3148 resultaten.
Vloeiende vervulling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.123 glijden
over hetgeen ik duidelijk bied
is het zicht wat vaag en dubieus
zet dan een brilletje op je neus
zodat je mijn aanbod prima ziet
Laat je stembanden stevig rollen
en klaterende klanken klinken
je tong mijn tere waarheid proeven
slik mij, al dan niet naar behoeven
of laat me diep in je verzinken
Ik zal je bloed sneller doen stromen…
niemand weet waarom
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.488 ik heb een pagina uitgescheurd
ruw, het lijkt ondoordacht
de rest van het boek loopt niet meer
haar toekomst sluit niet meer aan
het doet pijn, wil ik dit
er lijkt geen weg meer terug
ik heb een pagina uitgescheurd
ik mis haar woorden
zo vaak gelezen, zo vertrouwd
waarom deze daad
er stromen tranen in leegte
waar eerst geluk geborgen was…
beelden uit het verleden
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
811 zit ik dan, alleen op de bank
tranen in mijn ogen, brok in mijn keel
keek net naar beelden uit mijn verleden
en het werd me eventjes te veel
we zijn al vijf jaar uit elkaar
ik dacht dat ik het vergeten was
maar nu ik het terug zie
voel ik weer hoe goed het was
wat doet het pijn om het terug te zien
onze liefde voor elkaar
de tranen stromen…
Draai om dat bord ...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
847 elk lijntje in jouw gezicht
niet het roepen in de nacht
de mooie foto noch de brief
gaven toegang tot wat ik dacht
toen jij zei, ik wil jou, mijn lief
maar dat ene kleine kruimeltje
door mij ooit achteloos verspild
brak de ban van stil genieten
toen ik door jou werd opgetild
ik verdronk in je blauwe ogen
liet mij drijven met de stroom…
NOEM GERUST MIJN NAAM.
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.619 Laat niet te vaak je tranen stromen
maak voor jezelf niet alles stuk
ga dan door met je nieuwe leven
en vind opnieuw een groot geluk.
Ja mag dan nog steeds aan me denken
maar doe dat dan met een lach
denk aan mij met een bloem in m'n haar
daar waar je mij het liefst mee zag.…
Driftigheid
poëzie
3.9 met 16 stemmen
3.876 Maar, wanneer, met loerende oren,
Argwaan, op verraad gespitst,
Wat geen wederklank moest horen,
En het hart zich-zelf zou smoren,
Uit de stroom der rede vist:
Dan, dan worden blote klanken
Onbesnoeibre klimopranken,
Om zich grijpend, wijd en zijd:
Dan verstikken zij de Vrede,
Telen onverzoenbre vede
Uit een onvergeetbre spijt.…
In druipend tranen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
920 Ik kwam van ver, van ver ben ik gekomen
En alsmaar verder zou ik immer blijven gaan
Om nog slechts eenmaal aan uw zij te mogen staan
Nog eenmaal, tot in mij weerom de tranen stromen
In druipend traag, verwerend al mijn dromen
Hier nu versmolten tot de allerdroefste waan
Dat dit moment, nu hier gekomen weer zal gaan
Voordat ik van dit puurste…
Aardekind
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
553 Naïeve winden kunnen een kind niet bekeren
het zal haar eigen vlinders volgen
en zal je - zonder schroom - haar hand toesteken
een handreiking in de dorre aardwoestijn
in die stroom valt nog veel te leren.…
oergrond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.238 geheimen prijs
langs het spoor van mollen,
die rul en kruidig
hun sterke sporen trekken,
door de malse, verse grond
verdord eikenblad ontmoet
nu een vroege kastanje,
de gazige libelle tekent silhouetten,
gevleugeld als papier is zij,
ze fluistert de wind
blauwglanzend ijs versmelt de pool,
gletsjers breken het spectrum
van bruisende stromen…
Hoog water
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
916 er stroomt verlatenheid door alle straten
een zwarte kat schicht naar de overkant
geschrokken van een opgewaaide krant
beklemming kruipt uit zwarte venstergaten
bevreesd dat zwakke dijken zullen breken
vechten soldaten met de woeste stroom
en loop ik als gevangen in een droom
waar grauwe eenzaamheid is neergestreken
de speeltuin waar alleen…
Liefde
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
2.782 Soms steeds meer en meer
Zomaar opeens spontaan
Voel ik warmte stromen
Elke vederlichte aanraking
Brengt mij in vervoering
Zal dit dan echte liefde zijn
Die mijn ogen doen stralen
Als jij mij teder aankijkt
Onze handen die elkaar vinden
Bedwelmd door jouw geur
Mijn hartslag opzwepend
Verstrengeld in verbondenheid
Je stem die woorden laat…
Zonnegroot de maan
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.021 Het aanraken, het strelen begint
in de ogen zoals eten met ruiken
de eerste stappen aarzelend gezet
de reis begint, het lichaam wordt
bemind, verkend, betast en opgesnoven
geproefd, beproefd op buigzaamheid
totdat het als water, de ene stroom
in de andere vloeit, opgenomen
door de zee, tot regenwolken verdampt
Op de rug wordt het plafond…
Geest van God
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
832 waarheid en leven bomen zijn
vereer ik je met de mirre van mijn diepste binnenkant
-nog luiert het licht op struikenbladeren
terwijl het beeld van de avondlucht
bibberend blijft hangen-
vereer ik je met de hitte van mijn zwijgen
gevat in gebaren van aanbiddende handen
hoor ik je wieken waaien
voel je mond fluisteren
je woorden stromen…
als zou ik het niet weten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.185 zo zijn wij ooit gegaan:
jij voorop in ‘t land dat helemaal jou was
ik als verzamelaar van al jouw stappen
elk afzonderlijk uit afgevallen lover oprapend
en jaloers de vogels wegjagend
die in jouw schreden pikten
niet altijd was het herfst
maar altijd wel een stroom
waarlangs wij met of tegen ’t water spraken
en als wij zaten en ik mijn…
Herboren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
728 Blubberend bloed door buizen aan 't stromen
ik wist: mijn tijd is nu bijna gekomen
berustend reutelde ik naar het eind
mijn hele gestel als een krot ondermijnd
maar toen jij de laatste kus op me drukte
de dood me verdreef, aan het leven ontrukte
voelde ik me herboren 'k ben opgestaan
en eerst maar eens lekker te kakken gegaan
was het je…
dorp van mijn jeugd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 als de storm zonder waarschuwing aanwakkert
wolken angstig op hol slaan
schuim de dijken martelt
geluid weer fundamenteel wordt
schepen zwoegen tegen de stroom
kale bomen hun ware aard laten zien
onverwoestbaar sterk
de taal van een generatie
wars van betonrot
dan neemt de tijd mij mee
terug naar de kuil in de modder
moeizaam…
Pesten
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.754 Tranen stromen me over mijn wangen
bij de eerste gulle lach in jaren…
maar nog steeds is er diep in mij
die angst voor wat er kan gebeuren
al durf ik voorzichtig te hopen op een toekomst…
ik teken jouw figuur
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.033 volledig aan
mijn mannelijke
verwachtingen voldoet
meer is er toch niet
achter jouw façade
ja, de duivelse macht
die je eeuwig beboet
hij is heerser over
een onveilige haven
hij heeft het vertrouwen,
lang geleden,
besmeurd met onuitwisbare pek
opdat de dorst nimmer is te laven
jouw zoute en zure vocht
zal nooit weg kunnen stromen…
"Tussen Wiel en Waal"
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
854 Verbergt zich in de elementen
Tussen beide trage stromen,
Waar de Maas als kind zich
bindt met grote broer de Waal,
Jachtige wolken brengen regen,
Spreken een sobere en eenduidige taal,
Vermengd in het land van zotte kolder
Met de regen, het water en een weerbarstige wind,
Zich immer in één richting bewegen,
Rollen door de altijd groene polder…
Ingrijpende A.P.K.
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.882 meer terug
dat heb je als jaren tellen gaan
slijtage slaat hier en daar toe
maar ook het dichtslibben
daarom was ik in januari zo moe
allemaal ditjes en datjes
zo word je langzaam ouder
noem het seizoenen van je leven
de herfst voelt telkens kouder
de winter bevriest je gaan
de lente ontwaakt nieuwe kracht
de zomer laat zeeën in je stromen…
Bij: de onvoltooide van Schubert
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
967 Stroom en zee
eindeloos vervloeien
tot klaarheid.
Getemde drift
en hunkering
tot in de nacht.
Herboren worden
tot licht en vrede
regen in de woestijn.
Niet te verdragen
bron die terugkeert
kind dat lacht.
Schaduw die wijkt
hartslag op de middag
vogelenvlucht.…
scherende stilte
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
774 woorden scheren langs mij heen
ik probeer ze te verstaan de taal lijkt mij buitenissig
lucht perst zich door mijn longen naar buiten
mijn lippen in beweging van eenvoud
ik worstel door een stroom van intense
gevoelens welke mij beheersen
voor mij staat iemand te bewegen
de mond gaat heen en weer
geconcentreerd…
Woordenwaterval
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.273 Door kabbelende stroompjes
Zie ik losse letters vloeien
Wanneer de stroompjes zich samenvoegen
Zie ik de letters tot woorden groeien
Tot een stroom van zinnen
Gestuwd door emotie en gevoel
Ongeremd vloeien de zinnen
Met de waterval als enige doel
Spraakzaam water stroomt rijkelijk
Laat zich vallen naar beneden
Woelig water vol emotie…
Ik denk altoos aan U...
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.255 Ik denk altoos aan u, als aan die dromen,
Waarin een ganse lange, zalige nacht,
Een nooit gezien gelaat ons tegenlacht,
Zo onuitspreeklijk lief, dat bij het domen
Des bleke ochtend, nog de tranen stromen
Uit halfgelokene ogen, tot we ons zacht
En zwijgend heffen met de stille klacht,
Dat schone dromen niet weerrommekomen...…
poëziekoketterie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
3.689 ik wil wel iets als schoolslag proberen,
maar ik verdrink tegen de stroom in.
ik ben neptunus niet, bemin geen nereïde
of zeemeermin. sprookjes die zichzelf schrijven
eindigen doorgaans met de driewoordenzin
'er was eens', dat zie ik nu wel in.…
Ik wou ...
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
5.401 dat ik
Op jouw droom kon klimmen
Om je verlegen ogen aan te kijken
Door witte wolkjes en gekleurde hemelbogen
Door bloesemlicht van zachte klanken
Door alle winden heen
Ik wou dat ik
Over verre zeeën kon varen
Om jouw teder hart te kunnen bereiken
Op purperen golven en glinsterende vleugels
Op duizend geuren van de nacht
Op alle stromen…
Als in een droom
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
6.539 mijn ogen dicht
Ik droom dan over gelijkheid
Over een wereld vol van licht
Ik droom over mensenrechten
niemand gevangen in een kooi
Ik droom dan in mijn droom
Over een wereld oh zo mooi
Maar dromen zijn slechts dromen
Ze geven niet veel weer
En vaak als je wakker word
weet je ze niet meer
De luchtbel gesprongen
opnieuw mee met de stroom…
de geboorte van een gedicht ( 3 )
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
786 normen bestormen
behoort tot een ander ras
soms, midden in de nacht
zit ik in een somber hoekje
slijp mijn punt extra scherp,
vergrijp me in extase
aan een woordeloze stroom
van storende elementen
die mijn vruchten immer
bevatten
dan, ja dan,,,,,ben ik
ja ik, even mijzelf en kan ik
me aan mijn pennenvrucht
heerlijk bezatten…
Zeemeerman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
695 Zweepslaglijnen van vuurgroen zeewier
tappen de stroom
flanellen dolfijnen af
richting zijn krullend paleis
Waterval prikt
door een vlaag van regenbogen
een vochtig kleurenpalet vast
op zijn koralen voordeur
Binnen dompelen
de golven van zijn sonarinstallatie
hem onder in
een wereldvreemde trance
Bij 't verder dansen van de tijd…
Vinden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 vaal is het vluchtige water
dat boven mijn zintuigen vloeit
bruidssluiers lonken voor later
twee zielen voor eeuwig geboeid
trage roodgloeiende stromen
veroorzaakt door liefde en smart
dringen in rustloze dromen
waar telkens het lot wordt getart
bottende, bloeiende bomen
symbolen van eenheid en kracht
fluist’ren van dat wat gaat komen…