer te naar;
Wis, dat de avond u lang viel, mijn schat!
Toen gij de nieuwkoop verwachtte uit de stad!…
Een minuut in Den Haag
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
876 gevonden
En dan
op de dag zonder eind
zonder licht of donker
iedereen hetzelfde is
de dag dat je gevoel verkwijnt
in een helder geflonker
weet dan dat ik je mis
ook deze dag kan niet zonder
een minuut in Den Haag
kan alles slopen
in een minuut in Den Haag
kun je vrijheid kopen
een minuut in Den Haag
is doodgelopen
Hij stond die ochtend…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 't Is de laatste roos van de zomer
die de ochtend begroet, alleen.
Bloemen die haar eens vergezelden,
zij verschrompelden één voor één.
En geen knop zal openbloeien
tot opnieuw de lente weer ontwaakt.
't Is de laatste roos van de zomer
die mij altijd weemoedig maakt.…
Mijn land, mijn land...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 En als de herfst de bladeren kleurt,
de spinrag 's ochtends met dauw bedekt is,
de uitgereden mest over het land geurt,
de kerktoren verstopt is in flarden van mist,
de wind de wolken jaagt naar ginds in de verte,
ben ik een diepgelukkig mens, want
dit is mijn land, dit is mijn land, mijn Noord-Hollandse land.…
Zonneschijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
674 .
--- --- ---
Als de Zon vroeg in de ochtend schijnt
En de Maan achter een wolk verdwijnt
Als de bloemen voorzichtig open gaan
En de vogels ons hun lied verstaan
Als de Aarde langzaamaan ontwaakt
En de egel weer zijn bed opmaakt
Als de Zon eindelijk schijnt
En alle duisternis verdwijnt
Zonneschijn, jij bent mijn levenslicht…
Tour de France 2016
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
538 Weken heeft hij erheen geleefd
naar deze belangrijke dag,
voor hem- en velen een heel feest
dat ie de Tour volgen mag.
2 Juli, de ochtend loopt traag
moeten nog even weg vandaag
wel op tijd terug zijn hoor
want de Tour, daar leeft ie voor.…