4425 resultaten.
SNEEUW....VOORZICHTIG!
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Wij zetten nu
voorzichtig onze voeten
in sneeuw neer
Niet langer meer
willen we uitglijden
bot of been breken
Wij zetten
voorzichtig schoen
voor schoen
De prent,afdruk zegt
wat over de maten
van onze onderdanen
Besneeuwde paden
straten en lanen
die wij belopen, begaan
Na uitglijers zullen
we gaan opstaan:
standpunt, ponteneur…
Dodenmars
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
559 Een nieuwe moeheid maakt zich meester
van mijn leeggevochten hart
het eind van mijn latijn
heb ik dan toch gevonden
Gebarsten maar niet gebroken
leg ik mijn hoofd neer
kijk naar binnen met berusting
naar buiten zonder te zien
Achter gesloten luiken
marcheren overledenen de dodenmars
koude voeten laten zompige afdrukken
achter op mijn…
Hun houten ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 die eerst nog naar me
reiken maar me later
onverbiddelijk grijpen
in het raken van de bast
hoor ik het kraken
van hun knoesterige lach
waarin de sappen stromen
las de oudste jaarringen
in het diepgewortelde bestaan
door bliksem storm en regen
is hun aanzien deels vergaan
heb de maan bekeken
uit een hoge kruin
mijn leven aan de voet…
Winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 De paden zijn hagelwit bedekt,
krakend onder voeten,
op steeds dezelfde route,
wordt het ijs gespekt.
Vlokken vallen.
Vertraagde ijskristallen
wervelen wollig en woelig langs mijn raam,
Ik gaap, in winterslaap.
Koning winter geeuwt,
totdat het overtollig uit haar keelgat sneeuwt
en alle kids vinden dit wits ontzettend lollig.…
RUGGEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
735 in beweging
rechte ruggen
en soms licht gebogen
Ruggen
die van de meet
weten
geen loopje nemen
met deze tocht
Wind
kan de lopers inspinnen
tegen houden
als met honderd handen
de innerlijke stem kan
een duivelse influistering
doen:'geef op,
geef maar op'
je voeten willen je
niet langer dragen'
en op je handen
kun je niet lopen…
Verloren dagen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
521 daar staat ze, gebogen als altijd
in haar blauwgeruite schort
en veegt met blote handen
zwarte aarde in de hoop dat
groen opnieuw geboren wordt
ze ziet niet om, graaft dieper
trekt brede voren in het land
plant haar voeten tussen de regels
en poot piepers in het rulle zand
kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje
het is de wereld, de wereld…
Een grijze dag
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
883 Een dag vóór je 50e verjaardag
Je hebt het niet gehaald
Met lood in mijn schoenen
Voorop lopend in de kleine stoet treurende mensen
Zonneschijn en vrolijk fluitende vogels
Vergezelde jou in je laatste reis
Mijn voeten wilden niet meer verder
Maar ik kon je nog niet alleen laten
We bereikten jou bestemming
Langzaam werd je daar neer gelegd…
Worsteling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
526 Zo ploeg je voort in wind en regen
door restanten van oude wervelstormen
die zich willen laten horen en voelen
zuigende modder waar doorheen je worstelt
het vertraagt en houdt je steeds weer vast
immer bang voor scherpe punten en de pijn
die je met kwetsbare blote voeten riskeert
zacht zand op een makkelijk pad
onder een verwarmende zon…
Polderman
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 er wandeld een man door de polder
met aan zijn voeten eindeloze vlakte
het weidse uitzicht kan hem niet vangen
in zijn mond beweegt tevreden de oude pijp
van Edgar Alan Poe kon hij intens genieten
maar ook de kraaien die naar hun verblijf vlogen
de polder nam hem in zich op
wikte en woog en wist hij wordt een
vaste klant
het oneindige…
Halmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Halmen
zijn wij
waaien mee
met elke bries, wind
M'n kind,
we zijn halmen
op de scheiding
van water en land
Waar onze voeten
sporen achterlaten
soms alleen
van het (te)lang staan
Stilstaan
aan de oever
aan de waterkant
zonder te bewegen
Niet te weten
wat te doen
de daadkracht
uit ons lijf gestroomd
We hebben
ons leven…
Vredig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 namen uitgehouwen
verweerde muren omsluiten
liefdevol hun dierbaren
stille najaarswolken
hangen zwaar van regen
over aangeharkte paden
zelfs de stille wijsheid
van de oude bomen
traag bewegend in najaarswind
laat troostende woorden los
het zijn woorden zonder stem
zo regent de dag voorbij
maar eerst nog leg ik bloemen
op dode voeten…
wederzijds
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
681 gelden
door middel van een dichte woordenstorm
het knettert, zindert, flitst; wie komt zich melden
om dit sint elmsvuur te kanaliseren
waar zijn die lettervlechters, Aengus' helden
hun geest fijn-afgestemd op hogere sferen
de pen in aanslag als een stralingsmeter
de muze spreekt, als zij elkaar ontmoeten
geef mij, o dichter, door uw verzen voeten…
kofferdrager
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
695 is het zo bedoeld
zoals jij stilte draagt
een nevelige jas
onverschillig en zonder rouw
die om naaktheid lacht
en jou en mij
't gebroken licht aan mijn voeten
dat voorbij trekt, wegkruipt in dicht geboomte
en gedaalde dagen
de vragen die ik waag, vanzelf weer overgaan
als gerafelde schaduwen
en gescheurde deuren
is het zo bedoeld…
Zekere Indianen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.030 In liefde ontbrand voor een paar voeten en dijen
lopen ze levenslang hand in hand. Schaduw
verschijnt en verdwijnt. Het is een raadsel.
-------------------------
uit: 'Ja Nee', 2017.…
Vreemde vlaggen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 chaos heeft danig
om zich heen gegrepen
ons bestaan aan een
smalle draad gehesen
met de zeis al aan de voet
nog zijn de wortels
krachtig en vitaal
maar in zuidwest
heeft wind een andere
geur en kleur gekregen
vreemde vlaggen
worden daar gehesen
als de stormbal staat
wij buigen door massaliteit
willen het oude bos niet kwijt
veren…
Zekere Indianen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.555 Als de indianen zich oprichten
duizelt het hun de wereld wordt duister:
In liefde ontbrand voor een paar voeten en dijen
lopen ze levenslang hand in hand. Schaduw
verschijnt en verdwijnt. Het is een raadsel.
------------------------
uit: 'Ja Nee', 2017.…
De dagen...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 vliegt vooruit
de kerk loopt leeg
ik volg een ander geluid
Mijn vader heb ik begraven
onder een gebroken raam
mijn moeder heb ik naar
de hemel gedragen
Mijn dierbare broer had
meer levens dan een kat
maar dat mocht niet baten
er vielen gaten in zijn hart
Dan heb ik nog een vriendin
ze loopt door mijn handen
ze kijkt met haar voeten…
Lichtblauw ver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 zijn voeten
blijven onverzettelijk
in kleilagen van
vele eeuwen her
nog kijken zijn
ogen lichtblauw ver
onverschrokken naar de
horizon zonder obstakels
de rechtlijnigheid
van het land verankert
zijn karakter wortelend
in normen en waarden
die geen tolerantie
aarden omdat toegeven
wennen is aan zonde een
ongekende boze binnenlaat…
Mijn talenten en tekortkomingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Als ik zou wensen zou ik vast
een punt kunnen maken,
over van alles en nog wat, zelfs
mijn schilderingen kunnen bevragen
de hand van mijn gedachten te voet
volgen, niet die persoon zijn wie zij
denken, al vermoeden te kennen,
ik ben kind, altijd gewoon mezelf
wees voor of tegen me
praat over of met mij
over van alles en nog wat
mijn talenten…
waarheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 de naakte waarheid in onberispelijke vorm
verglijdt onder mijn voeten en draagt
de leegte die ijlings de ruimte vult
op het pulserend veld van komen en gaan
een vinding die rijkelijk had gebunkerd
tot schuilplaats morst nu vloeibare
alinea’s op het voorwoord dat herrezen
uit een atoom nu blind in braille wordt gelezen
vingervlug kraken de…
Contrabande
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 spel op het
slappe koord in
macabere scenes
waar twijfel danst
aan de rand van
mogelijkheden toont
salto mortale beelden
een korte view
van actie waar reactie
eindigt in de fataliteit
van een nog warm lijk
toch overheerst
de lach realiteit zonder
dit morbide moment
zijn wij onze drivers kwijt
vaak gaat het goed
als de voet…
In lief gebaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 ik hoorde je stap
in de stilte van
het vallend herfstblad
voelde beladenheid
in het knisperen van je
voet op het kleurig pad
de zomer heeft
je goed gedaan maar
de moeheid is gebleven
de rek gaat langzaam
uit het leven als alle
gunsten zijn vergeven
en alleen het aardse
nog zijn elementaire
wensen kenbaar maakt
soms vliegt…
!!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Dat gevoel van vergelen en vallen
tot een tooi om mijn voeten
de rijkdom van wat was, wat niet
ontbrak, dat ken ik goed
maar ik kijk er niet naar
zoals mijn vrienden doen
Zij zakken maar even mee
in mijn schoonheid en dankbaarheid
en gaan dan gauw weer
aan de kant staan
kijken in de put
waarin ik knoppen bot
Dat gevoel van hard werken…
Ingesponnen wereld?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
468 hoeven ze mij niet
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de wasem
van beeltenissen van weleer,
een goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof en
herinneringen en enig
spoor waarin schaduwen
gedwee verdween op hun
de tocht door open vensters
van de wereld, ging teloor
in de donkerste nacht, ontsnapt
op lemen voeten…
Wandeling
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
696 stevig in de schoenen
het verschil als je niet kijkt
een wandeling, een tijdje terug
het zandpad op de oude rug
fluisteren over houden van
en de bloemen in de wei
schoenen stevig in de wind
verandering met ogen dicht
een wandeling, niet lang geleden
zinnen die buiten paden treden
luisteren naar liefde
en vlinders die dromen
blote voeten…
Nudist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 Alle hoop is nu op
jou gevestigd
de horizon komt dichterbij
toekomst wacht op niemand
nader je met iedere voetstap
blote voeten op het zand
strand ligt aan de zee
weids is jouw innerlijk verlangen
in de wereld zo naakt mogelijk te zijn
puur zoals het bestaan bedoeld is
ik zie je zwoegen, spieren kweken
ruimtelijk is jouw denken om jezelf…
het bekende onbekende
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 je vreest voor grote ellende
wat je in je lichaam leest
veroorzaakt door die
grote bekende onbekende
als je bang bent voor het beest
o God toch niet die met de zeis
die vrees je van alles het meest
het idee alleen al brengt je van de wijs
daar staat hij die stille kille dood
pas gemaaide klavertjes vier vallen van z’n zeis
voor je voeten…
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 melkweg
verzamel zakken met sterren
draag toverballen in mijn haar
ik loop met lampionnen in de nacht
vind een verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen
handen voeten…
Op zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De haren in de harde wind,
de voeten in het zand,
lekker samen naar het strand.
En is ze weer thuis in Enschede,
dan droomt ze verder van de zee.
De torenflat geeft wel de deining,
haar schip ligt veilig aan de ree.
Haar man deint wel gezellig mee.…
Alles omhoog behalve….
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
739 Het nieuws laat weten dat: inkomen van ouderen
op dezelfde voet doorgaat
niks erbij, nog geen cent,
de kosten omhoog maar ach: dat went,
Pensioen blijft eender, net als AOW, maar ach
wie zit daar nu nog mee?
Het zijn de ouderen, die je niet hoort
domweg omdat je stem laten horen:
Je knip niet vult!…