43953 resultaten.
portret van de gevederde koekoeksbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 zijn zonnehoed vindt weinig houvast
op het smalle hoofd
daaronder zijn licht spottende ogen
die kijkers op afstand houdt
de groene shawl rust als
een moeder over zijn schouders
alleen op de wereld maar niet helemaal
na het vallen wel weer opstaan
kijk een geluksklokje en hier
staat de gevederde koekoeksbloem
nee die naam is niet…
Begankenis
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 Wij allen zijn monaden
Wij dansen op en neer
Wij hinken heen en weer
Op steeds andere paden
Wij zijn bezielde vonken
Op weg naar de mystiek
Akasha De Kroniek
Voorlopig vreugdedronken
Wij vallen terug of stijgen
Op weg naar het Niet Iets
Naar Heelheid in het Niets
Waar wij weer vorm verkrijgen
En eindelijk ervaren
Waarom wij pelgrims…
Er is leven in de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
507 Het is een stil geheim
dat vloeibaar goud
onzichtbaar stroomt
in langgerekte sporen
van de dorstende aarde
Dat de wind de tranen droogt
bomen krakend ter aarde vallen
zout als parels ligt op een bed
van kale takken
Dat de Tijd hier geen eeuwigheid
meer heeft om besef te laten rijpen
want het noodweer loeit met druppels
van tranen dat…
Wolken in een waterplas
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
605 Niets om over te vallen
even zwaaien soms
met een theedoek-vlag.
De jaren gingen tellen
uit het donker rezen barrages
iconen van vijandigheid.
Op bittere grond beland
achter zwaktes verschanst
in onthechting thuisgeraakt.
Zou het kunnen?…
ZOMERTIJD....hedendaagse tekst op Summertime van Gershwin
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
407 Zomertijd
maar d' wereld is 't winter
herfst ver weg
en de lente is zoek
zomertijd
maar bommen die vallen
het huilt kleine baby
dit (seizoen) is een vloek
zomertijd
veel eerder liever dan later
heb honger naar vrede
dat is mijn intens verzoek
maar tot dat momentum
is troost wat mij wat kan verzachten
(kan troost mij slechts verkoelen…
Ik wil je houden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
468 het leven lachen laten, glunderen
als het even kan; als het ziek-zijn
naar een achtergrond verdwijnt;
het lijden kwijnt in jouw bijzijn,
sterren vallen in het niet, de zon
als tweederangs bron van warmte,
de zinnen vliegen uit de bocht…
en toch
zou ik liegen
als ik niet zou zeggen:
ik wil je houden.…
Zullen we
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
242 Zullen we
Zullen we samen
sterren kijken
bestel jij dan de nacht
ergens in het korenveld
of aan de rand van de zee
dan vraag ik de wind
of ze lief wil zijn
zullen we samen wensen
dat er een of meer vallen
zullen we samen
dan weer het licht
laten schijnen
de wind laten ruisen
en de dag weer aangaan
zullen we ?…
Oude schilder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
324 Tijdens een leefbare droom
met als zielgewichten
wind, maan en sterren
filosofeerde hij ijverig
over de kleine genoegens
van zijn werkzame leven
alsof hij de vitale kwast
nog in zijn oude hand had
gedreven en onbevreesd onderweg
naar het doek dat spoedig zou vallen
naast de bomen die hij had geschilderd
voor het drama van het wilgenwoud…
St(r)uikelstenen
snelsonnet
4.1 met 12 stemmen
868 Als voor het huis van afgevoerde joden
Een aantal Stolpersteine wordt gelegd,
Dan lees ik dat mijn krant volhardend zegt:
Er komen STUIKELSTENEN voor de doden.
Een krant die st(r)uikelt over st(r)uikelstenen….
Nog zit ik hier met kromgetrokken tenen.…
Verpissen
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
669 Manneken Pis is al vier eeuwen oud
Hij staat de hele dag maar door te zeiken
Horden toeristen komen naar hem kijken
En schijnbaar laat dat hem volkomen koud
Maar woensdag zeek hij zomaar op de straat
Heel oud...maar nog geen last van zijn prostaat…
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 ijzige sneeuwvlokken vertragend van de maan
Met verzoening als doel en ontwetend van verschiet
Boven op haar zetel, knusjes in haar lievelingsbont
Laat vragen op me neerstrijken, nog nat van haar tong
Laat m'n armen vallen toen leven mij verliet en de dood me vond
Boven in de wolken bij de vraag die eindelijk tot me door drong…
WIJ BOMEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.023 wind rukt en trekt aan mij
als lastig obstakel op zijn weg
te trots te arrogant
het lijkt wel of hij grimlacht
als zijn kompaan regen arriveert
ze spannen samen tegen mij
willen mij laten vallen mij breken
maar trots hou ik stand
bulderend van woede wakkert wind zichzelf aan
om nog harder nog gemener nog roekelozer
aan mij te rukken en…
Alter Icarus
hartenkreet
2.5 met 21 stemmen
1.476 Ik kan je alleen inspireren, misschien
Als we vallen, vallen we samen
Als gelouterde druppels in de oceaan
Waar we eindelijk gelijk zijn
Maar groeit voorbij de golven gras
Dan zoeken we de hoogste berg
En baden ons in ambrozijn
Uitkijkend over de archipel
Met zijn veel te hoge horizon
Daar zul je het voelen
Eindigheid, sterfelijkheid…
Reuzenpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 vallen in gekleurde aarde...…
Het vooral altijd maar ‘moeten’ van anderen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
897 en opstaan
maar echt vallen doe ik niet
en mocht dat toch gebeuren
dan sta ik gewoon weer op
en met een lach en veel tranen
slinger ik mij een weg door het moeten
het vooral altijd maar moeten van anderen!…
Confetti
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
499 Na schooltijd rook ik het strijken van overhemden
En thee die je mij schonk
Ik smaakte de geborgenheid van warmte die ik dronk
Bij vuurhaard en gezelligheid
Je boog zo zwaar in het strijken van die stapel kleren
Je mond bewoog niet snel maar kon mij toch bereiken
Jouw dagen telden teveel kruimels
Die je voor het vallen al wilde vegen
Jouw…
Door het venster schijnt naar binnen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
379 Geef ons:
geef ons terug
wat onze kracht was,
de kracht om altijd terug te kunnen,
terug te kunnen vallen op onze kracht.
Op de tafel vallen de feiten als rotsblokken;
tussen ons vormen zich bergmassieven,
die we zullen moeten willen bedwingen,
om überhaupt in de race te blijven,
-winnen is van latere zorg.…
Rouw in de polders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Ik voel je afwezigheid als mes in vlees,
een wond die openblijft in deze kille vlakte,
de jaren vallen als verdorde blaren neer,
en ’t hart dat klopte bloedt nu leeg en zwart.…
Held
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Wie of wat is toch een held?
Die verricht een daad die telt,
groots en zonder zelfzucht.
Die slaat niet op de vlucht
als angst het hart verlamt,
maar moed in hem ontvlamt.
Een held hijsen we op het schild,
door bewonderaars hoog getild.
Maar wie zijn toch die kleine lieden
die dagelijks in hun vakgebieden
zonder zeuren zware, saaie taken…
GEBED MET EINDE
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
953 Opwekkingsfestival!
Christelijk jubelen!
Daar kan geen
vogelgelok tegen op
Pinkstervolk houdt nu dus
broedondervindelijk
tijdens de paartijd een
opwekkingsstop…
klaa hétteke (klein hartje)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
627 mijn rusteloze
opgejaagde
kinderhart sloot
haar kamers
het kan niet in me
aarden niet bij mij
landen mijn thuisloos
zwervend hart
op de donkerste
onvindbare plek…
Nostalgie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 De kolenboer verkocht nog antraciet
Ik moest een zak gaan halen met mijn step
En die verdween dan in de zware klep
Van onze zwarte kachel in Hoogvliet
We woonden in een industriegebied
Met Sjors en Sjimmie, Donald Duck en Pep
De kolenboer verkocht nog antraciet
Ik moest een zak gaan halen met mijn step
We waren nog bevreesd voor Sint en Piet…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Elk afscheid doet weer pijn, ook als
we echt geloven dat je zus nu vrede
heeft gevonden bij de Heer van
alle leven; nooit zal je haar nog zien
zoals je vroeger haar kon groeten.
Er is nu tijd voor nieuw ontmoeten.
De dood is overgang naar ander leven:
een oeverloos bestaan
in vrede en in vreugd.
Mocht dit besef je troosten, ook ondanks…
OUDER-DOM
snelsonnet
3.7 met 33 stemmen
3.746 Aan luiers kostten ze me een vermogen,
ze knoeiden, vochten, sloopten heel de zaak,
als dwarse pubers hebben ze ook vaak
het bloed onder mijn nagels weggezogen.
Nee, als toen mijn IQ niet was gedaald
dan hadden ze de twintig niet gehaald.…
WARE KUNST
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 de natuur is
het grootste gedicht
in de meest magnifieke
beelden – in geur en kleur
toont ze ons wat God
om van te genieten
voor ons heeft gesticht
niks geen kerk
niks geen regels
niks geen Schriftgeleerden
die nog steeds van ‘s mensens
angsten en beven profiteren
zij toont ons zijn meesterwerk
in al haar pure glorie
laat de deur…
Schommelend in het wonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Vanzelf was ik
mezelf, het bezielde
lichaam met mijn naam
Spiegels hielpen me
als puber mezelf te zien
mijn haar, mijn neus, mijn figuur
Een leven later
splits ik mijn lichaam
af, steeds meer
afstand neem ik
van de gebreken van
ouderdom en ziekte
om mezelf te blijven
herkennen als wie
ik geworden wil zijn
geestelijk veilig en…
Schommelend in het wonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
313 Vanzelf was ik
mezelf, het bezielde
lichaam met mijn naam
Spiegels hielpen me
als puber mezelf te zien
mijn haar, mijn neus, mijn figuur
Een leven later
splits ik mijn lichaam
af, steeds meer
afstand neem ik
van de gebreken van
ouderdom en ziekte
om mezelf te blijven
herkennen als wie
ik geworden wil zijn
geestelijk veilig en…
Stil in hem
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 Je zag de bergketen, gestaald in de morgen.
En je zag de zee
Donker en grijs, die op stranden beukte.
Je zag de sterren, in de zwarte lucht.
En je beefde, overweldigd als je was.
Toen het leek of je hallucineerde
Zag je dat boek, zonder kaft, verregend,
Dat in het bos lag.
En er was daar die fiets, weggeroest,
Een speelbal voor de wind.…
Slaap kindje slaap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.377 Ik lig naast je op je bed
stiekem lig je te gapen
het was zo’n dag vol pret
nu ga je weer slapen
Ik begin je te aaien
jouw handje zoekt mijn gezicht
je oogjes beginnen te draaien
langzaam vallen ze dicht
Voor eventjes laat je me alleen
ik merk dat ik ook gaap
Liefje, waar ga je vannacht heen?
Slaap...kindje...slaap...…
Eenzaam in duister
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.063 Zij vallen en springen omhoog en hun zingen,
melodisch en zacht,
is vreugd om te horen in dromen verloren
in windstille nacht.
Heel de omtrek is donker, geen sterrengeflonker
blinkt hoog in de lucht,
maar 'k hoor onder 't dolen muziek van violen
in 't regengerucht.…