Alle inzendingen over vallen

4012 resultaten.

Sorteren op:

Bittere vruchten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Als ik druipend van zelfmeelij tenslotte in de spiegel staar rijst de vraag: ben ik dit echt of speel ik voor iedereen een rol met als onderwerp mijzelf het eeuwig lijdend voorwerp Als ik de spiegel vallen laat naar buiten vlucht in de kou waar een straffe tegenwind bijna alle gedachten aan jou rafelt tot dunne heimweedraden besef ik eindelijk…
Gerardo17 juli 2009Lees meer >

finale

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 838
eindeloos lijkt mijn straat in gezichten herken ik lichtjes die vallen als regendruppels tegen mijn raam er bestaan geen regels voor dit hier dit bestaan geen naam kan ons helpen op weg in een baan die wetten en instanties begeleiden langs gangen vol regels ik tel mijn dromen nooit meer die tegels die ik schilder in elke willekeurige kleur…

Ook op deze dag

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 572
Ook op deze dag worden kinderen vermoord omdat de heersers bang zijn voor de kleinen, omdat ze niet verdragen kunnen dat er licht zal vallen op hun daden, niet zo fraai dus zullen ze verschijnen, die daden, maar doordrenkt van bloed de witte doeken die de kinderen gaan dragen; ze zullen roepen zonder woorden, zonder klank, maar doordringend…
Adeleyd28 december 2009Lees meer >

Kleurfontein

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
omhoog ik klom en klom droomde onderweg dat ik de mooiste ooit zou zijn het vuurwerk kon beginnen een kleurfontijn met prachtig licht die droom is uitgekomen vanuit de lucht zag ik haar staan aan moeders hand wat was ze bang voor de knallen ze wees naar mij die is mooi zei zij want hij laat alle kleuren voor ons naar beneden vallen…
Cor van Vliet29 december 2009Lees meer >

Dag Lenie

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.020
jaren strijken rimpels glad het licht gedoofd je aardse kleedje afgelegd zorgen die bergen op wierpen bleken moeiteloos overwonnen terwijl ze wakkerden en traanden op het levenspad het antwoord was immer "liefde" het was vallen en opstaan jouw scheepje deinde op de golven naast jou je stuurman die nu met lege handen ook weer naast je…
windwhisper8 februari 2010Lees meer >

Verdiepingen

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.280
Pak aan hier is je partituur, begin maar waar je in kunt vallen. ---------------------------------- uit: 'Geen hand voor ogen', 2004.…

onweersbui in huis.

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
zijn stem knikkert hagelstenen, ze vallen tot het laatste gezegd is. tranen tikken luider op haar hand, terwijl spijt op kousenvoeten komt vragen om een lach. de ochtendjas is vandaag geel, beweegt traag over de grond, zwiept het stof weg. twee vogels komen thuis in haar gezicht.…

Alle begin heeft een eind

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 597
ik mijmer om de slasaus die ik niet proef wanneer ik het gras ontgroen en kleurloze wolken blauw wil schilderen zodat de lucht zal klaren en ik mijn blik verruim de schil is te dapper voor mijn tanden het knarsen ervan maakt me angstig, het kleed dat me warmt laat ik vallen en ik boezem mij aan de wind die steeds kouder lijkt te worden…
elze16 mei 2010Lees meer >

Eenheid in de liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
Bij het vallen van de avond wandelde ik langs de rand van het bos met aan de andere kant de akkers over een stoffige landweg Ik wist niet wat mij bezielde ik dacht na over van alles en nog wat en liep verder, mijn lief, totdat ik onder een bladerdak doorliep Er viel een veertje naar beneden het was een moment in de eeuwigheid zo traag…

duizendschonen

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 837
die hij sprak en de hartstocht in zijn ogen mij zachtjes naar mijzelf geleid ik werd weer vrouw en ook weer kind in het vuur van alle dingen het leven van voorbije dagen raakte verloren in de wind toen het maanlicht werd bezwangerd ben ik door mij en hem bemind op meer dan duizend duizendschonen na het kruisen van de degens en het vallen…

Voedertijd

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 831
In de bus naar Soesterberg liet ze het flapje naar voren vallen als een ophaalbrug. De opgezwollen borst keek bevrijd en vrolijk om zich heen met een keihard, lokkende tuit om mijn eeuwige dorst even te tarten, want het gelukkige hummeltje plakte er snel aan vast zoals ik zonder glas mijn biertjes drink.…

overwonnen hart

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
De wankele poorten vallen met geraas naar de grond, als een dier dat door zijn poten zakt en zich gewonnen geeft, en in het stof bijt. Stof cirkelt de kale lucht in, het is gedaan.…
c. paris3 februari 2011Lees meer >

Mirakel

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 675
Als versteend trek ik mijn pistool schiet die paladijnen één voor één tot ze vallen als een steen. Vrolijk loop ik verder door de straten de karbonkel is verdwenen niemand trapt meer op mijn schenen.…
rudy paans24 februari 2011Lees meer >

mijn vader sprak gevleugelde woorden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
nu nog vallen ze soms als rijpe vruchten in mijn schoot dan proef ik: mijn vader is ooit wel gestorven maar voor mij is hij lang nog niet dood. mijn vader had niet alleen wijze woorden maar maakte die ook waar met de daad. daarop mag ik nu veilig verder bouwen ook als dit voor mij , soms toch, aartsmoeilijk nog gaat.…

op ooghoogte

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 672
en meer op een droom begint te lijken regen vult de diepte reist langs een bedrieglijke branding langs het vluchtpunt dat op de horizon ligt als een oever vol bitterzoet schaduwen en golven blijven slaan op het wegglijden van het licht en hij, hij verdraagt meer stilte dan het gezichtsbedrog van de meeuw wanneer ze samen vallen…

HERFSTDAG

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.031
De blaadren vallen neder, De grijsaard zucht vermoeid; 'k Vrees, dat er nimmer weder Voor hem een bloempje bloeit!…

Regen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Ik hoor de regen uit mijn jeugd de bomen gaan in bad druppels vallen van het groen op de zinken teil het klinkt en klettert nu nog steeds als toen een bries roert door het natte loof blaast spetters in het rond langzaam rollen ze over de ruiten het ruikt buiten naar natte grond het dondert donker in de verte de bliksem flitst…
Frans Schuit26 augustus 2011Lees meer >

WILD SCHUIM

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
De woeste branding van de wereldzee "leven" springt brullend op tegen rotskust en klippen wil het harde lot dat onafwendbaar schijnt tarten _ verwinnen maar stort vernederd in elkaar woelt krullend door zich heen om straks weer aan te vallen moede golven rollen traag tussen de stenen zijn dan bezadigd water in nauwe ruimtes overhuiven…
Han Messie15 januari 2012Lees meer >

Appie

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
díe man bij de Appie wil verkopen, snappie hij staat soms in de regen en hij komt iedereen tegen altijd een vriendelijk gebaar en hij staat ook nog voor je klaar als je je sleutels laat vallen eigenlijk kan hij het niet verknallen maar we zijn allemaal zo eigengereid en hebben meestal helemaal geen tijd dus zeggen we geïrriteerd gedag terwijl…
HP31 mei 2012Lees meer >

met jou

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 943
jij en ik al zo lang samen zoveel samen meegemaakt in goede en kwade dagen ik heb jou nodig elke dag weer ook al laat ik dit niet zo blijken zonder jou stuurloos en verloren als ik dreig te vallen reik jij me weer de hand jij gaf me het mooiste dat iemand ooit kan geven een heel nieuw leven, verrijkt door jou ons pad is veeleer…

Ooit

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Maar nu help je mij omhoog, wanneer ik bukkend tracht op te rapen wat jij liet vallen. Er is nu niets meer over van de fysieke kracht waarmee wij eens elkaar behaagden. Misschien, als wij berusten in onze onmacht te willen pieken als in een ver verleden, zal alles merkbaar beter gaan, Ooit.…
Günter Schulz30 september 2012Lees meer >

Bomen in skelet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
het leven stilt waar bomen in skelet nog rillen onder de noordooster vlokt zacht de eerste sneeuw zij dartelt in het luchtig vallen op de koude schrale wind bewonderd door een spelend kind haar lach brengt weer de vrolijkheid in een witte wereld terug waar stilte van de schepping heerst in het wissen van de sporen zal de winter…
wil melker13 november 2012Lees meer >

dus we leven nog

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Normaal denk je niet elke dag aan het leven terwijl het mistig is en de regen blijft vallen. En je eigenlijk had moeten beseffen dat je verdrietig bent door al het verlies van jaren. Maar het sneeuwt, dat is alles. En wie de sneeuw ziet, ziet het niets dat is.…

Vijf voor twaalf

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 759
zwaartekracht gaat zweven Beneden weet ze alle mensen en ze kent ze de druktemakers de jaloersen de betweterigen die ze niet zo goed verdroeg De tegels van hun wijsheid liggen in scherven aan hun voeten Balancerend op het vinkentouw loopt ze - zichzelf trouw - een stukje met de maan en laat het gaan Eén voor één laat ze haar veren vallen…

Gaten in het brein

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Zeven-en-dertig Nog maar, omarmd Door een gezin Met kinderen die Nog in de groei Zijn - zo jong nog Maar, en toch vallen Er al gaten in het Brein waardoor papa Vergeet wat hij zoeven Tegen ons zei, en Drie keer achter elkaar Hetzelfde vertelt als Was het baanbrekend Nieuws dat voor de Eerste keer aan het Daglicht wordt…

Horizon

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Alleen jij erkent mijn licht na het vallen van de nacht. Zal ik haar portret weerzien als de avondgloed die lacht. Ontastbaar maar zo dichtbij een oranje gloed tegen mij. Zoals de horizon in een boek komt mijn roman op bezoek.…

Liggen in het gras

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.718
De avond is aan het vallen. Recht omhoog kijk ik nu de hemel in. Aanstekers steken de eerste sterren aan. Mijn gedachten zijn gaan zwerven. Kindertjes zijn in bed en dromen. Gelukkig en voldaan.…

Verwonde bladeren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
De verhalen zullen doven, de laatste bladeren vallen gauw. Even een tijdje samen. Samen om te suizen, te ruizen; wat zo heerlijk was. Leven! Liefde is de kleur van verwonde bladeren. Wees niet bang, je bent vrij. Dans! Dans op de wind waar alle melodieën dromen over stilte. Zuivere stilte. Amen! Er is meer. Eeuwig meer.…
Gerjo Gerrits15 november 2014Lees meer >

ROGER

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.939
Seizoenen vallen, dagen staan weer op, April is zijn geboorte niet meer meester, De aders barsten in de heester, De vogel klimt zijn klankbord op. Maar hier bouwt pijn haar nest in ’t lover, Waar tortels klappen in de vleugels Met de verborgen honger van de leugen. Geluk, geloof, alleen de droom blijft over.…

Winter wortelt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Vlokken vallen. Vertraagde ijskristallen wervelen wollig en woelig langs mijn raam, Ik gaap, in winterslaap. Koning winter geeuwt, totdat het overtollig uit haar keelgat sneeuwt en alle kids vinden dit wits ontzettend lollig.…