4012 resultaten.
Veertjes
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
467 zeker
cum laude
gepromoveerd
in het aanschijn
van de heilige heer
niet dat ik
daarop lijk maar
ben wel geschapen
naar zijn schitterend
beeld en vergelijk
mijn rechter schouder
is jouw vaste plaats
omdat alles wat links
is ook altijd langs
die weg moet gaan
ik laat de laatste
tijd vaak mijn handen
door de haren gaan dan
vallen…
De T.V., een gebruiksaanwijzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 In hersendood scherm ik af
op het einde van mijn programma
Er komen meerdere,
maar voorlopig
laat ik afgelopen van me af vallen.…
Een valse toon
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
481 schaduw opent
geen deuren
als lichtval de
toegang verblindt
jij had dat als kind
al want in een stralend
arriveren schudde
niemand eigen veren
zij pikten allemaal hun
graantje mee op het
feest van gezien te worden
op te vallen tussen alle
toch had ook jij zo
af en toe een dipje in
het glanzend aureool als
een valse toon…
Winternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 De nachtklokken en de sneeuw,
vallen zonder geluiden samen.
Angsten wachten rustig af,
tot de vrede weer vertrekt.
Gedichten worden niet gedacht.
Het wordt vredig in mijn brein.
Niets kan ik horen buiten.
Binnen wordt het stil.
Alleen mijn vingers schrijven nog.
Mijn hart luistert zonder moeite.
De slaap wil me nu niet vatten.…
Kleintje Oorlog
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
615 het is dan wel geen instorten in die zin,
maar er vallen in families
vaak wel hele grote gaten.’…
Misschien.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
681 Op je magere kamer zou ik je haren bezingen,
mooie rode haren die bevallig over ranke schouders vallen
Genade zal ik vragen,
tegenover zoveel kwetsbaarheid ben ik weerloos.
Liefste, wees toch beducht voor mijn poëzie,
die vandaag nog barmhartig is
maar morgen bijten zal wanneer de dagen verschijnen.
Dagen van wanhoop en doffe lethargie.…
Zou het helpen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 Jouw sombere buien zijn enkel te verklaren
door het eeuwige vallen van kleurige bla’ren.
Bij jou loeit september, al is het hoogzomer.
Leg je hoofd nu maar neer, mijn herfstige dromer.…
zee in zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 één druppel nieuw licht
maakt
een nieuwe dag
één druppel voor
grensverleggend
nieuw leven
één druppel slechts
draait
een leven om
één druppel
in de woeste zee
en
ik hoor hier en nu
de druppel vallen
en zie
de zee zoals ik
die nooit eerder
zag
maan verbleekt, blijft wel
tussen de wolken staan,
maar toch
één druppel…
Dieren haiku's #3
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
614 Slapeloze nacht-
de schapen zijn de tel kwijt
en vallen in slaap.
In de lucht
hangt een buizerd
-hij bidt.…
Laat me
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
508 Laat me mijn ding doen
Laat me op mijn snufferd gaan
Laat me mijn grenzen bewaken
Laat me vallen en opstaan
Laat mij succes kennen
Laat mij mezelf verwennen
Laat me in de waan
Ik kan het alleen wel aan
Bied hulp en ik luister
De stem in mijn hoofd bepaald
De eigen wijsheid in het duister
Heeft tot nu toe alles nog behaald
Laat mij…
vaderdag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
522 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
Ik dacht aan de herfst
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
257 Soms fluisteren we over onze herfst
en vragen ons af:
op welk land zullen wij vallen?
Gisteren,
onderweg naar huis,
struikelde ik plots
en viel zacht
in de bladeren.
Ze hielp me overeind.
Ik dacht aan de herfst
die in ons groeit.
***…
Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
224 Hij legt zijn blote bast te zonnen,
maar nauwelijks ermee begonnen
of de eerste druppels vallen weer
heel fris op zijn fraaie tors terneer.
Dat is Holland in een notendop,
altijd vol verrassingen, echt top.…
niet omdat hij het is
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
211 Welwillendheid staat paraat
een winterjas die hij aantrekt
voordat iets
noch iemand
daarom vraagt
Hij moet wel
flexibel omgaan
met zijn onvermogen
mentale beelden
bewust te visualiseren
Hij blijft kalm
niet omdat hij het is
maar omdat alles anders
zichtbaar wordt
Ergens daartussen
speelt hij mee—
overtuigend genoeg
om niet op te vallen…
In voorzichtigheid van voelen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
190 In mijn amoureuze liefdestasten
ben jij de betoverende schoonheid
van mijn diepste tedere verlangen
en ik wil je het liefst liefhebben
in een stilte die oneindig lijkt
alleen het voelen speelt de hoofdrol
ik voel, er is een tegen beter weten in
nu je tot wasdom komt in een vreemd land
waar de bommen uit de hemel vallen
en het lijkt dat…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 Het stille van het leven
De blaadjes van de boom
De verkleuring en het vallen
Het naaien van de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen…
Mijn huis heeft lege kamers
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
24 zonder echo, waarin bezinning
niet mogelijk is, ik word gek
van mezelf
Mijn hart bonkt, mijn anders
zo stille adem klinkt
akelig ziek, darmen
spelen op
en iets griezeligs zwiept giftig
tegen de tol van mijn gedachten
Ik verlies mijn evenwicht
durf niet te stoppen
met denken, armen en benen
krampend schrap tegen de klap
van het vallen…
Brief aan een vriend
poëzie
3.8 met 21 stemmen
6.518 Tracht, na uw vijftigste jaar,
langzaam te leren, dat het goed is
als de bladeren vallen;
zeg tot u-zelf: 'ik wil pas vallen
onder de winterstorm'. -
mij kan soms nu het verlangen al overvallen
naar onze latere jaren,
als ik niet meer gekooid
in dit zwerfziek verlangen
wonen zal in het huis aan de brede rivier.…
En zo het dan een waan is
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.393 I
En zo het dan een waan is te geloven
Dat liefde ons eens allen verlossen zal
En haar zegen oneindig gaat te boven
De krachten van verderf in het heelal; -
Te geloven, dat de duistere demonen
Die huizen in het menselijk gemoed
En alles wat ademt, en leeft, bewonen,
Haar, overmand zullen valle' eerst te voet, -
Zo wil ik liever leven…
dageraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
543 naar ‘t zenit
als het kussen van duisternis weer opgeklopt wordt
De zon draait zich uit haar vergeetput op haar zij en
werpt haar fotonen in lange linten rond de wereld
trekt ze weer binnen en rolt de aarde voor haar gelaat
pronkerig met buit haar gezicht met gouden platen beslagen
zwaar beladen schudt ze de dauw uit de bomen
de druppels vallen…
Brief aan een vriend
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.739 Tracht, na uw vijftigste jaar,
langzaam te leren, dat het goed is
als de bladeren vallen;
de sterken worden dan toch nog lang niet gerooid;
zeg tot u-zelf: ‘ik wil pas vallen
onder de winterstorm’. -
mij kan soms nu het verlangen al overvallen
naar onze latere jaren,
als ik niet meer gekooid
in dit zwerfziek verlangen
wonen zal in…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Hoe je het ook wendt of keert, er komt een moment dat ik
zal vallen, met mijn bewegingloze vleugels nog even dwarrelen door
de lucht, leunend op een onzichtbaar stukje hout om uiteindelijk het kleurrijk
herfsttapijt te vervolmaken, wetend dat in afscheid nemen een nieuwe lente is opgestaan.…
laat je bladeren vallen, zonder papier vuil te maken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 het kantelend blad
achter het raam in de zon
kan maar één kant op…
ik zal ze stapelen
netgedicht
3.3 met 51 stemmen
34.608 ik raap mijn leven
lang al keien
stenen voor mijn graf
wil de wereld laten zien
hoeveel ik om dit leven gaf
de meeste vind ik op
mijn pad, zij vallen op
in kleur een enkeling door vorm
ze liggen daar al eeuwen lang
trotseren regentijd en storm
hun scherpte heeft
veel levens afgerond in
het onbegaanbare betreden
ze zagen jeugd en…
Boorziek mensdom
gedicht
3.5 met 26 stemmen
7.555 Huizen zouden uit hun windsels
moeten kunnen vallen, traag
en statig in het gazon
op hun knieën zakken,
zich openen als een vrucht
weer bos en rots worden,
een landschap als een oude zolder.
-------------------------------------
uit: 'Onhandig hart', 1998.…
Volledige bezinning
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
686 De zee legt zijn hoofd op het strand
middels ontelbaar veel koppen van schuim
het tij neemt het recht in eigen hand
de wind verdwaalt in het hemelruim
Het goudgele zand knispert een lied
tussen schelpen, zeewier en kwallen
de melodie van een rustgevend gebied
waar ’s nachts sterren zich laten vallen
De frisheid van de golven nodigt uit…
Lekker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
771 God's stap
op weg naar genadigheid
naderde krakend in 't grint
zoekende de kus van Zijn kind
toen Zijn oog viel op een vijgenblad
dat iemand laten vallen had
een schaamlap
Eva ?…
De aanraking
hartenkreet
4.8 met 51 stemmen
2.034 Een druppel water verlaat je haar
en baant zich een weg langs je rug
ik vang het op met mijn vinger
zodat ik het een triest einde bespaar
en breng het naar de oorsprong terug
Een nagel over jouw ruggengraat
veroorzaakt een reactie op jouw huid
en door in herhaling te vallen
de rilling die het achterlaat
maak je een spinnend geluid
Iedere…
Jugendstil
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.200 een draad om haar heen
van goud en licht alsof de spin
weet heeft van haar daden, voordat
de koude in haar hart winter begint
zij schommelt onder de iep op en neer
haar zorgen weg in dromen en lang
vergane daden, stof dat poriën vult
terwijl doden rond de boom marcheren
de weg naar huis is niet meer lang
de lasten vallen…
De ware rijkdom
poëzie
3.4 met 18 stemmen
7.001 Komt vallen we onze God te voet
Om deugd en heiligheid:
Zo wordt op aarde ons jong gemoed
Ten hemel voorbereid.
Dan krijgen wij die beste schat,
Die nimmermeer vergaat.
Dan lopen wij op het deugdenpad,
En schrikken van het kwaad.…