3333 resultaten.
Kinderlijk
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
3.527 Ik wil oprecht danken voor elke ontvangen dag
Loop door het leven met een stralende glimlach.
Vaak voel ik me een kleutertje, speels en naief
Ik bemin het leven, heb het echt lief!
Gezond mogen ronddartelen, rijkelijk
Genieten van elk minuutje, zo hoort het feitelijk.…
Stilletjes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
663 Soms steel ik een indringende glimlach
en steel jij de mijne,
we dromen van heftige erotiek,
maar de realiteit kwijlt van
zelfbedrog en ontoereikendheid.
's Nachts slenter ik langs je huurkamer,
kijk of er nog licht brandt, zo ja,
dan zie ik beelden van boven de 18 jaar.…
Dagen van sneeuw
netgedicht
4.5 met 59 stemmen
1.522 Soms weet ik niet meer
of het sneeuwde, die dag
toen stilte schreeuwde
en licht dat over de jaren lag
van een leven... samen, later
als droom verdronk
tussen weilanden van
wind en water waar ik jou
de laatste rozen bracht
zie ik de reflectie van een
glimlach in de lucht ,volg een vogel
op zijn verre vlucht
zijn vleugels dragen…
ik wou dat je hier was
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 zo. dus jij weet het dan wel
van de hemel en hel
van blauwe plekken in de lucht
en dat groener gras
in weer een nieuwe vlucht
een glimlach, een zucht
dus jij weet het dan wel
kan jij je helden ruilen
voor wolken of spoken
of as van een boom
hete lucht voor iets gewoon
als chillen thuis
maar hoor je de ruis
als je wandelt door mijn droom…
de laatste kleuren
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.153 langs het afscheid;
de slaap die blijft als een roos
op een steen gebeiteld
het noodlot al in kinderhanden
die nog geen zwaarte kennen, zoals het morgenlicht
dat in alle eenvoud een schaduw tekent
de dood wordt een dialoog met loerende ogen
kruipt omhoog langs wind en werkelijke dagen
dagen die jou schoonheid leenden
immer met de glimlach…
Scotch Terrier in een koffiehuis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.613 Zijn blijdschap spreekt uit 't kwisplen van zijn staart
En gans de vriendschap van zijn listige ogen
Groeit tot een glimlach in zijn ruige baard.
Hij werd als ik in 't Paradijs geschapen
In wilde staat en ligt voor zijn plezier
Thans in dit zeer voornaam café te slapen...
Een eender lot?…
Een annunciatie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.862 Ooit een engel ontmoet
haar al eerder gezien achteraf
in andere blotevoetenmaat
Maar steeds als zodanig herkenbaar
Haar glimlach vraagt om een lasbril
haar beloften zijn van een zoetheid
die het glazuur van je tanden slijt
altijd gevleugeld en met een altijd
vlammend zwaard tussen ons in
Komt me nog meer vertellen
hemelse nakomelingen…
HUILEN... VAN BINNEN EN BUITEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 aan de hand is
in de zielen van ons mensen
wat ons hevig maximaal verdriet
Maar merk ik dat het droog wordt
het stopt met regenen en
de zon laat zich voorzichtig zien
da besef ik
dat ook verdriet weer opdroogt
Maar blijven de huilbuien aan
dan droom ik van een regenboog
de goddelijk gegeven zekerheid
voor ons allen
Een tevreden glimlach…
één woord
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Ik zette een masker met de glimlach op
maar daaronder was verdriet.
Ik wilde niet dat iemand het zag.
Ik kon de bloeding in mijn hart niet meer stoppen.
De dag ging tergend traag voorbij,
ik klampte me toch nog altijd vast
aan een sprenkeltje hoop.
Helaas de dag was voorbij.
Er staat misschien een andere te koop.
Claire Vanfleteren ©…
Fantast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 Nu is het beter
Zo moet het blijven
Kleuren die vreugde geven,
de glimlach die blijft kleven.
Mijn woorden worden weer begrepen.…
~In A Sentimental Mood~
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 Ach ja, ’t was zo vertrouwd, Simon Carmiggelt:
Een glimlach, soms een stille traan die biggelt.…
Liefde met een verhaal
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
696 Ik wil je kunnen tegenkomen
Toevallig
Jij daar, ik hier
Jij, met je warrige kastanjebruine haardos van “’t-kan-me-niet-schelen”
Jij, met je stralende blauwe ogen van “kijk-maar-niet-te-diep-of-ik-moet-u-deruit-komen-vissen”
Jij, met je innemende glimlach van… *zucht*
Dàt wil ik…
Ik wil jou.…
Contactsleutel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
476 zo,
Dat er voor je wordt gezorgd,
Maar inmiddels hebben
De geraniums in de vensterbank
Net zo'n treurig gezicht
Als jijzelf -
Tot dat meiske komt,
Met haar gitaar, en een
Liedje voor je zingt
En speelt dat de gevoelens
Die ergens diep in je zijn
Wakker maakt, muziek die
De sleutel is tot wie
Je ten diepste bent,
Je glimlach…
wensdroom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
552 bestaat die plek
waar ik vaak ben
waar wolken kleven
waar ik op kan zweven
waar ik niemand zie
en niemand ken
waar de zon
haar warmte deelt
mij laat broeien
en gloeien
en onverwacht
mijn glimlach steelt
waar ik vlieg en vrij ben
als´n gelukkig kind
mee reis over zee
en kalme wind
ik ben er vaak
al klinkt dat gek
maar mijn dromen…
Soms is veelal meer dan genoeg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
615 houdt
die wil je zien
en mee gezien worden
Soms denk ik
was je maar wat minder knap
en wat meer handiger
Die gedachte komt
primair voort uit eigenliefde
en walst de puurheid plat
de puurheid van jouw liefde, jouw zijn, jouw schoonheid
Soms treffen onze ogen elkaar
soms ook tegelijk onze handen
soms knijp je me en ik jou
Dan glimlachen…
Gevallen rozenblaadjes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
595 Ik kijk naar je foto en glimlach, je bent weer eens bezig
En wilde dat ik dat ook zag!…
Dat eeuwige houden van
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Ik zag hem weer wandelen
glimlachen en de stoep vegen.
Elk oktoberblad raakt hij aan
als een regel uit een gedicht.
Ik heb een bijzondere plek
in zijn hart
in zijn leven en dat mag.
Elke dag is als een omhelzing
een dans in de kamer
in het schemeren van de avond.…
Oude zwarte koning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 Waar de schaakspeler overheen staarde
Tegen de witte koning elke strijd begonnen
In overvloed verloren
Doch menigmaal de slag overwonnen
Nu uitkijkend over wuivend koren
Hoog daar op de vensterbank
Op opa’s stoffige oude zolder
Met zijn zwarte hoofd al turend
Naar de spelende kinderen in de polder
De koning draagt nog steeds zijn glimlach…
Gewoon winter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
614 De witte vlokken
fris
Als bolle veertjes
Dwarrelen ze naar beneden
De mensen lopen traag
Door de straten
Glimlachen naar elkaar
De winter is weder daar
Door koelte
Een rode blozende wang
Daar een sneeuwbal
Of je die effe opvangen kan
Kinderen
Die Spelen
In het zware weer
Met koude en warme handen
Mooie vergezichten in de weilanden…
De ochtendstond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Het ochtendgoud straalt
glimlachend over het
land.
Triomferend schijnt de
zon en de aarde warmt
in een razend tempo op.
Extreem
is het hoe we ermee
bezig zijn,
maar dat is logisch.
Bloedstollend
is het eigenlijk wel, we
weten er bijna geen raad
mee.
Als mens moet je zo min
mogelijk inspanningen
verrichten.…
wandelvriendinnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Vandaag
was zo'n dag
bezorgde een
glimlach
op ons
gelaat
een kletskop
op een
stokje
opgepeuzeld
door
twee
kletsmajoors
of ?...
majorinnen??
ach gewoon:
twee
wandelvriendinnen.…
Cola
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 me verbeeldde
hoe je lippen dorstig
naar mij zouden smachten
Hoe we mateloos en wild
elkaar zouden verkennen
eens je voor mijn cola
uit de kleren ging, maar nee,
toen kwam die knul
Ineens stond je met hem
verstrengeld terwijl ik
met mijn tong
alleen het ijsblokje beroerde
en hij gaf je zelfs geen limonade
Ik slaagde erin te glimlachen…
In deze seance
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
425 uit onbekende verten
die mistig schimden
maar een gewoon
menselijk contact in
gezamenlijk dromen
we voelde warmte in
een tintelend ervaren
waar zachtheid spanning
rondde in energieën
die in extravagante
kleuren vurig paarden
later opgelicht
uit het aardse bed
van de kleine beperking
zij lieten ons met een bijna
hemelse glimlach…
Ellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Ze toverde de glimlach op je gezicht
Maar nu is ze weg, de dag dat ze verdween.
Alleen maar denken hoe koud is het, o zo alleen.
Maar denk aan Ellen als vogels fluiten en de zon gaat schijnen
Want zoiets moois, lief en puur
Zal nooit meer uit ons verdwijnen.
We zullen je misssen…
Teugelloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 ik zwem in het water
en roep je woordeloos aan
zie mij eens, in deze vrijheid
ik verword hier tot een muze
van jouw dromerig bestaan
spreek niet over later
dan ben ik weg uit jouw tijd
maar nu drijf ik op rimpels
water, lichtblauw getint
alsof de hemel mijn glimlach bemint
ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd
als ik terugkeer naar het stenig…
La lollo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 Francesca bollolollobrigida
Stond op haar schaetsen hemelsbreed te shinen
Van oor tot oor breed glimlachend te smilen
Als zij iets níet was, was het frígida
Ze toonde strak in 't pak
haar bolle billen
Haar haar verdween onder
een blauwe cap
Niet echt esthetisch, eerder
'n handicap
Doch niet voor iemand die
haar huid zou willen…
De oude leraar
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.405 Dan komt er afstand, en hij glimlacht stil
een verre glimlach, of hij zeggen wil:
‘Ach, dàt juist kan ik je niet doen begrijpen,
omdat je daarvoor groeien moet, en rijpen’.…
De bakker...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Hij toverde een glimlach op mijn gezicht
en maakte mijn dag vrolijk en blij.…
New Age
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
459 Je glimlach is breder
dan het dal waar 'k vertoef,
al mijn zorgeloze grapjes vervallen
in de afstand,
we hoeven elkaar niet te zeggen
wat we wel zouden willen schreeuwen.
Nog even
en dan ben je weer verdwenen,
als ’n hersenkronkel uit
in mist vergane tijden.…
Rust aan het water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
316 Bootjes zeilen over het meer
in het helder water zeilen witte wolken
ik glimlach als een koppel eenden
luid snaterend over mij heenscheert
geschrokken toen ze mij zagen.…