3138 resultaten.
Ode aan Domino ofzo.
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
922 Hij heeft in zijn bruine trouwe gouden regenbogen ogen
Rijkelijke belofte van knettergekke botjes aan de bomen
Even genoeg van sofa maf geknuf en tv, weer die wilde rozen
Bewondering ook verwondering, zo verwaarloosde tuin puur natuur ongeschonden
Schreden voorwaarts, echt nooit verwacht, tout court
Heden een grenzeloze empathie, uitgroeiend…
Adventus est
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
569 Blijf me tenminste aanhoren:
de Belofte is komende!
Het verleden voltooit. Het heden ontknoopt --
Volhard Waarom het allemaal is begonnen.…
Alleen jij speelt met mijn huid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
430 de belofte van jouw handen brengen
blijdschap in mijn bestaan; brengen
van buiten terug naar binnen wat warmte
waarop ik verder zal kunnen gaan.…
Irene
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Het grijzig zicht dat zwaar hing
als een blokkade voor inspiratie
transformeerde in belofte.
Het thema 'muziek' vloeide halleluja als vanzelf
en vervolgens snuffelden wij in kunst.
Wij waren niet wars van bevallig naakt.
Vanuit Matisse of Mondriaan als bron
klotste een woordelijk stroompje.…
gouden gift - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 als de zon vanavond ondergaat
kent ook deze dag weer belofte
dat er morgen een nieuwe komt
vergeet daarom nooit de dagen
dat morgen nog onvatbaar was
waarin uren traag voorbijkropen
omdat de toekomst zich sluierde
met de wikkels van onzekerheid
ook op de jaardag van jouw leven
krijgt morgen zo nieuwe betekenis
meer nog dan een duiding van…
Protocol: vriend of vijand?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Een woord als een routekaart
vol belofte van orde,
een bakensysteem in chaos,
structuur in wanhoop—
veilig klinkt het,
maar soms wordt het een tunnel
zonder einde,
waar je alleen nog
loopt op automatische piloot.
Toch, als het samen gemaakt wordt,
kan een protocol fluisteren:
“Hier is houvast.”…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 Het licht aan de horizon is
een dunne, oranje belofte die snel wordt
ingeslikt door de dag. De bomen staan als in een
groepsstilte, hun takken houden de koude wind zachtjes tegen.
Ik voel de resonantie van
hun serene aanwezigheid die door hun
hout snijdt.…
Tezamen met herders en engelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
437 Daar vinden wij de moeder en haar kind
ons vele eeuwen reeds belooft
het heilig teken dat God ons bemint
Zijn belofte aan ieder mens die steeds heeft gelooft.
Laat ons knielen bij die kribbe neer
bij het Kind dat ons eens bevrijden zal
want Hij is de Zoon van God, onze Heer,
onze Koning nu geboren in deze stal.…
Stille tuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
359 Een rode roos
ontluikt, rijk
aan vergeten beloften –
haar scherpe doornen
delen de diepe
prijs van passie.
Bijen brommen
traag hun blijvend,
oud refrein terwijl
dauwdruppels dansen
delicaat op teer,
groen blad. Hier
heerst geen haast,
geen harde stem
die stoort – slechts
zacht gefluister
van de slapende
aarde.…
In het Oog van de Storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 Ik weet dat dit oog zal verdwijnen,
dat de stilte geen belofte is.
Spoedig zal ik de chaos
weer onder ogen moeten komen,
wanneer de storm terugkeert
om alles wat stil was
opnieuw in beweging te brengen.…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
337 Wanneer je stem zich mengt met de avond,
wordt de wereld lichter, bijna doorzichtig,
alsof elke ademtocht een belofte draagt
die zich moeiteloos in mijn hart verankert.…
Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Omhoog reiken de jonge, buigzame takken
als open armen naar het oneindige blauw,
ze vangen het gouden licht van de ochtend
en dragen de belofte van frisgroen blad.
Zo staat de boom als een zwijgende getuige
tussen de vaste aarde en de open hemel,
een symbool van innerlijke, onstuitbare groei
die standhoudt in de stroom van de tijd.…
De verwarring
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.959 Vrienden zeiden op de vooravond wat ik nog niet zag:
Jouw gebroken hart is niet meer aan elkaar te kleven.
Toch had zij mijn hart weer weten te veroveren.
Voor één avond bleek alle pijn een vergissing te zijn.
Lichamelijk en geestelijk leek zij te kunnen toveren,
maar toen de ochtendzon kwam voelde ik mij heel klein.…
internet liefde...?
hartenkreet
3.5 met 47 stemmen
3.874 weer een illusie rijker
en een gebroken hart gratis erbij!…
Ik zal vechten tot het einde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 Ik ben geen opgever als ik iets wil zal ik er alles voor geven
Ik ben een strijder een krijger uit het leven
Ik ben in het verleden al kapot gemaakt en heb wel eens opgegeven
Ik ben gebroken geweest en had al mijn hoop wel eens verloren
Ik ben gestorven de ouwe ik is overleden die is helemaal verdwenen
Als een feniks opgebrand in as vergaan…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 zwart
alleen het wit van bloemen
had zijn kleuren al ontloken
in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd hem te fel
hij heeft op tijd de dag ontdoken
onrust had zijn nachten al gebroken…
Adzhemyshkaiy
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.267 staakte
Zielen eeuwig geborgen delen
In de duisternis van de schacht
Hoort de schreeuw van velen
Nimmer geborgen altijd op wacht
-------------------------------------------------------
Vijftien duizend Partizanen, vochten bij Kerch, Grimea Ukraine
Tegen een overmacht van nazies, 1940/45 ondergronds verzet,in de steen groeve,
werd gebroken…
Spreek tot mij!
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.408 wentel gekke wind het stof in kringen
de veel te vroeg gevallen bladeren
met dode bloesems die vergaderen
dans met resten van papieren dingen
draai mijn zinnen, spreek mijn woorden
hardop luid en laat ze galmen
dein dan mee met groene halmen
draag mijn stof naar kanten boorden
jij dwaze vriend de wind
mijn ogen zien je wazig
mijn stem gebroken…
Koude nacht
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.272 je hoofd heel zacht
Op mijn warme schoot
Voordat je me in je armen sloot
Op net zo’n regenachtige koude nacht
Verklaarde jij me je liefde heel zacht
Je trilde als een jongentje van acht
Toen je die woorden haperend uitsprak
Nu fluister ik je naam heel zacht
Het gemis is tien keer groter dan ik had gedacht
Terwijl het stormt in mijn gebroken…
nadagen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.780 smijt onbaatzuchtig met de laatste krachten
-de kou laat nu niet lang meer op zich wachten-
hij strooit de levensvreugd die hem nog rest
de zomergasten zijn nog niet vertrokken
ze wachten op het teken voor de vlucht
de stilte wordt verbroken door gerucht
vanuit de verte roepen zacht de klokken
je strompelt op pantoffels stil naar buiten
gebroken…
De dertiger
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.170 Leve vuur en sprokkelhout
Al breekt een storm de bomen af
het diepste donker raakt je niet
Als duiven op het dak vergaan
sterft binnen slechts
de volksmuziek
Wees bang wanneer het lichter wordt
- In daglicht zien ze wie je bent:
een bang, verlegen, aardig mens
Gebroken,
maar nog niet kapot…
Lokroep achter tralies
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.223 mijn vleugels zijn gebroken,
mijn veren dof en vuil,
mijn ogen mistig
van niet meer
in te houden tranen,
mijn stem
verstild in zuchten,
een zuidenwind,
wat een noorderstorm
zou moeten zijn,
fluistert:
'help mij...
in kan het niet...
niet alleen...'…
Blufpoker
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.243 “Kom maar” vulde ik gretig in
Maar de wens verfde de droom
In gebroken wit, ik tuimelde er midden in
Een fata morgana, een pop van chroom
Die ik nu nog schandelijk, schadelijk bemin
Zo leg ik gulzige woorden op jouw tong
Kom maar, nader, blijf
Het was toen het bloed kolkte en zong
Het was bluf toen ik zei
Ik lust je rauw en lauw, mijn moordwijf…
Bevroren ogen
netgedicht
2.6 met 32 stemmen
1.359 IJsblauw glas, waaruit wij
gulzig onze liefde dronken
ligt gebroken op de vloer
De scherven groeven
bijtend zeer
druppels pijn delen
de zoete wijn
Hoe dronken was ik
van geluk
toen ik niets anders zag
dan het diepste meer
in jouw waanzinnig
blauwe ogen
Maar nu de waarheid
raak heeft geschoten
weet ik mij verloren
en bedrogen
in al…
Ware Wanen
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.454 Wie is er nu het bangst
Voor zijn eigen angst
Gekronkelde gedachten
Die realiteit verkrachten
Wie voelt zich gekeeld
Zwart in eigen spiegelbeeld
Gebroken verwarde ziel
Verwaarloosd zwak fragiel
Wie gaat door diepe dalen
Blinde angst om te falen
Weggezakt in het duister
Enkel nog triest gefluister
Wie leeft in ware wanen
Vlucht in…
Een hoofd vol stilte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.856 De stilte die hem als de nevel zo intens kon omringen,
verhuld in woorden die niet werden uitgesproken,
die als mieren uit de lijn waren gebroken.
Als kinderen waren ze de uitdaging aangegaan
met het prinsesje dat alle woorden kon afslaan,
Eén teder gebaar had ze nodig om zijn stilte te bedwingen.…
Met weigerende keel
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
774 En als mijn stem al eens hees wordt,
is het door toedoen van felle woorden,
die razen als een trein door een tunnel
en me achterlaten
met een strottenhoofd van gebroken glas.
Dan blijft me enkel de spiegel
van de droomwereld, waar ik instap
met knieën van broos papier.
Want mijn stem moet voor jou
wel smaken als repen dode huid.…
Ik laat jou gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
952 Niet meer stoeien in de morgen
nooit meer dansen in de nacht
elke dag heeft een zwart randje
warmte wordt niet meer verwacht
Ook de zonnestralen lijden
schijnen zacht gebroken licht
willen duist're gloed omarmen
glans geven aan jouw gezicht
'n Rail van tranen door het leven
trekt een wissel op jouw geest
zelfs de sporen van de liefde…
Laat me slapen
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
1.772 me niet waker
Maak me niet waker laat me dromen
Ik wil geloven dat mijn liefde echt is
Als je me waker maakt, ga ik huilen
Huilen voor mijn liefde
Die ik verloren heb vandaag
De woorden die uit zijn mond kwamen vandaag
Zijn woorden laten me huilen vandaag
Mijn tranen vullen de zee
Hij was mijn wereld, mijn alles
Mijn hart is nu gebroken…
Hetzelfde lot
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
5.082 Toen de schemering de mensen naar binnen riep
en het licht gebroken deze dag verliet,
opende ik met groeiend verlangen de deur
die een toegang tot het onwaarneembare schiep.…