2508 resultaten.
dekkend in lagen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
721 het is er teveel aan
één en al rouwen
overal is men aan het bouwen
bomen voor beton
laag op laag
het drukt, leunend
op een plafond, de dood
de blunders
de visie het omni-potentaat
in duizend verschijningsvormen
het legaat van registers
op de gespleten seconde
wordt niet gesproken
alleen de vooruitgang
het glas stinkt niet
of het is…
- De dagen vol van zilvermaan -
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
665 De dagen vol van zilvermaan, de dagen
vol van rond met grote schaduwogen
vol met eerlijkheid, gespletenheid
zo puur en ongelogen, bijna fataal
stond hij duizend keren voor mijn deur,
de zilvermaan met zijn gezaaide sterren,
die naar de dood verlangde
en ik zei "neen", de wereld kan goed zijn
de schuine dagen, vol met vragen
mijn zilvermaan…
Voor altijd wachten op later
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
803 Ik hoor het aan je stem, je hebt er nog minstens duizend die aan je knagen.
Nu nog pak je mijn hand, je kunt bijna niet wachten.
Ik voel het aan je handdruk, je worstelt met je gedachten.
De zee is onstuimig en wild, er zijn er nog zoveel die je stellen wilt.
Ik voel mijzelf net jou, ongeduldig voor wat komen gaat, trots als een pauw.…
RELIQARIUM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
628 Verstillen tot bruidskinderen
Witjes daalt confetti neer op bagage
En gotiek, als we de trappen nemen
Naar het portaal waar het geestelijke wacht
Eenmaal buiten vang ik verrast het boeket
Van altijdgroene naalden zwemend naar hars
Aan het bruiloftsmaal- gluhwein, braadworst
Chocolade en gasten, geurend naar 4711
Dan, onder duizenden…
Identiteit ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
655 Tekent de passie uit het bloed
van oude zuilen, mozaïek over de
grond gezaaid als duizend sterren,
gekleurde lampionnen waarin de
horizon voor liefde gloort, waarvoor
de kampioenen streden, bijgezet in de
adem van het verleden, gebalsemd
in een lange zucht van zwijgen.…
Die eeuwige pijn
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.068 Toen kwam het zwijgen,
het terugtrekken in alleen-zijn
het denkend verwerken van de pijn
het niet durven uitspreken,
de duizenden angsten voor het niet begrepen zijn,
een moedeloze nooit eindigende strijd.
Dikwijls heeft zij zich afgevraagd:
hebben zulke mensen dan geen geweten
hebben zij nooit een gevoel van spijt?…
daar waar verleden lijnen trekt
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
2.483 raakt mijn bewustzijn zoek in verre luchten
uit diepste bron herrijst Athena uit de dood
als duif verjaagt zij de geruchten
en legt zij veer voor veer onze essentie bloot
op vleugels van vertrouwen voel ik mij bevrijd
van hindernissen - naar stapelwolken laat ik mij vervoeren
waar ik in ander landschap in een nieuwe tijd
jou weer ontmoet in duizend…
Wat was, wat is en wat wordt poëzie?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
886 Duizenden vormen bekend
één erkend ander verzwegen
voor mij als ik het leven zie
niet strak in geweven lijnen
schoonheid van een wilde tuin
de één geniet van deze bloem
de ander weer van een ander
men moet orde er in kunnen zien
en onder lezen ziet men beelden
schoonheid verlangen of verdriet
maar hoe het in de toekomst wordt
dát verklap…
Vrouwelijke pose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Natalia schilderde een vrouw uit duizenden,
uit miljoenen, die beantwoordt aan de diepste
verlangens van de oerman, een icoon temidden
van oppervlakkige pulp, haar liefdevolle, tere
uitstraling doet alle cultuurbarbarisme teniet.
Zij laat Eva opnieuw poseren en Adam stemt in.…
altijd alles
netgedicht
4.4 met 41 stemmen
2.166 nieuwe dagen
de vragen die je achterliet
de - in de loop gestuite - passen
hoe rekbaar vraag ik je
in dit gekmakend refrein
zwem ik wanhopig rond
verken ik andere oorden
waar niets wordt beantwoord
niets meer aangeraakt
niet onder mijn huid
noch aan mijn zilte ziel
aan de rand van die afgrond slaan gedachten dood
en duizendmaal duizend…
Op doorreis door Vlaanderen
gedicht
4.5 met 6 stemmen
16.592 Meid, waarom zo ver gereden,
waarom blijven we niet hier,
waarom blijven we niet in Vlaanderen
met zijn duizend soorten bier?…
Winterdag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.231 als melk en bloed;
Een krachtig maal, een warme schouw,
En duizend kussen , trouw en zoet;
Hoe mooi 't dan ook hier wezen mag,
Ik zeg, bij 't kruipen in mijn kluis:
't Is toch een heerlijk ding in... huis,
Zo'n winterdag, zo'n winterdag!…
roerei en champignons
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Dan breken lippen door geluiddicht
zwijgen
Heel voorzichtig vooralsog...zooo
broos
Gevonden hand streelt duizend
woorden
Ultieme stilte is te ver van hier
en voorbehouden aan de dood die voor
geliefden zelfs dan nog niet zal
zwijgen…
FAUSTUS
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.174 Er was een man die verzen schreef,
en drie keer duizend had geschreven,
tot er hem niets meer overbleef
om nog te schrijven of te leven.
Hij zat daar, grijs en zwak en ziek,
te mummelen en stil te wenen;
toen hoorde hij wat hoornmuziek,
en rees voor God gauw op zijn benen.…
Reuzenpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 dansen we met de muggen
onze weg weer weg die is verscholen
achter horizonnen met langer wordend licht
en wolken die ons geluidloos raken
en we zoeken in stilte de houten paaltjes
om richting te bepalen
Van heinde en ver ruiken we de aarde
met bomen in haar hand waarmee
ze waarheid schildert sinds vele jaren
en ontzenuwt elk verzet in duizend…
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.296 -
Maar heilig licht, wordt gij aanbeden
In 't klare van de aardse dag;
Er is nog iets, dat wij-beneden,
Aanzien met heiliger ontzag:
Wanneer, o dag, uw duizend kleuren
Te nacht door duisters zijn gedempt,
Die sterren uit de afgrond beuren
Dan - door geen ander overstemd -
Zingt ons van die bestarnde sferen
Verlangens lokkend…
De bruid
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.468 De nacht verheelt het wonderlijk gebeuren,
de schone pijn van haar ontvangenis,
maar als des morgens, door oranje deuren,
wijkt koelte en duisternis,
dan trillen duizend blanke silhouetten,
over de bruid die bloost, maar helder lacht
onder ’t gewelf der bomen, bruidsboeketten
ontloken in één nacht!…
Banda
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
598 tropische eiland
Aan de kim reeds in zicht gekant
krijgt de golven er bovenop
Trekken thuis tegen de hamerende kop
Wat een zwalpend afleggen opeens betekent
Per strekkende meter van gezwoeg
Want nagenoeg niet gerekend
Was op windstreken voor de boeg
En de Australische stuurman's verbale dictaten
Die derhalve gramstorig exploderen
In een duizend…
Liefde, ik ben bang
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
728 Liefde, ik ben bang
De kracht om de sterkste wezens op aarde te breken in duizend stukken.
'T zal hem toch elke keer weer lukken.
Vroeg of laat, sta maar paraat want ik geloof in lot.
Ik weet het, dit klinkt allemaal heel bot maar het zijn woorden recht uit mijn hart.
hard? of zot?
Liefde, ik ben bang
Is dit wel oké?…
Aan New-York (2)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
845 Uw schoonste vloed draagt Hudsons naam,
Hij schakelt honderd bergen zaam,
Hij ruist door duizenden valleien:
Welluidendste trompet der faam,
Zoetvloeiend zangrigste aller reien!…
het is 1 april ; goedemorgen wereld
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
612 ja, ik blijf strelen
goedemorgen poes
goedemorgen wereld
er is salpeterzuur ontsnapt
uit een tank in Belgie
duizenden zijn geevacueerd
er zijn matrassen neergelegd
in openbare gebouwen
ja, ja ik streel nog steeds
goedemorgen poes
goedemorgen wereld
heeft u een laag libido
wij van erectieshop
weten wat u bedoelt
kopen kopen kopen…
welkom sterrenkind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
718 fluistert hij in de oren
van zijn lieve pa en ma
dat wat ik kan geven
schenkt jullie de liefde
klein nog is zij in deze wereld
als een zandkorrel op het strand
waarin haar naam ook is geschreven
die zij eeuwig dragen en sieren zal
naast onze grote zus robine
die haar gidsen zal en leiden
zal dit zonnestraaltje altijd lachen
mooier nog dan duizend…
Kamperfoelie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 Je bent me er een uit duizenden
En ik ik mag er ook wezen
Tenminste als het wordt toegelaten
Door het mistige verschijnsel dat mij
Omhangt omarmd tenslotte mij bemind.…
Fijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
522 slaakt geen zucht
En noemt mij niet in haar
Stil refrein
Ook ik ben stil
En staar haar naar
Nader nu
Stiller nu
Geknecht worden
En geknecht zijn
Ze droomt van revolutie
In haar geborgen zijn
Van gras en geen helm
Van boodschappen verborgen in het woud
De schelde roert zich
Het is niet stil in Antwerpen
Soms lacht ze en is ze een uit duizend…
Achilles & Odysseus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 In de diepste krochten der archieven
van de abdij van Egmond aan de zee
tussen eikenhout, niet te doorklieven,
vond men na duizend jaar in goud op snee
de beeltenis van twee beroemde Grieken
gebroederlijk tezamen vastgelegd -
iets waar in Ilias' hexameters
geen woord, geen syllabe van werd gezegd
in een schijnbaar onbewaakt moment…
Stoute papa, stoute mama!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
900 Mag ik nu dan uit het hoekje,
want ik heb nog iets voor jullie:
Zeker duizend knuffelzoentjes...…
Weerlicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
724 Vertel ons, weergod Hiemstra in het leder
De golfstroom stijgt toch warm op uit de zee
Vertel het aan de fruitboom langs de Ee
Van bliksemslingeraars met ganzenveder
Bestaat een kans van één op tien miljoen
Dat farao de zonnewichelaar
Een show van streptococcen geeft met staar
Iets wat wij in geen duizend jaar gaan doen?…
Armageddon
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
707 de ijskap smelt - oceanen lopen over en met immense kracht
slaan zeeën kolkend over landen die verdwijnen in de diepte
waar ze reddeloos ten onder gaan
in eeuwigdurend donkerzwarte nacht
Orkanen gieren hongerig door de straten en blazen duizend
jaren van hun sokkel in één simpele ademtocht
ze leren ons het vals belang van veel vergaren…
Droomlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Een vergeten man straalt,
Nog drie tanden in zijn lach,
Bedelend langs het droompad,
De ruiten jaszakken uitgescheurd,
Zijn handschoenen missen drie vingers,
Een paar eurootjes gebeurt,
En duizenden lege gezichten,
De opbrengst van een dag,
Striemen in de snijdende kou,
Zichtbare tekening in grauw gezicht,
Vol honger warmen aan neonreclame…
De reizende ziel, een gesprek met Cailleach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 Ik stierf duizenden doden
voor ik in dìt leven trad
en sindsdien tientallen,
als ik alles verloor wat ik had.
Hoe ga je om met de eindigheid?
Dat zwaard van Damocles
is voor mij een goede reden
om van dag tot dag te leven
op het scherpst van de snede.
Wat is het dat je zult verliezen?…