2670 resultaten.
Gebed
netgedicht
4.0 met 37 stemmen
2.193 U ziet toch hoe ik worstel door de uren van de dag.
Ik heb een klein verzoekje Heer als ik het vragen mag.
Geef mij Heer, deze nacht een keertje vrij.
Ontneem mijn angsten heel eventjes van mij.
Heer wilt U alstublieft een beetje voor me zorgen?
Ik kan het niet meer zelf en ik vraag het maar tot morgen.…
Bezeten?!?!?!?
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.606 Het zijn de uren samen waar ik steeds aan terug moet denken
Ik weet het niet, ik weet het niet
Wat ik er nu niet bij kan hebben is liefdesverdriet
Waarom doe ik ook altijd wat m’n hoofd me verbiedt?!?!?!
Ik weet alleen dit zeker, mijn hart is een echte deugniet…
Laatste zomerdag
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.740 Mogen liefdes gouden uren
Die uw ogen zijn vergeten
Tot één glans van hemels weten,
Zó uw witte peluw vuren,
Ziel mijn ziel, waar uw gezicht
In zijn laatste glimlach ligt!…
In een vriendenrol
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.602 Dat ons erkentlijk offer geur';
Tot eens de jongste koom' van de ons bescheiden Uren'
En de aardse voorhang scheur'!…
Toen en Nu
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.122 zakgeld
dat je dagelijks natelde op je bed
Tegenwoordig heb je een MP3 speler
die perfect past in je golfbroek
vroeger luisterde je naar de radio
en las je een goed boek
Tegenwoordig heb je een mobieltje
met gadgets onder iedere knop
vroeger pakte je de fiets
en zocht je jouw vrienden op
Tegenwoordig heb je een playstation
en zit je uren…
Stille verjaardag
netgedicht
4.2 met 66 stemmen
36.121 De klok tikt de wijzers rond, maar de tijd houdt stil,
Geen nieuwe dageraad, slechts grijze schemering,
De uren tel ik niet omdat ik alleen aan jou denken wil,
Onomkeerbaar, onafwendbaar ben jij nu herinnering.…
lofdicht ter ere
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
761 de dagen kruipen steeds dichter
bij de dichter, de uren schrijven
zich vol verlichte beelden, tuigen
de woordenboom op, spreken vrij
van wolkenluchten, stukgespeelde
partituur en verse groenten op het
aanrecht, die zich niet alleen laten
eten, buiten wacht nog een volle
moestuin, huilen de hoge dahlia’s
maar ik weet waar jou armen zijn…
poker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
968 de schicht, het twistziek tumult
een ontlading die wortelt in wervels van lood
de jichtknobbel in onze donderwolk
een vloot van pantserkruisers voer
door onze met olievlekken bezaaide baai
je past het kralensnoer dat spant om jouw nek
door het schroot van de vergeten postkoets waait
de mistral over de plankenvloer van de vrek
die uren…
Decemberdagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Ze schilderen het fluwelen wit
vloksgewijs over het grijs
van de kaalgestroopte akkers
de steeg wordt een ijspaleis
terwijl stakkers en andere
stervelingen de uit weelderige
woningen wegsijpelende warmte
behoedzaam en teder oplepelen
Ze zijn scheutig met donkere uren
gierig met het licht van de dag
dragen een mantel van schemer
en beelden…
Alzheimer
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.230 `k Vertel hem wat ik heb gedaan,
de uren van de dag;
soms twinkelen zijn ogen,
zie ik om zijn mond een lach ?
Als het weer tijd is om te gaan
zeg ik:"ik hou van jou",
kijk bij de deur nog een keer om
en hij zwaait "dag mevrouw!".…
Het zwijgen van de golven
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.868 Ik staar naar de sterren,
in uren en dagen.
Ik hoor de eeuwige echo
van de wonderlijke stilte,
in mijn hart gedragen.
Druppels water breken
op de vleugels van de wind.
Geruisloos strelen ze
mijn diepste luisteren,
waarin ik een bron
van tranen vind.…
kussen
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
1.970 Ik wil met je vrijen uren lang
Je ogen kussen zo zacht ik kan
Je lippen beroeren tot je me kust
Jou meenemen in mijn lust
Honderd kussen op je lieve gezicht
Tot dat je helemaal bent gezwicht
Ik voel je ontspannen lijf gaan spannen
Voor mijn verdere vrijplannen
Een kus in je nek ik voel je rillen
Je handen beginnen licht te trillen
Ik voel…
Een holle lach
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.690 Seconden lijken uren
wanneer ik word ondergedompeld
in deze wurgende gevoelens,
strijdend in mijn hoofd.
Langzaam keer ik terug
naar de gevulde wereld,
wanneer een vrolijke echo
mijn afwerende ogen weer bereikt.
Ik lieg mee in de waarheid
en laat een holle lach
de stilte verdoezelen,
verstard in mijn eenzaamheid.…
Woestijnwoorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.090 voorhoofd weerkaatst
de voortjagende donderwolken
rond het wegvluchtende levenslicht
verzamelen zich de zwarte raven
de dood wenkt en wijst de passage
naar de eeuwigheid en ook
de treurige kapstokhaakjes
het beproefde geloof is
de overwinning van het onwaarschijnlijke
op het zichtbare en het bewijsbare
onder hoongelach tast ik
zijn laatste uren…
Taal en nog eens taal
gedicht
2.6 met 105 stemmen
34.335 Hoe moet dat nu straks met mijn stoel en die van jou
als ik de tijd uit loop en struikel over die grijze haar,
die waar mijn ogen over al die maanden, uren, over je
je hebt nog twee minuten en jij gewoon je boeltje en mij.…
het moment in de tijd
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.407 dagen, uren, minuten, seconden.
er is geen moment dat ik niet aan je denk.
dat ik je voor me zie en naar je kijk.
ik kijk in je ogen, kijk naar je ziel.
vol van verdriet en vol van pijn.
het zal ook nooit meer zijn.
zijn zoals het was.
blijvende schade.
ooit eens gekomen en nooit meer verdwenen.…
geen geluid meer
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.620 het gonzen in de malle uren
de weerklank van een wekker
een schepping zingt ons wakker
vandaag is vroeger gekomen
dan verwacht, de linde schudt
haar vocht tegen de ruiten, wij
verzoenen ons even tussen veren
de regen slaat een laatste groet
voor ons beiden en we bereiden
een ontbijt op kaal eiken, de
randen zijn verweerd, het blad
stamt…
Herfstafwikkeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Dit blijft nog uren
plakken in de wind.
Op straat kakelen kasseien en
kabbelen uitgeput tussen de voegen
weg. Het mocht niet baten. De stralen zijn
gebroken en zonlicht in haar
gat gebeten. Die koketteren nu
andere oorden tegemoet.
De hoop op vederlicht
comfort daalt neer. Langzaam
grabbelt de weg er onderdoor.…
De dood
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.180 Heer, wees met ons in de laatste uren
Zodat wij de dood niet hoeven te vrezen
Omdat ons leven hierna zal voortduren
En de dood niet het eindpunt zal wezen.
Maar dat wij altijd bij U mogen zijn
U mogen loven en prijzen voor altijd
Zonder zorgen, verdriet angst en pijn
Bij U Heer, in de hemelse heerlijkheid.…
Dit hoeft geen stilte te betekenen
gedicht
2.3 met 203 stemmen
30.347 Raad eens welke uren trager zijn geworden
hoeveel kans dat dit elders ook gebeurt?
Van wie zullen jij en ik te horen krijgen
hoe we het beste kunnen lopen?
Mengt zich een antwoord daarin
dat geen antwoord wil zijn.
Zo hoef ik niet degene te zijn
die rondloopt om bij het raam te willen wachten.…
De Zee
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
732 Prachtig deze grote blauwe zee
Uren kan ik er naar staren
Naar die woelige baren
In gedachten dobber ik steeds mee.…
Herinnering fluistert
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.090 vergeten
toch vond hij de weg naar huis
Zijn lief herkende hij niet meer
zij snikte, hij groette haar beleefd
Hij werd een kind van mijn jeugd
van verbazing vervuld over
een vlieg kruipend op een hand
een spin gevangen in mijn haar
In de winter werd hij mager
de huid trok zich strak wit om
verpeesde, verknoopte spieren heen
Hij zat uren…
loos argument
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.017 Er was een heer op de tv
ik hoorde meteen
die sleept zo met zijn tong
dat krijg je van gelispel
uit de koran uren lang
plat in de moskee
Maar hemel nee
geen mohammedaans accent
hier sprak een puppet on a string
uit Wilders sprekende ballentent
Sietse Fritsma van de PVV
Hun site vraagt zei hij
het volk thuis om informatie
wat kost in…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 De nacht met zijn verzonkene uren
gaat hun verwachting tegemoet,
zijn stilten, die voor eeuwig duren. -
Mijn God, wat is het leven goed,
Hoe zuiver staat over de landen,
waarin 't aangolvende geluid
der vesperklok met volle handen
geworpen wordt, de nadag uit.
De schemer valt, de wolken gloeien...…
het is nooit anders geweest
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
614 zie
hoe alles bezit van mij neemt
in wat glanst
glimlacht
wanneer iemand mij vindt
zoals jij naast me
graag in armen en de uren laat
telkens ik begin te dromen
in blauwe binnennevels
aan dezelfde kant van vleugels
en de ruimte die draait
soms
om te huilen, om weg te drijven
op regen
waar middenin, onberekenbaar, het begin
weer…
Van de wereld
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
517 En in mijn persoonlijk
verhaal zaten hiaten en vlekken als
op gebleekte kleding en ik kon niks
dus ook geen potje meer breken of
vertellen waar ik nu eigenlijk was,
en toen ik uren? dagen?…
Hand
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.997 voor het eerst en
haast tot mijn spijt afhankelijk ben, maar ik blijf opgelucht
dat het een hand is en geen tong, god verhoede een tong,
of een neus, wat neuzen teweeg kunnen brengen, hoe men
er in lorren gehuld achteraan moet, nee een hand, lege
hand, glad, verlegen, traag kantelend in het harde licht,
op het ritme van de zon en wat uren…
Hoe moeilijk het is...is
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.154 's nachts uren wakker, storen elkaar, maken ruzie, vergieten tranen, vrijen dan maar?
Nee dit werkt niet meer, dag in dag uit, keer op keer!…
Sterfbed
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.427 Ik zie de zon nog in het venster staan
maar reeds vervaagt de schemering de uren.
ik weet dat het niet lang meer duren kan,
totdat ik met de dood alleen zal zijn.…
Hier liggen we
gedicht
1.1 met 21 stemmen
17.770 ik weet het, liefste,
de hitte verstrijkt onze weinige uren
en al kijken we diep uit onze ogen, het maakt ons in wezen niet uit.
straks als het afkoelt, en donkere motieven de aanblik bepalen
- de vrolijke rimboe van het karkas -
zijn we net zoals afrika.
men is daar één met de natuur, men wacht er al jaren op regen.…