4358 resultaten.
Struiken van de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Er zweven onverzadigbare engelen
door het park, ze dragen vleugels
van angst en een kroon die pijn doet
Hun hart is gewond, eenzaam
Het weet niet meer in wie het woont
De bomen kunnen hen niet helpen
Zakkenrollers loeren in de struiken
van de verborgen liefde
De wethouder stuurt politie
met boeien de nacht in
De mensen sluiten hun huizen…
jeugdig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 gestrekt ligt een boom,
kaal geschoren voor me uit
een uitdaging is geboren
en spring luid op het ronde hout
de armen houd ik uitgestrekt
om te balanceren als een jonge vogel
mijn glimlach is breed
en de ogen glinsteren aldoor in veelvoud
snelle pasjes dragen mij
als het ware speels vooruit
en raak steeds meer in vervoering
door…
Triggers
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
484 Een pruik ging zij zelfs voor hem dragen
Plezieren, plezieren, plezier
Zij wilde hem zo graag behagen
Emotie, emotie, vampier
Hij viel op blauw bloed en studeren
Verstieren, verstieren, verstier
Zij bespraken hun levens en zeren
Als ridders met open vizier
Zij poetste haar tong en haar tanden Manieren, manieren, manier
Tot zij door…
nabijheid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
612 je knipte het koordje
van je kinderwanten door
zo is het begonnen
ik laat je los zei mama
het laatste stukje mag je rennen
wees opmerkzaam mijn kind
het onbedoelde
het ongewisse onverwachte
het is er allemaal
de goudvis in de kom
de grote schaar het kostbare glas
veel maar niet alles leerde ik je dragen
deze afstand is
de grootste…
Glimp als reflectie
netgedicht
5.0 met 184 stemmen
721 op een
onbewaakt
ogenblik
was ik tot
mijn schrik
de rode draad
verloren
onze levenslijn
als houvast
in bange dagen
die hoe dun
ook uitgerekt
ontzettend veel
liefde kan dragen
het voelde alleen
voor het eerst
niet verbonden
in de realiteit
van alle dag
waarin jouw lach
mijn leidraad was
hoe ik ook
mijn oren spits
ik zal het…
Oogcontact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 zij leek
te staren
om buiten
haar blikveld
energie te
vergaren voor
een komend
confronterend
oogcontact
nog kon vocaal
geen passende
zinnen en woorden
vinden om het
onderhuids
gevoel van
onbehagen
naar buiten
uit te dragen
het spel dat
haar vingers
speelden met
licht en schaduw
was voor insiders
een openbaring
van wat er…
Bercy
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
624 Ik verkoop geen angst,
voor wanneer de ramen
boze ogen dragen
Vooral de lucht spreekt mij
vreemde woorden tegen
Het gevoel van een terneergeslagen lijster
die maar zingt en zingt
Een ballade over het gemis
van jouw stem in de stegen,
metrotunnels
en straten van deze verlopen stad
God, wat verlang ik naar de lente
van vervlogen dagen vergeten…
Winterklaar
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
524 nog is er
het speelse
gefladder van
jonge blaadjes
op ondeugende
vlaagjes van de
lichte lentewind
toch zullen ook zij
binnenkort de koelte
van het zomers groen
moeten dragen
nu nog in hun kleurig
fleurig herfsttapijt veeg
en opruim al voorbij
alles is afgedekt
ook de kleine knoppen
winterklaar verpakt
in afwachting van licht…
Leven
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
678 we leren hechten en knopen
om het leven achterwaarts te begrijpen
geen twee tellen duren even lang
we worden kleiner en kleiner
van al dat hoge vliegen
weten dat een koploper niet de eerste hoeft te zijn
we zien dat dwarsliggers spoorstaven dragen
dat mooie woorden niet altijd de ware zijn
om tij of onheil te kunnen keren
we leren hechten…
Nestwarmte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
894 ontbraken,
en bij elke terugblik glanst het verenkleed
nu ouderzorg en toewijding zijn gevlogen
blijft ‘t gemis aan nestwarmte ronddwalen
wat schrale takken zijn gebleven
destijds met zorg bijeen gesprokkeld
houden niet alleen het begin vast
maar helpen ook de sprong vooruit
bij het leven te omvleugelen en tegelijkertijd
‘t verlies te dragen…
nachtbraker
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
412 dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg teken
maar ik voel me eindelijk
bevrijd uit het roestend
keurslijf van logisch en
gewoon doen dat anderen
nog braaf dragen…
Nachtbraker
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
359 dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg teken
maar ik voel me eindelijk
bevrijd uit het roestend
keurslijf van logisch en
gewoon doen dat anderen
nog braaf dragen…
Nachtbraker
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
331 uren
dezelfde value houden
ik ben lang meegegaan
vroeger opgestaan
eerder naar bed gegaan
maar ik kwam mezelf
weer uitgeslapen tegen
heb de strijd opgegeven
zit nu aan koffie en brood
voor anderen lijkt
dit een veeg teken
maar ik voel me eindelijk
bevrijd uit het roestend
keurslijf van logisch en
gewoon doen dat anderen
nog braaf dragen…
dit persoon houdt er niet van herinnerd te worden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
405 de liefde en de dromen vervlogen
waarheidsval en betichting, vluchtige ogen
de minste herinnering
en woorden bogen gericht opzij
omdat geen lucht alsnog ‘t einde was
’n nieuwe lezing
als we ‘t op ‘n scherpere manier doorzien
‘t eb en vloed van gevoel laten stromen
mogen bloeien als ’t ijzeren hart
in de hand van ‘n ieder die dat nog dragen…
Hé Noor,
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
498 Tamar schrijft een droombrief aan Noor
hé Noor ik droomde dat jij mij
een kaart stuurde en me vroeg
wanneer ik bij je spelen kwam
en dat we dan deden alsof
de oorlog niet bestond
we zouden kapotte huizen
met kralen versieren en uit
klei toverden we een vogel
die ons dragen zou
en dat we bloemen zouden
schilderen voor de aller…
Ineens wat vreugde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
228 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Aswoensdag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
332 We willen delen met de velen
die het aan alles echt ontbreekt
we willen bidden en soms vasten
zoals ook Jezus tot ons spreekt
en dragen mee elkanders lasten.…
ik leef voor hen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
565 Het voelt als een last die ik moet dragen.
Ik wou dat iemand anders het overleefde en niet ik.
Ik wou dat jij dit verdriet
niet moest verdragen.…
ravijnpijn
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
391 rode mieren marcheren
ongecoördineerd door
de zenuwbanen
onderhuids kietelen
duizend-en-één
atoomfantoompjes
het vel versteend
spieren en verwante
aanhechtingen trekken
pijnigen en treiteren
gewrichten weigeren
het licht nog te dragen
botten worden uitgehold
en razend volgeblazen
met helse heksenketelstoom
zonder schroom…
Liefde in zuiverste vorm
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
247 Er is een liefde die verder gaat
dan alle aardse zaken
groter voelt dan het heelal
Er is een liefde
van cel tot vrucht
van dragen tot eerste ademzucht
van vasthouden, voeden, stapjes
traantjes, troosten, bemoedigen,
aanmoedigen, leren, zorgen, praten, tot in vertrouwen loslaten
Er is een liefde die geen woorden nodig heeft voor betekenis…
Hoop
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
269 Mocht toch mijn ziel het wachten dragen
en weten dat er straks weer zon en licht
zal zijn en oeverloos verlangen
en dat er appels aan de boom gaan hangen.
Durf wachten, vragen, zoeken en vertrouwen
en wijsheid vinden die geneest
van al te klein geloof, wacht op de Geest
die nieuw maakt, vrede brengt en troost.…
zoemen en wiegen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
119 nog
te dromen en herleef je
de nacht in het spel
dat wij samen vergaarden
tijd raakt in herinnering zolang
deze wonderlijke hitte lust
openbaart als een late tulp
die het snoepen van haar
nectar toelaat
daarom wil ik zoemen
en wiegen op je lendenen
je heupen laten vlinderen
met onze verstrengelde
vleugels die ons verder
zullen dragen…
Liefdesbron
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
246 Ik zie het wel
in het isolatieglas:
mensen dragen zichzelf
op hun rug
Hun hemden zitten strakker
dan hun huid, ze kijken
trotser dan een pauw
en paraderen
met zelf-gebonden handen
in de lucht van hun droogwindige
darmbacteriën, ze zien het niet
als hun probleem
dat mensen gespannen zijn
opgejaagd door de maatschappij
uiteindelijk…
Je hoeft het niet alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
154 Een kind hoeft niet de wereld
op zijn schouders mee te dragen.
Het mag een toren bouwen,
huilen, spelen, vragen.
Soms begint ‘veerkracht’ klein:
een stoel, een warme boterham,
iemand die naar je luistert
en blijft, ook als je zwijgt.
Tot je weer naar buiten rent,
de wind voelt langs je wangen,
en weet: ik mag de wereld in.…
Ik ben die man
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
601 WAT BLIJFT
Ik draag mijn ziel in stukken.
Niet zichtbaar.
Niet toonbaar.
Ze zullen het pas begrijpen
als ook zij
leeg achterblijven.
Of misschien —
nooit.
En tot die dag
zwijg ik.
Sta ik recht.
Doe ik voort.
Niet voor mij.
Voor hen.
Altijd —
voor hen.…
Namen
gedicht
3.2 met 63 stemmen
27.420 Ik draag ze als een doem.
Mijn stofnaam mens
Een mager woord, een woeker,
Een overschrijden van de grens.
Mijn eigen naam, die niemand kent
De som van al mijn trilling
Van mijn lot equivalent
Tegelijk mijn warmte en verkilling.
Plaatsnamen, zaaknamen.…
ik breek je veren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
827 je
veren als je neerstijkt
op mijn woorden en
ze gaat vermoorden
stuk onbenul
dat geen gevoel geeft
aan de zinnen omdat
je bang bent je te laten
raken diep van binnen
je lach is nonchalant
denkt wetenschap naar
eigen hand te zetten
om een ander dieper in
het graf te kunnen leggen
jouw kuil is al gegraven
niemand zal je dragen…
Verder dan het leven
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
2.556 Jouw angst en onvermogen
Mijn tranen, droog en zwart
Ik draag je in mijn hart
Tot ik wakker word
Morgen
Misschien
De haat diep in jouw ogen
Het vult mij met jouw vuur
Blijf bij mij tot het uur
Dat ik wakker word
In jouw dromen
Misschien
Of misschien ook niet
Voor eeuwig of voor even
Zo leeg maar vol van leven
Tot…
Boekarest en de goot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
952 ...Want in Roemenië
goddelijk apathisch
waar al meer dan tien jaar
geleden een god werd
weggezonden omdat de mens
hem niet meer moest
draaien steden langzaam
om de as van de inflatie
draaien de nek om dragen
vrouwen het hoofd in
doekjes voor het bloeden
de jaren vijftig
wederopbouw
veegt men straten
die nog vol bladeren waaien zullen…
Troost
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.161 Het doet me pijn als jij je sluit
Ik doe mijn best en meer
Zoveel meer, onzichtbaar veel
Het gaat verloren in hectiek
Maar draag met liefde graag mijn deel
Toch zal het stoppen
Ooit verdwijnen
Neem ik mij steeds vaker voor
Na weer een huilbui
Zachte troost
Ondanks dat draait alles door…