2556 resultaten.
De Vrouwe van Terschelling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
713 In het zwart gekleed, in de rouw
om haar familie, verdronken
nadat hun schip was gezonken
tijdens een storm op de Noordzee.
Geen vloed bracht hun lichamen mee,
zij kregen geen ander graf
dan dat wat de diepte hen gaf.
De jonkvrouwe op haar kasteel
kreeg Terschelling als haar erfdeel.…
mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 we hebben pieken en dalen gekend
kenden zonneschijn en storm
alle kleuren van de seizoenen
hebben wij samen zo doorstaan
we hadden heldere en donkere dagen
maar steeds stonden wij naast elkaar
in elke winter en elke zomer
was jij het licht in mijn bestaan
jij bent mijn liefde, mijn enige alles
of het nu regent of stormt
ik ben helemaal…
Twee werelden in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Tussen afgrond en hoop, tussen stilte en storm
heb ik duizend gedachten geklopt.
Mijn hoofd is een razende vlakte vol vragen:
Wat is leven? Wat is goed? Wat is waar?
Geluid, licht en aanraking botsen binnen,
waar muziek of natuur soms antwoord geven.…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
Pinksteren
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.283 Geen is zo druk, geen leeft zo snel,
Of hij hoort Uw vermaning wel:
De storm steekt op, de noodklok luidt,
De wereld wijkt, o mens, trek uit!
Die U in vlammen openbaart,
Wiens adem door de wereld vaart,
Die 't al bezielt, doordringt ons 't meest,
Ken ons, dat wij U kennen, Geest!…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 Storm strijkt de flanken glad
Wist de hoefsporen van de steenbok
Die vlucht in de sparren
Voor de hefschroef
Een piloot in ademnood
De lens van 'National Geographic'
We verdwalen in geruchten.
De maalstroom van straten.…
Zappend op de bank
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
1.698 De deur gaat heel zacht open,
maar daarna storm je binnen,
met verwijten.
Alles komt op me af.
Woorden gaan langs me heen.
Een korte gil.
Ik kijk je aan,
je schrikt,
ik huil.
Jij nu ook.
Je gaat weer zitten.
Stil.
Heel stil.
Samen op de bank.
En na een paar minuten stilte,
leg je je hoofd op mijn schouder.…
HET KLEINE VEILIGST
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.949 Vergaren de grimmige wolken haar macht;
Doorkruisen haar pijlen de donkere nacht;
Ontworstlen de stormen van 't noorden hun band;
Bezwijken de wouden, voor de eeuwen geplant?…
100 meter (2)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.976 er in het echt gebeurt officials
gepakt en gestropdast controleren
of de atleten aan alle eisen voldoen
(twee benen neus aan de voorkant
genummerd en voorzien van schoeisel)
de lopers bereiden zich grondig voor
op de harde baan en de zachte rugwind
de een stoïcijns de ander drentelend
de derde als getatoeëerde macho
stilte voor de storm…
Dwarskop
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
868 in mijn linkeroor
Ik kijk naar links waar jouw schaduw valt
In mijn waan
Zie ik een korenveld vol gemurmel
Scheuren in de aardkorst
Een veld waar de storm een woeste hoer is
Een matte sluier spreidt zich over de voren
Ik slik
De traan brandt in de klier
In mijn waan
Hoor ik kwade mollen delven
Hoor ik een wiegelied voor uitgebluste…
Een kind uit vijfenveertig
gedicht
3.5 met 100 stemmen
34.488 Hij vocht met storm.
Opluchting dreigde als een tweede dood.
Mijn vader had twee levens: een
sloeg zijn brandmerk in het ander
en het ander joeg een schaduw over mij.
Ik ging aan land, ik, voel de wind
en in die schaduw ben ik vrij.
-------------------------------------------
uit: 'Klaarlichte dag' (1996).…
Door de dalen
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.049 En daarmee is jouw belofte
geen belofte, maar een hoop
die als kaars in de wind tijdelijk mijn pad verlichtte
maar met de storm tot doven kwam.…
waarom toch lief?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
769 ging - zij werd nimmer uit zijn hart verwend
blad’ren vallen bruin vaal van hunne takken
op straat de mens kijkt naar donk’re luchten
weg van den dromer wie ziet hem zuchten
tergend traag zwaar aangeslagen zal hij zakken
zij ziet als enig kans op z’n ontkluistering
richt naar ‘m draadloos in haar befluistering
haar oog tot op ver na storm…
En dit wilde ik u zeggen...
poëzie
3.0 met 20 stemmen
4.226 'k Heb vaak, in overmoed, het Lot getart
en 't Lot heeft zich, met slag op slag, gewroken,
maar 'k sta weer pal en tegen 't Lot verhard,
en voel me een storm van bloed in de aad'ren koken.
En 'k voel en voel dat eeuwig stormend bloed,
in brede stroom door 't trillend lijf gedreven,
d' onsmachtbre drang van 't immervol gemoed.…
Passie
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
7.309 liet ik je vingers los
betoverd door je zilveren lach
de glans van je ivoren lichaam
Schaamteloos rekte je je uit
verleidelijk, zoals je blik
die leek te fluisteren :
‘Ben ik niet mooi, o man ‘
O ja, eindeloos mooi was je
mooi als de dageraad
die naakt voortsnelt
over ongerepte sneeuw
Je deed mijn bloed ruisen
als de branding in de storm…
'k heb 't heet
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
891 Meerdere keren de douche in, niet dat ’t helpt maar je wordt eventjes
wat natter dan je al was en de verkoeling is even een feit
Het is zo warm, het is zo heet, ‘k wou dat er een windje stond,
de een na de ander zucht en is vergeten dat er verleden week
nog een storm woedde die iedereen deed verzuchten,
< ‘k wou dat het wat warmer was>…
God tijd
gedicht
3.0 met 53 stemmen
15.813 Ergens moet je zijn, God, het oog
van de storm waar het rustig is, geen plastic look,
ze zeggen dat ik als een zombie dat jij die vleugels
van mijn woorden stal. Je zag in mij misschien
verloren tijd of slechts een Volvo (480!)…
San Pedro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.269 warmer dan aan boord
op de vraag naar wat liefde
is daar altijd een antwoord
en die kwam er die nacht
zoals het immers hoort te gaan
de liefde is verdwenen
maar jouw naam is verschenen
op mijn bovenarm heb ik groots
San Pedro staan
en o San Pedro, hoe strak
zat mijn matrozenpak
alles liet je mij vergeten
van het matrozenvak
soms bij storm…
De zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.220 Drager van vele lasten
Verbinder tussen verre kusten
Geborgenheid biedend aan vele vormen
Verslindend en bedreigend door haar stormen
Herinneringen vastgelegd,
op bodem en in mensenharten
Boeien geven richting
elke dag opnieuw te starten
De zee laat los en stroomt zichzelf
is de spiegel van het hemelgewelf
gelijk de mensen, kijkend in…
Zij kust de kust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Onder 'n deken van schelpenzand
sliepen de geliefden hand in hand
De wind kuste hun zilte lippen en
beloofde ze alvast stormen die de
kust schonken aan het holle land
De zon zonk in Alex's oesterogen
Maar de zee viste naar Ietje's oren
Zij verleidde Ietje met kabbelend
geknabbel aan haar voeten, alsof
water en wind nooit eerder logen…
Wilde paarden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.102 winterkoude bushokje
eerste zoen op jouw maagdelijke wangen
en misschien heb je meer hulp nodig dan ik
of minder medelijden dan een vreemde
misschien ben je de kerstman
en ik een verlaten ontheemde
en zie ik jouw ranke schaduw
in de glinstering van een kerstbal
maar denk dan aan de paarden
liederen die ik nooit zal zingen
vergeet de stormen…
PAPA
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
873 gelijk het kille weer vandaag
giert de storm om mijn hart
op deze dag van jouw sterven
stromen emoties over
want dit is de dag 17 jaar geleden
waarop jij vleugels kreeg
en door het venster
van ons ouderlijk huis
naar buiten vloog
herinner ik me elk jaar weer
hoe ik dicht naast je was gekropen
en jij jouw laatste woorden
tot mij sprak…
Slapend kind
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.137 Terwijl daar buiten wilde stormen loeien,
Slaapt, in haar bedje, 't lieve kind tevreden
Half blootgewoeld, de reine rozeleden,
De frisse wang nog blozend-warm van 't stoeien.
Het donzen dek is losjes neeergegleden.
De blonde lokken, gouden sluier, vloeien
Om 't zacht gezichtje, dat mijn blik blijft boeien.…
In dagen die voorbij razen..
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 In dagen die voorbij raasden,
de storm ging liggen,
stapelden kleren schaamteloze hoopjes
met nog slechts twee zielen
in het eindeloos beminnen.…
Pauze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 laat plastic achter in de mond
en smaakt bitter, ik weet het, ik heb eraan geroken
de stoet komt weer op gang zonder dat ik het merk
roest van de ziel is nu verwaaid met stuifzand in de lucht
genoeg gelummeld, geld moet rollen, aan ’t werk
op doordeweekse dagen is de aandacht niet bij de les
het schuim van hoge golven lonkt in de razende storm…
Vroeger kon ik vliegen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
811 De wind waait hard en ongenadig
De storm raast door boom en hart
Ik sta verstijfd aan de grond
Met stomheid geslagen, verstard
Vroeger kon ik vliegen, vroeger wel
Vroeger, toen alles nog kon
Vroeger, toen ik nog vleugels had
Voordat ik ze kortwiekte
Ja, ik herinner me de zon
Ik herinner me de dagen
De dagen dat ik vloog
Dat de grenzen…
zoals de wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 Als de wind, z'n buien over ons drijft
en ze loost met storm, hagel en regen
een waterplas,is iets wat dan achterblijft
tranen, ze mogen komen als je zo lacht
hopelijk, kom ik je nog eens weer tegen?…
Dijkleger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
763 De dijk kent een leger dat integer
Waakt; nimmer staakt als het water
Te hoog blijkt te komen; de bomen
Reeds heeft meegenomen in een
Gevaarlijk drassig voorspel van een
Storm die raast bij het luiden van
De stormbel.…
Dwalen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Een storm in mijn hoofd, van keuzes die moeten worden gemaakt.
Ga ik links of ga ik rechts, nee ik blijf staan.
Want een geest zonder kracht is stuurloos.
Je wilt wel links maar geen kracht om te stappen.
Geen wil geen moed meer om te gaan, te gaan voor je eigen successen.
Dwalen... dwalen is wat ik doe.
Op zoek naar de kracht.…
De familie Piggelmee - zesde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Als stormen tot nood doen
luiden handelt Piggelmee met koel
verstand.
Te zeeluinen is verdwenen een helper,
die nimmer wacht totdat iets verzand;
hetgeen niet tot morgen kan wachten,
heeft hij reeds vandaag al bij de
hand. Een kenner van het kabouter-
leven; de geruchten uit de eerste hand.…