3375 resultaten.
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 rimpels
de lijnen van het leven
rimpelen het rulle zand
korrels krassen in het nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven…
De laatste sporen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 ik zag
de duinpan
in zijn herfstkleuren
wiegend onder
straffe wind
alsof gods hand
ons de natuur
liet keuren
vers en fruitig
direct van het land
nog zijn er de
laatste sporen van
het zomerse seizoen
dat iedere dag begon
met een stralende zon
ontelbaar waren
onze stappen in het zand
die overvloedig
werden weggepoetst
voor…
Ogen grijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 het
zingen van de wind
weerbarstig licht
hoogblond het kuifje
boven alles uit
je voorhoofd
glanst de diep
bruine zomer kleur
samen met het zwart
omrande ogen grijs
geef jij je schoonheid prijs
je rankt nog steeds
als het speelse kind
dat alles prachtig vindt
lacht jeugdig blij
op een eindeloos strand
van schoon gewassen zand…
De ketting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
571 zat hij jaren met dementie thuis
later in een verpleegtehuis
heeft toen als therapie
de schelpjes tot een ketting geregen
eindelijk af, heb ik die gekregen
hij is er niet meer
heb al twaalf jaar gerouwd
zoals nu op speciale dagen
wil ik die ketting weer dragen
liep onlangs met kinderen aan het strand
raapte wat schelpjes uit het zand…
Daar kraait geen haan naar ?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
588 De schors bewaart
het hart dat ik ooit
in bomen heb gekerfd,
de levensringen blijven
de bast en de kern zo
zwart zoals mijn
gedichten vol fabels
zijn geverfd, daarop
heb ik mij telkens
weer verkeken, wel
de grenzen opgezocht,
die bleken in waarheid
flexibel te verschillen,
te verbleken in onze
zandloper loopt het
zand in…
Binnenstebuiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 als de lente voelbaar is
de lucht zacht
de zo gekoesterde tijd ons wacht
stemt ons goed gemoed
alsof Corona er niet meer toe doet
we willen rosé, geen associatie met bier
niet meer, nooit weer
want als de lente begint
het mooiste seizoen
als alles als toen
ooit eerder genoten
de lijven ontbloten
met zand overal
zon, zeebad, het…
Een band
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
803 Je hebt zo'n mooie lach
Daarom dat ik je zo graag mag
Je hebt zo'n leuke persoonlijkheid
Daarom ben je zo'n leuke meid
We hebben een hechte band
Niet zo makkelijk weg te vegen als zand
We blijven altijd samen
Voor eeuwig en altijd
Daarvan krijg ik geen moment spijt
We zullen elkaar blijven helpen
Samen aan zee zoekend naar schelpen
De…
Kapot glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Wat het losse zand
had kunnen lijmen,
vormt een vaste substantie
onder de druk
van de inslag.
Ver weg verstopt
glas
onder woestijnzand.
Soms is iets
dat kapot gaat
niet meer te lijmen.…
Haar pirouette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 ze nam
stilte mee
uit een zee
vol herrie
waarbij van
iedere golf
die oversloeg
het volume brak
op het onbegrip
van zwart basalt
ze opende
het cordon
van donker
geloken ogen
wierp zand
om het laatste
argwaan niet te zien
sloot handen tot kring
danste haar pirouette
er grafisch midden in
waarbij zij de
blikken aannam
rondde…
Toedeloe!
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
606 bos en boom, waar blij een vogel fluit
Ik ben het beu, ik wil niet meer gedogen
al dat gezwam dat grijpt me naar de strot
ik keer mij om en richt voortaan mijn ogen
naar wei en hei, voor bij- en bloemgenot
Ik ben het moe, ik ga het nu ontlopen
al dat gebrom dat ligt zwaar op mijn maag
ik keer mij af en spreid mijn armen open
naar zee en zand…
Boszicht
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
606 hier komen ik en het verleden samen
waar de wortels vertakken onder het zand
ik liep er vaak, en verafschuwde het land
dat zich schaamde voor sommige namen
in mijn bos zou ik weer worden geboren
het eerste als een onbeduidende knop
die zijn weg zocht naar de absolute top
waar alleen de harde wind kon storen
niet elke boom was een goede kameraad…
LAATSTE WENS
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
715 hij zei: als ik niet meer ben
laat het iedereen
en niemand weten
al degenen die
ik wel of niet ken
vertel het geen mens
want ik was ook hen
nu en in de toekomst
en verleden vergeten
begraaf me in het bos
stilletjes – zand er over
zoals ook een daar gelegen
boomstam wordt verteerd
en overwoekerd met mos
dek me toe met afgevallen…
De tweesprong
netgedicht
1.0 met 265 stemmen
374 je voeten
herkenden
in het rul
warme zand
de intense
bindingen
die jij hebt
met dit groen
mediterrane land
in de tweesprong
tussen warm en
koud gaf jij aan
de twinkelende
sterrenhemel
de belofte van
overgave aan
degene van
wie je houdt
in het intens
beleven van die
universele
schoonheid
heb jij je
eigenwaarde
ervaren als…
De witte hoofdletters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 nauwelijks
hoorbaar
speelden
onze woorden
hun eigen
kastelen
in het natte
zand van
het strand
alleen
de witte
hoofdletters
van krullend
schuim waren
het zichtbare
begin van
weer een
nieuwe zin
tussendoor
zong de wind
zoutkristallen
en scheen zon
de flonkeringen
die oplichtten
in elkaars ogen
tot in deze kleine
strand…
Zomer aan de vaart.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
629 Hij dook net op uit het zand,
hij zong “ I am the jolly river queen”
en beet venijnig in mijn hand.…
Terra brabantia
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
468 In 't uitgestrekte zand van
ulicoten
een mijl gaans noordwaarts
van de reutsche loop
voorbij de oude strump en
hazeldonk
ligt moederziel een godverlaten
oord
ontsnapt aan pups enzo en
bremer pampa
loopt tussen snuffelland en
dodendraad
een autochtoon van rafels
zondereigen
verspreide huizen boven
ulvenhout
een zonderling van…
STRAND TORREMOLINOS 1-1-2025
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
718 Er klinkt geen muziek alhoewel op de achtergrond
de golven een stevig orgel-fundament vormen
de levendige mussen draaien rondjes in het zand
kinderen rennen energierijk rondjes
de meeste ligstoelen zijn bezet
met dromerige blootterige mensen
op ronde zilveren dienbladen
worden dranken en spijzen geserveerd
opvallend veel leesboeken worden…
Meeuwentaal.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
437 ijle lucht was koud en zilt
liep waar strand zich liet
verdringen door de branding
meeuwen kliauwen in hun vlucht
hun schaduwen op het natte zand
sommeerden mij te wachten
hurkend bij een stuk drijfhout
waar een veer lag, zilvergrijs
achtergelaten met betekenis
even was er niets dan adem
niets dan huid in de wind
licht genoeg om door…
Tussen verlangen en oordeel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
351 Wakend,
altijd wakend,
terwijl de tijd
zich losmaakt
en wegvloeit als zand.
En ergens
tussen verlangen en oordeel
ontstaat een stil besef:
niet alles wat pijn doet
vraagt om straf.…
Toeschouwer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
215 Omdat de brute overmacht
het wint van het verstand,
spoelt de illusie van controle
als droog zand uit zijn hand.
En vreemd genoeg brengt dat een rust;
het vechten is voorbij.
Niets te verklaren, niets te lijmen,
de ondergang maakt vrij.
Geen schild, geen schijn, geen tegenweer,
het hoofd heeft gecapituleerd.…
Synode 2014: Ze dronken een glas…
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
758 In Rome is het resultaat ontknoopt:
Schoorvoetend blijkt een slotgeschrift geschreven
Waar veel meer bij het oude is gebleven
Dan Paus Franciscus stiekem had gehoopt
Hij is niet bang zijn bisschoppen te tarten
En sprak verwijtend van gesloten harten…
DE STRAAT OP, IK GA DE STRAAT OP 13.00 uur MORGEN 24 MEI, DAM, AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
434 Ik ga de straat op
Ik loop mee
vooral vanwege
de brutaliteit
dat ze zich bemoeien
met de seksualiteit
van een ander
dat zou verboden moet worden
dat verbod zou verankerd in de Grondwet moeten komen
want ieder mens is anders
want iedereen is uniek
daarom loop ik mee
en voor de rest van ongehoord Nederland
waarvoor ook het Staatshoofd zich…
Den Haag, haar duinen en de zee, éénheid in vrijheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 beschermend, liefkozend liggen haar armen om mij heen
haar zand glijdt zacht schurend van mij af en
nestelt zich in de lijnen van mijn hand
ik schud en zij laat los, ik kus en zij geeft zich bloot
blank met pluimen aan de randen, rakend aan het water
rakend aan de zee, spelend, altijd spelend
in dit nu vrije veilige land
de bunkers, groot…
een gesmeed juweel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.491 scherpte
van vele kanten
het glas dat brak
als ik ze wegsmeet
de splinter die me stak
jij was geen steen
maar een gesmeed juweel
de diamant nog ruw
een stalen setting deed
je glanzen als fluweel
ik polijstte je
het zicht werd zachter
oogde meer facetten
je ving de zon, brak
licht tot kleurige rozetten
jij werd de bron die
zand…
Stille parels
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.113 Mijn passie ben jij en het
Geluk dat jij bergt in jouw hart
Inmiddels zijn we aanbeland
Zwijgzaam, maar open
Liggend in warm zand…
Walsend door
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
780 Walsend door de golven
langs het lichaam van de nacht
omgeven door woeste zinnen
klinken letters zinderend zacht
namen ooit geschreven
in wild opwaaiend zand
stampen weten in vergeten
langs een uitgestoken hand
galopperend door de stroming
begroet het licht een nieuwe dag
diep verscholen in een duinpan
hoor ik nog immer jouw lach
zandkorrels…
je handen sterven later
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
787 hoofdpersonen vechten
maar niemand wint
je ogen zijn gekluisterd
aan het spel
je aandacht is geboeid
ziet blikken die
snel kunnen doden
je hoofd laat schimmen vrij
met duistere gedachten
ze ondermijnen fantasie
betoveren de goede krachten
en overheersen met magie
stemmen schreeuwen
gedachten flitsen schimmen
de wereld is los zand…
Zonneklaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
856 Met de laatste rollende golf
slaat het bootje op het zand
alle kracht kan niet voorkomen
dat een weg terug verzopen is
eelt op beide handen toont
het knokken tegen de stroom in
haar huid, inmiddels licht getint,
verbergt bont geslagen blauw
lippen gebarsten door verbijten
en pijnlijk bijtend zout trekken
een harde streep in het eens zo…
De Gletsjer smelt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
684 De vlokken vallen laag na laag
Een tapijt van kristallen
Aan de bodem tot ijs verdicht
Het schuift over een ruw bed
Steen verpulvert in zijn stroom
Zand, leem en keien
-Die krassen in zijn flanken-
Stapelt hij voor zich uit
Smeltwater mengt zich door kruimels rots
Hij rolt zijn tong van melk uit
(Traag…Eén meter per dag is genoeg)
Zo…
Daniel Billiet
gedicht
3.2 met 30 stemmen
15.201 Schelpen schikken in mijn handen
tot een kring op het natte zand.
Nonnetjes, standgapers en zaagjes.
een paarden zadel en een wijde mantel.
In het midden hoorden een wenteltrap
en een glanzende tepelhoorn.
Wat trokken de wentelende dronken
golven van mij mee naar zee?…