2736 resultaten.
Reis door de woestijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 lang toe
Behoor trek ik mijn
Lot aan en reis
In doodspijn heel
Alleen door de woestijn
Die het leven voor mij
Geworden was - dodelijke
Eenzaamheid zoals alleen
Echte eenzaamheid kan zijn
Op zoek naar een bron waar
Ik wat water kan drinken
Dat mij verlossen moet van
De helse verzengende hitte
En als ik na uren zwerven
Eindelijk…
Schaduwvriend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.097 Daar waar droom en schaduw
elkaar in stilte ontmoeten
voel ik de eerlijke behoefte
jou opnieuw te begroeten
onder die wolkenlucht
bij de onstuimige rivier
van dromen zonder woordverleden
misschien, vriend
is onze vriendschap nu volwassen
niet meer achterhaald
door verleden en vergeten
eindelijk dragelijk in het heden
zwijgzaam, behoedzaam…
DE DRIE WIJZEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
794 Tot die eindelijk begrijpen,
Dat hen onrecht is aangedaan.
Dan zijn de poppen aan het dansen.
Hoe draaien ze de zaak weer terug?
Ze wringen zich in vele bochten,
Maar het veranderen? Dat gaat niet vlug!…
Allemaal waar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
488 ‘t is waar,
allemaal waar
en toch,
wie weet
helpt dit immens gebeuren
zodat we eindelijk en samen
een leuker liedje leren fluiten?…
Mephisto
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
501 (WAR child II)
Eindelijk dan toch
zal slechts ten koste van
in een krimpende pijn
van radeloosheid
zeker ook dan toch
voor eeuwig, dus altijd
de laatste Mephisto
de enige zijn
Zich bewust van het feit
dat chaos zijn winst is
die tekenend zal zijn
Vermoorde onschuld
tekent gezichten
die echt beter weten
maar 'money', geld, …
In de knel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Eindelijk word ik opgeheven.
Lig overdwars in mijn bed.
Mijn voeten op de beddenplank.
De wekker is gezet.
Er wordt héél goed op de tijd gelet.
En met het oog op de display
wordt het mij kort en bondig gezegd:
“De tijd is om, ik hoop dat U het redt.”
Het ligt niet aan de mensen,
ze werken ook, als poppen aan een touwtje.…
Zo, zo troosteloos
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
595 Tot ze eindelijk wakker werd de blauwe plekken zat,
ze stilletjes de woning verliet, om nooit meer terug
te keren, ook al had
ze haar hart gevolgd, ze hield van hem,
met heel haar hart, nu nu zit hij daar wachtend op
wat nooit meer
gebeurt, ze blijft weg. Voorgoed.…
Valentijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
656 Misschien zeg je
ik doe er niets aan,
maar ik zeg je,
doe er iets aan,
maakt niet uit wat
misschien in een bad
of achter een zakje patat,
met z'n twee, heel gedwee
en verstild
of eindelijk wild,
met zijn drie, of z'n vier,
met zijn allen,
't gaat niet om de getallen,
en als je alleen,
slecht ter been,
dan nog geen geween,
bedenk in…
Zomertijd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
654 Zal nu een zomer lang de zon weer schijnen
De dagen kleuren door bloem en kruid
Bomen weer jubelen van het vogelgeluid
Eindelijk kou en sombere wolk verdwijnen
Zal nachtelijke hemel weer vol sterren staan
Ergens in het hout de nachtegaal zingen
De wereld is weer vol jeugdherinneringen
En aan de hemel schijnt een glanzende maan
Dan wandelen…
leven zonder jou.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
721 de tijd gaat vandaag heel traag,
langzaam gaan de minuten voorbij,
mijn hoofd zit vol met die ene vraag,
wanneer kom je nu bij mij,
auto's komen fietsers gaan,
mensen lopen gehaast op straat,
de tijd lijkt hier echt stil te staan,
maar mij is het allemaal waard,
daar ben jij dan, de liefde van mijn leven,
eindelijk sluit ik mijn armen…
Goddelijk in het zijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 code overleven werd gegeven
maar er was geen beginnen aan
binnen 48 uur was het gedaan
nog draaien diensten
op de automatische piloot
maar de menselijke ziel
is dood en het verval
overwoekert door entropie
de restanten cultuur al overal
ooit zal in een zichzelf
zuiverende natuur schoonheid
weer naar volmaaktheid neigen
leven eindelijk…
Schiet nou op, Amor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Man, schiet toch eindelijk een keer die stomme pijlen af,
zodat ik tenslotte af ben van al die eenzame nachten,
de onzekerheid voelt aan als een martelende straf,
bijna help ik dan maar mijzelf bij dit eindeloze wachten.…
Een belofte te ver ...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 "Fijn hè," zei ze, "dat het eindelijk weer mag!",
toen ze een glas rode wijn op mijn eettafel zag.
Verbaasd trachtte ik te raden wat ze bedoelde
en op welke gedachte die opmerking wel stoelde.
Ze zag mij peinzend stokstijf in de kamer staan,
"Of ga je mij vertellen dat je niet hebt meegedaan,"
riep ze.…
REM
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
591 Moet het Westen niet eens op adem komen
en haar lifestyle eindelijk screenen
zodat ons milieu weer menswaardiger,
maar ook klimatologischer klopt?
De spreeksnelheid is stressig toegenomen:
vlot willen wij overkomen, snel zaken maken,
de zoveelste miljonair worden
alsof een Grote Manager ons afvinkt bij God.…
Getijdekracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 Gisteren brak even open
en vertrouwen
straalde een ster een levenlang naar mij toe –
in het lichaam
hartslag ongedwongen kloppend,
het koude hoofd legde zich te rusten
op jouw melkweg en zei eindelijk
ja.…
Vrijdenkertjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 waarmee veel ellende of soms
zelfs vreugde gaat beginnen
nog niet belast met wat er zoal hoort
waarmee die onbetaalbare onbevangenheid
rücksichtslos wordt vermoord
stukjes hemel neergedaald op aarde
het duurt slechts even
heeft tijdelijke maar een
onvervangbare waarde
en niemand niemand
kan het verhinderen
maar God nu begrijp ik
eindelijk…
Belastingparadijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
615 Daar is dan eindelijk vraag eenentwintig
De Bredeherwaarderings-kapitaalverzekering:
De gouden bergen handdrukregeling
Van God voor allen en
ieder voor zich!…
Ree
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 En we liepen over bruggen,
langs water, een bos en een pad
en ik zag je een ree naderen
Waarschuwde om stil, wij allebei
Zo lang...ik zei wacht tot hij gaat
Eindelijk toch nam ik een pas
Zag toen pas zijn jong
Waarschuwde je weer
Hij is niet echt, zei je
En ik..zag toen het verroeste metaal
En ik bleef zeggen: verroest!…
Weerzien
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
720 Jouw lievelingsmok
Naast de mijne
In mijn huis
Eindelijk thuis
Na alle tijd van zorgen
En van opruimen
Neem ik jou mee
In een pakje servetjes
In een flesje parfum
Jouw sloffen naast de mijne
Ik heb ze gewoon dubbel nu
Want we droegen dezelfde
Dezelfde maat ook
Pas gekocht nog
Voor lekker warme voeten
Vlak voordat…
stormkracht 53
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 ik sterk en heel alleen
krijgt geen storm mij van de been
maar
hoe graag zou ik vallen
vallen in de armen
in de armen van die
die mij het liefste is
om dan weer op te staan
blij en verbonden voort te gaan
handen uit de zakken
hakken uit het zand
handen in de zijne
samen vaste voet aan land
twee jaar zocht ik ver van huis
kwam eindelijk…
hervormingsagenda jeugd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
458 als ik de vele plakkaten lees
waarmee zij elkaar bestoken
met verwijten over en weer
dan vraag ik mij stilletjes af
komt er ooit eindelijk iemand
die nu van doorpakken weet
met gewoon gezond verstand
de perspectieven wegen durft
met gevoel voor urgentie ook
de dans om de hete brij heen
met moedige lef doorbreekt
door keuzes te durven maken…
NACHTMERRIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 haar beslist helemaal niet
buitendien bezat hij ook veel te veel kracht
Haar ogen huilden om haar intense verdriet
in aanvang erg hard daarna enkel nog zacht
Ruwe stompen hadden haar murw gemaakt
enkel haar zachte snikken leken er te horen
Hij lag op haar eveneens even poedelnaakt
zij had reeds lang in stilte wraak gezworen
Eindelijk…
Wonderlijke stiltetijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 open
om het donker
koele hart van
het huis te luchten
in siësta tijd waar
stilte heerst en
rust lokt om elkaar
zonder woorden te
verstaan in een tijd
die stil lijkt te staan
daar geland
op beide voeten
in stabiele stand
moet voldoende
zijn om in deze
wonderlijke
stiltetijd op het
heetst van de dag
waardoor stress van
een jaar eindelijk…
Masterplan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
528 zij in hun waanwereld dachten
dat zij hemel en aarde bezaten
Toen zij over de graven peddelden
knaagden zeeën gestaag aan het land
en de aarde langzaam stierf
onder de zweep van het masterplan
Toen zij het bloed in hun bange monden
proefden op een rit door de lucht
en de vernietiging daar was
herrezen wij uit de loopgraven
Toen we eindelijk…
"De Spoedcursus"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
569 En misschien, is dat het moment waarop we eindelijk begrijpen dat heling nooit in een potje zat, maar in een omhelzing, een ademhaling, een herinnering aan wie we werkelijk zijn.…
De taal van ons hart
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
442 die gewoon tussen
ons woonden die
ineens laten zien
wie ze echt zijn
griezelig hoe alles
binnen een seconde
kan veranderen
dan zie je het land van
afkomst en merkt hoeveel
er eigenlijk al lang
tussen ons wonen
ook wij gingen hen voorbij
waren in die transitie erbij
om later bij hen aan tafel te eten
ongekende spijzen samen
eindelijk…
Stormlicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
345 Stilte is de plek
waar mijn gedachten wachten
tot ik eindelijk kan volgen—
en dat lukt me nooit.…
Groter dan stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 En terwijl buiten alles haast had,
groeide binnenin een ruimte
die niet meer terug wilde krimpen:
een nieuw begin dat zich uitvouwde
als een hand die eindelijk open durft te liggen.…
Onderdeel van een groter geheel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
686 Er is veel om over te bezinnen
wanneer de tijd daar eindelijk is.
Ik hou mijn adem in van binnen,
verzacht de angst voor het gemis.
Wanneer het zover zal zijn, ooit op een dag,
en de wereld geruisloos verandert van kleur,
zal ik gaan zonder dat ik het merken mag,
voorbij de drempel van de tijdige duur.…
De prachtige nazomer
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
77 In dit tussenland, waar
geluiden zachter worden en schaduwen
langer ademen, komt iets in mij voorzichtig naar
boven, niet om te spreken maar om eindelijk gezien te worden.…