4012 resultaten.
Bittere vruchten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.010 Als ik druipend van zelfmeelij
tenslotte in de spiegel staar
rijst de vraag: ben ik dit echt
of speel ik voor iedereen een rol
met als onderwerp mijzelf
het eeuwig lijdend voorwerp
Als ik de spiegel vallen laat
naar buiten vlucht in de kou
waar een straffe tegenwind
bijna alle gedachten aan jou
rafelt tot dunne heimweedraden
besef ik eindelijk…
finale
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
838 eindeloos lijkt mijn straat
in gezichten herken ik lichtjes
die vallen als regendruppels tegen mijn raam
er bestaan geen regels voor dit hier
dit bestaan
geen naam kan ons helpen
op weg in een baan
die wetten en instanties begeleiden
langs gangen vol regels
ik tel mijn dromen
nooit meer die tegels
die ik schilder in elke willekeurige kleur…
Ook op deze dag
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
572 Ook op deze dag worden kinderen vermoord
omdat de heersers bang zijn voor de kleinen,
omdat ze niet verdragen kunnen dat er licht
zal vallen op hun daden, niet zo fraai dus
zullen ze verschijnen, die daden, maar
doordrenkt van bloed de witte doeken die
de kinderen gaan dragen; ze zullen roepen zonder
woorden, zonder klank, maar doordringend…
Kleurfontein
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
857 omhoog
ik klom en klom
droomde onderweg
dat ik de mooiste
ooit zou zijn
het vuurwerk kon beginnen
een kleurfontijn
met prachtig licht
die droom is uitgekomen
vanuit de lucht
zag ik haar staan
aan moeders hand
wat was ze bang
voor de knallen
ze wees naar mij
die is mooi zei zij want
hij laat alle kleuren voor
ons naar beneden vallen…
Dag Lenie
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.020 jaren strijken rimpels glad
het licht gedoofd
je aardse kleedje afgelegd
zorgen die bergen op wierpen
bleken moeiteloos overwonnen
terwijl ze wakkerden en traanden
op het levenspad
het antwoord
was immer "liefde"
het was vallen en opstaan
jouw scheepje deinde op de golven
naast jou je stuurman
die nu met lege handen
ook weer naast je…
Verdiepingen
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.280 Pak aan hier is je partituur,
begin maar waar je in kunt vallen.
----------------------------------
uit: 'Geen hand voor ogen', 2004.…
onweersbui in huis.
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
617 zijn stem knikkert hagelstenen,
ze vallen tot het laatste gezegd is.
tranen tikken luider op haar hand,
terwijl spijt op kousenvoeten
komt vragen om een lach.
de ochtendjas is vandaag geel,
beweegt traag over de grond,
zwiept het stof weg.
twee vogels komen thuis
in haar gezicht.…
Alle begin heeft een eind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
597 ik mijmer om de slasaus
die ik niet proef wanneer ik het gras
ontgroen en kleurloze wolken
blauw wil schilderen zodat de lucht
zal klaren en ik mijn blik verruim
de schil is te dapper voor mijn tanden
het knarsen ervan maakt me angstig, het kleed
dat me warmt laat ik vallen en ik boezem
mij aan de wind die steeds kouder lijkt te worden…
Eenheid in de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Bij het vallen van de avond
wandelde ik langs de rand van het bos
met aan de andere kant de akkers
over een stoffige landweg
Ik wist niet wat mij bezielde
ik dacht na over van alles en nog wat
en liep verder, mijn lief, totdat
ik onder een bladerdak doorliep
Er viel een veertje naar beneden
het was een moment in de eeuwigheid
zo traag…
duizendschonen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
837 die hij sprak
en de hartstocht in zijn ogen
mij zachtjes naar mijzelf geleid
ik werd weer vrouw en ook weer kind
in het vuur van alle dingen
het leven van voorbije dagen
raakte verloren in de wind
toen het maanlicht werd bezwangerd
ben ik door mij en hem bemind
op meer dan duizend duizendschonen
na het kruisen van de degens
en het vallen…
Voedertijd
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
831 In de bus naar Soesterberg
liet ze het flapje
naar voren vallen
als een ophaalbrug.
De opgezwollen borst
keek bevrijd en vrolijk
om zich heen met een
keihard, lokkende tuit
om mijn eeuwige dorst
even te tarten, want
het gelukkige hummeltje
plakte er snel aan vast
zoals ik zonder glas
mijn biertjes drink.…
overwonnen hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 De wankele poorten vallen met geraas naar
de grond, als een dier dat door zijn poten zakt
en zich gewonnen geeft, en in het stof bijt.
Stof cirkelt de kale lucht in, het is gedaan.…
Mirakel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 Als versteend trek ik mijn pistool
schiet die paladijnen één voor één
tot ze vallen als een steen.
Vrolijk loop ik verder door de straten
de karbonkel is verdwenen
niemand trapt meer op mijn schenen.…
mijn vader sprak gevleugelde woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
op ooghoogte
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
672 en meer op een droom begint te lijken
regen vult de diepte
reist langs een bedrieglijke branding
langs het vluchtpunt dat op de horizon ligt
als een oever vol bitterzoet
schaduwen en golven blijven slaan
op het wegglijden van het licht
en hij, hij verdraagt meer stilte
dan het gezichtsbedrog
van de meeuw
wanneer ze samen vallen…
HERFSTDAG
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.031 De blaadren vallen neder,
De grijsaard zucht vermoeid;
'k Vrees, dat er nimmer weder
Voor hem een bloempje bloeit!…
Regen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Ik hoor de regen
uit mijn jeugd
de bomen gaan
in bad
druppels vallen
van het groen
op de zinken teil
het klinkt en klettert
nu nog steeds
als toen
een bries roert
door het natte loof
blaast spetters
in het rond
langzaam rollen ze
over de ruiten
het ruikt buiten
naar natte grond
het dondert donker
in de verte
de bliksem flitst…
WILD SCHUIM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 De woeste branding
van de wereldzee "leven"
springt brullend op
tegen rotskust en klippen
wil het harde lot
dat onafwendbaar schijnt
tarten _ verwinnen
maar
stort vernederd in elkaar
woelt krullend door zich heen
om straks weer aan te vallen
moede golven rollen
traag tussen de stenen
zijn dan bezadigd water
in nauwe ruimtes
overhuiven…
Appie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
544 díe man bij de Appie
wil verkopen, snappie
hij staat soms in de regen
en hij komt iedereen tegen
altijd een vriendelijk gebaar
en hij staat ook nog voor je klaar
als je je sleutels laat vallen
eigenlijk kan hij het niet verknallen
maar we zijn allemaal zo eigengereid
en hebben meestal helemaal geen tijd
dus zeggen we geïrriteerd gedag
terwijl…
met jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
943 jij en ik
al zo lang samen
zoveel samen
meegemaakt
in goede en kwade dagen
ik heb jou nodig
elke dag weer
ook al laat ik dit
niet zo blijken
zonder jou
stuurloos en verloren
als ik dreig te vallen
reik jij me weer de hand
jij gaf me het mooiste
dat iemand ooit kan geven
een heel nieuw leven,
verrijkt door jou
ons pad is veeleer…
Ooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.042 Maar nu
help je mij omhoog,
wanneer ik bukkend tracht
op te rapen wat jij liet vallen.
Er is nu
niets meer over
van de fysieke kracht
waarmee wij eens elkaar behaagden.
Misschien,
als wij berusten in onze onmacht
te willen pieken als in een ver verleden,
zal alles merkbaar beter gaan,
Ooit.…
Bomen in skelet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
531 het leven stilt
waar bomen in skelet
nog rillen onder de noordooster
vlokt zacht de eerste sneeuw
zij dartelt
in het luchtig vallen
op de koude schrale wind
bewonderd door een spelend kind
haar lach brengt
weer de vrolijkheid
in een witte wereld terug
waar stilte van de schepping heerst
in het wissen van de sporen
zal de winter…
dus we leven nog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 Normaal denk je niet elke dag aan het leven
terwijl het mistig is en de regen blijft vallen.
En je eigenlijk had moeten beseffen dat je
verdrietig bent door al het verlies van jaren.
Maar het sneeuwt, dat is alles.
En wie de sneeuw ziet,
ziet het niets dat is.…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
759 zwaartekracht
gaat zweven
Beneden weet ze alle mensen
en ze kent ze
de druktemakers
de jaloersen
de betweterigen die ze niet
zo goed verdroeg
De tegels van hun wijsheid
liggen in scherven
aan hun voeten
Balancerend op het vinkentouw
loopt ze - zichzelf trouw -
een stukje met de maan
en laat het gaan
Eén voor één laat ze haar
veren vallen…
Gaten in het brein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
597 Zeven-en-dertig
Nog maar, omarmd
Door een gezin
Met kinderen die
Nog in de groei
Zijn - zo jong nog
Maar, en toch vallen
Er al gaten in het
Brein waardoor papa
Vergeet wat hij zoeven
Tegen ons zei, en
Drie keer achter elkaar
Hetzelfde vertelt als
Was het baanbrekend
Nieuws dat voor de
Eerste keer aan het
Daglicht wordt…
Horizon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
622 Alleen jij erkent mijn licht
na het vallen van de nacht.
Zal ik haar portret weerzien
als de avondgloed die lacht.
Ontastbaar maar zo dichtbij
een oranje gloed tegen mij.
Zoals de horizon in een boek
komt mijn roman op bezoek.…
Liggen in het gras
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.718 De avond is aan het vallen.
Recht omhoog kijk ik nu de hemel in.
Aanstekers steken de eerste sterren aan.
Mijn gedachten zijn gaan zwerven.
Kindertjes zijn in bed en dromen.
Gelukkig en voldaan.…
Verwonde bladeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 De verhalen zullen doven,
de laatste bladeren vallen gauw.
Even een tijdje samen.
Samen om te suizen, te ruizen;
wat zo heerlijk was. Leven!
Liefde is de kleur
van verwonde bladeren.
Wees niet bang,
je bent vrij. Dans!
Dans op de wind
waar alle melodieën dromen
over stilte. Zuivere stilte. Amen!
Er is meer. Eeuwig meer.…
ROGER
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.939 Seizoenen vallen, dagen staan weer op,
April is zijn geboorte niet meer meester,
De aders barsten in de heester,
De vogel klimt zijn klankbord op.
Maar hier bouwt pijn haar nest in ’t lover,
Waar tortels klappen in de vleugels
Met de verborgen honger van de leugen.
Geluk, geloof, alleen de droom blijft over.…
Winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Vlokken vallen.
Vertraagde ijskristallen
wervelen wollig en woelig langs mijn raam,
Ik gaap, in winterslaap.
Koning winter geeuwt,
totdat het overtollig uit haar keelgat sneeuwt
en alle kids vinden dit wits ontzettend lollig.…