3362 resultaten.
In de armen van mijn beschutting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 onderbewustzijn wakkerde mij…
er werden treinen gebombardeerd
tussen Meppel en Zwolle, de tijd liep
uit de hand, ze kwamen pas tegen spertijd
aan bij het Amstelstation te Amsterdam
angst bekroop mama en ik luisterde
met grote ogen naar de afwisselende gang
van haar zenuwslopende vlucht
dicht langs de panden op weg naar huis
wij werden…
Tranen uit mijn verleden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 Het verleden roept naar mij
Steeds harder
Steeds scheller
Het verleden lacht mij uit
Steeds luider
Steeds sneller
Mijn verleden doet mij pijn
Soms onverdraaglijk
Soms zacht
Mijn verleden daagt mij uit
Soms plotseling
Soms verwacht
Het verleden blijft mij plagen,
zelfs nu ik volwassen ben
Vluchten of vechten helpt niet echt
Toch kan…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 het Wad graast op de eeuwige velden waar
de herfst zijn kraamzorg heeft neergelegd, haar
schoot schudt van schaamte nu ze naakt
haar naamloze leden tentoonspreidt
ergens raakt een voorspoedige dood de echo
die haar loodst en ik vlucht in mijn langste
adem - ooit
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan…
dan uit het niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 leven ontwijkt
laat september, de zomerschermen wijken
voor de wallen van herfst, mijn hart wil schreien, doch
nu mijn twijfel zich ontfermt over bijbelse
vaardigheden voel ik ruimte
het hoofd vol stemmen wordt lichtelijk
gedempt door de geur van koffie
de nacht ligt nog als een waas over de beweging
van het terras, ' k zie duiven vluchten…
Vlinders....jawel vlinders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
837 Dacht nog die vlinders, die overleef ik wel,
maar dan gaat alles supersnel
en denk ik bij de zoveelste vlucht:
een sprong in het diepe, nee geen klucht.
De vlinders nam ik met me mee, en zo,
zijn we nog altijd met zijn twee.
Dus geen NEE!?
En de vlinders ook vanzelf
want die nemen nooit vrijaf!…
Vreemdeling?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
632 Hij zwerft eenzelvig op de werf
kerft diepe krassen met zijn stem
het scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam,
het zijn de onbekenden op mijn erf,
of die kraai die vleugellam schipbreuk
leed kleur of niet, verwondt door
zijn diepste geloof of scherf,
hield met beide vlerken beet, door
eigen ziel zijn thuisland…
Wie vertelt mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 welke huidskleur
oogopslag
dik of dun
donker of blond
introvert of extrovert
wie vertelt mij
wie ik lieven moet
die keuze ligt toch
zeker wel bij mij
in landen zoals Irak
Iran, Egypte, Syrie,
is iedereen hetro
mannen en vrouwen
die van hun eigen
sexe houden
worden uitgekotst
opgehangen, vermoord
verstoten door familie
mannen vluchten…
Natuurkracht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 storm in dansende golven
die bruisend wit schuim
over geribd strand blaast
woest stuivend zand
waar meeuwen vluchten
schreeuwend in grijze lucht
harde wind bespeelt
stoere vlaggenmasten
met klepperende lijnen
striemend zand verblindt
half dichtgeknepen ogen
onder een wollen muts
voetstappen verdwijnen
onder een verse laag
opgejaagd…
Spaties?
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
446 Geschreven stilte op de huid
leidt tot het lot van ongebondenheid
zonder dat de ganzenveren breken
geslepen in hun vrije vlucht
van toegankelijkheid op de
grens van de werkelijkheid
en het lijdzaam schrijven genas
verbonden in gehechte levensplooien
sluimerde een onechtheid van het denken
met de gesluierde waarheid voor ogen
die…
Wereld oh wereld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 gelaten loop ik door
straten vol met kuilen
vol met gaten
rood het tastbare bewijs
van dood, altijd op de vlucht
levensloos in moedersschoot
harteloos volg ik school, kleurt lesstof broos
nutteloos zo lijkt het want
iedereen is geslaagd werkloos
geweren klinken honderden keren
al lijken kogels mij niet te deren
zal ik blijven of 'm…
Vluchtende gedachten...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
591 Ineens zie ik mijn gedachten vluchten.
Het ene oor in! Het andere oor weer uit.
Dank! In mijn hoofd wordt het weer stil.
Stilte is alles, wat ik nu nog horen wil.…
Fluitles voor de stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
427 Een gordijn wappert uit het raam,
vruchteloos verstrengeld in een vlucht,
het wijd betoog van verlangen,
plooien van gerucht.
De stad slaapt bedompt onder daken
op zware adem,
de huizen tot een blok verlamd,
overeind door de schelle lichtkrans
van een lantaarn.…
In de Marges
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 Ze maakte me wijs
met mooie christologisch
filosofische termen
dat god altijd
in het centrum staat
om zich over mens
en wereld te ontfermen
een soort levenspolis
de hemel in het verschiet
als een soort hoofdprijs
maar zolang de mens
in vrome religie steeds
vluchten gaat
met opgewekte liederen
spirituele gebeden
doet het…
Albion
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Wanneer het benauwt in Calais
en je staat bij het leven
in het krijt; en de meeuwen iets
droefgeestigs overzweven van
een mens op de vlucht voor zijn spijt;
dan kun je beter laat dan nooit na
het vele botsen; op zoek gaan naar
nieuw geluk achter Dovers
witte krijtrotsen.…
Schouwspel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 Nemen dan
hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot…
Nest gekraakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Dan slaat de wat grotere eend zijn vleugels, schreeuwt
dat het horen en zien vergaat: koeten vluchten,
en ik denk: zit er verschil tussen dieren en mensen?
Neen, want de hardste brullers krijgen alles voor
elkaar. Toch van de dieren afgekeken....…
Even tijdloos?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
543 van bodemloze nachten tot in de
zwartste dromen, verlicht door pijn
waar elke dichter z’n dorst uit lest
maar ook als schrander dier dat
zijn bloed laat koken, een opmaat
waaruit de heerlijkheid is gestolen
een geworteld lichaam wat onwillig
openslaat, sluipt binnen in de ogen
van de tederheid, het leidt ons op de
dagelijkse vlucht…
de "Groene"Vogel is Dood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Vogels dodend in de vlucht,
als een wiek hen door midden snijdt.
Oh, steltloper, kievit, en tureluur,
wat doen wij jullie aan.
Wij warmen ons met goene stroom
en laten jullie in de koude staan.
Straks rest ons slechts de koekoek
en ik bedoel dus die van hout,
die in een klokhuis aan de muur hangt
en ons de tijd toevertrouwd.…
stilte
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
627 heel soms heb ik die drang
te vluchten zover ik kan
ver weg van hels kabaal
naar een plaatsje ideaal
ik zoek en blijf maar zoeken
bestaan die plaatsjes wel…
het klooster zou mij kunnen helpen
of begin ik eerst wel met mijzelf…
de muizenissen in mijn hoofd
verjaag ik één voor één
ik zet alle vensters open
en veeg ze er massaal doorheen…
Schouwspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 Nemen dan
hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot…
wilde eenden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 hun spiegel
het eens gekozen lief dan spetterend
tot zij nat ten slot het jawoord geeft
door haar snavel dan te richten
op als lelijke eendjes de verliezers
die hij eerst toch verjagen moet
voor het paren hen huwen kan
van witte brood de dagen nog
kiest hij haar een nestelplaats
waarna in donsveren roeiboot
hij badderend op vleugels vlucht…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 weerleg mijn droefheid niet
wanneer het winterlicht langs
koude daken druipt
naar een stil woord dat
langs het raam omhoog kruipt
in de lucht staart
alsof het de vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan…
Wild en onbezonnen.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 De winter geeft zich niet zomaar gewonnen,
want vooraleer hij weer aan ’t vluchten slaat
en ’t land opnieuw voor lange tijd verlaat
is hij nog aan een offensief begonnen.…
Zomerhitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 een luttel dier probeert kieren te dichten
verkoeling naar binnen te metselen
in de gangen van zijn zandkasteel
zwaluwen vluchten in cirkels
jagen hun stem na in de wind
de lucht, een verlengstuk
van weids en helder water
als een kind met een spiegel
en de ogen van zijn moeder
evenzo sprekend en blauw
het zindert verderop
hier kan een steen…
Als tegenpolen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 ik zag haar
zwaaien trager worden
voelde kou in
een steeds ijlere lucht
nog konden wij
elkaar niet laten
hebben nooit berust
in een levenslange vlucht
als tegenpolen
wisten wij de krachten
van het spelen op
het scherp van de snee
in samen leven
namen wij natuurlijk
ook het risico van
onszelf kennend mee
maar juist waar
haten…
Herfstverhalend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Als verkeerslichten laat het herfstloof
mijn gedachtenloopjes halt houden
of stuwt het mij in een niet nadere
richting, alle kanten op …
Zwevende bladeren en woorden,
oog in oog in de loop van de herfst,
slaan op de vlucht.
De bonte gelederen
van de hovaardige zomer,
gedecimeerd, storten
met bosjes neer
in bedrekte loopgraven.…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Een vage omtrek
in een snelle vlucht.
Het is mijn plekje, zo vertrouwd,
mijn dagelijks bestaan...
waar ik me thuis voel.
Nooit meer weg wil gaan.
Zo onbeduidend en zo klein.
Zo ver verwijderd
van strijd en pijn...
van het 'grote leven' dat
ergens moet zijn.
Dat gaat aan mij voorbij.
Het hindert niet.…
In liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Zoals de zwaluw de warme zomer beschrijft
in blauwe lucht, in zwevende vlucht, zo wil ik
onze innige liefde beschrijven
in liefde
die meegaat met het deinen van de zee
in liefde die
in de ochtend de zon begroet
zo zal ik steeds beweren
om de onrust te bezweren
hoog in de lucht in vogelvlucht
om het land te overzien
het leed te…
Niets voor altijd
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.325 Een gewonde engel schildert
boven een vlucht wilde ganzen
verten van onbeschreven lucht.
Zal ik woorden tussen lijnen schrijven
in de omheining van lege taal gaan staan
op verkleumde dichtershanden zitten?…
het kleinere kwaad
netgedicht
4.9 met 30 stemmen
704 ontwaakten
voor dag en dauw
in het deprimerende hotel
mocht je niks meer eten
dus ontbeet ik ook niet
toen we de draaideur door gingen
en de lift in stapten
dacht ik terug aan het zwarte monster
dat we op de echo zagen
toen de afdelingsdeuren openzwaaiden
en ze je wezen welk bed
wilde ik je in een deken wikkelen
je optillen en met je vluchten…