3968 resultaten.
Het vuurgevecht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
522 en al wat er in onmin leeft
verdwijnt in vuren armen
De driften worden drooggelegd
De hitte danst haar vuurgevecht
zonder zich te warmen
Het dansen om de hete brei
van zuiver as tot dood getij
komt nu met rasse schreden
Als Prometheus zijn zin verlegt,
totaal zijn strijd heeft opgezegd
wordt Tantalus verleden
Kunstwerk: ' Schemering…
Ronding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 soms zie ik in je ogen
de schemerende einder
als grens van het heelal
waarachter woorden vallen
al mateloos matig in getal
traag verdampend in een
onzichtbare meander
en kennelijk onlogisch
slingerend rijgend;
de vlakke echo spiegelend
van wie dan ook of jij, de ander
op de schouw tikt de pendule
weer de herinnering uit jonge jaren…
onder dak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 midden op de dag waren
we onverwacht onder dak
ergens in ons leven
in het kruis dat schemerend
over het patroon vloertegels sluit
teken van geloof
warm licht
zonneveren in het schip
stoelen op paden
aan een straat
recht ontvangen genade
je hand wandelt even
over een rij kaarsen
waaraan donzen vlammen
ontspringen
voor bescherming…
Souvenir
gedicht
4.3 met 7 stemmen
6.587 De lange gangen
Vol schemering en half-gedoofde stappen
Doorsnijden hersenen en huis, behangen
Met kille doeken en met lampenkappen.
Het zolderraam dat oorverdovend beeft
Wanneer een vrachtauto passeert, ziet uit
Op een verlaten park.…
Raven en zwanen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 hebben verlaten
met het geluid van dode boeken
ontmoedigd op weg naar de zon
in hun duistervlucht over de meren
waar zwanen dromen over dronkenschap
en het lied dat hier weemoedig klinkt
als ik weer terug keer naar de kelder
terwijl de meid het zolderraam opent
bedenk ik mij, deze keer helder
hoe het afscheid bij me is
in de zilte schemering…
Uiterlijke vertoningen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 In de avond als de dag mijn valscherm
heeft doorbroken en lijnen staan gespannen
op de kaken van mijn zegel, boogt mijn
woordenschat langs het kruisen van dag naar schemer
Hoe trouw mijn moed me ook terzijde staat, laat
ik ver mijn nagelriemen zinken in de palm van het
vijfzijdig blad dat als een perfectionist aan me hangt, het
leest mijn stil…
Slapende kamer.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
862 Door 't rietgordijn, dat in de kamercel
Gevangen houdt warmgouden schemering,
Zwevende en bevende als een goudkapel,
Verdwaalde een zonvonk, uit een kamerding
- Kristal of koper - toverende een wel
Van kleurenvreugde en stralenflonkering.…
Met donker afgevlakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
400 ik heb de wolken
niet geschoren
dat deed de wind
in onderkanten plat
met donker afgevlakt
mijn macht reikt niet
over dag en nacht
weet van de schemering
was al vroeg het kind
van iedere rekening
speelde tussen
zwart en wit
wist van geen wijken
grijzen zag ik niet
zij hadden geen gezicht
het naamloos land
van gaan en komen
voedde…
De weggaanden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.961 Er was geen enkele schemering van bewegen,
geen ijl gerucht, geen lichte fluisternis.
De kamerdeur was door één aangelaten,
ik zag een uiterst dunne lijn van licht
dat gedempt geelde op het trapportaal.
Dan – tussen ademhaal en ademhaal –
of twee onzichtbren een vertrek verlaten,
ging de deur tweemaal even open-dicht.…
Verboden gebied?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 Leg nu ook af waarachter
de wereld te voorschijn komt
In de schemering van dagen
de verlossende toon van het
wentelende woord in de
zomen van begrip genaaid.…
Judith
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
925 Tussen schemering en dauw ben ik een onbestorven weduwnaar
of ben ik toch een weerwolf, de wereld heeft er 't raden naar.…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 staat haast niets meer wat er stond
Wat ik verliet heeft mij onzichtbaar ook verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later
Ik wacht dan op de schemering…
Laatste gesprek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Jouw handen en haar roken nog naar de herfst,
je gezicht was vaag zichtbaar in de schemering,
met verwachtingsvolle ogen, als die van een meisje,
keek je mij aan, alsof alles alleen van mij afhing.…
de zee - avond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 de golfslag die het strand toedekt
heeft iets angstigs onverwachts of
het een oordeel verklapt dat in
de komende schemer zwak aan
land wordt gebracht.
de avond ligt nu geheel op het water
dat ver en ver wordt gedragen.…
Serene Sirene
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 Het goud in de hemel verbleekt
de vogels zijn stil om mij heen
in ijle, etherische schemer
houdt een stem mij, gekooide, gevangen
onzichtbaar, maar wezenlijk tastbaar
en sprekend van vurig verlangen
In 't domein van mijn diepste impulsen
daar worden de klanken gesmoord
van woorden, herkenbare echo's
zo vaak meer dan eens al gehoord
maar…
nachten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
181 venster schreeuwt
om de stilte te behouden
: hoe zuiver ik de klanken
binnensmonds ook lief, het
houdt de schaduwen in de
kieren van mijn onrust niet weg
van welke opgelopen averij dan ook
dan beschrijf ik de cirkel weer rond
en mijn knieën wenen zacht door de
afdruk die met ruwte is heengeleid
daar het spel van de elementen
mij het schemer…
Leugenlabyrint
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
106 Voor jonge mannen is heldendom
aantrekkelijk, en als het hen lukt
om het monster te overleven
zullen ze kiezen voor de eer
van de leugen
en niet toegeven hoe het zit
maar zich houden aan het verhaal
en pochen op hun moed
wetend dat het monster
een schemerig labyrint is
dat ook hun voorgangers
bang maakte totdat ze beseften
dat de botten…
oor en luister
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
78 draagt een wondere wereld bij
aan de opsmuk die ik als een
offer draag in de vele wankele
momenten waarin ik het duister
lees al ware het een plaag
van historische feiten
het kenmerkt niet de dreunen
die in het Nu de “ einzelgänger “
met volle teugen genadeloos
tegen de grond hadden gewerkt
neen, de vruchten van de
vertrekkende schemering…
ik had een roos willen zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.972 als het leven
mij inhaalt door
stervende pijnen
als mijn vreugde
slechts loopt langs
zeldzame lijnen
indien verwachting
en hoop
het afleggen tegen
wat onhaalbaar is
dan sta ik zo alleen
weet niet meer wat te doen
mijn hart verstart tot steen
ik had zo graag
naar anderen willen bloeien
meer dan mij werd gegund
in een tuin vol…
Zin van bestaan
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
962 Gelukkig is het bijna zomer
bloeien rozen in de tuin
ben dan even de dromer
met wind rond mijn kruin.
In het najaar hoop ik dan
te vinden wat ik zocht
wat helaas gebeuren kan
dat de zin is uitverkocht.…
Weet je het nog het Nauw van Calais?
gedicht
2.7 met 105 stemmen
32.975 Vandaag scheen me de witte tuin
een wijds geval, met zoveel leegte
na het opruimen van blokken.
Een kwestie van gezichtsveld:
het lijkt soms of een vrouw na jaren
bovenaan steeds nauwer
onderaan steeds breder wordt.
---------------------------------------------------
Uit: Nieuw Vlaams Tijdschrift 31/6.…
Verloren
gedicht
3.0 met 218 stemmen
43.451 Dat alles is al lang verloren,
Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.
--------------------------------------------------------------------------
uit de Verzamelde Gedichten van Clara Eggink (1906 - 1991)…
Tranen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.040 naar buiten kijkend
zie ik een betraande tuin
plantenkoppen hangen deemoedig
naar de grond waar slakken
actiever zijn dan ooit
in het raam weerspiegelt
het televisiescherm zwemwater
in Athene tranen van geluk
onze Inge is voorzien
van goud kroonprinselijk
goedgekeurd gemascotteerd
door oranjegekleed orakel
van gewicht voorheen atlete…
Meer alert
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
2.289 Je liet me de tuin zien
Hoe alles netjes op orde
en regelmaat stond
de hortensia teruggesnoeid
evenals de heggen
In een hoekje heerste chaos
een loot van vlierbes en hulst
en daar omheen en daartussen
blauwgras en hondsdraf
witte en paarse dovenetel
Je plukte een bloem, een witte
Zoog eraan, zoet met een trilling
in je stem en of ik…
intocht van de zomer
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
834 De bomen zijn versierd met bloesem
en er klinkt muziek
uit hun herbewoonde kruinen
De straten worden aangeveegd
en er klinkt muziek
uit radio’s in de tuinen
De meisjes trekken rokjes aan
en er klinkt muziek
nu hun huid gaat bruinen
De golven dansen op zee
en er klinkt muziek
uit stranttenten achter de duinen
De glazen klinken…
De vraag wie ze is
gedicht
3.7 met 40 stemmen
20.776 steeds die jonge vrouw
die ik ooit toevallig ergens tegenkwam
- maar wie ze is - in mijn hoofd
vind ik haar niet terug
er zijn momenten dat ik ineens weer weet
dat de mens eenzaam is, ook ik
en dat ik naar haar kijk en denk: zij daar
dat is ze, zo zichtbaar, zo sterfelijk
---------------------------------------
uit: 'Een man in de tuin…
zwart Nazareth
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.108 ‘k ben in de hongerput geboren van zwart Nazareth
met niets dan armoe aan me donder en dode dromen aan mijn bed
onder het kruien van de molen in die gemene kolenlucht
werd het grove mout vermalen voor mijn vaders drankzucht
wie bezong de blanke top der duinen in het vuil van de achtersteeg
wie rook de lente van ommuurde tuinen in een stad waar…
die Cyperse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
723 Zij wandelde op kousevoetjes
de nagels ingetrokken
in tijgervel gekleed
zo mijn tuin in
alwaar ze rozen plukte
wilde aardbeien at
schaamteloos verleidend
en ik
wilde vrijen
ik wilde aardbeien
wilde rozenblaadjes eten
op het gras
in tijgervel gekleed
haar nagels langs mijn borst
kousenvoetjes kussen
die cyperse
die haar naam…
Kleine onderzoeker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
758 Vol bewondering onderzocht jij de tuin
Van vrouwenmantel tot cichorei
In jouw ogen een klein wonder
Geluidloos trekt een wolk voorbij
Serene stilte daalt op ons neer
Alles houdt zijn adem in
Kijkend met zijn grote ogen
Volgt hij nu een kleine spin
Van een afstand laat ik jou
Één worden met de natuur
Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…
Rijk zijn...
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.742 Groeiende zijn in mama's buik,
en ook straks door de tuin heen hollen.
Misschien deze keer twee knullen,
maar ook fijn als het weer meisjes zijn.
Oma vindt alles prima, gezellig en leuk,
en weer zal ik trots zijn op deze mensjes klein...…