2623 resultaten.
Najaarszwoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Tussen distels fladderden de witjes
Leverkruid en wilgenroosje broederlijk ineen
Kamille roerloos op het pad
afgewisseld met gedroogde paarden keutels
Ganzen vlogen op en krijsten,
pispotjes kropen hoog in netels,
in riet, in wat maar houvast bood
Oudgerimpeld de wilgenstammen, waaraan toch altijd tak en zilverblad
Rood al, 't blad van vogelkers…
Veelvuldig herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Ik geniet van de vele kleuren
’t Is weer herfst in het bos
En rottend blad geeft typische geuren
Evenals de paddenstoelen in het mos
Bladeren warrelen als sneeuwbui neer
Bedekken met kleurrijke lopers de paden
Eekhoorns scharrelen druk heen en weer
Om hun voorraden weer aan te laden
Ergens burrelt een bronstig hert
Roept zijn roedel…
Oud zijn
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.726 Het blad stort
zich in een lijdzaam stuiven de twijgen
fonkelen in het avonddonker door de
regenplassen spiegels van mijn gezicht
die kringen van oudheid verzinnen.
Oud zijn doet zeer nu ik ongeëerd
aankom bij de oerbron waar boete
en schuld zijn geboren.…
Novemberroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Door een tapijt van vochtig blad toegedekt,
waaruit al het leven schijnt te zijn weggelekt,
en spoedig bezet zal zijn met duizenden kristallen.
O roos, keer terug, ik zal eindeloos op je wachten.
Het rood zal zich weer aan mij ontvouwen,
dan vraag ik de ochtend jou met zilver te bedauwen,
om mijn pijn van jouw doornen te verzachten.…
Prolijven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
582 maar zelden ziet
Vergeet de wolf en schapen niet
Al speelt het hier geen rol
In Randstad en het Ruhrgebied
Gedichten.nl of niet
Je hart slaat nooit op hol
Bij 't lezen van een paar ton wiet
Waar d'een de ander voor verried
Dan raken socials overvol
Verslaafd aan leed en pijn, verdriet
Dat proza is geen dichterslied
Al staan de bladen…
Herfstwandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Beter is het antwoord van de echo
dan de lokroep van een verre reiger,
want de echo heeft allang gehoord,
de vraag die nooit werd gesteld,
zoals een blad de wind kent voor hij waait.…
Wat wij alleen konden zeggen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
579 Maar dan is het alsof jij zelf antwoordt,
zoals water antwoordt op een vallend blad:
met jou was het nooit gekomen.
Met jou bleef het blauw,
bleef het wens.
En ik draag het,
zoals men draagt
wat van niemand meer is
maar toch blijft bestaan…
Aan Guido Gezelle (Bij leven 1 mei 1830 - Overleden 27 november 1899)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
697 medeklinkers die weer klinken
de inkt, het blad,
bladeren zich laten bedichten
de spelden door prikken.
schrijfsels in gestalten
onmisbaar
de zangvogel zingt volmondig
liederlijke verhalen
de bron van geluk
natuurlijk stuifmeel
weerklinken.
Zijn gedichten, zen worden,
onvergeten,
Guido Gezelle gebleven.…
Zomer in zachte vlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 Zomerwind waait zacht
door de armen van de struik
vlinder blijft zweven
In de zomerbries
wuift de vlinderstruik zachtjes
vlinders komen thuis
Geur van paarse bloei
trekt een dans van vleugels aan
zon kust elk bezoek
Tijd lijkt stil te staan
bij de dans van paarse bloemen
en een vlindervlucht
Licht valt op de struik
tussen blad en…
Derde jaargetij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
415 Toch kan ik over de herfst mij alleen verheugen
over 't zwierig mooi gekleurde blad
ik zuig de schoonheid op met diepe teugen
nee, nooit word ik de herfst zat.
Laat de herfstwind door je haren waaien
geniet van de kleuren in het kalend bos
gouden bladeren die tussen de stammen draaien
en zich uiteindelijk zachtjes vleien in het mos.…
Viertal
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
518 Tot een kille winterstorm het
laatste blad van de takken blaast
een witte snijdende kou hen overvalt
de tijd in één ogenblik bevriest
dan lopen schorre jongensstemmen
in verslagen stilte vast.…
De zoekgeraakte sleutel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
494 alsof alles wacht
rust in het hout
daarachter dat wat nooit
aan de oppervlakte mocht
komen
de klep met het slot
waarvan
de sleutel verdween,
misschien in een jas die
niet meer bestaat
misschien in een hand die het
huis verliet
misschien meegenomen door de tijd
het dressoir zwijgt-
en soms wanneer het
middaglicht over
het blad…
Wanneer sterren fluisteren
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
135 Sterren zonder stem
de nacht houdt haar adem in
een blad beweegt zacht
Wanneer sterren
fluisteren, opent de nacht
zich boven het landschap waar licht
rust op de aarde als een gebaar dat niets vraagt.…
Treurwilg aan de sloot
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
177 Treurwilg aan de sloot
een blad drijft met het water
stil aan het einde
De treurwilg staat
aan de sloot, met een zachtheid
die niets vraagt, alsof zijn takken een stilte dragen
waarin mijn gedachten zich langzaam laten zakken, zonder haast.…
Lingerie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
80 Achter het stenen huis
staan hoge loofbomen,
tot boven de daken vol in blad.
Het ritselt, het fluistert.
Warme wind:
het is zomer, hartje zomer.
In verlangen, hier in deze achtertuin,
begint het aarzelen.
Zij loopt daar in haar nieuwe lingerie.
Ondeugend, uitdagend, wulps.…
licht over water en huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Tussen de bladen van het bos valt maanlicht
in smalle strepen die over takken lopen
en even lijken te dansen zonder wind
op het pad waar mijn voet blijft en niet verder gaat.…
Begin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
27 Een eenzaam blad valt achter het huis,
alsof de boom zijn rust verliest.
Mist kruipt over de velden, zonder ruis,
waar geen mens om grenzen kniest.
Laat het verdriet in het diepe dal,
beneden tussen gras en steen.
De zon klimt over de verre wal,
ze zoekt haar blinde weg alleen.…
HOE ZERE VALLEN ZE AF
poëzie
4.2 met 20 stemmen
4.592 Daar valt er nog een blad;
het wentelt, onder 't vallen,
de alderlaatste keer,
en 't gaat de duizendtallen
vervoegen thans:
zo zullen ze, een voor een,
daarin de winden bliezen
vol luider blijdzaamheid,
nu tonge en taal verliezen,
en zwijgen gans.…
Mozart de smul(p)aap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.259 wonder baart
Vond de weg naar ontvoering
Liet het woord dansen op zijn tonen
In een virtuoze klucht
De keizer luistert en verwacht het slot
Of hoe een cadens regelmatig dalen moet
Naar de verlossende grondtoon
Tot een ander toontrap tussenkomt
De melodie opvangt
Het slot opslokt
Zo liep ook zijn leven
Toen ergens in een Oostenrijks blad…
De Sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
813 Sneeuw,
Witter dan een blad papier
Nieuwe. Sneeuw,
Witter dan Slavische
Woede…
Sneeuwstorm, sneeuwstorm,
Is duizend bloemblaadjes,
Duizend koepels,
Sneeuwstorm – dolheid!
Jij - alleen, jij - een menigte,
jij – een duizend, jij - hees,
Sneeuwstorm – vechtpartij,
Sneeuwstorm – dodelijkheid.…
Oleander
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.088 Een maagdenpalm met een diep verscholen nectar
Staat in een kuip op het balkon
Enkel bijen met een lange tong
zuigen de beloning: het stuifmeel
Wie mislukt valt dood
Een bloem met roze lippen op lange stelen
Buigt naar de lotusvijver
Wordt vaalgeel in volle zon
Het blad lijkt vlijmscherp
Glanzend als opgeblonken leer
Hij bloeit in de vroegste…
toneel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.792 leven
stond ik met onze dochters aan mijn hand
vergeefs wachtend op de wenk die je,
eeuwig bezig met jezelf, vergat te geven
maar nu ben ik mijn tekst allang vergeten
en de souffleur schuift zwijgend uit de zaal
voor mij geen toegift, geen applaus dat ik hoor
als jouw laatste verwijten me worden toegebeten
schrijf ik op het lege blad…
Herfstbloei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
976 In het bos zijn de bomen
oudkalend grijs van blad.
Ze staan te staan en dromen
droef van dood, stil en nat.
Ik adem de kille lucht in teugen
en schoon mijn brosse longen.
Het zal me niet meer heugen
wat de zomer heeft bezongen.
Verlammend was mij het aaien
van zoele tocht op hondse dagen.…
Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.844 Gepiep
Van 't meesje tussen zonnig roodbruin blad.
'T is, of je haast de toverwoorden had,
Waarmee je zon en zomer wakker riep.…
Ontmoeting met Anne
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.476 Haar oude pen schrijft traag
Een handvol woorden op een blad
Je ziet: ze doet het graag.
De wind wiegt zacht de takken
En ze verschuift nu wat,
Laat traag haar handen zakken
In een flits lees ik haar naam
Voor ze van de bank afwipt
Om weer naar huis te gaan.…
hoogzomer suite
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.045 niet dood
op het zebrapad
werpt een allochtoonse zich
voor de bushalte
bomen gevallen
een nachtegaal zonder tak
stilte na de storm
de hond blijft blaffen
ik zou zo op zijn daktuin
kunnen gaan plassen
de kikkers kwaken
in de plas na de regens
de reiger doodstil
een witte reiger
en de versteende parapluie
buigen voor water
bladen…
gedachte
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.324 kijk, de knoppen staan op bevallen
en de bomen komen weer in blad
zo hoop ik verder te leven
probeer te lachen en soms te huilen
meer m'n gevoelens te beleven
maar soms ook bij een ander te schuilen
dit zal me nog veel moeite kosten
en of ik me die getroosten zal?…
Lisa
netgedicht
4.1 met 46 stemmen
2.002 mijn muze
ik dicht een beminning
tot mijn schaamte
en verlangen
verlangen
door dromen gedreven
bedwelmend, de spanning gonst
onze lichamen die bevend liefhebben
druppels vormen op jouw huid
parels, als dauw op blad
fonkelend
je ogen, ze schreeuwen passie
vingertoppen glijden
verkennen naakte huid
maken kleiner wordende contouren…
WIEGELIEDJE VOOR DE GELIEFDE
poëzie
4.4 met 8 stemmen
3.777 Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind,
want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.…
ridder in de orde van de vrije wil
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.058 allemaal omdat zij haar ogen sloot
Uit zwart waas ontstond het toneel
In haar hoofd stond de wereld nooit stil
Leraren die af en toe wat aan haar vragen
De hoop hadden opgegeven dat zij zou slagen
Enkele trachten haar te laten nablijven
Maar zij kon het script weer herschrijven
Haar diploma was haar toch niks waard
Haar pen was een zilver blad…