3547 resultaten.
mijn tuin
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
957 aan gebeuren,
dus ruim ik braaf eerst puin
De distels van gisteren,
snoei de haag van vandaag
maai het gras van gedachten,
vorder traag maar gestaag
met wortels van domheid,
dood insecten van perfect
scheur de waas van behagen
die de bodem afdoende bedekt
En dan poot ik de planten
eerst de rozen van de hoop
dan de randen van verwachten…
Ja, ik wil
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
738 op jouw gezicht
ik wil de spiegel van je ziel zijn
wanneer jouw ogen stralen
de lijntjes om jouw mond
tussen sproeten die verdwalen
ik wil het puntje op de i zijn
in elke nieuwe zin
de iris in jouw oog zijn
wanneer jij zegt ik bemin
maar bovenal wil ik mijzelf zijn
met een mond die lacht
en ogen die stralen
wanneer je het niet verwacht…
Waarom liefste?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
896 Wat wij hoopten en verwachtten.
Wat mijn lief is liefde meer?
Liefde leeft in grijze haren.
In elke rimpel, van onze huid.
Al die jaren, onze kind'ren,
stralen toch die liefde uit.
Waarom dan tot woorden dwingen
en mij smeken om een lied?
Liefde gloeit in stille dingen.
Liefde leeft in woorden niet.
Pierre Van Laeken…
het meisje van heden
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.477 zij komt, om de hoek, en hoopvol
kijkend naar het beeld van morgen
het meisje van de blije verwachting
nog in de ziel van de engel geborgen
vol van licht en sprakeloze achting
wat zou ik haar toch willen troosten
wanneer de dag haar allengs zal overvallen
en ware schaduwen zullen oogsten
ik zou trachten haar te beschermen
tegen onvermijdbare…
Bitter mooi
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
609 en stil te staan
Leegte kent de schoonheid
maar proeft haar niet
Is noch puur en noch onrein
Is niet
Laat los wat je verwacht
‘Nu’
vindt zijn constante
in vergankelijkheid
pretendeert niet meer te zijn
dan de werkelijkheid
van schijn:
pijn en schoonheid…
Mijn schild ende betrouwe
netgedicht
4.0 met 60 stemmen
4.679 togen
waar schoonheid haar
stoffelijke genegenheid toont
viert daarenboven
de zachte schittering
in jullie beider ogen
zij weerspiegelt
de onnavolgbare weg
naar woordeloos gevoel
waarin liefdevolle herkenning
het wederzijds bestaan,
een hoopvolle eenheid beloont
schouder aan schouder
met wat reeds uit
liefdevolle verwachting…
van draken mannen en eieren
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
2.778 wellicht heeft uw vrouw
kinderen gebaard
waarbij u dacht
nooit gepaard
nooit verwacht
toch gekregen
wat een zegen
bij al haar ontrouw
hou u vast het kan zonder kezen
mogelijk was het parthenogenese
dat kan nu zonder buitenaards ingrijpen
ook zonder wuft gedans naar uwe pijpen
ziet Flora vrouw van de komodovaraan
- op Flores als draak…
De bloem is een gehavend blad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
778 De bloem is een gehavend blad
dat het leven driest verslindt
uit alle kleuren de ware vindt
geuren plant en dier verwacht.
De bloem is een gehavend blad
de liefde raast door de nerven
omdat alle liefde er wil sterven
de mens tot vreugde waardig acht.…
Sporen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
893 Morgen zal alles van een ander zijn
Met vaders dood sluiten zich hier de deuren
Het lege huis staat stil de rouw te treuren
Al liet ik wel de troost van een gordijn
Er gaan al vreemden rond op het terrein
Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren
Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren
Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn
Nu…
December
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
983 Maar waarom zouden we toch somber doen
alsof er niets meer is om te verwachten?
Het voorjaar maakt toch straks weer alles groen,
er is beslist geen reden voor die klachten.
Bedenk, wat ook de Fransen altijd doen:
het is nu de tijd van mooie lange nachten!…
maar in de klank huist het verleden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.452 ik zie je hand
voor ogen ben ik iets te laat
maar uit bewegen
zie ik hoe het met je gaat
behoedzaam kom je
naar me toe
gespannen in verwachten
je weet niet wat ik doe
ik wil je in mijn armen sluiten
met de glimlach van voorheen
ik zie alleen onzekerheid
in het wiebelen op één been
ik neem je hand
en kijk dan in je ogen
ik kan het…
Stil geweend
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
939 ontmoet
niet achter in mijn tuin
waar de buurvrouw onbarmhartig
haar woorden laat veren
slordig uit de bodem geschraapt
zo denk ik, rechtop staand
zonder bewegen
onder de late lucht
het is nu zomer en met
vlinderfladderende armen
snijd ik vogels en
paarse wolkjes uit
het licht omlaag
vol gedragen bruidsvluchten
die in stille verwachting…
Gewijde priester
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.416 geknipte
lijn van zijn kapsel
Prins op het blauwe
paard van wilde
en verwarde dromen
boven alles
wereldveroveraar
zonder schromen
tot hij als afgeworpen
berijder kermt onder zijn ros
en schreeuwt wanneer
zijn helpers komen en
reiken hem zijn Calvados
bescherm hem tegen
het al te graag
offerend priesterschap
eeuwen verwachting…
Huisraad
gedicht
3.4 met 16 stemmen
12.096 Verwachte neerslag van liefde laat niet eeuwig
op zich wachten; is uw paraplu niet al bewolkt?
Reken op skeletdwaalsterrennevellegerscharen,
verhul in bombazijn het naaldhuis afgestemd op
't cryptapocalyptisch egelengelenzangstation.
-------------------------------------------
uit: 'Huisraad', 1998.…
De avondstraat
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
813 Vragen waarop geen antwoord wordt verwacht
blijven nog even hangen en lossen op in blauwe slierten
uit een tabakspijp. De aarde ademt vrede.
Achter de grijze bomenrij een verre vrouwenstem
die kinderen roept
en helle strepen trekkend in de stilte
gieren de vogels van de nacht.…
vluchten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.367 Zonder de franje van een
verwachte hoop op
beter.
En stad dat geluk
mag tonen en blijdschap
erkennen, hevig leven.
Leven zoals men kan
tot in het diepste van de kern
zonder dat de mist
alles verstopt en
onherkenbaar waas
achterblijft.…
op het kussen van de avond
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
827 voel zachte klanken
in een eindeloze stoet, geluiden van nergens
en overal
wanneer daglicht en schaduw
zijn woorden verlaten
op zoek gaan
naar losgebroken schimmen van de ziel;
het weten dat alles leeft
in open zicht
en dat, gedragen door het sterven,
verwachting terugkantelt
in kleine fonteinen, ongevraagd
en vaak hoger…
Sinterklaas (3)
netgedicht
2.8 met 46 stemmen
3.184 ‘s Morgens heel vroeg het bed uit,
vol verwachting de trap af
en steeds weer het wonder:
de lege schoen
en je hartenwensen vervuld.…
de wegen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 kluis
veilig achter slot en grendel
diep onder de harde grond
slilte
je mond
vinden doen we nooit
maar je weet het al lang
kijk diep in je ziel
en in je hart
we wachten al te lang
hier heb je een beetje
x
licht
aan het einde
van een lange gang
hallo en weer tot ziens
het ga je goed
ooit een geheim gezien
ga en vind
meer dan je verwacht…
De nieuwe morgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 Bij het wakker worden
kust de nieuwe morgen
haar nog slaapdronken ogen
buiten is het voelbare afscheid
van de zon en de maan,
de eeuwenoude geliefden
ze schenken elkaar
de glimlach van het vertrouwen
in en op elkaar
ze wachten en verwachten
zij stapt uit bed
haar voeten raken de grond
haar handen
vinden de glans
van het ontwaken
buiten…
De ruïnes van vandaag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
640 ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde…
gloeien
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
801 ik wil de hoogte meten
het koeren van de duiven, de winterlucht
ik wil opstijgen
zodat ik naar huis kan schrijven
naar jou
om te vertellen
dat het over liefde gaat
dat het altijd
om ons heeft gegaan
en om het lot
dat wat we verwachten
onze lichamen in de zon
en vlinders
vele kleine vlinders
wanneer bomen zich strekken
bereid tot overgave…
langs water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
627 wanhopige schouders
keren stijf naar binnen
en houden mij vast
statig nadert de zwaan
koud koningsblauw water
volgt golvend haar gang
tot zij me ziet
en hoopvol naar de kade zwemt
niets heb ik te bieden zwaan
dan wanhopige schouders en
gebalde vuisten
die mij gevangen houden
sierlijk keert zij om
haar nek fier omhoog
laat zij verwachting…
Een kwestie van positief blijven
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.822 het doel waarop ik was gericht
kan ik niet langer maken
het verschil tussen wat ik wil
en wat ik nog kan is vaak te groot
al ga ik nog lang niet dood
dus vul ik nu de dagen met teveel nutteloze zaken
en veel te vage verwachtingen
ook al praat ik met de wind
of schrijf ik in het vluchtige water
toch valt tegen het lijden van pijn
veel te…
Ongezouten
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
575 stromen in
een verbond met een bodemloos
gelegen zee, schep ik ongenoegen
in een emmer waar de bodem is
uitgeslagen, waar des ondanks
de dromen ongestraft uit blijven
komen in het kielzog van de
zelfgenoegzaamheid, tegen alle
zwarte gaten in, dein ik geblinddoekt
in de wals der sterren mee, verkoos
mijzelf te overschatten in verwachting…
Als de adem draagt
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
752 kent
geen vaste plek meer
het is verloren gegaan
plots is er
na zoveel jaren
een doorbroken bestaan
de grond behoort mij
niet meer toe
ik draag de koffer voortaan
van hier naar daar
verspreid over de tijd
die mij nog rest
op en neer en verder
naar het onbekende waar
verleden wordt geleden
in de onrust van het hart
de verwachting…
In een oogopslag,
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
610 Mijn ruimte is te klein,
ik schuif de luiken dicht,
je kracht omhelst het bloot,
de nacht is ver en zo dichtbij,
het morgenlicht is boterzacht,
smeert mijn hart in een peilloos
meer, zo weids, zo diep, levend
wit van golvend schuim als je
glimlacht om je tanden en
mijn zinnen te ontbloten weet
ik wat je van mij verwacht, ben
daarin…
Parelmoer 2 (vervolg)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
629 Jaren later, een beetje ouder
op een klinkende dag, vol met
een herkenbaar geluid en de
geuren van je aanwezigheid
in de boezem van ons huis,
drong je helderheid in het diepste
van mijn bron, lispelend zacht
werden je ogen, waar vloeibaar
parelmoer aan ontsprong, verscheen
je even ten voeten uit, verwachting
ingelost te dromen van omzwervingen…
Eenzaam.
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
729 Maar hoe kun je dan verwachten
Dat ze weten dat je eenzaam bent
Als je je groot blijft houden,
En tegen niemand wat verteld?
Het leven is toch al zo moeilijk,
En alleen kun je dat niet aan.
Je hebt voor alles iemand nodig,
Misschien zal het dan beter gaan.
Lion Queen
geschreven in 1981…
"Herken Jij Mij ?"
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
871 Of niet dàt wat
men had verwacht?
Praat ik tevéél
van gevoelens?
Gedachten die men
niet herkent?
Wens ik te vaak
op een wonder?
Dat een ander
mij ook ziet...
Niet met ogen
maar met gevoelens,
voor mij zo simpel
voor anderen niet?
Ik ken niets anders
dan die taal
van mijn stem,
soms veel te zacht.…