2944 resultaten.
licht dat speelt in ogen
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
822 licht dat
zacht vermoeid
doorschijnend
met zijn
einde dag gezicht
een laatste lach
in warmte geeft
en flauwtjes glimt
licht dat
alles heeft gezien
ontwaakt door
ijle schemering
toen nacht in
morgen overging
de middag warme lust
gestoofd in lome rust
licht dat
speelt in ogen
haren wit
vissers bruint
in lange zit
aan spiegels…
Zwijgende muze
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
724 als ik andere letteren zie
chronologisch gerangschikt tot
hedendaags gewaardeerde poëzie
realiseer ik me mijn grens
ijzeren wilskracht delft het onderspit
verlamt zelfs het schrijfvermogen
elke zin die dan nog mijn pen verlaat
resulteert in een niet passend
slap aftreksel van dichterlijke kunst
verzen zonder ramend inzicht
als spiegels…
ik zag schimmen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
921 het is nog steeds
zo vreemd
mijzelf in de spiegel
te aanschouwen
wil wel kijken
maar ook weer niet
doet het mij goed
of wellicht berouwen
je weet wel wat ik bedoel
zal ik op die kop lijken
die ik ergens zwevend
boven mijn schouders voel
laatst keken schimmen
heimelijk mee
wilden mijn ogen sluiten
naar believen
kom wees toch…
Fluitend
gedicht
2.9 met 30 stemmen
14.244 Sta zo opgewekt mogelijk op dus,
poets je tanden, omhels je vrouw,
kam je haar, lach tegen de spiegel,
ontbijt met thee en een eitje.
Je begint vanzelf in de loop
van de ochtend een beetje te fluiten.
Dat doe je de hele dag door
met wisselende intensiteit.…
Alles grijzigjes modaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
601 ik spiegel je net anders
dan je jezelf ziet
je gezicht weerspiegelt niet
wat ik voor ogen heb
je talenten zijn versneden
gedrag is heel sociaal
geen wondertjes in heden
alles grijzigjes modaal
ik wil je anders
meer gekte dat normaal
je niet laten binden
overleef maar de moraal
ga zon verhitten
zodat polen dolen
en niet eeuwig pitten…
De plantjes water geven
gedicht
2.0 met 3041 stemmen
177.458 De schilderijen, meubels,
tapijten, kachels, het servies,
grammofoonplaten, kleding, spiegels
en ander huisgerei
fotograferen en op
ware grootte afdrukken.
De gefotografeerde dingen
eventueel met een
standaard in de rug
- denk aan de meubels -
weer op hun oude
plaats terugzetten.…
De gal verdeelt..
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
442 versproken tijd,
de gal verdeelt, het baatte
iets, de twijfel voorbij,
niets zonder immateriële averij,
een zwijgend boek, waarvan
het begin en einde te
voorbarig is gesloten,
gisteren ontkende ik die
woorden nog, vandaag
ontbloot ik de drijvende
tekst van morgen op een
zorgelijke mannier en heb
ik verleert die te lezen in
de spiegel…
Klein slaapliedje voor E.
gedicht
2.0 met 44 stemmen
12.249 Je volgt zijn blik, hij ziet
een vis en zijn kop verdwijnt onder
de donkere spiegel. Daar zie je
de stille achterkant van de wereld:
over alles wat echt was vandaag
hangt nu de stilte van de nacht.
-----------------------------
uit: 'Verdwenen obers' 2004.…
Synthese
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
508 opkomende zon, lichten
nerven op, de rijke
aderen van de synthese,
vertaald in de passie van
vuurvliegen, die na hun
daad sterven, bekijken de
toekomst vanuit het Eoceen,
het venster van een barnsteen,
transparant verstild in het oer
van hun lijden, hars verkild de
beweging die niet te temmen is,
weerkaatst het vurig spel in de
spiegel…
Vertellen
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.186 Sprookjes
Reuzen verbergen dwergen
Bergen verbergen reuzen
Mensen reuzen en dwergen
Zij vertellen de sprookjes nog zelden
De verharding is het die verhalen belet
Het spiegelen in luisterende kinderogen
Spanning brengen op de rand van het bed
Kinderen worden onthouden van de fantasie
Normen waarden en liefde leren kennen op de knie
De lering…
Cool
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
842 Spiegels vliegen in gruzelementen,
Jackson Pollock replicas
fladderen in reepjes door de lucht.
De zatlap aan de bar pist
met hangen en wurgen in zijn broek
en laat een natte scheet.
Hoeren schreeuwen, kurken knallen,
een pooier kotst van schrik
en snijdt dan dikke lijnen cocaïne.
Wow, what the fuck is going on?…
Vader
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.292 De spiegel ertussen wierookte signalen,
die stuiterend naar ons retour kwamen dalen.…
Stokgooier en lezer
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.476 Die duistere kamers, dat huis met het ijzige
trapgat en de ijzeren spiegel
de stinkende plee
liever het veld
hij hield van een stok die hij vond
sneed, sloeg, joeg
zie hem zwiepen en klieven.
Kracht! De zijne!
Een stok is een bliksem
droog en donker
geloof in het ongewone.
Dat was het wonder.…
Het huis van mijn dromen
netgedicht
4.6 met 29 stemmen
702 ook al laat ik niemand binnen
de ramen kijken mij wezenloos aan
zo zie ik mijzelf daar steeds staan
meestal begin ik te zingen
over de mensen en dingen
verloren in spiegels van toen
niets daar van kan ik over doen
wanneer de angst is vervlogen
kijk ik met andere ogen
naar de werkelijkheid om
alleen maar te dansen
al zou ik niet weten…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 de stilte wordt jouw lichaam, mijn lief
nog groter dan de neerwaartse gloed tussen leven
en onbegrepen graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot…
Kijkdagen veiling
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
838 Schouwspiegels spiegelen
Barok en staande klokken.
Bronzen beelden
beelden kunstzinnig uit.
Schilderijen tonen
beelden van verlichting.
Kroonluchters
beschijnen Jugendstil
en Art Deco.
Het veilinghuis
herbergt juwelen
en meubelstukken
van niveau.
Beneden hoor je
het gestommel
van al die voeten
boven het plafond.…
vergeet de sluitstenen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
621 een smalle gang
geschaafd uit wilgen
vlucht in beeldspraak
als een impasse
waarin spiegels zich laven aan illusies
over stilte heersen, onafgerond
om verder te golven, tot daar waar stromen spelen
in daggezichten
met wilde vruchten van hoop. wuivend
naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen
in de verte
en heerlijk…
parels rond een touw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
814 In de spiegel zie ik mijn ogen die schitteren.
Ze schitteren van geluk, van blijdschap.
Van geluk omdat jij in mijn leven bent gekomen.
Van blijdschap, omdat ik gewoon al blij ben als ik aan je denk.
Stel je eens voor: de wereld is een touw en alleen degenen die het meest om elkaar geven blijven hangen.…
Niet altijd pais en vree!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
984 Tot dan speel voor jezelf met jezelf,
toneel voor de spiegel
of voor de zoveelste die stinkt in je allures.
Gij vals loeder uw moeders hoeder
zou zich schamen voor zo’n wanproduct
als gij zijt.
Ik beklaag u niet eens,
dat is niet mijn aard,
ik verafschuw u en doe dit bedaard
zodat U weet, dat ik uw kaart lees!…
Mien wonderlijke Wad
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
664 scherp en zilver gerande wolken, deze stranden
zijn vol spoken, de nacht glimmert stil en
onuitgesproken, het ruisend riet ritselt geheimen,
het ruist, fluistert en flinstert door de nacht,
de nieuwe volle maan verlicht al mijn mooie dromen,
en koestert een trage lome, nieuwe stille liefde,
ik zie de zee de stille maan in zilver spiegelen,…
Zij vieren feest.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
594 Ik zie, ik hoor
zwarte hemden
of zijn ze bruin
vuig vals gegiechel
een gemene lach,
de triomf
van een troebele dag
Ik zie, ik hoor
trompetgeschal
tromgeroffel, een hamer
een cikkel, of was het
een troffel
wie ziet zich zelf
nog aan
in de spiegel
na deze stem in de nacht
O mijn lieve God:
wat heeft onze twijfel
ons nu weer…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Nu waart de nagedachtenis rond
om oude foto's, lege spiegels,
gevangen in bundels oud, gebroken licht.
De tijd keert licht in schaduw om,
de kleurenbeelden trekken krom,
herleven kort, maar sterven dan voorgoed
in de hoge hoed van de herinnering.…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Verlangens spoelen aan
op mijn verlaten strand
gevangen in illusies
verworden ze tot spiegels van de ziel
Mijn tranen wellen op in jouw ogen
jouw mond spreekt mijn woorden
sterren schrijven jouw naam
in stralen van goud
kristallen sluiers lichten op
als een glimlach van de eeuwigheid
overweldigende schoonheid
tijdloos universum
Muziek…
Voor mij ben jij...
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.045 Je zoekt vaak alleen bij mij de fouten,
kijk in de spiegel en stel jezelf de vraag!
Voor mij is het tijd om op te zouten,
geloof me deze dingen zeg ik niet graag.
Word eens wakker, geef om mij en niet om haar,
je leeft in een droomwereld die niet echt bestaat.…
Zo lief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 (bij 'Meisjespaard met spiegel' van Iris Le Rütte)
De jonge merrie zit zo lief naar zichzelf
te kijken, de kamspiegel tussen de twee
voorbenen vastgeklemd, braaf als een grote
hond die pootjes geeft en ze blijft maar
kijken, al ontploffen er granaten om haar
heen, al lopen er beeldschone hengsten
hitsig langs haar lijf, al vergaat eens
de…
gedachtegang - duogedicht met Hilly Nicolay
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
659 laat de zon niet verdrinken
in tranen, het verdriet van weleer
geef de maan geen kans
haar laatste licht te spiegelen
in het donkere meer
schuif regengordijnen open
durf weer te kijken naar het blauw
en vlieg als een hoge zwaluw
die scherend langs de hemelbaan
zonnestralen verzamelt tegen winterkou
zie de bloesemwind
hoe ze haar kleurigheid…
getroffen door engelen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 herinneringen
forceren mijn ziel te vluchten
de maan
een stille getuige
van mijn stem en daden
littekens op mijn hart
alsof getroffen door engelen
de schemering dringend
het licht mijn ogen verblindend
hoewel mijn dromen donker zijn
bestaande uit mijn tocht naar licht
ik beloop de aarde
mijn schaduw gevormd
als een oude man
spiegels…
Ins Blaue hinein
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
674 Daar had je gezicht ineens weer die sombere blik
van tijdens je wanhopige huilbuien
maar ik trapte er niet in
versnelde mijn pas
en slikte je weg
ik heb het recht niet om als psychiater te opereren
zou met liefde ook niets oplossen
weet ik nu
waar je op neerkeek rommel je nu in rond
geen enkele vat meer op mij
spiegel je mij een doodsstrijd…
Telraam
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
575 Het is mij nog niet ontkomen,
misschien zal dat gebeuren, het
blijft vluchten voor verdriet,
zonder om te kijken dromen aan
de beide zijden van de toekomst,
zichzelf in spiegels bespiedt.…
uniek
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
765 nabije in hoeken
van vreemde huizen
ik hoor haar gaan
en graaf de maan uit
ze is de nacht, de schaduw waaruit
het licht kinderen baart
dichter bij de waarheid en liefdeswoorden
die de stilte bij haar glimlach brengen
het zijn geen matrozen
in de diepte van duisternis, geen riviermannen
die meer schelp zijn dan steen
ik wil een spiegel…