2456 resultaten.
Zal nimmermeer gebeuren
poëzie
3.9 met 12 stemmen
5.016 Wat geef ik om mijn rozen
of ’t maaksel van mijn krans;
ik zal gaan maken paarlen
van ongemene glans.
De tranen werden paarlen,
zo ras haar ’t woord ontging,
die zij met goud doorboorde
en aan haar oren hing.
De blanke paarlen hielden
de krachten van ’t geween;
zij doen nog in de hemel
wat zij op aarde deên*.…
Kinderspel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.660 Hoe zus daar zo steels in het poppenhuis
Krultang en kam op de kaptafel schikt
Een roze jurk met franje gladstrijkt
Met het dunst van haar vingertoppen
Ze lijkt wel niet goed pluis
Als je het vergelijkt
Met mijn lomp en loom geweld
Ik speel de krijger
Broedend op een wapenwedloop
Met de diepe gemene frons van Stalin
De elastiek is het wapen…
Alleen met jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.969 Je haren in de wind zijn als
Golven op een rustige zee
Deinend op de zachte zilte wind
In perfecte harmonie
Je ogen in het donker zijn als
Kaarsen, brandend tussen 1000 rozen
Een prachtige rode gloed
Verwarmt mijn hele lijf
Je lichaam naast het mijne
Een pas geplante boom
Waarvan de bladeren
Nog ontluiken moeten
Jouw woorden vormen…
uitzicht op inzicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
633 in zoete pijn te dwalen
door roze rode zalen
verwachtingsvol gericht
op dat wat kloppend ligt
als in een halfopen toren
van beschermende ivoren
beschroomd stilaan
de pulserende kamers binnengaan
waar muziek van zoveel jaren
door het aanslaan van de snaren
tot weerklinkend leven komt,
ontwaakt wat was verstomd,
dat wat gewist werd geacht…
Gedoofde sterren
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.492 gevoel
van het samensmelten
tijdens het houden van
in elkaar uit elkaar
Aangetrokken wederzijds starend
neus tegen neus in ons eigen anders blauw
de mijne fel grijsblauw
met een eeuwige ster als pupil
De diamanten ster die ons brak
mij eenzaam achterlatend
nog steeds zwemmende
probeer ik niet te verdrinken
zwemmend in jouw roze…
Mysterieuze zomerdagen in Nederland
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
736 Roze tongen verzoenen het verlorene;
de verwrongen wijzers
(tik-tak tik-tak tijd)
grijs groen blauw
de ogen van de vrouw
bekoorlijk blootgegeven passie
korenmolen korenbloemen korenvelden
wilde koren zingen luider luider
(tik-tak tik-tak tijd)
er ligt een glinsterende sluier over de dagen
de schaterende vlinders
de grappige papaverbloemen…
Vitaal
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
810 behoren
in streel je zonder woorden
niets kan mij verder nog bekoren
dan jouw verborgen slotaccoorden
jij bent de droom van vele mensen
die zich rondom schoonheid wensen
maar voor de effecten zijn bedacht
je weet het nooit wie nu weer lacht
maar ik alleen raak je van binnen
ik hoef mij daar niet op te bezinnen
je bent mijn droom van rozen…
Mol
gedicht
2.3 met 51 stemmen
13.078 uit, strijk voorzichtig, hebt de uwe u gevonden, beide ogen dicht
dek met uw linker uw rechter handpalm af, of andersom, zie boven, en breng
het kierend kistje van uw handen naar uw lippen en blaas uw laatste adem
in de dode mollenmond, hij zal zich uitrekken voor hij u mee omhoog neemt,
uw zwartsatijnen vlinder, wiekend op zijn vier gespierde roze…
voor een verloren prinses
hartenkreet
4.8 met 40 stemmen
1.352 oneindig geluk
maar in diepe dalen
vallen dromen soms stuk
je begint te verdwalen
in een zoektocht naar meer
versplinterde idealen
met als enig houvast
gesponnen verhalen
geweven in goud
een prins op zijn paard
die voor altijd van je houdt
als een kostbaar geheim
dat je heel goed bewaard
en waar niemand van weet
je kent de belofte
van rozen…
Geheugen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
713 Hoopvol wachtend op het herleven van dit roze wonder,
elk ochtendgloren brengt opnieuw een schitterende belofte,
helaas gelijk de avondzon gaat ook die telkens weer ten onder.…
in het duister geklemd
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
833 boven grijze wolken, ergens hoog
ruggengraten, gebroken in een gracht met as
en weke lijken, er is geen steen meer, niet eens een boom
die nog kan slapen
met mijn witte handen raak ik een naam aan,
het glasraam waarachter ogenblauw
staart naar wanhopige verbinding
ik verleg mijn hart
naar een langzame sneeuwvlok
op bruin, zwart en roze…
Wat mij betreft...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Ik wil voor jou wel alle bloemen plukken,
asters, rozen, zelfs een veldboeket,
jou voor altijd in m'n armen drukken
als je weer eens zo prachtig lacht.
Wat mij betreft mag dit wel eeuwen duren.
Dit mag altijd blijven bestaan.
Wat mij betreft hoeft hier geen einde aan te komen.
Dit mag altijd verder gaan.…
ALLEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
931 Kònden zij het blauw bevolken
Met hun beeldende gezichten,
Tuinen zouden door de wolken,
In een teelt van rozen, lichten;
Ieders ander land ging gloren
In een glans van zomerweders,
En zijzelven, nieuwgeboren,
Zweefden op ontploken veders.…
Ben ik een dwaas...
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
656 in warm groen
rode stippen zwammen
in een heksenkring
wortelvoetjes zuigen zich vast
klimmen op een bast
elfjes zitten op een bankje
een stem zegt dat ik plaats mag nemen
een magische voorstelling
voltrekt zich in de openlucht
de kikker ontwaakt in de poel
kwaakt vol passie en gevoel
zichzelf tot koning
hier voel ik mij even
een roze…
Dagelijkse kost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Er zijn tuinen , er vallen hemeltranen
doornen en rozen in tal van geuren
nachten zijn vol glazen kommen,
naast scholen vissen van vele kleuren.
Er klinken neuriënde melodielijnen
als ontdooide winter of herfsttaferelen
die met stormen van ooit
ook bij hun wellicht nu voorbij zijn.…
Het gras waarin jij lag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Zo vredig kan het zijn
een paartje op het plein
de merel in de weer
met takjes en een veer
een roze luchtballon
voorbij de avondzon
Wanneer kom je weer, kom je weer?
.....Je hoeft hier niets, je hebt hier rust
.....en ik maak klaar wat jij graag lust
.....Kom je gauw een keer?
.....Wanneer, wanneer?…
De waanzin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Geen enkel leven gaat alleen over rozen
Maar de lange, diepe, wrede doorns die de levens verwoest hebben
van alle Joden, Roma, Sinti, homoseksuelen, psychisch zieken, verstandelijk zieken,
en alle overigen die door de nazi-waanzin als niet menswaardig werden bestempeld,
rechteloos werden gemaakt, naamloos werden gemaakt, tot nummer werden…
Boys 'R' Us
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
528 Wij zijn van Boys 'R' Us, de rasverhuizers
Wij dragen op plateaus van a naar b
Fauteuils op hondjes en een canapé
Wij nemen mits verzegeld
alles mee
Mobiele kasten bedden
meubilair
Tienduizend boeken in bananendozen
Chinese vazen zonder plastic rozen
De hele mikmak handlen wij
with care
Een mountainbike een kleine molshoopfiets…
In de schemer van onze lichaamstaal (Liedgedicht)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 Waar jij nu ook bent en met je ogen
misschien gesloten in een veld met
wilde bloemen en jonge rozen ligt
denk je aan mij zoals ik aan jou niet
mag denken, er is te veel gezegd
de averij even afgewend
op een verdwaald moment zullen we
elkaar wel weer ontmoeten, als de
luwte ons gunt van wat ooit in zicht
wie weet voltrekt zich dan het…
Een wereld in kleur
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
462 strand
waar je in de verte
de kabbelende zee zag
grasgroen zijn de blaadjes
van de bomen
in de eerste lentedagen
zwierend als in een ballet
de takken van bomen
in het licht van de
rode ondergaande zon
wat een prachtig silhouet
witte sneeuw op struiken
in de winter
terwijl de zon even
door de wolken kiert
een meisje
in een roze…
Lentebeleving
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
427 Ontwakende kleuren spreken
— een geel dat hoop ademt, een groen dat
rust brengt tot een bloesemtak die roze fluistert in mijn borst:
een herinnering zonder naam, maar diep vertrouwd, en altijd in mij aanwezig.…
In het licht van een roos
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
529 Roze bloemblaadjes
fluisteren zonder woorden
stilte die mij kent
Soms voelt de wereld als
een storm van indrukken, alsof elk geluid
en elk gebaar rechtstreeks binnenkomt. Dan verlang ik naar
de stilte van een zachte bloem, waar kleuren ademen en niets me overweldigt.…
Onafhankelijke muze
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 wonderen zorgt
praten nu het een simpele gewoonte is
ze weten dat het hart door liefde slijt
op de sleetse hoeken van de straten
die in jouw sombere schaduw liggen
steeds wanneer jouw stem als die
uit een kleine transistorradio klinkt
dan probeert iemand een gedicht te schrijven
over een verloren uitzicht, een vergeten toekomst
en de rode rozen…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Lentebloesems licht
een trage wind tilt ze op
stil valt de dag neer
In het zachte trillen van
je jonge blad voel ik hoe het voorjaar
opnieuw begint, hoe elke aar van roze bloei een
stille ruimte opent waarin mijn aandacht zonder haast mag landen.…
les questions bleues
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
325 Denk vannacht eens lang zonder handen
voor je gezicht over een transformatie in roze
witte en blauwe kleuren als een reine de sel
alsof je zilte wanhoop vleugels geeft.
2
Wat blijft eigenlijk van leven
over als je blijft kauwen op pijn?
Hoe dicht je de chaos naar harmonie
zonder een nabije god met open deur
die zegt: het is goed?…
Stuifmeel en vrede
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
170 Nu verkleuren de bladeren al zacht;
het felle rood wordt langzaam roze,
zoals de avond de dag overneemt.
Je zoekt het ritme in de ademhaling,
in eb en vloed, de getijden van de liefde,
bewegingen die heen en weer gaan.
Jouw stemgeluid bevestigt wat je kunt:
je hebt de echo immers zelf gehoord,
gevonden bij een heel betrouwbare bron.…
HET LIED DER DWAZE BIJEN
gedicht
4.2 met 17 stemmen
10.535 Die geur en een zacht zoemen
in het azuur bevrozen,
die geur en een zacht zoemen,
een steeds herhaald niet-noemen,
ried ons, ach roekelozen,
de tuinen op te geven,
riep ons, ach roekelozen,
naar raadselige rozen.
Ver van ons volk en leven
zijn wij naar avonturen
ver van ons volk en leven
jubelend voortgedreven.…
spoorloos
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
2.011 De avond reikt nu al naar de sluimer,
de paarse en roze tinten in een stolp gevangen.
Zelfs lucht smaakt naar beklemming.
Jouw parfum drijft nog in de keuken.
Jij ging zonder voortekens
Vergeefs zocht ik een vingerafdruk,
verzamelde jouw haarlokken in de badkuip.
Ik vond geen porseleinen scherven,
bewijzen van mijn trilwoede.…
Voorbij de nachtmerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.114 “Ik zit op rozen,
milde handen zullen mij liefkozen,
demonen vinden mij nooit.”
Dit gelooft de vrouw in kamerjas
dampend zweet in de vouwen van haar buik.
Gisteren nog mompelde ze in een droom,
een verhaal van trommels en trompetten.
De triomf smaakt bitterzoet
want de gruwel schokt nog in de keel.…
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.023 Rust
Klein bloemetje kwetsbaar en teer
Je staat daar zo eenzaam in het bos
Korenblauw met roze gekleurd
Jij maakt zoveel emoties in me los
Rode krullen dansend in de storm
Slanke handen teder en zo fijn
Een trui onhandig omgeslagen
Trieste ogen vervuld met pijn
De rust van de natuur zo mooi en zacht
Het gefluister van de wind in mijn…