21146 resultaten.
GAAN EN ZIJN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Het jeugdige vuur
zet dikwijls aan tot zwerven
zoeken tussen wilde bergen
zich afvragen wat zich bevindt
achter de einders
van zee of wijde vlakte
de bezadigde leeftijd
is tevreden met de plaats
van wonen en werken
maakt eigen huis en tuin
tot een geliefd sieraad
dat kundig wordt bewerkt
steeds meer glans zal geven
tussen vier slaapkamerwanden…
Glas in lood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 zacht
glinsterden
stofjes alle
kleuren op
de thermiek
van de warme
middagzon
het glas in lood
speelde met
de kleuren
van de dood
die onder koude
grafzerken
begonnen was
nog dwarrelden
vleugjes wierook
in het voorbij
gaan van gelovigen
die in devote rust
de zomer en hitte
waren ontvlucht
bij een kaarsje
baden om regen
op…
Onthaast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Neem even rust
Alsmaar rennen heeft geen zin…
Hartenkreten schrijven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
469 Hartenkreten
Kreten
van binnen
Willen eruit
Soms niet
wetend
Welke
woorden dan
Maar gewoon
maar beginnen
te schrijven
Geeft al rust
en connectie
met mijn hart…
schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 in het stille rijk van papier en pen
laat ik mijn gedachten dansen
vrij van het wanneer en het hoe
als ik ze in de inkt laat stromen
de woorden worden als ankers
waarmee de chaos verdwijnt
als de golven in ochtendmist
het hoofd leeg
het hart ontspannen
vind ik zo de rust en ruimte
in de stilte van eigen woorden…
Stiltebeleving
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
426 Ontspannend en verwarmend ze ook
zijn, elke toets van rust en vredigheid wordt geademd
ver weg van alle drukte eromheen zodat enig tijd wordt besteed aan
even alleen zonder eenzaam te zijn terwijl hun gedachten drijven in een open zee.…
[ Het dichte wolken- ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
358 Het dichte wolken-
dek hangt stil, laat zich langzaam --
zakken en rust uit.…
[ Zonder te reizen ]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
446 Zonder te reizen
ben ik beland waar ik ben --
Nu is dit mijn plaats.…
floodlight
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 wanneer je altijd
maar voor het
voetlicht staat
dan verlang je
ook wel eens
naar het duister...…
0nmogelijke dromen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
432 Droom van landen waar enkel vrede heerst
waar men geen wapens kent of kanonnen
maar in rust elk zijn karakter beheerst
saamhorigheid reeds in paradijs begonnen.
Droom de droom van vriendschap en veiligheid
elk mens gelijk over heel de aarde.
Het lijkt misschien een droom, maar 't kan gehijt
behandel ieder mens naar eigen waarde.…
Vlinderke
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
487 strijkt op zijn bloemen neer
en geniet van hun geur
vlinderke, vertel me over vreugde
over geluk en over hoop
vertel me over de liefde
en over jouw levensloop
vertel me over de verandering
die jij hebt ondergaan
en vertel me ook hoe ik
met veranderingen om moet gaan
vlinderke, vlieg naar de hemel
vertel me hoe het daar is
zal daar de rust…
Wij zijn op weg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
548 Ben op weg
naar waar hemel
en aarde tezamen komen
naar die plek
waar enkel vrede heerst
waar geen mens dood zal vrezen
slechts rust bestaat
aan gouden stranden
in schaduw onder palmen
aan de blinkend glazen zee.…
Loslaten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik ga
het loslaten
dat wat vroeger
naadloos aan
elkaar haakte
te Lang heb ik
in wit het frame
van een gedicht
zien schemeren
zinnen en
wat letters
heb ik genoeg
om in de voor
gestructureerde
ruimte te zetten
en wie het leest
kan ik de eigen
invulling niet beletten
kleine lieve leuke
gekleurde partikeltjes
gaan het witte vlak…
[ Wij zijn stil, en stil ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 Wij zijn stil, en stil
is onze nette kamer --
Met echo's stilte.…
Wil duister
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.089 Wil duister
Wil rust
Wil gefluister
Wil gekust
Wil stilte
Lange lanen
Proef zilte
dikke tranen
Wil bomen
en blaadjes
Wil ontkomen
aan praatjes
Wil duister
Wil rust
Wil gefluister
Wil gekust…
Een middag in mei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
722 laat in de middag
rust
de kat in de vensterbank
rekt zich een tijger
en spint
in behaaglijkheid
laat in die middag
rust
het licht op haar gezicht
de wangen
wit als seringen
kus ik
in ondraaglijkheid…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Rust omkleedt mij en vurig verlangen
dooft, terwijl langzaam achter bomen
de zon verdwijnt.
Grijs de hemel, maar vredig tegelijk.
Harmonie vult de de zwoele lucht, woorden
zijn in stilte gehuld en vervlieden langzaam.
Bij het open raam streelt zacht de wind
mijn gezicht, ieder beeld en geluid lijken
een te zijn.…
Kalme vrede
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 tassen vol verdriet
worden naar binnen gedragen
doch heerst er hier een
kalme vrede, serene rust
waar slechts nog
overblijfselen rusten
blijkt de troost groot
gezien de verse bloemen…
Over het wad.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
707 Voor mijn innerlijke rust
Bezoek ik vaak de Nederlandse kust.
Daar op de rand van eb en vloed
Voel ik invloed op mijn gemoed,
Alles komt in diepe rust.
Een bezoekje aan het wad.
Doet me eigenlijk wel wat.…
spelen en strijden tocar y luchar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 rust breekt aan bij
de eeuwige rust
el descanso eterno
zei de Maestro
tocar y luchar:
laten we spelen
en strijden waar
en wie we ook zijn
in de jungle
de gevangenis
in de straten of
op de vuilnisbelt
de eeuwige rust
bracht jou een
bezoek Maestro
un buen viaje
een mooie reis
wens ik je toe
met veel muziek
zonder strijd…
R.I.P.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 De dode ruste in vrede
zeggen we, de rust
van een droomloze slaap
in het hiernamaals
van het voorgeborchte
tijdens het saaie wachten
op het daarnamaals
van de hemel
Misschien is dat het
vagevuur: ledigheid
tot in eeuwigheid, amen
De dode ruste in vrede
zeggen we, de onrust
van onze nagedachtenis
die weet dat het te laat is
om gedane…
Van U is de dag en de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Van U is de dag en de nacht
De zon hebt U een vaste plek gegeven
Zonder deze warmtebron is niet te leven
U hebt dit alles in Uw wijsheid bedacht.
De maan en sterren zijn van Uw hand
Het is een groot wonder in onze ogen
Dat we dit alles aanschouwen mogen
Wij kunnen er niet bij met ons verstand.…
Droomkalender
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 Streep de dagen door,
de maanden, de betekenisloze
nummers van dag en week,
Vergeet elke datum die
niet méér is dan een
Nietszeggend getal
in het brandpunt
van de tijd -
Streep de dagen door,
verbrand elke datum en
Laat in deze seconde
alles los dat samenbalt
In het brandende
heelal van de tijd.…
Wintertijd
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
585 De klok moet overmorgen weer vooruit
Nee zegt mijn vrouw het is juist andersom
Ben ik nou slim of ben jij nou zo dom
In ´t najaar achteruit: vangaalt ze luid
Als jij het zo goed weet: antwoord ik vlug
Zet jij die nacht de klok dan maar terug…
Er is niets te doen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
164 Er is niets te doen,
we zitten bij elkaar en --
wachten, maar waarop?…
Tikke-Tak…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
173 Tikke-tak, alsof de wekker dringend sprak:
“Ga nu rusten, ga nu slapen
morgen moet je vroeg weer op.”
dus deed hij alsof hij sliep
vol met zorgen in zijn kop.…
't Laatste
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.495 Aan de onbekende lezer
Hoe zoet is 't om te peinzen dat,
terwijl ik rust misschien,
Een ander, ver van hier, mij on-
bekend en nooit gezien,
U lezen kan mijn dichten, mijn
geliefde, en niet en weet
Van al de droeve fouten van
uw vader de poëet!…
EMILY DICKINSON 187
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Tracht eens de stalen sloten te ontsluiten
Strijk langs het koele voorhoofd, vaak verhit
Schik eens bewust het piekerige haar
Maak losser eens de stramme, stijve vingers
Voor eeuwig zonder vingerhoed en schaar
Doe na de dolle vliegen op het raam
De zon schijnt kranig door de vuile ruit
Vermetel wiegt het web aan het plafond
Een huissloof rust…
Jouw Wereld
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.951 Vraag ik mezelf werkelijk wel eens af
Heb jij het nu echt wel naar je zin……
Of laat jij alles gewoon maar gebeuren
Kies je voor je rust en de veiligheid
Onherroepelijk trouw als nooit te voren
En ben je eindelijk je wilde haren kwijt…
Stilte
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
878 De nacht strijkt door mijn lange haren,
Mijn ziel bedekt mijn tere huid.
Het zet mij aan tot stil bedaren,
Na dat eenzame geluid.
De sterren doen mijn ogen glanzen.
Van geluk? of van verdriet?
'k denk aan alle verspeelde kansen.
Want zoveel kansen had ik niet.
Ik staar, zonder uitdrukkingen.
Naar mijn trouwe onderdaan....…