Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Najaarszwoel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Tussen distels fladderden de witjes Leverkruid en wilgenroosje broederlijk ineen Kamille roerloos op het pad afgewisseld met gedroogde paarden keutels Ganzen vlogen op en krijsten, pispotjes kropen hoog in netels, in riet, in wat maar houvast bood Oudgerimpeld de wilgenstammen, waaraan toch altijd tak en zilverblad Rood al, 't blad van vogelkers…
Ralameimaar26 augustus 2021Lees meer >

Veelvuldig herfst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Ik geniet van de vele kleuren ’t Is weer herfst in het bos En rottend blad geeft typische geuren Evenals de paddenstoelen in het mos Bladeren warrelen als sneeuwbui neer Bedekken met kleurrijke lopers de paden Eekhoorns scharrelen druk heen en weer Om hun voorraden weer aan te laden Ergens burrelt een bronstig hert Roept zijn roedel…

Oud zijn

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.726
Het blad stort zich in een lijdzaam stuiven de twijgen fonkelen in het avonddonker door de regenplassen spiegels van mijn gezicht die kringen van oudheid verzinnen. Oud zijn doet zeer nu ik ongeëerd aankom bij de oerbron waar boete en schuld zijn geboren.…

Novemberroos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Door een tapijt van vochtig blad toegedekt, waaruit al het leven schijnt te zijn weggelekt, en spoedig bezet zal zijn met duizenden kristallen. O roos, keer terug, ik zal eindeloos op je wachten. Het rood zal zich weer aan mij ontvouwen, dan vraag ik de ochtend jou met zilver te bedauwen, om mijn pijn van jouw doornen te verzachten.…
Cees Sleven28 oktober 2023Lees meer >

Prolijven

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 582
maar zelden ziet Vergeet de wolf en schapen niet Al speelt het hier geen rol In Randstad en het Ruhrgebied Gedichten.nl of niet Je hart slaat nooit op hol Bij 't lezen van een paar ton wiet Waar d'een de ander voor verried Dan raken socials overvol Verslaafd aan leed en pijn, verdriet Dat proza is geen dichterslied Al staan de bladen…
Beau2 oktober 2024Lees meer >

Herfstwandeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 382
Beter is het antwoord van de echo dan de lokroep van een verre reiger, want de echo heeft allang gehoord, de vraag die nooit werd gesteld, zoals een blad de wind kent voor hij waait.…
ErikG17 februari 2025Lees meer >

Wat wij alleen konden zeggen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
Maar dan is het alsof jij zelf antwoordt, zoals water antwoordt op een vallend blad: met jou was het nooit gekomen. Met jou bleef het blauw, bleef het wens. En ik draag het, zoals men draagt wat van niemand meer is maar toch blijft bestaan…

Aan Guido Gezelle (Bij leven 1 mei 1830 - Overleden 27 november 1899)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
medeklinkers die weer klinken de inkt, het blad, bladeren zich laten bedichten de spelden door prikken. schrijfsels in gestalten onmisbaar de zangvogel zingt volmondig liederlijke verhalen de bron van geluk natuurlijk stuifmeel weerklinken. Zijn gedichten, zen worden, onvergeten, Guido Gezelle gebleven.…

Zomer in zachte vlucht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
Zomerwind waait zacht door de armen van de struik vlinder blijft zweven In de zomerbries wuift de vlinderstruik zachtjes vlinders komen thuis Geur van paarse bloei trekt een dans van vleugels aan zon kust elk bezoek Tijd lijkt stil te staan bij de dans van paarse bloemen en een vlindervlucht Licht valt op de struik tussen blad en…
CB29 juni 2025Lees meer >

Derde jaargetij

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 415
Toch kan ik over de herfst mij alleen verheugen over 't zwierig mooi gekleurde blad ik zuig de schoonheid op met diepe teugen nee, nooit word ik de herfst zat. Laat de herfstwind door je haren waaien geniet van de kleuren in het kalend bos gouden bladeren die tussen de stammen draaien en zich uiteindelijk zachtjes vleien in het mos.…

Viertal

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
Tot een kille winterstorm het laatste blad van de takken blaast een witte snijdende kou hen overvalt de tijd in één ogenblik bevriest dan lopen schorre jongensstemmen in verslagen stilte vast.…
J.Bakx12 januari 2026Lees meer >

De zoekgeraakte sleutel

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 494
alsof alles wacht rust in het hout daarachter dat wat nooit aan de oppervlakte mocht komen de klep met het slot waarvan de sleutel verdween, misschien in een jas die niet meer bestaat misschien in een hand die het huis verliet misschien meegenomen door de tijd het dressoir zwijgt- en soms wanneer het middaglicht over het blad…

Wanneer sterren fluisteren

netgedicht
1.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 135
Sterren zonder stem de nacht houdt haar adem in een blad beweegt zacht Wanneer sterren fluisteren, opent de nacht zich boven het landschap waar licht rust op de aarde als een gebaar dat niets vraagt.…
CB25 juli 2026Lees meer >

Treurwilg aan de sloot

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 177
Treurwilg aan de sloot een blad drijft met het water stil aan het einde De treurwilg staat aan de sloot, met een zachtheid die niets vraagt, alsof zijn takken een stilte dragen waarin mijn gedachten zich langzaam laten zakken, zonder haast.…
CB8 augustus 2026Lees meer >

Lingerie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 80
Achter het stenen huis staan hoge loofbomen, tot boven de daken vol in blad. Het ritselt, het fluistert. Warme wind: het is zomer, hartje zomer. In verlangen, hier in deze achtertuin, begint het aarzelen. Zij loopt daar in haar nieuwe lingerie. Ondeugend, uitdagend, wulps.…

licht over water en huid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4
Tussen de bladen van het bos valt maanlicht in smalle strepen die over takken lopen en even lijken te dansen zonder wind op het pad waar mijn voet blijft en niet verder gaat.…
Dabda29 oktober 2026Lees meer >

Begin

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 27
Een eenzaam blad valt achter het huis, alsof de boom zijn rust verliest. Mist kruipt over de velden, zonder ruis, waar geen mens om grenzen kniest. Laat het verdriet in het diepe dal, beneden tussen gras en steen. De zon klimt over de verre wal, ze zoekt haar blinde weg alleen.…
Alba3 november 2026Lees meer >

HOE ZERE VALLEN ZE AF

poëzie
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.592
Daar valt er nog een blad; het wentelt, onder 't vallen, de alderlaatste keer, en 't gaat de duizendtallen vervoegen thans: zo zullen ze, een voor een, daarin de winden bliezen vol luider blijdzaamheid, nu tonge en taal verliezen, en zwijgen gans.…

Mozart de smul(p)aap

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.259
wonder baart Vond de weg naar ontvoering Liet het woord dansen op zijn tonen In een virtuoze klucht De keizer luistert en verwacht het slot Of hoe een cadens regelmatig dalen moet Naar de verlossende grondtoon Tot een ander toontrap tussenkomt De melodie opvangt Het slot opslokt Zo liep ook zijn leven Toen ergens in een Oostenrijks blad…
Wim Veen14 maart 2005Lees meer >

De Sneeuw

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 813
Sneeuw, Witter dan een blad papier Nieuwe. Sneeuw, Witter dan Slavische Woede… Sneeuwstorm, sneeuwstorm, Is duizend bloemblaadjes, Duizend koepels, Sneeuwstorm – dolheid! Jij - alleen, jij - een menigte, jij – een duizend, jij - hees, Sneeuwstorm – vechtpartij, Sneeuwstorm – dodelijkheid.…

Oleander

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Een maagdenpalm met een diep verscholen nectar Staat in een kuip op het balkon Enkel bijen met een lange tong zuigen de beloning: het stuifmeel Wie mislukt valt dood Een bloem met roze lippen op lange stelen Buigt naar de lotusvijver Wordt vaalgeel in volle zon Het blad lijkt vlijmscherp Glanzend als opgeblonken leer Hij bloeit in de vroegste…
Wim Veen15 augustus 2005Lees meer >

toneel

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.792
leven stond ik met onze dochters aan mijn hand vergeefs wachtend op de wenk die je, eeuwig bezig met jezelf, vergat te geven maar nu ben ik mijn tekst allang vergeten en de souffleur schuift zwijgend uit de zaal voor mij geen toegift, geen applaus dat ik hoor als jouw laatste verwijten me worden toegebeten schrijf ik op het lege blad…
richard19 juli 2003Lees meer >

Herfstbloei

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 976
In het bos zijn de bomen oudkalend grijs van blad. Ze staan te staan en dromen droef van dood, stil en nat. Ik adem de kille lucht in teugen en schoon mijn brosse longen. Het zal me niet meer heugen wat de zomer heeft bezongen. Verlammend was mij het aaien van zoele tocht op hondse dagen.…

Soms, als je 's winters op 't besneeuwde pad

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.844
Gepiep Van 't meesje tussen zonnig roodbruin blad. 'T is, of je haast de toverwoorden had, Waarmee je zon en zomer wakker riep.…

Ontmoeting met Anne

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.476
Haar oude pen schrijft traag Een handvol woorden op een blad Je ziet: ze doet het graag. De wind wiegt zacht de takken En ze verschuift nu wat, Laat traag haar handen zakken In een flits lees ik haar naam Voor ze van de bank afwipt Om weer naar huis te gaan.…
robE*18 augustus 2002Lees meer >

hoogzomer suite

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.045
niet dood op het zebrapad werpt een allochtoonse zich voor de bushalte bomen gevallen een nachtegaal zonder tak stilte na de storm de hond blijft blaffen ik zou zo op zijn daktuin kunnen gaan plassen de kikkers kwaken in de plas na de regens de reiger doodstil een witte reiger en de versteende parapluie buigen voor water bladen…
robflipse1 september 2004Lees meer >

gedachte

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.324
kijk, de knoppen staan op bevallen en de bomen komen weer in blad zo hoop ik verder te leven probeer te lachen en soms te huilen meer m'n gevoelens te beleven maar soms ook bij een ander te schuilen dit zal me nog veel moeite kosten en of ik me die getroosten zal?…
Piet Netten28 november 2004Lees meer >

Lisa

netgedicht
4.1 met 46 stemmen aantal keer bekeken 2.002
mijn muze ik dicht een beminning tot mijn schaamte en verlangen verlangen door dromen gedreven bedwelmend, de spanning gonst onze lichamen die bevend liefhebben druppels vormen op jouw huid parels, als dauw op blad fonkelend je ogen, ze schreeuwen passie vingertoppen glijden verkennen naakte huid maken kleiner wordende contouren…
Mav13 juli 2007Lees meer >

WIEGELIEDJE VOOR DE GELIEFDE

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.777
Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind, want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.…

ridder in de orde van de vrije wil

hartenkreet
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.058
allemaal omdat zij haar ogen sloot Uit zwart waas ontstond het toneel In haar hoofd stond de wereld nooit stil Leraren die af en toe wat aan haar vragen De hoop hadden opgegeven dat zij zou slagen Enkele trachten haar te laten nablijven Maar zij kon het script weer herschrijven Haar diploma was haar toch niks waard Haar pen was een zilver blad…
clear vision19 februari 2008Lees meer >