6781 resultaten.
De vroegere ziel
netgedicht
4.4 met 139 stemmen
467 zacht speelde
de muziek
snaarde over
gevoelige delen
van de vroegere ziel
maakte in mensen
emoties wakker die
lang hadden gerust
er was al
een lach uit het
diep onbewust
waar verbondenheid
specie voegde uit
een andere tijd
waarin samen iedereen
nog kon beamen
toen wilden
de woorden weer
komen die vergeten
waren ontstegen
door…
het goede hamsteren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 zelf het meest
aan de gevaren blootstaan
van het grimmig monster
zo knokken zij voor behoud
van leven en een toekomst
waarin wij hamsteren mogen
dat ons echt betekenis geeft
houdt dus de kofferbak vrij
voor het valies van vreugde
dat zich weer volstromen laat
als wij straks elkaar omhelzen
gewoon de dagelijkse dingen
die ons de herinnering…
Blinde vlek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 in kleurenbeeld
versleten, vergeten,
vergeelde waarheid
onaangekondigd dwars door tijd
het papier is verfrommeld
er is mee gerommeld
zwart loopt over in wit
als vergeeld wordt gedeeld
gladgestreken en geheeld
resteert een ingelijst portret
gezien en teruggezet
blinde vlek…
Op je sterfdag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 Zelfs in de zonsondergang welt dan steevast dat licht
herinneren we ons samen juist dat ene speciale gedicht.
Dan is het de blauwpaarse hemel die ook naar mij lacht
mij juist vandaag weer jouw herkennende beeld bracht.…
Ja, de bloementuin van mijn moeder
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
582 Ja, de bloementuin van mijn moeder
machtig mooi en magnifiek
al die kleuren, 't was een plaatje
memorabel en uniek
viooltjes en een vlijtig liesje
lelies van dalen kreeg ik mee
voor in een heel klein vaasje
u deelde uit en was te vree
rododendron en rozen
zo schoon en heel subliem
en vandaag op mijn geboortedag
die herinnering intiem…
Hervonden beek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Traag meandert de beek
- door mij hervonden –
voorbij de bosrand;
op de bodem, zonbeschenen,
bewegen schaduwen van kringen
op het stromende water,
helder oplichtend, verdwijnend,
om, op een andere plaats,
weer te verschijnen.
Hier leven vissen, soms flitsend zilver,
dan weer als een donkere streep
boven helder zand, nauwelijks
bevatbaar…
herinnering 25 jaar nadien
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen zetten
dagelijks geluk van rust en geborgenheid
thuis rustte nu in muren overwoekerd
door wingerd wilde hop lager de varens
oude mossen witte lelies
de trap hing moederziel alleen, boven was
gezonken in een hel van geweld en haat
een rode kastanje had…
Welluidende gewaden
netgedicht
4.7 met 36 stemmen
420 jij hebt stilte van
haar stof ontdaan
woorden laten
opstaan uit hun
welluidende gewaden
pas later kwamen
ook de kleurnuances
die stemming en
emoties bepaalden als
herboren naar boven
waar tijd ooit
sleetsheid van het
vroegere liet zien
geven nu rust en balans
herinneringen alle kans
behoedzaam gaan
je vingers langs
breuklijnen…
uitzicht La Garde Adhémar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 het onbeschrijflijke aan
het papier toevertrouwen
't is eigenlijk te zot voor woorden
want het gaat me niet lukken
het blijft hooguit bij een poging
als bij benadering 't uitzicht
beschrijven als een opsomming
van wat ik werkelijk zie en voel...
de zon aait het aardewerk van
waaruit de bloemen gretig bloeien
de collines in gindse verte…
Het bankje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
493 we droomden
liepen als vanzelf
het pad van deze
geweldige zomer
op zoek naar
wat stukjes geluk
de bomen kleurden
toen nog in groen
je lach tussen
bloesemende ogen
het herfstig tafereel
toont nu teveel geel
het bankje voor rust
met het kapotte plankje
gaf de smaken weer
terug van hartstocht
en haast liefhebben
ging vaak veel te…
De zegen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
455 In mijn bedje
vol zonnestralen
gevlochten uit
laagstaand licht
luister ik naar
winterse verhalen
uit een lang
verleden tijd toen
er nog rijm lag op
daken en herdertjes
bij nachten lagen
wij takken van de
kerstboom zaagden
voor het maken
van kransen in de
weken van advent
want ooit zijn wij
nog heiliger dan de
paus geweest was…
Jouw caleidoscoop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 al het plezier
in je lach en
ogen is gelabeld
veilig geringd
en opgeslagen
in hun mooiste
herinnering
jouw caleidoscoop
vol liefde en warmte
maakt haar eigen
vorm en kleur
vol pure vrolijkheid
die ooit samen
intens is beleefd
jij bent wat je geeft
zonder misverstand
recht door zee
naar de havens van
hun harten om daar het…
Mijmeringen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
531 Dat zie ik nu, in mijn herinnering.
Ze leven niet echt.
Toch roep ik ze tevoorschijn.
Net als jou, mijn lief.
Maar jij kijkt niet naar mij.
Nonchalant loop je,
straal aan mij voorbij.
En draait je hoofd opzij.
Je bent mijn man niet meer.
Ik vind het goed,
Het doet niet meer zo zeer.…
Ik herinner me jou zoals jij was
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
489 Momenten waarvan de herinneringen overblijven
Sporen gegraveerd in het geheugen om nooit meer weg
te vegen, onze liefde vervoegt de tijd van melancholie en stilte
Hoe dierbaar en waardevol zij allen zullen zijn... alsof het gisteren was.…
vroon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 zeggen
tot waar wij jou weer omarmen zullen
wij waren samen nog lang niet klaar
niet met elkaar en niet met het leven
dat verrassend de wegen samenbracht
waarop wij elkaar ontmoeten mochten
genietend van de grote en kleine dingen
volgden wij samen het spoor van liefde
vol het zoet en de misères koesterend
die vol voldoening zich herinneren…
Geen tranen
netgedicht
3.9 met 355 stemmen
572 zacht wiegen
watergordijnen
hun nattigheid
tegen de straat
guur slaat de
wind opspattend
water tegen een
troosteloze muur
weg is de zomerse
scene met een
zonovergoten hangplek
vol schaarse kledij
daar was toen
geen corona in al
zijn varianten met
contactbeperkingen bij
ze hebben het hart
uit het vrijen gehaald
van de anderhalve…
Licht hautain
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
466 zij kwam onverwacht
nam als entree
een licht hautaine
houding mee in
een lieve fris
spottende lach
er ruiste verleden
in haar kledij
zonder dat de
aanslagen van tijd
zichtbaar waren
in haar verschijnen
waar geroezemoes
de boventoon voerde
lijkt stilte nu de
overhand te krijgen
uit pure verbazing om
het vreemde gebeuren
zij…
Zorgen zonder angsten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
542 Ik zie je rennen op het plein
Zonder angst pak jij je fiets
Ik ben geweest waar jij nu staat
Al die jaren lijken niets
Ik zie je ogen naar mij kijken
Pap, ik kan de wereld aan
Hij droomt van mij alleen, zijn papa
Ik droom hem altijd in die waan
Alles lijkt nu nog zo vredig
Zonder angsten en verdriet
Totdat het leven ook gaat nemen
Blijf…
Een kleine seance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 ik heb de tijd
even teruggezet
de donkere kleuren
uit de foto gehaald
je lichtte op in lach
waar het zachte
onmerkbaar in
de jaren verdwenen
was glinsterden
je ogen als vanouds
de cirkel die
jij in aanwezigheid
straalde haalde
bij menigeen het
beste naar boven
in een kleine
seance herleefden
gebaren en woorden
hoorden wij…
Volk van weleer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik zag hoe
jij verschoot
even voorover
boog in een
klein moment
van contact
er sluierde
al een lach
in je blik die
ik meteen
vertaalde tot jij
hebt het gefikst
ik wist van
jouw vluchtige
ontmoetingen
met leden van
het kleine volk
van weleer
zij zijn
eigenlijk nooit
weggeweest
hebben eeuwen
in schaduwen
van jaren geleefd…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Het klopt toch
dat ze zich hier overdadig ontvouwden
onder jouw zorgzame handen
vanaf hun eerste knop jij
hun rijping volgde met
waren het liefdevolle ogen?
en ik menigmaal
op dat pad aan de zijkant ...
nog voor mijn lippen
woorden konden vormen
'niet hier spelen' riep jij alleen maar
als een getalenteerde bloemist
gaf je voedsel en…
Leef...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Herinneringen blijven.
Je hoeft ze ook niet te vergeten,
Maar leef met alles wat leeft.
Zodat je eindelijk gaat beseffen…
Ik leef!…
Verloren bestaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 afgegleden
maar het niveau
waar ik toen
op stond
daarvoor
heb ik teveel
geleden in
de tijden dat
het goud in de
morgenstond
voor een nieuwe
dag uitbundig blonk
door afzien
en wegkijken
het nooit meer
willen horen bij
al die gedrogeerde
lijken zonder sprankjes
eigen wil in de kill
je zelf mentaliteit
nog bloedden
herinneringen…
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.017 Loop naar mijn kurkstam, onder mijn takken.
Ik sta hier alleen, al zou ik met soortgenoten
een indrukkwekkende laan kunnen maken.
Zie mijn hoogte, trots reik ik
naar de daken van het Rijksmuseum.
Loop naar rechts.
Hoewel ik hier wortel, kom ik van ver:
Armenië of de Kaukasus.
Hollandse winters deren mij niet:
Sneeuw op mijn takken.
In de…
Toen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 Als herinneringen aan het misbruiken van macht.
Zelfs ons kleine dorp ontkwam er niet aan.
Ik was nog maar een kind,
het is toen aan mij voorbijgegaan.
Maar als ik terugkijk, zie ik,
dat de mensheid niet veranderd is.
Er niets van heeft geleerd.
Met grote en nog machtiger wapens,
zichzelf ten dode toe bezeerd.…
Jonge benen
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
430 fraai parelden
vriendinnenstemmen
door elkaar in
blijde euforie van
samenzijn na jaren
de tonen dragen
meer bagage dan
voorheen en ook
de uithalen weten
zich nooit alleen
woorden stemmen
overeen geboren
in hetzelfde licht en
streekeigen accent
dat weer snel went
de jaren zijn
verdwenen en
herinneringen krijgen
jonge benen…
Zoveel heden
netgedicht
5.0 met 82 stemmen
422 zacht reflecteerde
je lach verleden tijd
waarvan de jaren
nog niet kleurden
door nostalgie omdat
er zoveel heden was
blikken die
herinneringen
intenser lieten spelen
door het ontbreken
van beperkingen die
vroeger voorgingen
we lieten alles passeren
maar haalden wel
de liefste dingen terug
afgestoft en de glans
gegeven die het…
Zoveel plezier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ondersteboven
ontdekten zo
de doos met
kinderspelen
onder het stof
van jaren geleden
het springkoord
en de hoelahoep
we tolden als
vanouds met zweep
op weg en stoep
knikkerden in
de hoek waar de pot
steeds voller raakte
tot de beste hem met
een gave worp uitmaakte
blossen op de wangen
gedachten nog gevangen
door herinneringen…
Opgeruimd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
633 De plank erboven,
boordevol herinneringen.
Vandaag zijn ze niet nodig.
Ze liggen netjes soort bij soort.
Ik zoek en vind de plank,
waar ik mijn liefste weet.
Mijn handen tasten zoekend.
Ik voel en vind.
Eerst vind ik zijn lach,
daar horen zijn ogen bij.
Zo stralend blauw.
Met allebei mijn handen
grijp ik ze vast.…
Traan vol liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 soms is er iets verloren gegaan
zonder dat je precies wist wat
maar daar het niet meer terugkeerde
terwijl je in de veronderstelling verkeerde
dat het blijven zou, omdat jij dat zo graag wou
ga je onder ogen zien dat
het voor altijd zal voortbestaan,
nu in een traan
totdat je verkiest
dat elk pijnlijk verlies
een warme herinnering biedt…