3338 resultaten.
Ezelsoren en een vouwtje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 ik heb de titels gelezen
de imposante lay outs
heel duur uitgegeven
mag ik na een lang leven
ook een plaatsje in de rij
ben klein en heb
helaas een slappe kaft
beduimeld door talloze
vingers van hen aan wie ik
mijn droom en zinnen gaf
ezelsoren en een
vouwtje in het blad
gaven aan wanneer het tijd
voor een gezonde nachtrust was
ik…
Poète maudit
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
816 Haar vingers kleefden aan de plaatsingsknop
maar zij bedacht zich, deed alleen de groeten.…
Ik wilde dichten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
632 de stilte begrijpen
met mijn vingers tasten
om de schors van
een krachtige boom
letters nestelen
bekorende woorden
pennen als milde poëzie
soezen in een dagdroom
duizelen van rijke
ontluikende bloesems
spikkeleieren bewonderen
in een liefdesnest
ik wilde dichten
maar…
er is
raadselachtig gekras
veert op en voegt zich
driftig…
Scherpe kruiden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 ik kan de werkelijkheid
zo raken hoef niet eens
een lange arm te maken
waar verleden door
mijn vingers glijdt raak ik
langzaamaan mijn wortels kwijt
nog opent de dag
met zon in een weidse polder
maar wind vlaagt scherpe kruiden
waar rust en stilte heersten
lopen nu jong en oud in exotisch
lange drachten hun avondwachten
luidruchtig…
Zij maaien stadig met gelijke slagen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
851 Met ritmisch schomm'len gaan de bovenlijven
Al op en neer, als grof-massieve slingers,
En stoer omsluiten de geknookte vingers
De dikke stelen, die in één lijn blijven.…
De pikantste pigmenten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
534 figuur met grote
zware laarzen die pillen slikkend
zijn kunstbroeders steeds doet verbazen
de baret en zwarte cape
die ik mij aanmeet suggereren
de bohemien die ik eigenlijk niet ben
heb de pikantste pigmenten in huis
de modellen hebben al ruim
voldoende aan hun eigen naturelle thuis
nog is het zware linnen ongebleekt
trillen mijn vingers…
Te Delft
poëzie
3.2 met 4 stemmen
4.951 Mijn ziel werd gans gevoel; ik moest mijn vingers steken
In die doorschoten wand.
Ik zag, ik hoorde hem die laatste woorden spreken:
Mijn God, Mijn Vaderland!
Zo ge ooit, mijn landgenoot! zijn heilige as moocht nadren,
Kniel dankend bij zijn graf!
Er droomt geen Hollands bloed in uw verbasterde aadren,
Gaat gij er koel van af.…
Het maakt ons kleiner.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 Regendruppels kennen we,
schaduwen van wolken,
die door het leven schuiven
verrijkt konfijtte vruchten die
en worden gegeten met
of zonder bij – of nasmaak
steekt de vingers uit de mauwen
vult het bitter de dorst tot aan de lust
brengt het vuur tot aan de schenen
voedt de kleuren die zijn ontloken
voor elke onbezwaarde bloem zijn…
Vibreerde andere tonen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
461 ik speelde met
lijnen van het perspectief
de horizon werd irreëel
alsof hij danste op muziek
ook het geluid
vibreerde andere tonen
waarbij de melodie totaal
afweek van het gewone
ik zag een grotesk
wereldbeeld waarin
emoties vingers kregen voelde
hoe normaal ging tegenstreven
verloor zo mijn houvast
liet me willoos gaan in
een…
Een lichtend spoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
469 ik zie je ogen donkeren
maar hun geheimen
lichten op in het
schalks wegkijken
je lach gaat mee
naar een niet voor mij
weggelegd perspectief
in de verte van de tijd
nog heb ik jouw
hand en vingers vast
voel je hart pulseren
met vitale warme kracht
maar onnavolgbaar
zweef je uit mij weg
in een lichtend spoor van
mystieke onaantastbaarheid…
Met gods zegen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
500 wij hebben
het land verdeeld
een tuin geschapen
waar ieder zijn deel van
de schepping kan maken
met groene vingers
zwarte aarde strelen
knoppen en verwarde
bloemen nog even stelen
in hun openen naar de zon
ik wilde stuifzand
duinen en veel wind
dacht mij een kind
met grote zwarte hond
en zee als vagebond
alleen het helm
is blijven…
Opgetogen ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 hij wond haar
lichtjes om de
vingers van zijn
kleine vuistjes
opgetogen ogen
glansden in plezier
hij speelde het spel
in volle overgave
wilde alles in
hartstochtelijk uitdagen
om dichter bij de warmte
te komen van zijn dromen
in onbewust
de leiding nemen
richtte hij zijn wereld in
duidde waar de kleine
angsten kwamen uit
hun vaak…
Het moest gebeurd zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 We waren bang
betrapt te worden
in de verte reed de trein
naar Schagen, hier
zoemden muggen en stonk het
naar de wc
Toen was het een bouwterrein
achter de sloot keken koeien
naar ons, tussen de schaftkeet
en materiaalcontainers lagen we
op een rubberen plaat
over de modder
Ik voelde mijn vingers
in de warmte van zijn haren
en van binnen…
Hij vertrok in de nacht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
572 laken onaangeroerd
het lichaam omwoeld
zijn hart had het begeven
zijn ziel naar het Hoogland gedreven
daar in 't Eeuwige Licht
kreeg de aarde 'n tranengezicht
niemand die het kon verklaren
waarom hij zijn dierbaren moest verlaten
maar hierboven werd hij verwacht
- en daar geldt geen tijd
er staat zelfs geen klok
alleen wijst de vinger…
het kan verkeren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
762 glazen dalen af
naarmate ik haar ervaar
en de zoete reuk mij bevangt
als lokkend gebaar
het witte zijde kleed omhult
haar flets waarneembaar lijf
waar een licht golvend gewelf
zeker nog niet hangt, zover ik
met fantasie daarop drijf
de afstand valt weg
ook al schept het naakte
geen innig dichterbij
ook niet als ik haar raak;
een vinger…
Beddingen van rust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 zag je armen
wanhopig zwaaien
vingers vertwijfeld
graaien naar het
laatste stukje houvast
van het leven dat jij nu
niet meer in handen had
waar ooit
je dansante passen en
lach synchroniseerden
tot innemend zijn
brak nu dat beeld tot
de scherpste scherven
in diep gevoelde pijn
je schimde naar
het verdwijnpunt
van de werkelijkheid…
Zwart
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
514 ik heb je nooit
met zwart zien spelen
andere kleuren
waren wel in trek
jij voelde je door
even raken al besmet
het was pigment
dat volgens jou
geen ruimte gaf aan
andere mededingers
maar alles meteen
bedekte ook de vingers
het vlekte
jij was uren bezig
omdat schaduw lekte
dat weg te poetsen
en terug te keren naar
het eigene van…
In koude huiver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 ik voelde
hoe zon met
warme vingers
mijn huid raakte
in een overvloed
van helder licht
had mijn
ogen gesloten
nog kwamen zij
binnengeslopen
uit blauwwitte lucht
met kilometers zicht
jij was meer
van de contrasten
alleen op het strand
zonder andere gasten
met koel gefluister van
golven in koude huiver
geen intens
genieten van…
Waterkoud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
715 De kou zit in m’n tenen,
m’n vingers doen ook mee
‘t is waterkoud wat een misère
verwarming hoog ik kleum voor twee!
Wat nou: kou in m’n botten
die zitten mooi opgeborgen
zijn warm en stevig vast,
oh ik wou dat ‘t morgen was!…
HIJ VERTROK IN DE NACHT
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
610 laken onaangeroerd
het lichaam omwoeld
zijn hart had het begeven
zijn ziel naar het Hoogland gedreven
daar in 't Eeuwige Licht
kreeg de aarde 'n tranengezicht
niemand die het kon verklaren
waarom hij zijn dierbaren moest verlaten
maar hierboven werd hij verwacht
- en daar geldt geen tijd
er staat zelfs geen klok
alleen wijst de vinger…
Oppenheimer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
512 Om 't verhaal te begrijpen
werd er veel gesproken
Ideeën van wetenschappers
spelend met levens
Cijfers, getallen op borden,
'k Wist niets van 't vuil politiek spel
En al helemaal niet waarom in Japan de bom ontploffen moest
Veel knallen, gedreun
Hoe dan na afloop
bijna
't meeste beklijft
dat jij mijn hand plots pakte,
vingers…
Geen bereik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 vlagen
vertelden de
desolate
stromen hun
herfstige dromen
uit een wereld
die het kleurtapijt
voor morgen legde
als een sneeuwse bui
haar niet bedekte
kou snerpte langs
mijn ogen die ik
toekneep tot een
deja vu uit een ver
winters ervaren
in het verschiet
van licht klonk
vaag kerst in
rood witte melodie
met zilveren blazers
vingers…
Geraakt door de stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 ik zag
je lach
dansend
tussen de
stellen op
zoek naar
eenzelfde
timbre ritme
en draai
hij stond
geraakt in de
stilte van
bewondering
volgde jou
met stralende
ogen als iets
unieks in het
drukke bewegen
blikken schitterden
vingers maakten
subtiel contact
zij nam in alle
rust over waarbij
haar warmte volgde
zo als een imker…
Zus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Daar ligt ze, de lakens wit haar lippen rood,
haar vinger kleiner dan mijn vingerkoot.
Ik raak haar aan, kus haar en verbaas me over het bestaan.
Het is een soort van interessant, haar mini nagels op mijn hand.
Zelf ben ik pas zes of vijf, heb weinig zorgen aan mijn lijf.…
ijdelheid der ijdelheden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 als zand dat door vingers glijdt
een schaduw in de ochtendtijd
zo is de jacht naar groots en meer
een echo in een lege sfeer
we bouwen torens hoog en breed
vergeten wat er echt toe deed
vergaren goud, vergaren macht
maar zien niet wie op ons wacht
de spiegel fluistert leugenzoet
kent niet wat de ziel ontmoet
wat blinkt, vergaat, wat schittert…
PLECHTIG KLINKEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 uitgekiende spijzen
waarbij roerige woorden
over dreiging geweld
verlangde vrede vallen
glazen edelste wijn
omvat door handen vol spanning
dansen met luchtige bogen
de fraaie kelken
slaken klokkende kreten
als gesmoorde fazantenroep
geurig golvend
bezingt de vereerde drank
die langzaam rijpte op het land
tussen ruwe vingers…
rook tegen de bergen op
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 en pas als alles is verbrand
kan een nieuwe tijd komen’
en na het blijven zal het weer gaan
het zal weer gaan
maar het dwarrelt en kruipt
het draait en stinkt
het wringt van vingers tot het hele zijn
en sluipt
ongemerkt door vezels en kieren
als slome slingers
als geketende dieren
die trucjes doen voor eten
herhalen wij ons-
zelf…
de pagina
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
531 ‘zonder gevoel komt er geen letter
op papier’ noch hier in blauw licht
zo over ieder tandenknarsen heen
verslagen met dun belikte vingers
als de koude wind rondgewonden
om de richting van tragere zinnen
het tenenkrommende ge-blablabla
als op de zeven aren geboortegrond
beelden volgen langs non-woorden
in marges van dit kielzog gestorven…
Mythe
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
281 Zij is waarlijk gelijk godin Aphrodite,
Windt om haar vinger elke man,
Zij is bij leven waarlijk al 'n mythe.
Ze wordt aanbeden door iedere man,
Willen allen haar uitverkorene zijn,
Al haar aanbidders dromen daarvan.…
Metamorfose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
227 Ongeschonden blijf ik mezelf
totdat jij me aanraakt met jouw vingers
en ik verander in een fraaie vlinder
dan vlieg ik weg met gouden vleugels
wanneer jij me vrijlaat
uit jouw lachende mond
het is zeker niet onmogelijk
dat ik zwijg wanneer jij luistert
dat ik niet buig voor argumenten
nu jij ze opschrijft in de schaduw
jij weet dat ik…